Supreme Court remands civil appeal for retrial due to failure to consider prior criminal fraud conviction and perjury verdicts.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece remanded the civil appeal for retrial because the appellate court allegedly failed to consider specific evidence regarding the defendant's criminal history. The appellant argued that the lower court ignored a prior conviction for fraud and a perjury verdict against witnesses proposed by the defendant. The court found these omissions created reasonable doubt regarding the formation of the appellate court's conviction, necessitating a new trial with a different panel.
Legislator headnote
AI generatedArticles 226(4)(b)-(c), 575, 576(2) of the Code of Civil Procedure; Article 559(8), 11 of the Code of Civil Procedure: A civil appeal is admissible if the appellate court failed to consider or weigh evidence relevant to the formation of its conviction, particularly when such evidence includes prior criminal convictions or perjury findings that could influence the civil liability outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1843 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1843/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ....., ασκούντος ατομική επιχείρηση με την επωνυμία ..... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ευάγγελο Γκιουγκή.
Της αναιρεσίβλητης: ..... η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-2000 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ορεστιάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 46/2001 του ίδιου Δικαστηρίου 560/2002 προδικαστική και 328/2004 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 6-10-2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 26 Ιανουαρίου 2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού Αντιπροέδρου Δημητρίου Λοβέρδου, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι λόγοι αναιρέσεως πρώτος και δεύτερος και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από την 6378/5.10.2005 έκθεση του δικαστικού επιμελητού Ορεστιάδος Δημητρίου Βαρσαμίδη, στην αναιρεσίβλητη ..... επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ενεχειρίσθη στην ίδια) αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και των οικείων εκθέσεων κατάθεσής της, καθώς και κλήση για εμφάνιση αυτής στην αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 22.2.2006, κατά την οποία η συζήτηση ανεβλήθη για την ανωτέρω αναφερομένη (25.59.2006).
Επομένως, αφού η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού κατά την παραπάνω δικάσιμο, νόμιμο μετ' αναβολή της αρχικής, κατά την οποία συζητήθηκε η αναίρεση από τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει η απολειπόμενη διάδικος να δικασθεί ερήμην, η συζήτηση όμως να χωρήσει σαν να ήταν και αυτή παρούσα, αφού η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. (άρθρα 226 παρ. 4 εδ.
β' και γ', 575 και 576 παρ. 2 ΚΠολΔ). Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 349 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (Ολ.
ΑΠ 42/2002). Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόφασή του, ν' αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όχι όμως και να κάμει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη.
Αν όμως από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι ως προς το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης του δικαστηρίου επί ενός ουσιώδους ζητήματος ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθησαν όλα τα αποδεικτικά που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ.
Στην προκειμένη περίπτωση, με τους λόγους αναιρέσεως, πρώτο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔικ, με ορθή δε υπαγωγή από τον αριθμό 11 του ίδιου άρθρου, και δεύτερο από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔικ. αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη: α) την 416/2003 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδος, με την οποία η αναιρεσίβλητη καταδικάστηκε στην ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) μηνών ως υπαίτια πλαστογραφίας μετά χρήσεως του υπ' αριθμ. 89/10-11-1999 τιμολογίου παροχής υπηρεσιών του αναιρεσείοντος για το ποσό των 8.260.000 δραχμών, απαίτηση για την μη ικανοποίηση μέρους της οποίας εκ δραχμών 7.260.000 επισπεύθηκε η αναγκαστική εκτέλεση κατά της ανακόπτουσας - αναιρεσίβλητης ως οφειλέτριας, β) το ΑΒΩ 240/2002 κλητήριο θέσπισμα της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Ορεστιάδος και την εν συνεχεία υπ' αριθμ. 656/21-9-2004 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδος με την οποία οι μάρτυρες που είχαν προταθεί από την αναιρεσίβλητη στην πρωτόδικη δίκη καταδικάστηκαν ως υπαίτιοι ψευδορκίας σε ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών ο καθένας και γ) το ως άνω υπ' αριθ. 89/10-11-1999 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών του αναιρεσείοντος, συνολικού ποσού 8.260.000 δραχμών με την ένδειξη "επί πιστώσει".
Από την προσβαλλόμενη απόφαση και το σύνολο των αιτιολογιών της καταλείπονται αμφιβολίες αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα προς συναγωγήν του αποδεικτικού του πορίσματος, απορριπτικού της έφεσης του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή η ανακοπή της αναιρεσίβλητης και είχε ακυρωθεί η εις χείρας τρίτου -της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης Ορεστιάδος- κατάσχεση προς ικανοποίηση της παραπάνω απαίτησης του αναιρεσείοντος.
Επομένως, οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, υπό τις ως άνω αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔικ είναι βάσιμοι και πρέπει, κατά παραδοχή αυτών, παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 328/2004 απόφαση του Εφετείου Θράκης.
Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε εννιακόσια εβδομήντα (970) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2006.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Νοεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ