1837/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1837 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1837/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Γεωργίου Γιαννούλη), Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Τίγγα και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΠΡΩΣΕΝΤ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΧΗΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΦΗΣ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ" και το διακριτικό τίτλο "ΠΡΩΣΕΝΤ ΑΕ", με έδρα στο Κορωπί Αττικής, νόμιμα εκπροσωπούμενης, ως καθολικής διαδόχου λόγω συγχωνεύσεως με απορρόφηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Χ. Κ. ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΤΟΙΜΩΝ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ, ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΧΑΡΤΟΥ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΦΟΙ Χ. Κ. ΑΕΒΕ" η οποία δεν παραστάθηκε.

Του αναιρεσίβλητου: Δ. Μ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Παπαδάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21.6.1989 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου ως και την από 30-9-1989 ομοία της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδίκαστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6552/1991 μη οριστική, 4628/2005 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 4508/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12 Απριλίου 2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης ανέγνωσε την από 11 Νοεμβρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθ. 17365/22-2-2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με την πάνω σ' αυτό πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε με επίσπευση του αναιρεσίβλητου νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν η διάδικος αυτή παρούσα (άρθρο 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) Με το πρώτο λόγο της αναίρεσης από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. αποδίδεται η πλημμέλεια στο Εφετείο ότι τούτο έλαβε υπόψη του και δέχθηκε πράγματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης χωρίς να έχουν προταθεί και συγκεκριμένα δέχθηκε ότι η παροχή του αναιρεσιβλήτου στο πλαίσιο της μεταξύ των διαδίκων σύμβασης αντιπροσωπείας δεν ήταν αδύνατη καρά το γεγονός ότι τέτοιο παράπονο κατά της- πρωτόδικης απόφασης δεν είχε προβληθεί από τον αναιρεσίβλητο με την ασκηθείσα έφεσή του.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου της υπ. αριθ. 4628/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών το δικαστήριο αυτό δέχθηκε ότι κατά το κρίσιμο χρόνο απαγορευόταν στη Λιβύη η εμπορική αντιπροσωπεία και επομένως ο εναγόμενος, που είχε συνάψει κατά το έτος 1983 στην Αθήνα με την ενάγουσα σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας με την οποία η τελευταία τον διόρισε ως εμπορικό της αντιπρόσωπο στη Λιβύη με την εντολή να μεσολαβεί σε κρατικές εταιρείες προκειμένου αυτή να συνάπτει με αυτές συμβάσεις πωλήσεως των εμπορευμάτων της (ετοίμων ενδυμάτων) αντί προμήθειας 5% επί του τιμήματος της κάθε πώλησης που θα κατήρτιζε, αδυνατούσε στα πλαίσια της σύμβασης αυτής από την αρχή να ενεργεί ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας στη παραπάνω χώρα, με συνέπεια την απαλλαγή της ενάγουσας από την υποχρέωση της να του καταβάλει προμήθεια για την πώληση ετοίμων ενδυμάτων αντί συνολικού τιμήματος 1.343.240 δολαρίων Η.Π.Α που κατάρτισε κατά το έτος 1983 με τον κρατικό οργανισμό της Λιβύης "THE NATIONAL DERARTMENNT STORIES COMPANY".

Με βάση τις παραδοχές αυτές δέχθηκε την αγωγή της ενάγουσας κατά τη σχετική επικουρική της βάση .και αναγνώρισε ότι η ενάγουσα απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής προμήθειας στον εναγόμενο από την καταρτισθείσα μεταξύ τους το έτος 1983 σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας για τη πώληση ετοίμων ενδυμάτων αντί συνολικού τιμήματος 1.343.240 δολλαρίων Η.Π.Α.

στον προαναφερθέντα κρατικό οργανισμό της Λιβύης. Την απόφαση αυτή προσέβαλε στο σύνολο της με την έφεση που άσκησε ο εναγόμενος για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου διέλαβε μάλιστα και ειδικό παράπονο σ' αυτή ότι "με αναπόδεικτες αναιτιολόγητες και μη νόμιμες αιτιολογίες δέχθηκε περαιτέρω εσφαλμένα ότι εφόσον εγώ δεν μπορούσα από το νομικό καθεστώς της Λιβύης να διοριστώ εμπορικός αντιπρόσωπος, δεν είχα και τη δυνατότητα συνεπεία της απαγορεύσεως αυτής να προσφέρω τις υπηρεσίες του εμπορικού αντιπροσώπου και ως εκ τούτου δεν δικαιούμαι της προμήθειας του εμπορικού αντιπροσώπου".

Συνεπώς το Εφετείο που δέχθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος αδυνατούσε να ενεργεί ως αντιπρόσωπος της ενάγουσας στη Λιβύη, λόγω απαγόρευσης της συμβάσεως αντιπροσωπείας στη χώρα αυτή, όπως αβάσιμα η ενάγουσα επικαλείτο προς θεμελίωση της αγωγής και δέχθηκε την έφεση του εναγομένου και ουσιαστικά βάσιμη, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν.

Επομένως ο εξεταζόμενος λόγος της αναίρεσης είναι αβάσιμος. Με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε το δίκαιο της Λιβύης καθόσον δέχθηκε ότι η κατάρτιση της ένδικης σύμβασης αντιπροσωπείας ελλείψει σχετικής νομοθετικής ρυθμίσεως δεν απαγορευόταν κατά την επίδικη περίοδο (1983) ενώ στη πραγματικότητα το δίκαιο τούτο α)απαγόρευε τη σύμβαση αντιπροσωπείας και την άσκηση εμπορικών και οικονομικών δραστηριοτήτων εν γένει) κατά τη κρίσιμη περίοδο και β)απέκρουε την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων και συνεπώς οι ιδιώτες μπορούν να επιλέξουν την κατάρτιση μόνο των συμβάσεων που προβλέπονται νομοθετικά.

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως αόριστος διότι δεν αναφέρονται οι διατάξεις του Λιβυκού δικαίου που παραβιάστηκαν και το περιεχόμενο τους. Με το δεύτερο σκέλος του ίδιου λόγου προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο με το να δεχθεί τα προεκτεθέντα παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την ερμηνεία των κανόνων του Λιβυκού δικαίου.

Και ο λόγος αυτός είναι αόριστος διότι δεν προσδιορίζονται οι διατάξεις του Λιβυκού δικαίου κατά την ερμηνεία των οποίων παραβιάστηκαν τα διδάγματα της κοινής πείρας.

Συνεπώς πρέπει ν' απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (αρθρ. 183, 176 ΚΠολΔ) .

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12 Απριλίου 2010 αίτηση της αναιρεσείουσας με την επωνυμία "Πρωσεντ Ανώνυμη Βιοτεχνική Εταιρία Χημικών Προϊόντων Καθαρισμού και Βαφής Υφασμάτων και Χάρτου" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4508/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ