Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and lack of substantive review by lower court.

Απόφαση 1842 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1842/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Καλφόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/6/2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28948/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 740/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21/6/2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 11/9/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 740/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. ..... και ....., εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ....., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στους αναιρεσιβλήτους . Επομένως, εφ' όσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 847 και 851 ΑΚ και κυρίως από τη δεύτερη, η οποία ορίζει ότι "ο εγγυητής ευθύνεται για την έκταση που έχει κάθε φορά η κύρια οφειλή και ιδίως για τις συνέπειες του πταίσματος ή της υπερημερίας του πρωτοφειλέτη", προκύπτει ότι η σύμβαση της εγγύησης πρέπει να ερμηνεύεται στενά και σε αμφιβολία υπέρ του εγγυητή.

Περαιτέρω, η αξίωση του εκμισθωτή, η πηγάζουσα από το άρθρο 601 Α.Κ. (αξίωση αποζημίωσης, ίση με το συμφωνημένο μίσθωμα, για όσο χρόνο ο μισθωτής, μετά τη λήξη της μίσθωσης, παρακρατεί το μίσθιο), είναι αξίωση η οποία ναι μεν λαμβάνει ύπαρξη εξ αφορμής της προϋπαρξάσης σύμβασης μίσθωσης, έχει όμως ως βάση όχι τη σύμβαση αυτή, αλλά το γεγονός της παρανόμου κατακράτησης του μισθίου, μετά τη λήξη της μίσθωσης και την, εξ αιτίας της παράβασης αυτής, προκύπτουσα υποχρέωση αποζημίωσης, κατά το άρθρο αυτό και τα άρθρα 297, 298 ΑΚ.

Κατά συνέπεια, στην περίπτωση όπου ο εγγυητής εγγυήθηκε για τις υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτου - μισθωτή, οι οποίες απορρέουν από τη σύμβαση της μίσθωσης και κυρίως για την εμπρόθεσμη καταβολή του μισθώματος, όχι όμως και για τις υποχρεώσεις που απορρέουν εκ του νόμου, όπως η προαναφερθείσα εκ του άρθρου 601 Α.Κ υποχρέωση, η οποία γεννάται μετά τη λήξη της μισθωτικής σύμβασης, δεν ευθύνεται για την τελευταία αυτή υποχρέωση του πρωτοφειλέτη - μισθωτή έναντι του εκμισθωτή.

Το Δίκασαν Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του, έκρινε ότι η αγωγή της ενάγουσας - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, κατά των εναγομένων - εφεσιβλήτων και ήδη αναιρεσιβλήτων, η οποία είχε ως βάση, ότι οι τελευταίοι εγγυήθηκαν για την τήρηση των όρων της σύμβασης μίσθωσης και ιδίως αυτού της εμπρόθεσμης καταβολής του μισθώματος, εκ μέρους της μισθώτριας (τρίτης-μη διαδίκου), έναντι της εκμισθώτριας-αναιρεσείουσας και ως αίτημα, την υπ' αυτών, ως εγγυητών, καταβολή προς την τελευταία, του ποσού της εκ του άρθρου 601 Α.Κ.

αποζημίωσης, λόγω της παρακράτησης του μισθίου από την πρωτοφειλέτιδα - μισθώτρια, μετά τη λήξη της μίσθωσης, η οποία (λήξη) επήλθε, κατόπιν καταγγελίας αυτής από την εκμισθώτρια - ενάγουσα, λόγω παράβασης των όρων της σύμβασης από τη μισθώτρια και δη λόγω δυστροπίας περί την καταβολή των μισθωμάτων, ήταν απορριπτέα, ως μη νόμιμη, με την αιτιολογία ότι, υπό τα διαλαμβανόμενα σ' αυτή, η εγγύηση δεν εκάλυπτε και την ως άνω εκ του νόμου πηγάζουσα και μετά τη λήξη της μίσθωσης προκύψασα, υποχρέωση της μισθώτριας.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, δεν παραβίασε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου, διατάξεις του ΑΚ και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, ο πρώτος, κατά το ένα μέρος αυτού, από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίον αποδίδεται πλημμέλεια για ευθεία παραβίαση των διατάξεων αυτών από το δικάσαν Εφετείο.

Ο ίδιος κατά το δεύτερο μέρος αυτού, λόγος, με τον οποίον προβάλλεται αιτίαση για εσφαλμένη εφαρμογή των ερμηνευτικών κανόνων των άρθ. 173 και 200 Α.Κ., είναι επίσης απορριπτέος, προεχόντως ως αόριστος, διότι ουδόλως προσδιορίζεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η παραβίαση των ερμηνευτικών αυτών κανόνων αλλά και σε κάθε περίπτωση, ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, αφού το δικάσαν Εφετείο όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, δεν δέχθηκε την ύπαρξη κενού ή ασάφειας, ως προς το περιεχόμενο της μισθωτικής σύμβασης, σχετικά με το ζήτημα της έκτασής της, εκ της εγγύησης, ευθύνης των εναγομένων - αναιρεσιβλήτων και δεν εφήρμοσε τους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρ. 173 και 200 Α.Κ., ώστε να τίθεται θέμα εσφαλμένης και μη εφαρμογής των κανόνων αυτών.

Εξάλλου, ο δεύτερος, από το άρθρο 559 αριθμ. 8 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι το δικάσαν Εφετείο, όπως προκύπτει από τα διαλαμβανόμενα στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, έλαβε υπόψη τα περιστατικά που στηρίζουν την αγωγή και συνιστούν "πράγμα", κατά την έννοια του αριθ. 8 του άρθ. 559 ΚΠολΔ και ειδικότερα έλαβε υπόψη τον επικαλούμενο από την ενάγουσα - εκμισθώτρια - νυν αναιρεσείουσα αγωγικό ισχυρισμό, τον περιεχόμενο στο λόγο έφεσης αυτής, ότι οι εναγόμενοι - αναιρεσίβλητοι - εγγυητές "ανέλαβαν την ευθύνη για την τήρηση των όρων της μίσθωσης, δηλαδή για την εμπρόθεσμη καταβολή του μισθώματος και όλων των όρων που απορρέουν από τη μίσθωση και έκρινε, όπως προαναφέρθηκε ότι η μετά τη λήξη της μισθωτικής σύμβασης προκύψασα υποχρέωση της μισθώτριας - πρωτοφειλέτου δεν καλύπτεται από την ευθύνη των εγγυητών.

ΙΙΙ. Προϋπόθεση για την ίδρυση του από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης αποτελεί το Δικαστήριο να εισήλθε στην έρευνα της ουσίας της υπόθεσης και να διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, ενώ στην περίπτωση όπου το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή (ή τονισχυρισμό), ως μη νόμιμη, ή απαράδεκτη ή αόριστη ή για άλλο τυπικό λόγο, δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός (Ολ ΑΠ 44/1990, ΑΠ 451/1996, Ελλ. Δικ. 1997, 56). Εξ άλλου, ο, από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, λόγος αναίρεσης, περί παραμόρφωσης εγγράφου, το οποίο νοείται μόνο το αποδεικτικό έγγραφο, προϋποθέτει, για την ίδρυση του, εκτίμηση των αποδείξεων, από το δικαστήριο της ουσίας και παραδοχές αυτού επί της ουαίας. Κατά συνέπεια, τόσον ο από τον αριθμ. 19 του αρθ. 559 λόγος αναίρεσης, περί έλλειψης νόμιμης βάσης της αναιρεσιβαλλομένης, όσο και ο από τον αριθμ. 20 του αρθ. 559 λόγος αναίρεσης, περί παραμόρφωσης εγγράφου, από το δικάσαν Εφετείο, είναι απαράδεκτοι, διότι, τόσο από τα διαλαμβανόμενα στην προσβαλλομένη απόφαση, όπως προαναφέρθηκε όσο και υπό τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο, ελλείπει η ιδρυτική, για τους λόγους αυτούς προϋπόθεση, αφού το δίκασαν Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του, απέρριψε την αγωγή της αναιρεσείουσας, ως μη νόμιμη και δεν εισήλθε στην ουσία της υπόθεσης.

IV. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-6-2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της 740/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Οκτωβρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ