Supreme Court dismisses appeal against final judgment due to procedural defects and lack of admissible grounds.

Απόφαση 1840 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1840/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαΐου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ..., 5) ..., 6) ..., 7) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Γεροντίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 8) ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/8/2005 αίτηση των υπό στοιχεία 1-7 ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2296/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6871/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15/1/2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, ανέγνωσε την από 18/5/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 15/1/2007 αίτησης για αναίρεση της 6871/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρ. 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Επίσης, κατά την παράγρ. 2 της ίδιας ως άνω διάταξης, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σαυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από τα ταυτάριθμα προς την παρούσα πρακτικά, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, δεν εμφανίσθηκε η αναιρεσείουσα, καθώς και ο τελευταίος (όγδοος) των αναιρεσιβλήτων. Επίσης, από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 11328, 11325, 11324, 11327, 11326/14-3-2008 και 11338/17-3-2008 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αγρινίου ..., προκύπτει ότι η επίσπευση της συζήτησης για την αρχική δικάσιμο (5-12-2008) έγινε με επιμέλεια της αναιρεσείουσας και ότι με παραγγελία του, δια του υπ' αριθμ. 19350/13-11-2008 συμβολαιογραφικού πληρεξουσίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Αγγελικής Βασιλείου, διορισθέντος και υπογράφοντος την αίτηση αναίρεσης πληρεξουσίου δικηγόρου Κων/νου Βασιλείου, αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης, με κλήση προς συζήτηση, για την ως άνω αρχική δικάσιμο, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας, μη απαιτουμένης, ως εκ τούτου νέας κλήσης (άρθρ. 226 αριθμ. 4 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ), επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, τόσο προς τους παρισταμένους αναιρεσιβλήτους, όσο και προς τον απολειπόμενο (όγδοο εξ αυτών) ... (υπ' αριθμ. 1487Γ/1-10-2008 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Αθηνών ...).

Επομένως, εφόσον αυτοί (αναιρεσείουσα και όγδοος των αναιρεσιβλήτων) δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρ. 576 παράγρ. 1 και 2 ΚΠολΔ.

Αντικείμενο της δίκης, κατά το άρθρο 1023 Κ.Πολ.Δ, επί της αίτησης για να διαταχθεί κατάσχεση ειδικού περιουσιακού στοιχείου (αρθρ. 1022 Κ.Πολ.Δ) και ειδικώτερα περιουσιακού στοιχείου, συνιστάμενου σε δικαίωμα προς μεταβίβαση πράγματος, είναι το δικαίωμα και όχι το πράγμα, στο οποίο αφορά το δικαίωμα. Επομένως, η δια των προτάσεων γενόμενη διόρθωση του προσδιορισμού και σε ό,τι αφορά την έκταση της επιφάνειας του πράγματος (ακινήτου), δεν συνιστά ούτε επέκταση του αιτήματος, ούτε μεταβολή της βάσης της αίτησης, με αποτέλεσμα, εάν το δικαστήριοδεχθεί, ως παραδεκτή, τη δια των προτάσεων γενόμενη διόρθωση - διευκρίνηση, ως προς το ως άνω ζήτημα, να μην υποπίπτει στην πλημμέλεια των περιπτώσεων του άρθρ. 559 αριθ. 8 ή 14 Κ.πολ.Δ.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος αυτού, με το οποίο προβάλλεται η αίτηση, ότι το δικάσαν Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια, την προβλεπόμενη από το αρθρ. 559 αριθ. 8 και 14 Κ.πολ.Δ, εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη τον επαναφερθέντα και με λόγο έφεσης και ασκούνται ουσιώδη ισχυρισμό της καθής - νυν αναιρεσείουσας και δέχθηκε παρά το νόμο, ως παραδεκτή, την, δια των προτάσεων των αιτούντων - νυν αναιρεσιβλήτων, γενόμενη διόρθωση - διευκρίνηση, ως προς το ζήτημα της επιφάνειας(έκτασης) του ακινήτου, το οποίο αφορούσε το δικαίωμα προσδοκίας, προς απόκτηση της κυριότητας αυτού (μετά την κατάρτιση συμβολαιογραφικού προσυμφώνου) και του οποίου (δικαιώματος) ζητούσαν την κατάσχεση οι αιτούντες, μετά την έκδοση διαταγής πληρωμής, προς ικανοποίησή της, κατά της καθής - νυν αναιρεσείουσας, αξίωσής τους, είναι απορριπτέος, κατά μεν το, από το αρθρ. 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ, μέρος αυτού, ως απαράδεκτος, διότι ο ως άνω ισχυρισμός είναι μη νόμιμος και ως εκ τούτου, δεν ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, κατά δε το, από το αρθρ. 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ, μέρος αυτού, ως αβάσιμος. Ο ίδιος (πρώτος) λόγος, κατά το από το αρθρ. 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ, μέρος αυτού, είναι απορριπτέος, ως αόριστος, καθόσον ουδεμία αιτίαση προβάλλεται στο αναιρετήριο, με την οποία δύναται να θεμελιωθεί ο λόγος αυτός.

Επίσης, ο ίδιος (πρώτος) κατά το από το αρθρ. 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης, υπό τα ίδια ως άνω περιστατικά, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι πέραν της πλήρους αοριστίας του, υπό τις επικαλούμενες στο αναιρετήριο αιτιάσεις δεν πρόκειται περί παραβίασης κανόνων δικαίου, ώστε να ιδρύεται ο λόγος αυτός.

Με το δεύτερο, κατά το μέρος αυτού, από το αρθρ. 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ, λόγο αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, τον επαναφερθέντα με λόγο έφεσης, ότι το αίτημα της κρινόμενης αίτησης, να διαταχθεί κατάσχεση του ως άνω δικαιώματος, δεν ήταν ορισμένο και νόμιμο, εκ του ότι δεν προσδιοριζόταν στην αίτηση το ποσοστό αναλογίας, την οποία δικαιούται έκαστος των αιτούντων, ανάλογα με το (διαφορετικό) ποσό της αξίωσης ενός εκάστου εξ αυτών. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, το δικάσαν Εφετείο έλαβε υπόψη τον ως άνω ισχυρισμό και τον απέρριψε, ως αβάσιμο. Ο ίδιος (δεύτερος), υπό τα ίδια ως άνω περιστατικά, κατά το μέρος αυτού, από το αρθρ. 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ λόγος, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, καθόσον ο ως άνω ισχυρισμός δεν συνιστά "αίτημα", υπό την έννοια του, από το άρθρο 559 αριθ, 9 Κ.Πολ.Δ, λόγου.

Επίσης, ο ίδιος (δεύτερος), κατά το μέρος αυτού από το αρθρ. 559 αριθ. 17 και 18 Κ.Πολ.Δ, λόγος είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, καθόσον ουδόλως αναφέρονται στο αναιρετήριο αιτιάσεις, με τις οποίες μπορεί να θεμελιωθεί ο λόγος αυτός. Στη δίκη, τη διεξαγόμενη, κατά την ως άνω διαδικασία του αρθρ. 1023 Κ.Πολ.Δ, δεν καθίσταται αντικείμενο εξέτασης η τελεσιδίκως επιδικασθείσα ή αναγνωρισθείσα απαίτηση, ως προς τη γένεσή της και ως προς την ύπαρξή της (και το ύψος αυτής) Στην προκειμένη περίπτωση, η απαίτηση ενός εκάστου των καθών - νυν αναιρεσιβλήτων αναγνωρίσθηκε με την υπ' αριθ. 8643/2004 τελεσίδικη (αναγνωριστική) απόφαση, η οποία απετέλεσε τη βάση για την έκδοση της υπ' αριθ. 3263/2005 διαταγής πληρωμής, σε εκτέλεση της οποίας ζητείται, με την κρινόμενη αίτηση, να διαταχθεί η κατάσχεση του ως άνω ειδικού περιουσιακού στοιχείου.

Δεν συνέτρεχε λόγος, επομένως, στα πλαίσια της δίκης, κατά τη διαδικασία του αρθρ. 1023 Κ.Πολ.Δ, να ερευνήσει το δικαστήριο την ύπαρξη ή το ύψος της, κατά τα ως άνω, τελεσιδίκως αναγνωρισθείσας αξίωσης των τότε εναγόντων και νυν αναιρεσιβλήτων - καθών, για χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης, ώστε να τίθεται θέμα έρευνας, από το δικάσαν Εφετείο, ως προς την αντίθεση αυτής (αξίωσης) προς την αρχή της αναλογικότητας (αρθρ. 25 του Συντάγματος), όπως ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα θεμελιώνοντας επί εσφαλμένης προϋπόθεσης τις αιτιάσεις της, τις σχετικές με τον τρίτο (τελευταίο) λόγος αναίρεσης. (από το αρθρ. 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ) και ο οποίος είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, ενώ ο ίδιος, υπό τα αυτά περιστατικά, από το αρθρ. 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., λόγος είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, καθόσον η ίδρυση του λόγου αυτού προϋποθέτει ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης, ως προς το φερόμενο ως κρίσιμο ζήτημα.

Ως προς τον τελευταίο των αναιρεσιβλήτων (...) η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, διότι αυτός, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, δεν ήταν διάδικος στην κατ' έφεση δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση αυτήν (αρθρ. 558 Κ.Πολ.Δ).

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθεί η ηττηθείσα αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-1-2007 αίτηση της εταιρείας "ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ - Ανώνυμη Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρεία Ελαιουργικών Μηχανημάτων" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6871/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των παραστάντων αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουλίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ