Supreme Court dismisses appeal for vagueness, requiring specific grounds rather than general statutory citations.

Απόφαση 1838 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1838/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαϊου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. συζ. Π. Ά., το γένος Ν. Κ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο .

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Ά. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αβραάμ Αβραμίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-8-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 384/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 221/2012 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-7-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 11-2-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από την προσκομιζομένη από τον αναιρεσίβλητο υπ' αριθμ. .../12-11-2012 έκθεση της δικαστικής επιμελητρίας Πειραιώς Φλώρας …, προκύπτει ότι αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως με την συνημμένη πράξη περί ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση έχει επιδοθεί, με την επιμέλεια του επισπεύδοντος την συζήτηση αναιρεσιβλήτου, νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσείουσα (άρθρο 568 παρ. 2, 3 και 4 Κ.Πολ.Δ.), για την ορισθείσα δικάσιμο της 25-2-2013, κατά την οποία ανεβλήθη η συζήτηση της υποθέσεως για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχήν της παρούσης (20-5-2013).

Επομένως, εφόσον η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως εκ του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση χωρίς την παρουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. ). Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθμ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 του Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλομένη αιτίαση. Για να είναι ορισμένος ένας λόγος αναιρέσεως, δεν αρκεί η απλή μνεία του αριθμού της διατάξεως του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. που προβλέπει το σχετικό λόγο, ούτε η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διατάξεως, χωρίς να προσδιορίζονται τα αναγκαία στοιχεία, που σύμφωνα με αυτήν απαιτούνται για την στοιχειοθέτηση του αντιστοίχου λόγου αναιρέσεως.

Αν στο αναιρετήριο δεν περιέχεται ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως, υπάρχει αοριστία, που καθιστά την αίτηση αναιρέσεως απαράδεκτη και συνεπεία τούτου απορριπτέα και αυτεπαγγέλτως, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα Ολ. Α.Π. 20/2005, Α.Π. 41/2009, 694/2009 , 778/2009. 1277/1009, 1172/2008, 574/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα για την θεμελίωση της υπό κρίση αιτήσεώς της για αναίρεση της υπ' αριθμ. 221/2012 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών, που εκδόθηκε επί αγωγής διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου και ανταγωγής περί χρηματικής ικανοποιήσεως, λόγω ηθικής βλάβης της ιδίας, επικαλείται, κατ' ακριβή εδώ μεταφορά των, τα εξής: "Την απόφαση αυτή προσβάλλω με την παρούσα και ΖΗΤΏ να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους και για όσους στο μέλλον προσθέσω.

ΛΟΓΟΙ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ 1) Διότι το Δικαστήριο παρά τον νόμο δεν έλαβαν υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (αρθρ. 559 παρ. 8 Κ.Πολ.Δικ.) και άφησε αίτηση αδίκαστη (αρθρ. 559 παρ. 9 Κ.Πολ,Δικ.).

Ειδικώτερα από τα έγγραφα τα οποία προσήγαγα και επικαλέσθηκα από την κατάθεση του ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου εξετασθείσας μάρτυρας μου αποδείχθηκε η απαξιωτική συμπεριφορά του αντιδίκου σε βάρος μου, συμπεριφορά η οποία όχι μόνον συνιστά αδικοπραξία σε βάρος μου αλλά και μειώνει την προσωπικότητα μου ως ανθρώπου.

Ειδικώτερα η απόφαση του Εφετείου Πατρών δεν έλαβε υπόψη τις υπ' αριθ. 488/2009 και 2641/2011 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών και την υπ' αριθ. 1228/6-5-2009 ένορκη βεβαίωση της Συμ/φου Πατρών Αργυρής Τσάκα και τα υπ' αριθ. 488/2009 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

Επειδή κατόπιν των ανωτέρω εκτεθέντων πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση να αναιρεθεί..." .

Υπό το ως άνω περιεχόμενό της, η κρινομένη αίτηση είναι αόριστη και ως τοιαύτη απορριπτέα ως απαράδεκτη, αφού στο δικόγραφό της δεν περιέχεται κάποιος ορισμένος λόγος αναιρέσεως. Η απλή αναφορά ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και άφησε αίτηση αδίκαστη με την επίκληση των αντιστοίχων διατάξεων του άρθρου 559 αριθμ. 8 και 9 του Κ.Πολ.Δ., χωρίς να προσδιορίζονται τα αναγκαία στοιχεία, για την θεμελίωση, σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, των σχετικών λόγων αναιρέσεως και ειδικότερα, οι ουσιώδεις ισχυρισμοί που προτάθηκαν και δεν ελήφθησαν υπόψη και οι αιτήσεις που έμειναν αδίκαστες, καθιστά την προβολή των συγκεκριμένων λόγων αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτιμήσεως, αφού δεν καθίσταται εφικτός ο έλεγχος των προβαλλομένων αναιρετικών πλημμελειών.

Εξάλλου η αναφορά στο τέλος του αναιρετηρίου των αποφάσεων και των πρακτικών του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών και της ενόρκου βεβαιώσεως που δεν ελήφθησαν υπόψη, δεν αρκεί για την στοιχειοθέτηση του εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ. λόγου αναιρέσεως (που δεν προβάλλεται άλλωστε από την αναιρεσείουσα), αφού δεν προσδιορίζονται ειδικότερα τα έγγραφα αυτά, δεν καθορίζεται η σχέση των με την προκειμένη υπόθεση και κυρίως δεν αναφέρεται αν είχε γίνει επίκληση και νόμιμη προσκομιδή αυτών ενώπιον του Εφετείου.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί, να καταδικασθεί δε η αναιρεσείουσα, ως ηττωμένη (άρθρα 176 , 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσιβλήτου, κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-7-2012 αίτηση της Α. συζ. Π. Ά. για αναίρεση της υπ' αριθμ.221/2012 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ