Supreme Court dismisses appeal on procedural composition and substantive grounds regarding migrant smuggling charges.

Απόφαση 1843 / 2010 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 1843/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως και σύμφωνα με την 101/21.07.10 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Τσόλια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή σύμφωνα με την 104/21.7.10 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση

της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κοσμάτο για αναίρεση της με αριθμό 1451/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θράκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Μαρτίου 2010 αίτησή της περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 443/2010.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 4 §1 εδ.δ' του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Καταστάσεως Δικαστικών Λειτουργών (Ν.1756/1988), όπως ισχύει, το Τριμελές Εφετείο (πολιτικό ή ποινικό), συγκροτείται από Πρόεδρο Εφετών και δύο Εφέτες, κατά δεν την παραγ. 3 του ίδιου άρθρου, κατά τις συνεδριάσεις των πολυμελών δικαστηρίων, προεδρεύει ο ανώτερος κατά βαθμό ή, αν δεν υπάρχει ή κωλύεται, ο αρχαιότερος δικαστής. Περαιτέρω στο άρθρο 5 § 1 προβλέπεται η αναπλήρωση δικαστών και ορίζεται ότι αν δεν υπάρχουν απουσιάζουν ή κωλύονται οι δικαστές, αναπληρώνονται κατά σειρά αρχαιότητας ως εξής:........ γ)ο πρόεδρος πολυμελούς δικαστηρίου, από άλλο δικαστή της ίδιας σύνθεσης ή του ίδιου δικαστηρίου, ενώ στην παραγ. 2 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι οι αναπληρωτές ορίζονται με πράξη του δικαστή που διευθύνει το δικαστήριο. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι κατά τις συνεδριάσεις των πολυμελών ποινικών δικαστηρίων, όταν οι συνθέσεις τους δεν ορίζονται με κλήρωση ( οπότε θα είχε εφαρμογή το άρθρο 17 του ίδιου Κώδικα), ο Πρόεδρος αναπληρώνεται από τον αρχαιότερο δικαστή και εκείνος από τον επόμενο κατ' αρχαιότητα δικαστή και δεν απαιτείται να αναφέρεται στην απόφαση η πράξη ορισμού του αναπληρωτή. Η παράβαση των ανωτέρω διατάξεων προκαλεί απόλυτη ακυρότητα λόγω κακής σύνθεσης του δικαστηρίου (άρθρο 171 § 1 περίπτ. Α του ΚΠΔ) και ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Α του ΚΠΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Θράκης το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη υπ'αριθ. 1451/2009 απόφασή του, όπως προκύπτει από τα πρακτικά αυτού, συγκροτήθηκε από την Κωνσταντίνα Ταμβάκη, προεδρεύουσα Εφέτη λόγω κωλύματος των Προέδρων και των αρχαιοτέρων της Εφετών και από τους Εφέτες Περικλή Αλεξίου και Βασίλειο Στέφο. Με βάση τα προαναφερθέντα, η συγκρότηση του ανωτέρω Δικαστηρίου είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του Οργανισμού των Δικαστηρίων, όπου αυτή δεν ορίζεται με κλήρωση. Επομένως ο σχετικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Α του ΚΠΔ, για απόλυτη ακυρότητα λόγω κακής σύνθεσης του Δικαστηρίου, επειδή δεν αναφέρεται στην απόφαση η πράξη ορισμού της Προεδρεύουσας Εφέτη, είναι αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 88 § 1 του Ν. 3386/2005, όπως ίσχυε πριν από την αντικατάστασή του με το άρθρο 48 § 4 του Ν. 3772/2009, πλοίαρχοι ή κυβερνήτες πλοίου, πλωτού μέσου ή αεροπλάνου και οδηγοί κάθε είδους μεταφορικού μέσου που μεταφέρουν από το εξωτερικό στην Ελλάδα υπηκόους τρίτων χωρών, που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος ή στους οποίους έχει απαγορευθεί η είσοδος για οποιαδήποτε αιτία, καθώς και αυτοί που τους προωθούν από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα, στην Ελληνική Επικράτεια και αντίστροφα προς το έδαφος κράτους - μέλους της Ε.Ε.

ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν την μεταφορά ή την προώθησή τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη τιμωρούνται: α) ......... β)Με φυλάκιση τουλάχιστον δυο ( 2 ) ετών και χρηματική ποινή δεκαπέντε χιλιάδων ( 15.000 ) Ευρώ για κάθε μεταφερόμενο πρόσωπο, αν η μεταφορά ενεργείται κατ' επάγγελμα . Μετά την αντικατάσταση του ανωτέρω άρθρου με τα άρθρα 48 § 4 του Ν. 3772/2009, τιμωρούνται με ποινές καθείρξεως, μεταξύ άλλων, και αυτοί που παραλαμβάνουν υπηκόους τρίτων χωρών από τα σημεία εισόδου, τα εξωτερικά ή εσωτερικά σύνορα για να τους προωθήσουν στο εσωτερικό της χώρας ή στο έδαφος κράτους - μέλους της Ε.Ε.

ή τρίτης χώρας ή διευκολύνουν τη μεταφορά τους ή εξασφαλίζουν σε αυτούς κατάλυμα για απόκρυψη. Από τη σύγκριση της προϊσχύουσας με την ισχύουσα διάταξη του ανωτέρω νόμου, προκύπτει ότι με την πρώτη διάταξη τιμωρείται μεταξύ άλλων περιπτώσεων και η διευκόλυνση της μεταφοράς ή προώθησης των λαθρομεταναστών, ενώ με την τελευταία διάταξη τιμωρείται και η διευκόλυνση της μεταφοράς αυτών χωρίς να αναφέρεται και η διευκόλυνση της προώθησης.

Η μη αναφορά της διευκόλυνσης της προώθησης δεν έγινε με σκοπό να μην τιμωρείται αυτή, αλλά έγινε για την αρτιότερη διατύπωση του νόμου. Συγκεκριμένα η μεταφορά λαθρομεταναστών από τόπου εις τόπον στην Ελλάδα εμπεριέχει και την προώθησή τους ως σκοπό και αναγκαία συνέπεια της μεταφοράς και έτσι οι δυο αυτοί όροι (μεταφορά και προώθηση) είναι ταυτόσημοι και η αναφορά και των δυο συνιστά περιττή ταυτολογία, την οποία απέφυγε ο νομοθέτης με τη νέα διατύπωση.

Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 13 περίπτ. Στ' του ΠΚ, κατ' επάγγελμα τέλεση του εγκλήματος συντρέχει, όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξης ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης της πράξης προκύπτει σκοπός του για πορισμό εισοδήματος. Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και Ι39 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 § 1 στοιχ.

Δ του ΚΠΔ όταν αναφέρονται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Η ειδική και εμπεριστατωμένη αυτή αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται όχι μόνον στην κρίση για την ενοχή, αλλά να περιλαμβάνει και την αναφορά των αποδεικτικών μέσων, από τα οποία το Δικαστήριο οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση. Τα αποδεικτικά μέσα, δηλαδή, πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά.

Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από καθένα. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο.

Περαιτέρω, λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 § 1 στοι.Ε του ΚΠΔ συνιστά η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα περιστατικά που δέχτηκε, στη διάταξη που εφαρμόστηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, γιατί στο πόρισμα που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και αναφέρεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, ώστε να μην είναι εφικτός ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως που εφαρμόστηκε, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Επίσης περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής τέτοιας διατάξεως υπάρχει και στην περίπτωση που το Δικαστήριο δεν εφαρμόσει επιεικέστερο νόμο που ίσχυσε μέχρι την ενώπιον του εκδίκαση της υποθέσεως και ο οποίος νόμος ήταν υποχρεωτικός εφαρμοστέας κατά το άρθρο 2 του Π.Κ.

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Θράκης, στο αιτιολογικό της προαναφερθείσης αποφάσεώς του δέχτηκε τα ακόλουθα: "Επειδή από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας που εξετάσθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, τα αναγνωσθέντα πρακτικά και απόφαση της πρωτοβάθμιας δίκης και έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής καθώς και τα έγγραφα που προσκόμισε στο παρόν Δικαστήριο η κατηγορουμένη, τα οποία επίσης αναγνώσθηκαν, την απολογία της κατηγορουμένης και την όλη γενικά αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:

Οι αλλοδαποί, Σ1 και Σ2 υπήκοοι και κάτοικοι ... εισήλθαν στο ελληνικό έδαφος, διασχίζοντας τον ποταμό Έβρο σε άγνωστο σημείο της παρέμβριας περιοχής ... και τις πρώτες πρωινές ώρες της 14-6-2009 κατευθύνθηκαν προς την πόλη του ..., χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, ήτοι στερούνταν θεωρήσεων εισόδου στα διαβατήρια τους.

Αυτοί βρίσκονταν σε συνεννόηση με μέλη κυκλώματος που προωθούν αλλοδαπούς σε ελληνικό έδαφος - η ταυτότητα των μελών του κυκλώματος δεν κατέστη δυνατό να διαπιστωθεί - οι οποίοι είχαν αποστείλει στην περιοχή την κατηγορουμένη για να τους παραλάβει. Πράγματι η τελευταία, που οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της είχε εξέλθει από την Ελλάδα δια του συνοριακού σταθμού ..., το βράδυ της 13-6-2009 εισήλθε στη Ελλάδα δια του συνοριακού σταθμού στις ..., και περί ώρα 22.15 της 13-6-2009 έως τις πρωινές ώρες της 14-6-2009 περιφερόταν κινούμενη στην εθνική οδό ... με κατεύθυνση προς ... και άλλοτε με κατεύθυνση προ; ....

Τελικά την ώρα 07.15 η κατήγορου μένη εισήλθε στην πόλη του ... και ειδοποιημένη ότι οι παραπάνω αλλοδαποί ανέμεναν σε συγκεκριμένο σημείο της πόλης, μετέβη εκεί για να τους παραλάβει. Διέκοψε την πορεία του οχήματος της και επιβιβάστηκαν σ' αυτό οι παραπάνω αλλοδαποί, που είχαν ειδοποιηθεί για την άφιξη του οχήματος μεταφοράς τους.

Η κατηγορουμένη παρέλαβε το διαβατήριο του δευτέρου από αυτούς ( Σ2 ) και το κατείχε η ίδια. Οδήγησε δε το όχημα με κατεύθυνση προς ..., έχοντας σκοπό να αφιχθεί στη ..., που ήταν ο προορισμός των αλλοδαπών. Όμως οι κινήσεις της κατηγορουμένης, που οδηγούσε το παραπάνω όχημα είχαν γίνει αντιληπτές από άνδρες του ΤΣΦ ...

και είχαν παρακολουθήσει την παραπάνω πορεία της και στο 23° χιλιόμετρο της εθνικής οδού ...; και περί ώρα 8.25 της 14-5-2009 συνέλαβαν την κατηγορουμένη και τους ως άνω αλλοδαπούς. Η κατηγορουμένη ενήργησε εν γνώσει της ότι οι αλλοδαποί δεν κατείχαν νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα και διευκόλυνε τη μεταφορά τους και την προώθηση τους στο εσωτερικό της χωράς έναντι αμοιβής το ποσό της οποίας δεν διευκρινίστηκε.

Από την πορεία της κατηγορουμένης, ενώ εξήλθε από το ελληνικό έδαφος από το συνοριακό σταθμό των ..., εισήλθε από το συνοριακό σταθμό στις ..., τις ανακόλουθες κινήσεις της πλησίον της πόλης του ..., αναμένοντας να ενημερωθεί για το σημείο παραλαβής των αλλοδαπών, οι οποίοι ειδοποιήθηκαν επίσης για την άφιξη του οχήματος παραλαβής τους, και ήσαν άγνωστοι στην κατηγορουμένη, η ίδια δε παρέλαβε το διαβατήριο του δευτέρου από αυτούς, συνάγεται ότι πρόκειται για τμήμα συστηματικά σχεδιασμένης επιχείρησης μεταφοράς και προώθησης λαθρομεταναστών στη χώρα, και η κατηγορουμένη τέλεσε την πράξη αυτή κατ' επάγγελμα και με σκοπό τον πορισμό εισοδήματος, έχοντας αναλάβει να μεταφέρει και να προωθεί στο εσωτερικό της χώρας αλλοδαπούς που δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα, υφίσταται δε υποδομή επανειλημμένης τέλεσης της πράξης αυτής.

Οι ισχυρισμοί της ότι είχε πάει στην ... και κατά την επιστροφή της στην Ελλάδα προς εξυπηρέτηση φίλης της, που την ειδοποίησε να παραλάβει τα δυο ανίψια της, βρέθηκε στο ...και παρέλαβε τους αλλοδαπούς, είναι πλήρως αόριστοι - η ίδια δεν συγκεκριμενοποίησε την ταυτότητα της φίλης της - δεν ενισχύονται από κανένα αποδεικτικό μέσο και δεν ευσταθούν.

Επίσης η κατηγορουμένη παρακράτησε το διαβατήριο του αλλοδαπού Σ2 και το κατείχε η ίδια. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχη των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες κατηγορείται. Ακολούθως στο διατακτικό της αποφάσεώς του το Δικαστήριο όρισε τα εξής: "

Κηρύσσει την κατηγορουμένη ένοχη του ότι στους κατωτέρω τόπους και χρόνους τέλεσε τις κατωτέρω αξιόποινες πράξεις : 1)Διευκόλυνε την μεταφορά υπηκόων τρίτων χωρών που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, τέλεσε δε την πράξη του κατά συρροή και κατ' επάγγελμα και ειδικότερα στο 23° χλμ Εθνικής οδού ... (πλησίον οικισμού ...) στις 14-6-2009 και ώρα 08.25 κατελήφθη οδηγώντας το υπ' αριθμ. ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της, να μεταφέρει δύο (2) αλλοδαπούς με τα κατωτέρω στοιχεία: 1) Σ1, 2) Σ2 κατοίκους ... άρρενες, υπηκόους ..., με σκοπό να τους προωθήσει στο εσωτερικό της χώρας. Οι παραπάνω αλλοδαποί είχαν εισέλθει στην ελληνική επικράτεια από αδιευκρίνιστο σημείο παρέμβριας περιοχής ..., διασχίζοντας τον ποταμό Έβρο κολυμπώντας και κατευθύνθηκαν εντός πόλεως ...

όπου και παρελήφθησαν από την κατηγορουμένη και επιβιβάστηκαν στο ανωτέρω όχημα, με σκοπό να τους προωθήσει στο εσωτερικό της χώρας με τελικό προορισμό την ... έναντι αγνώστου χρηματικής αμοιβής. Την προαναφερόμενη πράξη της, που αποτελεί τμήμα συστηματικά σχεδιασμένης επιχείρησης μεταφοράς και προώθησης λαθρομεταναστών στην χώρα, τέλεσε η κατηγορούμενη κατ! επάγγελμα, με σκοπό τον περιορισμό εισοδήματος σ' αυτήν, έχοντας αναλάβει τον προαναφερόμενο ρόλο ως μέλος οργανωμένου κυκλώματος που μεταφέρει και προωθεί παράνομα στο εσωτερικό της χώρας από το εξωτερικό αλλοδαπούς που δεν έχουν δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος, το οποίο δρα με διαμορφωμένη την κατάλληλη υποδομή για επανειλημμένη τέλεση της πράξης.

2) Παρακράτησε γνήσια ταξιδιωτικά έγγραφα και συγκεκριμένα στο ... χλμ. της ΕΟ ... στις 14-6-2009 κατά τον έλεγχο που διενεργήθηκε από αστυνομικούς του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης ... στο υπ' αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της, το οποίο οδηγούσε η κατηγορουμένη και επέβαιναν οι δύο λαθρομετανάστες διαπιστώθηκε ότι κατείχε στην τσάντα της το διαβατήριο του Σ2, κατοίκου και υπηκόου Γεωργίας". Μετά από αυτά το Δικαστήριο καταδίκασε την κατηγορουμένη σε συνολική ποινή φυλακίσεως τριάντα έξη ( 36 ) μηνών και σε συνολική χρηματική ποινή είκοσι χιλιάδων πεντακοσίων ( 20.500 ) ευρώ.

Με αυτά που δέχτηκε το Τριμελές Εφετείο Θράκης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 193 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, γιατί αναφέρει, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων των εγκλημάτων της μεταφοράς ( προώθησης ) αλλοδαπών στο εσωτερικό της χώρας, κατά συρροή και κατ' επάγγελμα και της κατοχής γνήσιο διαβατηρίου άλλου προσώπου, για τα οποία καταδίκασε την κατηγορουμένη, τις αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και τους νομικούς συλλογισμούς με τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 94, 13 του ΠΚ και 87 § 7 και 88 § 1β του Ν. 3386/2005, τις οποίες ορθά ερμήνευσε εφάρμοσε και δεν τις παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου.

Συγκεκριμένα αναφέρει με επιπλέον σκέψεις στο αιτιολογικό: α) τη μεταφορά των αλλοδαπών από το ... με σκοπό την προώθησή τους στο εσωτερικό της χώρας έναντι αμοιβής, β)την κατ' επάγγελμα τέλεση της ανωτέρω πράξης, με την παραδοχή ότι η μεταφορά αυτή αποτελεί τμήμα συστηματικά σχεδιασμένης επιχείρησης και προώθησης στο εσωτερικό της χώρα λαθρομεταναστών που διενεργεί οργανωμένο κύκλωμα παράνομης μεταφοράς και προώθησης, το οποίο δρα με διαμορφωμένη την κατάλληλη υποδομή για επανειλημμένη τέλεση της πράξης αυτής, συμμετείχε δε στο κύκλωμα αυτό η κατηγορουμένη και ενεργούσε με σκοπό πορισμού εισοδήματος και γ)την παράνομη κατοχή του γνήσιο διαβατηρίου του ενός λαθρομετανάστη, το οποίο βρέθηκε στην τσάντα της.

Επίσης αναφέρει ότι έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε και τα έγγραφα με τους αριθμούς από 1 έως 9 που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριό του, όπως προκύπτει από την περικοπή του αιτιολογικού "τα αναγνωσθέντα πρακτικά και απόφαση της πρωτοβάθμιας δίκης και έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά της δικής αυτής", δηλαδή της δευτεροβάθμιας δίκης.

Αλλά και με την εκδοχή ότι με την αναφορά "της δίκης αυτής" εννοεί την πρωτοβάθμια δίκη και πάλι λήφθηκαν υπόψη τα εν λόγω έγγραφα, αφού αυτά περιλαμβάνονται και στα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης. Επομένως οι αντίθετες αιτιάσεις της αναιρεσείουσας περί ελλείψεως αιτιολογίας περί επαναλήψεως του διατακτικού στο σκεπτικό και μη συνεκτίμηση, των προαναφερθέντων εγγράφων, είναι αβάσιμες και επίσης είναι αβάσιμος και ο σχετικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510§1 στοιχ.

Δ του ΚΠΔ που στηρίζεται στις αιτιάσεις αυτές. Περαιτέρω το Δικαστήριο ορθά δέχθηκε ότι η πράξη της διευκόλυνσης της προώθησης λαθρομεταναστών εξακολουθεί να είναι αξιόποινη και καταδίκασε γι αυτήν την κατηγορουμένη, ενώ η αναφορά στο διατακτικό και της διευκόλυνσης της μεταφοράς και της διευκόλυνσης της προώθησης, δεν συνιστά αντίφαση ούτε ασάφεια, ενόψει του ταυτόσημου των όρων αυτών.

Επομένως οι αιτιάσεις της αναιρεσείουσας ότι ο νέος νόμος (Ν. 3772/2009) κατέστησε μη αξιόποινη την διευκόλυνση της προώθησης και ότι έπρεπε κατ' εφαρμογή του επιεικέστερου αυτού νόμου να αθωωθεί για την πράξη αυτή και ότι υπάρχει η ως άνω αντίφαση, είναι αβάσιμες και επίσης είναι αβάσιμος και ο σχετικός λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 510§1 στοιχ.Ε του ΚΠΔ που στηρίζεται στις αιτιάσεις αυτές.

Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας ( άρθ. 583§1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-3-2010 αίτηση της Χ, για αναίρεση της υπ'αριθ. 1451/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι ( 220 ) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Νοεμβρίου 2010.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ