1836/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1836 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1836/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 148/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου - Εισηγήτρια, Χρήστο Βρυνιώτη και Ιωάννη Μαγγίνα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Noεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθ. 3455, 4482/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Με κατηγορούμενους τους: 1.Γ. Σ. του Μ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη. 2. Χ. Κ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξιο Κούγια και με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. Δ. Κ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη και 2. Δ. Σ. του Α., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και η αναιρεσείουσα Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών, ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 4 Δεκεμβρίου 2015 αίτηση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Αθηνάς Κοσμαδάκη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως αβάσιμη η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του παραστάντος κατηγορουμένου που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 473 παρ.3, 504 παρ.1 και 505 παρ.1 περ. δ’ ΚΠΔ, προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας Εφετών ασκεί αναίρεση κατά των αποφάσεων των Εφετείων, των Μικτών Ορκωτών και των Τριμελών και Μονομελών Πλημμελειοδικείων της περιφέρειάς του, καταδικαστικών, αθωωτικών, εκείνων που παύουν τη δίωξη ή την κηρύσσουν απαράδεκτη ή κηρύσσουν αναρμοδιότητα.

Συνεπώς, η κρινόμενη από 4 Δεκεμβρίου 2015 (αριθ. 1295/2015) αίτηση αναιρέσεως της Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της υπ’ αριθμ. 4482//2015, καταδικαστικής για τους κατηγορουμένους Γ. Σ. και Χ. Κ., αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών και μόνον κατά του κεφαλαίου αυτής δια του οποίου το Δικαστήριο αναγνώρισε στους ως άνω κατηγορουμένους το ελαφρυντικό της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς (αρθρ. 84 παρ. 2 ε’ ΠΚ), έχει ασκηθεί από την παραπάνω Εισαγγελέα νομοτύπως και εμπροθέσμως προ της κατά την 18-2-2016 καταχωρίσεως της αποφάσεως καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ανωτέρω Δικαστηρίου με μοναδικό λόγο την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ανωτέρω ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 84 παρ. 2 ε’ ΠΚ, κατά τα ειδικότερα σ’ αυτή εκτιθέμενα και είναι, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από τον κατηγορούμενο Χ.

Κ., αρκούντως ορισμένη. Είναι, επομένως, τυπικά παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν. Σημειωτέον ότι η συζήτηση αυτής γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, καίτοι δεν εμφανίστηκε ο εκ των κατηγορουμένων Γ. Σ. και οι πολιτικώς ενάγοντες Δ. Κ. και Δ. Σ., παρότι νόμιμα και εμπρόθεσμα κλητεύθηκαν, όπως προκύπτει από τα από 13-10-16, 14-10-16, 12- 4-16, 5-10-16 και 26-3-16 αποδεικτικά επίδοσης των Ι.

Γ. (επιμελητή της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιά), Α. Σ. (επιμελήτριας της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου), Λ. Χ. (επιμελητή της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου), Α. Σ. (επιμελήτριας Ειρηνοδικείου Αχαρνών) και Π. Ν. (Ανθυπ/νομου AT ...) αντίστοιχα (άρθρο 515 παρ.2 ΚΠΔ).

Κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει και εσφαλμένη είναι η εφαρμογή αυτού, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία δέχθηκε ότι προέκυψαν, στην αληθή έννοιά του αλλά και όταν η σχετική διάταξη παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, διότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως.

Εξάλλου, ως ελαφρυντική περίσταση κατά το άρθρο 84 παρ. 2 ΠΚ θεωρείται, μεταξύ άλλων (υπό εδ. ε’ ) "το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του". Για να συντρέξει δε η ελαφρυντική αυτή περίσταση πρέπει η συμπεριφορά του κατηγορουμένου να εκτείνεται σε μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα και υπό καθεστώς ελευθερίας του, διότι τότε μόνον η επιλογή του αντανακλά στην γνήσια ψυχική του στάση και παρέχει αυθεντική μαρτυρία ως προς την ποιότητα του ήθους του και της κοινωνικής προδιαθέσεώς του για βελτιωμένη ήσυχη και χωρίς παραπτώματα διαβίωση για την οποία πρέπει να επιβραβευθεί.

Ήτοι απαιτείται, εκτός από το μεγάλο σχετικά χρονικό διάστημα, η συνδρομή και άλλων περιστατικών δηλωτικών της αρμονικής διαβίωσης του δράστη στην κοινωνία μετά την πράξη. Η καλή όμως συμπεριφορά δεν εννοείται ως παθητικά καλή διαγωγή ή ως μη κακή, ή μόνον ως απουσία παραβατικότητας. Περιλαμβάνει και τη θετική δραστηριότητα του υπαιτίου η οποία εκδηλώνεται αυτοβούλως ως αποτέλεσμα της ηθικής και ψυχικής μεταστροφής του δράστη και όχι ως αποτέλεσμα φόβου ή καταναγκασμού ή για να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις υποβολής ενός τέτοιου ισχυρισμού, οπωσδήποτε δε πρέπει να υπάρχει συμπεριφορά μαρτυρούσα την αληθή ψυχική του μεταβολή προς το καλύτερο.

Με την προσβαλλομένη απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο (Κακουργημάτων) Αθηνών, δικάζοντας ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κήρυξε τους κατηγορουμένους Χ. Κ. και Γ. Σ. ενόχους α) ληστείας από κοινού κατ’ εξακολούθηση, β) διακεκριμένης κλοπής από κοινού κατ’ εξακολούθηση, γ) παράνομης κατακράτησης κατά συρροή από κοινού, δ) απόπειρας απάτης με υπολογιστή από κοινού κατ’ εξακολούθηση, ε) φθοράς ξένης ιδιοκτησίας από κοινού και επιπλέον τον μεν πρώτο επικίνδυνης σωματικής βλάβης τον δε δεύτερο παράνομης οπλοφορίας. Περαιτέρω, το Δικαστήριο αναγνώρισε σε αμφότερους τους κατηγορουμένους το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 ε’ ΠΚ, δεχόμενο κατά λέξη τα ακόλουθα :

"...Αποδείχτηκε επίσης για αμφότερους τους κατηγορουμένους, ότι από τον χρόνο που φέρονται ότι έλαβαν χώρα οι προπεριγραφόμενες πράξεις, πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα, επτά ετών περίπου, κατά τη διαδρομή του οποίου, αυτοί συμπεριφέρθηκαν καλά. Ειδικότερα, καθόλο το χρονικό διάστημα από την τέλεση των ανωτέρω πράξεων, μέχρι την εκδίκαση της υποθέσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που τελούσαν υπό καθεστώς ελεύθερης διαβίωσης, εργάζονταν, συνέδραμαν τις οικογένειες τους, ασχολούντο με αθλητικές δραστηριότητες-ο πρώτος κατηγορούμενος είναι μπασκεμπολίστας, ο δεύτερος ασχολείται με την πάλη και την άρση βαρών-ο δεύτερος κατηγορούμενος έχει ενεργή ενασχόληση με τις δραστηριότητες της εκκλησίας της ενορίας του Ιερού Ναού ..., συνδράμοντας το ανθρωπιστικό της έργο, όπως προκύπτει από τη σχετική επιστολή του αρχιμανδρίτη του ναού, που αναγνώστηκε, είναι δε μνηστευμένος με την Α.-Ε. Κ., με την οποία και πρόκειται να παντρευτεί. Ως εκ τούτου, συντρέχουν στο πρόσωπο τους στοιχεία θετικά και δηλωτικά της αρμονικής κοινωνικής τους διαβίωσης, από τα οποία προκύπτει σαφής μεταστροφή του χαρακτήρα τους. Συνακόλουθα πρέπει, κατά παραδοχή του σχετικού αυτοτελούς ισχυρισμού τους να τους αναγνωριστεί η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ.2 ε του Π.Κ., κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα ...".

Με αυτά που δέχτηκε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 ε’ του ΠΚ, αφού τα παραπάνω δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά δεν συνιστούν απλώς καλή διαγωγή των κατηγορουμένων και απουσία παραβατικότητας εκ μέρους τους αλλά καταδεικνύουν και θεμελιώνουν θετική δραστηριότητα αυτών για μακρό χρονικό διάστημα μετά τις πράξεις τους υπό καθεστώς ελευθερίας και είναι δηλωτικά της μεταστροφής του χαρακτήρα τους και της αρμονικής τους διαβίωσης στην κοινωνία. Κατά συνέπεια, ο μοναδικός, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ ΚΠΔ, λόγος της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 84 παρ. 2 ε’ ΠΚ, είναι αβάσιμος και απορριπτέος όπως και η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Δεκεμβρίου 2015 (αριθ. 1295/2015) αίτηση αναιρέσεως της Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών κατά της υπ’ αριθμ. 4482/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 2016. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 13 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ