Supreme Court allows appeal against appellate court for failure to consider evidence regarding contract formation.

Απόφαση 1842 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Φ.Σ.

Αριθμός 1842/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: .....τους οποίους εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος Σπυριδούλα-Αγγελική Λιώση.

Της αναιρεσίβλητης: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΕUROPLAN (ΕΥΡΩΠΛΑΝ) ΕΠΕ" που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Νικόλαος Σιαμκούρης με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 23-4-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18564/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 2966/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18-1-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης, ανέγνωσε την από 8-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο δεύτερος και να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 11 γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, παρέλειψε να λάβει υπόψη του αποδεικτικά μέσα που παραδεκτώς προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων ασκούντων ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεώς του (Ολ.ΑΠ 42/2002). Για την ουσιαστική βασιμότητα του λόγου τούτου αρκεί η ύπαρξη αμφιβολιών ως προς τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων αποδεικτικών μέσων.

Εν προκειμένω, το εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι την αποδεικτική του κρίση, ως προς την κατάρτιση της επίμαχης συμβάσεως πωλήσεως, σχημάτισε, πλην άλλων, από "τα νομίμως προσκομιζόμενα με επίκληση έγγραφα", μνημονεύει δε ειδικώς το από 6-2-1998 ιδιωτικό συμφωνητικό, το οποίο, όπως δέχεται, συντάχθηκε για την παραγγελία των "επίδικων" πραγμάτων μετά το "κλείσιμο" της συμφωνίας (δηλ.

μετά την ως άνω προφορική κατάρτιση της συμβάσεως πωλήσεως) και το οποίο διαλαμβάνοντας όλους τους όρους της εν λόγω συμβάσεως, φέρει την υπογραφή του δευτέρου των αναιρεσειόντων ..... Παρά τη βεβαίωση όμως αυτή, από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν και τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο αποδεικτικά έγγραφα, τα οποία οι αναιρεσείοντες προσκόμισαν και, με τις κατατεθείσες στην έκκλητη δίκη προτάσεις τους και την επ' αυτήν από 31-8-2005 προσθήκη-αντίκρουσή τους, παραδεκτώς (άρθρα 237 παρ.1β' και 3β' και 524 παρ.ια ΚΠολΔ) επικαλέσθηκαν προς αντίκρουση του αγωγικού ισχυρισμού περί καταρτίσεως της ένδικης πωλήσεως και προς απόκρουση του περιεχομένου της από 10-9-1998 βεβαιώσεως της εταιρίας "ΠΟΤΟΠΟΙΪΑ-ΟΙΝΟΠΟΪΑ ΘΡΑΚΗΣ ΑΒΕΕ" που η αναιρεσίβλητη προσκόμισε και επικαλέσθηκε με τις ενώπιον του εφετείου κατατεθείσες προτάσεις της, ήτοι:

α) αντίγραφο του από 19-2-1996 διαβατηρίου του πρώτου των αναιρεσειόντων ...., στο οποίο υπάρχουν θεωρήσεις περί εξόδου του από την Ελλάδα στις 4-1-1998 και περί επιστροφής του την 1`-3-1998, δηλαδή κατά τον χρόνο συνάψεως της επίμαχης συμβάσεως αυτός φέρεται ευρισκόμενος εκτός της Ελλάδας και β) την από 21-12-2004 βεβαίωση της ανώνυμης εταιρίας "ΠΟΤΟΠΟΙΪΑ-ΟΙΝΟΠΟΙΪΑ ΘΡΑΚΗΣ ΑΒΕΕ", όπου αναφέρεται ότι "η εταιρεία EUROPLAN EΠΕ (δηλ.

η αναιρεσίβλητη) έχει εξοφλήσει τα τιμολόγια εξαγωγής της εταιρείας μας που έχουν εκδοθεί στην εταιρεία FIRMA KARA CU.UZBEKISTAN" και ότι "η παραγγελία δόθηκε στην εταιρεία μας από την εταιρεία Europlan ΕΠΕ και οι φορτώσεις πραγματοποιήθηκαν κατόπιν εντολής της". Οι αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση των εν λόγω αποδεικτικών εγγράφων δημιουργούνται, όχι μόνο από την παράλειψη χωριστής μνείας και ειδικής αξιολογήσεώς τους από το εφετείο, αλλά και, κυρίως, από τις παραδοχές του:

α) ότι η προφορική κατάρτιση της ένδικης συμβάσεως πωλήσεως έγινε στη Θεσσαλονίκης στις 6-2-1998, όταν με τον νόμιμο εκπρόσωπο της αναιρεσίβλητης ήλθαν σε επαφή και διαπραγματεύσεις αμφότεροι οι αναιρεσείοντες (άρα και ο πρώτος) εκ των οποίων ο δεύτερος, ευρισκόμενος στην Αθήνα, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον άνω εκπρόσωπο, β) ότι στο πλαίσιο της συνεργασίας της αναιρεσίβλητης με την ως άνω παραγωγό ανώνυμη εταιρία, η τελευταία παρέδιδε τα παραγγελθέντα ποτά απευθείας στους υποδεικνυομένους από την πρώτη αγοραστές-πελάτες αυτής (πρώτης) και γ) ότι η πωληθείσα ποσότητα ποτών φορτώθηκε από τη μεταφορική εταιρία "MARTIME SERVICES LTD" την οποία επέλεξαν οι αναιρεσείοντες.

Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αρ.11 γ' ΚΠολΔ απορρέων δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο καταλογίζεται στο εφετείο η πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη των άνω εγγράφων, είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν, παρέλκυσης της εξετάσεως των λοιπών λόγων, πρέπει να αναιρεθεί στο σύνολό της η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2966/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο με άλλη σύνθεση. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ