Supreme Court dismisses appeal filed out of time, ruling procedural timeliness is a mandatory condition for admissibility.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation, ruling it inadmissible due to being filed after the statutory deadline. The appellant submitted the appeal on July 27, 2005, while the contested lower court decision was served on June 3, 2005, exceeding the thirty-day limit. The court exercised its duty to examine procedural prerequisites sua sponte and rejected the appeal because the timeliness requirement was not met.
Legislator headnote
AI generatedArticles 495, 564, 577 of the Code of Civil Procedure; An appeal must be filed within the statutory time limit, and the Supreme Court examines this condition sua sponte and dismisses the appeal if the deadline has expired.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1837 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1837/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του καλούντος: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σοφοκλέους.
Των καθών η κλήση:1.Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΜΟΜΕΝΤΟ ΑΕ" που εδρεύει στο Χαλάνδρι Αττικής, και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ανεστόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-3-2001 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 880/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 7519/2004 του Εφετείου Αθηνών. Επί της τελευταίας αποφάσεως ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 1350/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση με την από 28-7-2006 κλήση του αναιρεσείοντος-καλλούντος . Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 3-4-2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του καλούντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως νομίμως επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 28-7-2006 κλήση του αναιρεσείοντα μετά την έκδοση της υπ΄ αριθμ. 1350/2006 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Κατά το άρθρο 564 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναιρέσεως είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης.
Κατά το άρθρο 495 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. τα αναφερόμενα ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων και το της αναιρέσεως, ασκούνται με δικόγραφο, που κατατίθεται στο πρωτότυπο στη γραμματεία του δικαστηρίου, που έχει εκδώσει την προσβαλλομένη απόφαση. Και κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 του αυτού Κ.Πολ.Δικ. το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης.
Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της ασκήσεως αναιρέσεως είναι προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής, τη συνδρομή δε της προϋποθέσεως αυτής εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως, βάσει των αποδεικτικών εγγράφων της δικογραφίας, απορρίπτοντας την αναίρεση αν ελλείπει η προϋπόθεση αυτή (Ολ.
ΑΠ 412/1981, ΑΠ 319/1996). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως αποδεικνύεται από την υπάρχουσα στην δικογραφία υπ΄ αριθ. Β-962/3-6-2005 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του πρωτοδικείου Πειραιώς ... η προσβαλλόμενη υπ΄ αριθ. 7519/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα, .... την 3 Ιουνίου 2005. Όπως δε προκύπτει από την επίσης υπάρχουσα στην δικογραφία οικεία έκθεση του γραμματέως του ως άνω Εφετείου, η κατάθεση της κρινόμενης αιτήσεως του αναιρεσείοντος για αναίρεση της ως άνω αποφάσεως έγινε την 27 Ιουλίου 2005 με αριθ. 963/2005, ήτοι η άσκηση αυτής έλαβε χώρα μετά την πάροδο της προαναφερόμενης νομίμου τριακονθήμερης προθεσμίας.
Επομένως, εφ΄ όσον η αναίρεση ασκήθηκε εκπροθέσμως και έτσι ελλείπει μία από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, την οποία (προϋπόθεση) οφείλει κατά τα προεκτιθέμενα να λάβει υπόψη του αυτεπαγγέλτως ο Άρειος Πάγος πρέπει, κατά παραδοχή και της σχετικής ενστάσεως των αναιρεσιβλήτων, να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 25 Ιουλίου 2005, αίτηση του ...., για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 7519/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 27 Νοεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ