1841/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1841 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1841/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Πλαστήρα Αναστασάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και των αρχαιοτέρων αυτού Αρεοπαγιτών), Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Παναγιώτη Παρτσιλίβα και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαϊου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. .............., 2. ............., 3. ............. και 4. .............. οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Χρυσώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς των Οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18 Δεκεμβρίου 2002 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Αθηνών.

Εκδόθηκε η 9092/2005 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23 Μαρτίου 2006 αίτησή τους και τους από 18 Απριλίου 2007 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται παραπάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 16 Μαϊου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις του άρθρου 33 παρ. 1 έως 3 και 7 εδ. β' του ν. 2971/2001, που έχει εφαρμογή και στην προκειμένη απαλλοτρίωση, η οποία κηρύχθηκε με την 10761/8238/0010/17.9.2001 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού, που δημοσιεύθηκε νόμιμα (ΦΕΚ 802/27.9.2001, τεύχος Δ'), σαφώς προκύπτει ότι το τεκμήριο της ωφέλειας των ιδιοκτητών, κατά τις διατάξεις του ν. 653/1977, είναι μαχητό και κρίνεται μετά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης από το αρμόδιο για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης Εφετείο, κατόπιν αιτήσεως, την οποία υποβάλλει ο εικαζόμενος ιδιοκτήτης ή ο αξιών δικαιώματα επί του απαλλοτριωμένου, εφόσον θεωρεί ότι δεν υφίσταται το τεκμήριο της ωφέλειας.

Η αίτηση αυτή υποβάλλεται εντός ανατρεπτικής προθεσμίας δύο μηνών από την έκδοση της απόφασης του προσωρινού ή απευθείας οριστικού προσδιορισμού της αποζημίωσης ή στην περίπτωση που τα παραπάνω πρόσωπα δεν κλητεύθηκαν, ούτε έλαβαν μέρος στη δίκη για τον καθορισμό της αποζημίωσης δικαιούνται να ζητήσουν με αίτησή τους τη διόρθωση των κτηματολογικών στοιχείων μέσα σε πέντε (5) έτη από τη συντέλεση της απαλλοτρίωσης και σε περίπτωση που αποδεδειγμένα έχουν λάβει γνώση, μέσα σε έξι (6) μήνες από τότε που αυτοί έλαβαν γνώση.

Η γνώση αναφέρεται στον καθορισμό της αποζημίωσης και όχι στη συντέλεση της απαλλοτρίωσης, αφού η τελευταία θεωρείται ότι έχει γίνει με τη δημοσίευση στο ΦΕΚ της γνωστοποίησης της κατάθεσης της αποζημίωσης. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε ως απαράδεκτη την αίτηση των αναιρεσειόντων, με την οποία ζητούν να θεωρηθεί ότι το τμήμα της υπ' αριθ. 299 Α' Κτηματολογικού πίνακα ιδιοκτησίας τους, που απέμεινε μετά την απαλλοτρίωση, ουδεμία ωφέλεια απέκτησε λόγω του έργου της απαλλοτριώσεως και ζητούσαν για το λόγο αυτό τη διόρθωση του κτηματολογικού πίνακα.

Ειδικότερα το Εφετείο δέχθηκε, ότι η από 19.12.2002 αίτηση αυτών (αναιρεσειόντων) στη Δ/νση Απαλλοτριώσεων του ΥΠΕΧΩΔΕ, υποβλήθηκε εκπροθέσμως, δηλαδή μετά την πάροδο των έξι μηνών από τότε που αυτοί έλαβαν γνώση του προσωρινού καθορισμού της αποζημίωσης που έγινε, χωρίς αυτοί να παρασταθούν, ούτε να κλητευθούν (γιατί δεν φέρονταν συνιδιοκτήτες της ανωτέρω ιδιοκτησίας), με τη 2222/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύθηκε στις 19.12.2001 και του οποίου (προσωρινού προσδιορισμού) έλαβαν γνώση στις 28-2-2002, όταν με (την από 28.2.2002) αίτησή τους στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών ζήτησαν να αναγνωρισθούν δικαιούχοι της αποζημίωσης, που κατά τα προεκτεθέντα καθορίσθηκε με τη 2222/2001 απόφαση, δηλαδή επειδή κατέθεσαν την ένδικη αίτησή τους στη Δ/νση Απαλλοτριώσεων μετά την πάροδο εξαμήνου από της, κατά την 28.2.2002, γνώσεως της αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που καθόρισε την προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε τις ως άνω ουσιαστικές διατάξεις του άρθρου 33 του ν. 2971/2001 ούτε και κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτη την εν λόγω αίτηση. Είναι, επομένως, απορριπτέοι ως αβάσιμοι ο μοναδικός της αιτήσεως αναιρέσεως και αμφότεροι οι λόγοι των προσθέτων λόγων αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 14 ΚΠολΔ, που υποστηρίζουν τα αντίθετα, ήτοι ότι η αίτηση του ασκήθηκε παραδεκτά και εμπρόθεσμα μέσα στην προθεσμία της παρ. 3 του πιο πάνω νόμου, από της εκδόσεως της αποφάσεως του Εφετείου, που καθόρισε οριστικά την αποζημίωση.

ΙΙ.

Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής πρέπει να απορριφθούν και οι ηττώμενοι αναιρεσείοντες πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 23-3-2006 αίτηση και τους από 18.4.2007 πρόσθετους λόγους των ..........., .............., ............. και ........... για αναίρεση της 9092/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση ακροατήριό του στις 26 Ιουλίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ