Supreme Court dismisses appeal against conviction for processing personal data without consent under Greek law.

Απόφαση 1840 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1840/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθ.194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Γρηγόριο Κουτσοκώστα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Μετσοβίτου - Φλουρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μυταλούλη, για αναίρεση της υπ'αριθ.ΙΤ1275/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Α. Κ. του Ι., κάτοικο ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αιμίλιο Κορωναίο.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1.9.2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1256/19.

Αφού άκουσε

Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του αναιρεσείοντος και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 1.9.2019 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 6.9.2019) του Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., για αναίρεση της απόφασης ΙΤ 1275/2019 του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία καταχωρίστηκε στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 του ΚΠοινΔ τηρούμενο ειδικό βιβλίο στις 22.7.2019 και με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4 εδ.

α' του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση και μη και κατά συρροή, για την οποία του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, μετατραπείσα προς πέντε (5) ευρώ ημερησίως, και συνολική χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, περιέχει δε λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠοινΔ (έλλειψη ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης κλπ) και, συνεπώς, είναι παραδεκτή.

Κατά το άρθρο 590 παρ. 1 εδ. α' του κυρωθέντος, με το Ν. 4620/2019 και ισχύοντος από την 1η .7.2019 (άρθρο δεύτερο του Ν. 4620/2019), νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, "υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε οποιονδήποτε βαθμό συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα".

Κατά δε το άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα, "αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκαν, όλους τους λόγους της αναίρεσης που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 510, εκτός από τον προβλεπόμενο στο στοιχ. Β'. Δεν επιτρέπεται όμως να χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου.

Υπό τις ίδιες προϋποθέσεις ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως λαμβάνει υπόψη το δεδικασμένο και την παραγραφή που επήλθαν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επίσης, αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευσή της". Έτσι, σύμφωνα µε το άρθρο 511 του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ο Άρειος Πάγος λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη του την παραγραφή, που επήλθε μετά τη δηµοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, εφόσον εμφανιστεί ο αναιρεσείων και η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, χωρίς να χρειάζεται να κριθεί βάσιμος και ένας τουλάχιστον λόγος αναίρεσης.

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111, 112 και 113 του κυρωθέντος, με το Ν. 4619/2019 και ισχύοντος από την 1η.7.2019 (άρθρο δεύτερο του Ν. 4619/2019), νέου Ποινικού Κώδικα, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πέντε έτη και αρχίζει από τότε που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, η δε προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, πάντως, όμως, όχι πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ.1 εδ. β', 368 στοιχ. β' και 511 εδ. γ' του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής και μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης ή την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, εφόσον ο αναιρεσείων εμφανιστεί και η αίτηση αναίρεσης είναι τυπικά παραδεκτή.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, "αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου". Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου ουσιαστικού ποινικού νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επιφέρει την ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση.

Προς τούτο γίνεται σύγκριση των περισσότερων σχετικών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπονται από καθεμιά από αυτές. Αν από τη σύγκριση αυτή προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος.

Ειδικότερα, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που προβλέπει το χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής, αν δε το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει το μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος της απειλούμενης ποινής φυλάκισης, που θεωρείται βαρύτερη της χρηματικής, επί ίσων δε ποινών φυλάκισης, λαμβάνεται υπόψη και η χρηματική ποινή.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 4 περ. α' του Ν. 2472/1997, "όποιος χωρίς δικαίωμα επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, καταστρέφει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των εν λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιονδήποτε τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή.....αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλες διατάξεις".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 38 παρ. 1 του ισχύοντος, από την 29η.8.2019, Ν. 4624/2019, κατά το άρθρο 87 αυτού, "όποιος, χωρίς δικαίωμα: α) επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και με την πράξη του αυτή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών• β) τα αντιγράφει, αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, συλλέγει, καταχωρεί, οργανώνει, διαρθρώνει, αποθηκεύει, προσαρμόζει, μεταβάλλει, ανακτά, αναζητεί πληροφορίες, συσχετίζει, συνδυάζει, περιορίζει, διαγράφει, καταστρέφει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρις ενός (1) έτους, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη".

Η διάταξη αυτή είναι επιεικέστερη έναντι εκείνης του άρθρου 22 παρ. 4 περ. α' του Ν. 2472/1997, διότι για την εν λόγω αξιόποινη πράξη προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος, ενώ εκείνη προβλέπει ποινή φυλάκισης (ήτοι έως 5 έτη) και χρηματική ποινή. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 8 παρ. 1, 2, 3 εδ. α' και 5 του Ν. 4411/2016, "1. Εξαλείφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των ακόλουθων αξιόποινων πράξεων, που έχουν τελεσθεί μέχρι και τις 31.3.2016:

α) των πταισμάτων και β) των πλημμελημάτων, κατά των οποίων ο νόμος απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή ή και τις δύο ποινές. 2. Εάν, στην περίπτωση των πλημμελημάτων της παραγράφου 1, ο υπαίτιος υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημοσίευση του νόμου σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι (6) μηνών, συνεχίζεται η κατ' αυτού παυθείσα ποινική δίωξη και δεν υπολογίζεται στο χρόνο παραγραφής του αξιόποινου της πρώτης πράξης ο διανυθείς χρόνος από την παύση της δίωξης μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη για τη νέα πράξη. 3.

Οι δικογραφίες που αφορούν τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις, τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή δημόσιου κατηγόρου.....5. Η κατά τα ανωτέρω παραγραφή του αξιόποινου και η παύση της ποινικής δίωξης, δεν ισχύει για τα εγκλήματα: α) ως προς τον ποινικό κώδικα, των άρθρων 81Α, 142, 149, 154, 155, 157 παρ. 3 εδάφιο β', 158 παράγραφοι 1 και 2, 162, 163, 164 παρ. 1, 165 παράγραφοι 1 και 2, 166, 173 παρ. 1, 175, 177, 178, 181, 182, 192, 193 παρ. 1, 200, 201, 215, 218 παρ. 3, 220, 221 παράγραφοι 1 και 2, 222, 228 παρ. 1, 230, 234, 241, 251 παράγραφοι 1 και 2, 255, 259, 261, 286 παρ. 2, 334 παρ. 1, 337, 345 παρ. 1 περιπτώσεις β' και γ', 346 παρ. 1, 352Β, 358, 359, 360 παρ. 3, 362 για τις περιπτώσεις που τελείται δια του τύπου, 375 παρ. 1 εδάφιο α', 377 για τις περιπτώσεις αγοράς εμπορευμάτων με πίστωση, 389 παρ. 1, 397 παράγραφοι 1 και 2, 398 (απλή χρεοκοπία), 399 παράγραφοι 1 και 2, 403 παράγραφοι 1 και 2, 406, β) του άρθρου 2 παρ. 11 περίπτωση β' του N. 2168/1993, γ) του άρθρου 28 παρ. 1 του N. 1650/1986, δ) του άρθρου πέμπτου του N. 2803/2000, ε) του άρθρου 45 παρ. 1 περιπτώσεις δ' και θ' εδάφιο α' του N. 3691/2008, στ) του άρθρου 6 παρ. 4 και παρ. 6 του N. 3213/2003, ζ) του άρθρου μόνου παρ. 1 του N. 690/1945, η) του άρθρου 28 του N. 3996/2011, θ) του άρθρου 29 του N. 703/1977 και του άρθρου 44 του N. 3959/2011, ι) του άρθρου 6 του N. 456/1976, ια) του άρθρου 41ΣΤ του N. 2725/1999, ιβ) του άρθρου 59 εδάφιο α' του N. 3028/2002, ιγ) του άρθρου 13 του N. 3402/2005, ιδ) του άρθρου 9 παράγραφοι 1 και 3 του N. 3500/2006, ιε) του άρθρου 31 παράγραφοι 4 και 6 του N. 3904/ 2010, ιστ) του άρθρου τρίτου του N. 1788/1988, ιζ) του N. 927/1979".

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ΙΤ 1275/2019 του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4 εδ. α' του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση και μη και κατά συρροή και ειδικότερα για το ότι "Στην ….

στις κατωτέρω αναφερόμενες ημεροχρονολογίες τέλεσε τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις: Α) Στην …., την 3/11/2011, 21/11/2011, 7/2/20102 και 12/1/2012, με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος, προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και αναφερομένους χρόνους, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Κ.

Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα ….., μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, στους ανωτέρω χρόνους, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

B) Στην …. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Γ. Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα ……..

μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

Γ) Στην ….. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκείμενου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση της εγκαλούσης Α. Μ., διευθύντριας του καταστήματος της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα επί της οδού ..., μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις της τελευταίας".

Για καθεμία από τις τρεις αυτές πράξεις επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή εξακοσίων (600) ευρώ, συνολικά δε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, μετατραπείσα προς πέντε (5) ευρώ ημερησίως, και χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ. Όμως, από τις ημέρες, κατά τις οποίες φέρονται ότι τελέστηκαν από τον αναιρεσείοντα οι δύο πρώτες από τις μερικότερες πράξεις, που συγκροτούν την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4α του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Α.

Κ., δηλαδή από την 3η.11.2011 και την 21η.11.2011, πέρασε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από οκτώ (8) έτη και, συνεπώς, το αξιόποινο των μερικότερων αυτών πράξεων έχει εξαλειφθεί, λόγω παραγραφής. Κατά συνέπεια, εφόσον ο αναιρεσείων έχει εμφανιστεί και η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τη διάταξή της, που αφορά στην ενοχή του αναιρεσείοντος για τις δύο πρώτες από τις μερικότερες πράξεις, που συγκροτούν την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4α του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Α.

Κ. και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του αναιρεσείοντος γι' αυτές κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της απόφασης αυτής. Ως προς τις υπόλοιπες πράξεις, τις οποίες φέρεται ότι τέλεσε ο αναιρεσείων: α) στην …… στις 7.2.2012 και 12.1.2012 σε βάρος του Α. Κ., β) στην ….. στις 30.11.2011 σε βάρος του Α.

Γ. και γ) στην …… στις 30.11.2011 σε βάρος της Μ. Α., πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: 1) οι πράξεις αυτές τιμωρούνται πλέον από τη διάταξη του άρθρου 38 παρ. 1 του Ν. 4624/2019, η οποία ισχύει από την 29η.8.2019 και, ως επιεικέστερη, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, είναι εφαρμοστέα αυτεπαγγέλτως στην προκείμενη περίπτωση, κατά τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 του ΠΚ και 511 εδ.

γ' του ΚΠοινΔ και 2) εφόσον οι πράξεις αυτές, για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, φέρονται ότι τελέστηκαν πριν από την 31η.3.2016 και δεν υπάγονται σε κάποια από τις προαναφερθείσες εξαιρέσεις του άρθρου 8 παρ. 5 του Ν. 4411/2016, το αξιόποινο αυτών έχει εξαλειφθεί, με βάση τη διάταξη της παρ. 1 του ίδιου άρθρου.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και ως προς τη διάταξή της, που αφορά στην ενοχή του αναιρεσείοντος για τις πράξεις αυτές και να παύσει η ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος ποινική δίωξη γι' αυτές, υπό τον όρο ότι ο αναιρεσείων δεν θα υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημοσίευση του Ν. 4411/3.8.2016 σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και δεν θα καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι (6) μηνών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί στο σύνολό της την απόφαση ΙΤ 1275/2019 του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Παύει οριστικά την ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., ποινική δίωξη για το ότι: "Στην ….. στις κατωτέρω αναφερόμενες ημεροχρονολογίες τέλεσε τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις και ειδικότερα στην ……, στις 3/11/201 και 21/11/2011, προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και αναφερόμενο χρόνο, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Κ. Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα …. μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, στον ανωτέρω χρόνο, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

Παύει την ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., ποινική δίωξη για το ότι: "Στην …. στις κατωτέρω αναφερόμενες ημεροχρονολογίες τέλεσε τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις: Α) Στην …., την 7/2/20102 και 12/1/2012, με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος, προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και αναφερομένους χρόνους, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Κ.

Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα ….. μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, στους ανωτέρω χρόνους, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

B) Στην ….. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Α. Γ., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα …….

μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

Γ) Στην …. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκείμενου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση της εγκαλούσης Α. Μ., διευθύντριας του καταστήματος της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα επί της οδού ..., μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις της τελευταίας", υπό τον όρο ότι ο αναιρεσείων δεν θα υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημοσίευση του Ν. 4411/3.8.2016 σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και δεν θα καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι (6) μηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Αριθμός 1840/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθ.194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Γρηγόριο Κουτσοκώστα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Μετσοβίτου - Φλουρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μυταλούλη, για αναίρεση της υπ'αριθ.ΙΤ1275/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Α. Κ. του Ι., κάτοικο ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αιμίλιο Κορωναίο.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1.9.2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1256/19.

Αφού άκουσε

Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη σε βάρος του αναιρεσείοντος και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση από 1.9.2019 αίτηση (ασκηθείσα με δήλωση, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 6.9.2019) του Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., για αναίρεση της απόφασης ΙΤ 1275/2019 του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία καταχωρίστηκε στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 του ΚΠοινΔ τηρούμενο ειδικό βιβλίο στις 22.7.2019 και με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4 εδ.

α' του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση και μη και κατά συρροή, για την οποία του επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, μετατραπείσα προς πέντε (5) ευρώ ημερησίως, και συνολική χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, περιέχει δε λόγους αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 του ΚΠοινΔ (έλλειψη ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το Σύνταγμα, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης κλπ) και, συνεπώς, είναι παραδεκτή.

Κατά το άρθρο 590 παρ. 1 εδ. α' του κυρωθέντος, με το Ν. 4620/2019 και ισχύοντος από την 1η .7.2019 (άρθρο δεύτερο του Ν. 4620/2019), νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, "υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε οποιονδήποτε βαθμό συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κώδικα".

Κατά δε το άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα, "αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκαν, όλους τους λόγους της αναίρεσης που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 510, εκτός από τον προβλεπόμενο στο στοιχ. Β'. Δεν επιτρέπεται όμως να χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου.

Υπό τις ίδιες προϋποθέσεις ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως λαμβάνει υπόψη το δεδικασμένο και την παραγραφή που επήλθαν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επίσης, αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευσή της". Έτσι, σύμφωνα µε το άρθρο 511 του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ο Άρειος Πάγος λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη του την παραγραφή, που επήλθε μετά τη δηµοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, εφόσον εμφανιστεί ο αναιρεσείων και η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, χωρίς να χρειάζεται να κριθεί βάσιμος και ένας τουλάχιστον λόγος αναίρεσης.

Εξάλλου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111, 112 και 113 του κυρωθέντος, με το Ν. 4619/2019 και ισχύοντος από την 1η.7.2019 (άρθρο δεύτερο του Ν. 4619/2019), νέου Ποινικού Κώδικα, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πέντε έτη και αρχίζει από τότε που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη, η δε προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, πάντως, όμως, όχι πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ.1 εδ. β', 368 στοιχ. β' και 511 εδ. γ' του ΚΠοινΔ, προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής και μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης ή την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής, εφόσον ο αναιρεσείων εμφανιστεί και η αίτηση αναίρεσης είναι τυπικά παραδεκτή.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, "αν από την τέλεση της πράξης ως την αμετάκλητη εκδίκασή της ίσχυσαν περισσότερες διατάξεις νόμων, εφαρμόζεται αυτή που στη συγκεκριμένη περίπτωση οδηγεί στην ευμενέστερη μεταχείριση του κατηγορουμένου". Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, με την οποία καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου ουσιαστικού ποινικού νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξης μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδίκασης της υπόθεσης, ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος που περιέχει τις ευμενέστερες για τον κατηγορούμενο διατάξεις, δηλαδή εκείνος, ο οποίος με την εφαρμογή του, με βάση τις προβλεπόμενες στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις, επιφέρει την ευνοϊκότερη για τον κατηγορούμενο ποινική μεταχείριση.

Προς τούτο γίνεται σύγκριση των περισσότερων σχετικών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπονται από καθεμιά από αυτές. Αν από τη σύγκριση αυτή προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος.

Ειδικότερα, επιεικέστερος είναι ο νόμος, που προβλέπει το χαμηλότερο ανώτατο όριο του είδους της ποινής, αν δε το ανώτατο όριο είναι το ίδιο, επιεικέστερος είναι αυτός που προβλέπει το μικρότερο κατώτατο όριο. Για το χαρακτηρισμό ενός νόμου ως επιεικέστερου ή μη λαμβάνεται κατ' αρχήν υπόψη το ύψος της απειλούμενης ποινής φυλάκισης, που θεωρείται βαρύτερη της χρηματικής, επί ίσων δε ποινών φυλάκισης, λαμβάνεται υπόψη και η χρηματική ποινή.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 4 περ. α' του Ν. 2472/1997, "όποιος χωρίς δικαίωμα επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε αρχείο δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα ή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών ή τα αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, καταστρέφει, επεξεργάζεται, μεταδίδει, ανακοινώνει, τα καθιστά προσιτά σε μη δικαιούμενα πρόσωπα ή επιτρέπει στα πρόσωπα αυτά να λάβουν γνώση των εν λόγω δεδομένων ή τα εκμεταλλεύεται με οποιονδήποτε τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση και χρηματική ποινή.....αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλες διατάξεις".

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 38 παρ. 1 του ισχύοντος, από την 29η.8.2019, Ν. 4624/2019, κατά το άρθρο 87 αυτού, "όποιος, χωρίς δικαίωμα: α) επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο σε σύστημα αρχειοθέτησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, και με την πράξη του αυτή λαμβάνει γνώση των δεδομένων αυτών• β) τα αντιγράφει, αφαιρεί, αλλοιώνει, βλάπτει, συλλέγει, καταχωρεί, οργανώνει, διαρθρώνει, αποθηκεύει, προσαρμόζει, μεταβάλλει, ανακτά, αναζητεί πληροφορίες, συσχετίζει, συνδυάζει, περιορίζει, διαγράφει, καταστρέφει, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρις ενός (1) έτους, εάν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη".

Η διάταξη αυτή είναι επιεικέστερη έναντι εκείνης του άρθρου 22 παρ. 4 περ. α' του Ν. 2472/1997, διότι για την εν λόγω αξιόποινη πράξη προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος, ενώ εκείνη προβλέπει ποινή φυλάκισης (ήτοι έως 5 έτη) και χρηματική ποινή. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 8 παρ. 1, 2, 3 εδ. α' και 5 του Ν. 4411/2016, "1. Εξαλείφεται το αξιόποινο και παύει η δίωξη των ακόλουθων αξιόποινων πράξεων, που έχουν τελεσθεί μέχρι και τις 31.3.2016:

α) των πταισμάτων και β) των πλημμελημάτων, κατά των οποίων ο νόμος απειλεί ποινή φυλάκισης μέχρι δύο (2) έτη ή χρηματική ποινή ή και τις δύο ποινές. 2. Εάν, στην περίπτωση των πλημμελημάτων της παραγράφου 1, ο υπαίτιος υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημοσίευση του νόμου σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι (6) μηνών, συνεχίζεται η κατ' αυτού παυθείσα ποινική δίωξη και δεν υπολογίζεται στο χρόνο παραγραφής του αξιόποινου της πρώτης πράξης ο διανυθείς χρόνος από την παύση της δίωξης μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη για τη νέα πράξη. 3.

Οι δικογραφίες που αφορούν τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις, τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή δημόσιου κατηγόρου.....5. Η κατά τα ανωτέρω παραγραφή του αξιόποινου και η παύση της ποινικής δίωξης, δεν ισχύει για τα εγκλήματα: α) ως προς τον ποινικό κώδικα, των άρθρων 81Α, 142, 149, 154, 155, 157 παρ. 3 εδάφιο β', 158 παράγραφοι 1 και 2, 162, 163, 164 παρ. 1, 165 παράγραφοι 1 και 2, 166, 173 παρ. 1, 175, 177, 178, 181, 182, 192, 193 παρ. 1, 200, 201, 215, 218 παρ. 3, 220, 221 παράγραφοι 1 και 2, 222, 228 παρ. 1, 230, 234, 241, 251 παράγραφοι 1 και 2, 255, 259, 261, 286 παρ. 2, 334 παρ. 1, 337, 345 παρ. 1 περιπτώσεις β' και γ', 346 παρ. 1, 352Β, 358, 359, 360 παρ. 3, 362 για τις περιπτώσεις που τελείται δια του τύπου, 375 παρ. 1 εδάφιο α', 377 για τις περιπτώσεις αγοράς εμπορευμάτων με πίστωση, 389 παρ. 1, 397 παράγραφοι 1 και 2, 398 (απλή χρεοκοπία), 399 παράγραφοι 1 και 2, 403 παράγραφοι 1 και 2, 406, β) του άρθρου 2 παρ. 11 περίπτωση β' του N. 2168/1993, γ) του άρθρου 28 παρ. 1 του N. 1650/1986, δ) του άρθρου πέμπτου του N. 2803/2000, ε) του άρθρου 45 παρ. 1 περιπτώσεις δ' και θ' εδάφιο α' του N. 3691/2008, στ) του άρθρου 6 παρ. 4 και παρ. 6 του N. 3213/2003, ζ) του άρθρου μόνου παρ. 1 του N. 690/1945, η) του άρθρου 28 του N. 3996/2011, θ) του άρθρου 29 του N. 703/1977 και του άρθρου 44 του N. 3959/2011, ι) του άρθρου 6 του N. 456/1976, ια) του άρθρου 41ΣΤ του N. 2725/1999, ιβ) του άρθρου 59 εδάφιο α' του N. 3028/2002, ιγ) του άρθρου 13 του N. 3402/2005, ιδ) του άρθρου 9 παράγραφοι 1 και 3 του N. 3500/2006, ιε) του άρθρου 31 παράγραφοι 4 και 6 του N. 3904/ 2010, ιστ) του άρθρου τρίτου του N. 1788/1988, ιζ) του N. 927/1979".

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ΙΤ 1275/2019 του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4 εδ. α' του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση και μη και κατά συρροή και ειδικότερα για το ότι "Στην ….

στις κατωτέρω αναφερόμενες ημεροχρονολογίες τέλεσε τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις: Α) Στην …., την 3/11/2011, 21/11/2011, 7/2/20102 και 12/1/2012, με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος, προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και αναφερομένους χρόνους, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Κ.

Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα ….., μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, στους ανωτέρω χρόνους, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

B) Στην …. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Γ. Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα ……..

μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

Γ) Στην ….. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκείμενου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση της εγκαλούσης Α. Μ., διευθύντριας του καταστήματος της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα επί της οδού ..., μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις της τελευταίας".

Για καθεμία από τις τρεις αυτές πράξεις επιβλήθηκε στον αναιρεσείοντα ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή εξακοσίων (600) ευρώ, συνολικά δε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, μετατραπείσα προς πέντε (5) ευρώ ημερησίως, και χρηματική ποινή χιλίων (1.000) ευρώ. Όμως, από τις ημέρες, κατά τις οποίες φέρονται ότι τελέστηκαν από τον αναιρεσείοντα οι δύο πρώτες από τις μερικότερες πράξεις, που συγκροτούν την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4α του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Α.

Κ., δηλαδή από την 3η.11.2011 και την 21η.11.2011, πέρασε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από οκτώ (8) έτη και, συνεπώς, το αξιόποινο των μερικότερων αυτών πράξεων έχει εξαλειφθεί, λόγω παραγραφής. Κατά συνέπεια, εφόσον ο αναιρεσείων έχει εμφανιστεί και η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τη διάταξή της, που αφορά στην ενοχή του αναιρεσείοντος για τις δύο πρώτες από τις μερικότερες πράξεις, που συγκροτούν την αξιόποινη πράξη της παράβασης του άρθρου 22 παρ. 4α του Ν. 2472/1997 κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Α.

Κ. και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη που ασκήθηκε κατά του αναιρεσείοντος γι' αυτές κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της απόφασης αυτής. Ως προς τις υπόλοιπες πράξεις, τις οποίες φέρεται ότι τέλεσε ο αναιρεσείων: α) στην …… στις 7.2.2012 και 12.1.2012 σε βάρος του Α. Κ., β) στην ….. στις 30.11.2011 σε βάρος του Α.

Γ. και γ) στην …… στις 30.11.2011 σε βάρος της Μ. Α., πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: 1) οι πράξεις αυτές τιμωρούνται πλέον από τη διάταξη του άρθρου 38 παρ. 1 του Ν. 4624/2019, η οποία ισχύει από την 29η.8.2019 και, ως επιεικέστερη, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, είναι εφαρμοστέα αυτεπαγγέλτως στην προκείμενη περίπτωση, κατά τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1 του ΠΚ και 511 εδ.

γ' του ΚΠοινΔ και 2) εφόσον οι πράξεις αυτές, για τις οποίες καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, φέρονται ότι τελέστηκαν πριν από την 31η.3.2016 και δεν υπάγονται σε κάποια από τις προαναφερθείσες εξαιρέσεις του άρθρου 8 παρ. 5 του Ν. 4411/2016, το αξιόποινο αυτών έχει εξαλειφθεί, με βάση τη διάταξη της παρ. 1 του ίδιου άρθρου.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και ως προς τη διάταξή της, που αφορά στην ενοχή του αναιρεσείοντος για τις πράξεις αυτές και να παύσει η ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος ποινική δίωξη γι' αυτές, υπό τον όρο ότι ο αναιρεσείων δεν θα υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημοσίευση του Ν. 4411/3.8.2016 σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και δεν θα καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι (6) μηνών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί στο σύνολό της την απόφαση ΙΤ 1275/2019 του δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Παύει οριστικά την ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., ποινική δίωξη για το ότι: "Στην ….. στις κατωτέρω αναφερόμενες ημεροχρονολογίες τέλεσε τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις και ειδικότερα στην ……, στις 3/11/201 και 21/11/2011, προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και αναφερόμενο χρόνο, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Κ. Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα …. μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, στον ανωτέρω χρόνο, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

Παύει την ασκηθείσα κατά του αναιρεσείοντος Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., ποινική δίωξη για το ότι: "Στην …. στις κατωτέρω αναφερόμενες ημεροχρονολογίες τέλεσε τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις: Α) Στην …., την 7/2/20102 και 12/1/2012, με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του ιδίου εγκλήματος, προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και αναφερομένους χρόνους, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Κ.

Α., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα ….. μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, στους ανωτέρω χρόνους, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

B) Στην ….. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση του εγκαλούντος Α. Γ., διευθυντή της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα …….

μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις του τελευταίου.

Γ) Στην …. την 30/11/2011 προέβη σε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα χωρίς την ρητή συγκατάθεση του υποκείμενου των δεδομένων και συγκεκριμένα στον ως άνω τόπο και χρόνο, χωρίς τη συναίνεση της εγκαλούσης Α. Μ., διευθύντριας του καταστήματος της Τράπεζας "F.B.B. Πρώτη Επιχειρηματική Τράπεζα, Ανώνυμη Εταιρεία", υποκατάστημα επί της οδού ..., μαγνητοφώνησε τη συνομιλία που έλαβε χώρα μεταξύ τους, σχετικά με την πορεία της προθεσμιακής κατάθεσης που τηρεί ο κατηγορούμενος στο ανωτέρω τραπεζικό ίδρυμα, προβαίνοντας τοιουτοτρόπως σε επεξεργασία (συλλογή και αποθήκευση) του προσωπικού δεδομένου του εγκαλούντος, της φωνής του σε αυτοματοποιημένο και διαρθρωμένο αρχείο, παρά τις αντιρρήσεις της τελευταίας", υπό τον όρο ότι ο αναιρεσείων δεν θα υποπέσει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημοσίευση του Ν. 4411/3.8.2016 σε νέα από δόλο αξιόποινη πράξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και δεν θα καταδικαστεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι (6) μηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ