Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to cite specific Article 510 grounds.

Απόφαση 1841 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1841/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθ.194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Γρηγόριο Κουτσοκώστα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Μετσοβίτου - Φλουρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2019, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου H. M. του S., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Ναυπλίου, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ.125/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23.5.2019 και με αριθμό 31/2019 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 961/19.

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ελένη Μετσοβίτου - Φλουρή εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή με υπ'αριθμ.πρωτ.168/6.8.2019, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας (σε Συμβούλιο), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 τταρ.1 και 513 ΚΠΔ, την με αριθμό 31/23-5-2019 έκθεση αναιρέσεως του κρατουμένου στο Ειδικό Κέντρο Υγείας Κρατουμένων ..., με ονοματεπώνυμο: (επ.) H. (ον.) M., όνομα πατρός S. και όνομα μητρός F., που γεννήθηκε στη ΣΥΡΙΑ και δηλώνει ότι κατοικεί στον ..., οδό ..., ήδη κρατουμένου στο Ειδικό Κέντρο Υγείας Κρατουμένων ..., ετών 55, Επαγγέλματος:

ΕΡΓΑΤΗΣ, Α.Φ.Μ.: ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ, Δ.Ο.Υ.: ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ, κατά της υπ' αριθμό 125/15-05-2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας που καταδικάστηκε για την πράξη της διακίνησης - προώθησης λαθρομεταναστών για να εξέλθουν από τη χώρα εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα με τρόπο που θα μπορούσε να προκόψει κίνδυνος για άνθρωπο κατά συρροή από κοινού, σε συνολική ποινή ΚΑΘΕΙΡΞΗ εκατόν πενήντα (150) έτη, εκτιτέα τα εικοσιπέντε (25) έτη και εκθέτω τα ακόλουθα:

Από τις διατάξεις των άρθρων 513§ 1 εδ. α' και 476§1 εδ. α' Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Είναι δε απαράδεκτη μεταξύ των άλλων, η αίτηση αναίρεσης, όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στον νόμο για την άσκηση της.

Κατά δε την διάταξη αρ. 474§2 Κ.Π.Δ. στην έκθεση πρέπει να διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Από τον συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι στην έκθεση αναίρεσης στην οποία περιέχεται η δήλωση του αναιρεσείοντος περί του ότι ασκεί αναίρεση κατά συγκεκριμένης απόφασης, πρέπει να περιλαμβάνεται τουλάχιστον ένας βάσιμος και παραδεκτός λόγος αναίρεσης, αλλιώς η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και στην τελευταία περίπτωση το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο) ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτη την αίτηση αναίρεσης και καταδικάζει στα έξοδα τον αναιρεσείοντα.

Για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης πρέπει στην έκθεση να περιλαμβάνονται λόγοι που να είναι ορισμένοι και σαφείς. Σαφείς δε και ορισμένοι λόγοι αναίρεσης κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης υπάρχουν όταν στην έκθεση εκθέτονται περιστατικά από τα οποία προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο πλημμέλειες στις οποίες κατά τον αναιρεσείοντα υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση.

Περαιτέρω, ανύπαρκτοι, ασαφείς και αόριστοι λόγοι, μη δεκτικοί δικαστικής εκτίμησης δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν λόγους άσκησης ενδίκου μέσου (Α.Π. 381/2015, Α.Π. 949/2015). Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση του περιεχομένου της αίτησης αναίρεσης δεν προκύπτει έκθεση συγκεκριμένου λόγου τον οποίο να επικαλείται ο αναιρεσείων.

Ειδικότερα ο αναιρεσείων δεν εκθέτει συγκεκριμένα περιστατικά τα οποία να συνιστούν ελλείψεις ή πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης, βάσει των οποίων να είναι δυνατόν να συναχθεί συγκεκριμένη έλλειψη ή πλημμέλεια της απόφασης, που να μπορεί να υπαχθεί σε μια από τις περιπτώσεις του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ.

Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η με αριθμό 31/23-5-2019 έκθεση αναιρέσεως του κρατουμένου στο Ειδικό Κέντρο Υγείας Κρατουμένων ..., με ονοματεπώνυμο: (επ.) H. (ον.) M., όνομα πατρός S. και όνομα μητρός F., που γεννήθηκε στη ΣΥΡΙΑ και δηλώνει ότι κατοικεί στον ..., οδό ..., ήδη κρατουμένουστο Ειδικό Κέντρο Υγείας κρατουμένων ..., ετών 55, Επαγγέλματος: ΕΡΓΑΤΗΣ, Α.Φ.Μ.: ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ, Δ.Ο.Υ.: ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ, κατά της υπ' αριθμό 125/15-05-2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας που καταδικάστηκε για την πράξη της διακίνησης - προώθησης λαθρομεταναστών για να εξέλθουν από τη χώρα εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα με τρόπο που θα μπορούσε να προκόψει κίνδυνος για άνθρωπο κατά συρροή από κοινού, σε συνολική ποινή ΚΑΘΕΙΡΞΗ εκατόν πενήντα (150) έτη, εκτιτέα τα εικοσιπέντε (25) έτη και Β) Να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Αγγελής."

Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με βάση γενική αρχή του ποινικού δικονομικού δικαίου, που συνάγεται από τα άρθρα 2 του ΠΚ και 590 παρ. 1 του ΚΠοινΔ, οι δικονομικοί νόμοι, αν δεν ορίζουν με μεταβατική διάταξη το αντίθετο, έχουν άμεση εφαρμογή από την έναρξη της ισχύος τους και στις εκκρεμείς και μη εκδικασθείσες ακόμη ποινικές υποθέσεις, από το χρονικό σημείο που καταλαμβάνουν αυτές.

Η διαδικασία, δηλαδή, χωρεί σύμφωνα με το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο, κατά τον οποίο επιχειρείται η κάθε διαδικαστική πράξη και, συνεπώς, οι μεν πράξεις, οι οποίες έγιναν υπό το κράτος του παλαιού νόμου, είναι ισχυρές, το δε ατέλεστο μέρος της διαδικασίας και, επομένως, και η μη διεξαχθείσα ακόμη δίκη, θα γίνει σύμφωνα με το νέο νόμο.

Έτσι, οι προϋποθέσεις του παραδεκτού των ένδικων μέσων κρίνονται με βάση το νόμο, ο οποίος ίσχυε κατά το χρόνο της άσκησης αυτού. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153,473 παρ. 2,474 παρ. 2,476 παρ. 1, 509 παρ.1 εδ. α' και 510 του ΚΠοινΔ, όπως αυτά ίσχυαν μέχρι την 30η.6.2019 [από την 1η.7.2019 ισχύει ο νέος Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, που κυρώθηκε με το Ν. 4620/2019 (άρθρο δεύτερο αυτού)], εφαρμόζονται δε στην προκείμενη περίπτωση λόγω του χρόνου άσκησης της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεων πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται.

Αν δεν περιέχεται σ' αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη. Σαφείς και ορισμένοι λόγοι αναίρεσης, κατά την έννοια των ως άνω διατάξεων, υπάρχουν, όταν στη σχετική έκθεση εκτίθενται περιστατικά από τα οποία προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο πλημμέλειες, στις οποίες, κατά τον αναιρεσείοντα, υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση.

Τέλος, κατά το άρθρο 512 παρ. 1 εδ. α' του νέου ΚΠοινΔ, "αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται κατά τη διαδικασία του άρθρου 476 ....". Στην προκείμενη περίπτωση, με την υπό κρίση από 23.5.2019, με αριθμό 31/2019, αίτηση αναίρεσης του H. M. του S., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο Κ. Κ. ..., προσβάλλεται η απόφαση 125/2018 του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Καλαμάτας, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε (σε δεύτερο βαθμό) σε συνολική ποινή κάθειρξης εκατόν πενήντα (150) ετών [εκτιτέα είκοσι πέντε (25) έτη] για την αξιόποινη πράξη της προώθησης μεταναστών για να εξέλθουν από τη χώρα, από κερδοσκοπία, κατ' επάγγελμα, με τρόπο από τον οποίο θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, κατά συρροή και από κοινού.

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου, η οποία περιέχεται στη σχετική έκθεση 31/23.5.2019 της Διευθύντριας του Ειδικού Κέντρου Υγείας Κρατουμένων ... (πρώην Νοσοκομείου Κρατουμένων ...). Με την αίτηση αυτή ο αναιρεσείων δήλωσε ότι "επιθυμεί να ασκήσει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της αριθ. 125 και από 15/05/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Καλαμάτας που καταδικάστηκε για την πράξη της διακίνησης-προώθησης λαθρομεταναστών για να εξέλθουν από τη χώρα εκ κερδοσκοπίας και κατ' επάγγελμα με τρόπο που θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο κατά συρροή από κοινού, σε συνολική ποινή κάθειρξη εκατόν πενήντα (150) έτη, εκτιτέα τα εικοσιπέντε (25) έτη", χωρίς να εκθέτει σ' αυτή περιστατικά από τα οποία να προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης, που να μπορούν να ενταχθούν σε κάποιον από τους διαλαμβανόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ λόγους αναίρεσης.

Με το περιεχόμενο, όμως, αυτό η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα νομική σκέψη, εφόσον δεν περιέχεται σ' αυτή ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠοινΔ λόγους αναίρεσης. Με τα δεδομένα αυτά και, εφόσον, όπως προκύπτει από το αποδεικτικό επίδοσης με ημεροχρονολογία 11.10.2019, που συντάχθηκε αρμοδίως από το Γραμματέα του Κ.

Κ. .... Γ. Π., και την επί του φακέλου της δικογραφίας σχετική βεβαίωση του αρμόδιου Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ειδοποιήθηκαν ο αναιρεσείων και ο ορισθείς από τον αναιρεσείοντα με το αναιρετήριο αντίκλητος Δικηγόρος του (δια της Γραμματέως του Ν. Κ.), προκειμένου να προσέλθουν και να εκθέσουν στο Δικαστήριο τούτο (σε Συμβούλιο) τις απόψεις τους, πλην, όμως, δεν προσήλθαν, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 578 παρ. 1 του ΚΠοινΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23.5.2019, με αριθμό 31/2019, αίτηση του H. M. του S., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο Κ. Κ. …, για αναίρεση της απόφασης 125/2018 του Τριμελούς Εφετείου (Κακουργημάτων) Καλαμάτας, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε (σε δεύτερο βαθμό) σε συνολική ποινή κάθειρξης εκατόν πενήντα (150) ετών [εκτιτέα είκοσι πέντε (25) έτη] για την αξιόποινη πράξη της προώθησης μεταναστών για να εξέλθουν από τη χώρα, από κερδοσκοπία, κατ' επάγγελμα, με τρόπο από τον οποίο θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, κατά συρροή και από κοινού.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2019. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ