Legislator Case Law & Legislation
1836/2009 AI generated

Supreme Court allows appeal against eviction compensation ruling, remanding case for retrial with new judges.

Case Number 1836/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appeal filed by the Greek State against the First Instance Court's decision on eviction compensation. The State argued that the lower court erred in admitting the plaintiffs' claim for special compensation after the property had already been partially expropriated. The court found the First Instance Court committed a procedural error by failing to reject the claim as inadmissible and remanded the case for retrial before a different panel of judges.

Legislator headnote

AI generated

Art. 576 para. 2 of the Code of Civil Procedure; Art. 559 para. 14 of the Code of Civil Procedure; Art. 580 para. 3 of the Code of Civil Procedure: When a lower court fails to declare a claim inadmissible due to procedural defects, the Supreme Court must allow the appeal and remand the case for retrial before a different panel of judges.

Keywords

AI generated
eviction compensation special compensation inadmissibility procedural error remand for retrial different judges Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 576 para. 2 of the Code of Civil Procedure
Art. 12 of Law 2298/1995
Art. 13 para. 4 of Law 2882/2001
Art. 559 para. 14 of the Code of Civil Procedure
Art. 580 para. 3 of the Code of Civil Procedure
Art. 183 of the Code of Civil Procedure
Art. 22 para. 3 of Law 2882/2001

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1836 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1836/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαΐου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και Πολιτισμού, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, 2) Ψ2, κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/11/2006 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών. Εκδόθηκε η 6283/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 7/2/2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελευθέριος Μάλλιος, ανέγνωσε την από 7/5/2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι, αν ο αντίδικος εκείνου, που επίσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως, δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο, που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίστηκαν κατά την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης αυτής συνεδρίαση, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Όπως προκύπτει από τις υπ' αρ. ... και ... εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών, ..., τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται το αναιρεσείον, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως, με την κάτω απ' αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την παρούσα συνεδρίαση της 22-5-2009, καθώς και κλήση προς συζήτηση κατ' αυτήν, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως, παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων.

ΙΙ. Για το παραδεκτό της ένδικης αίτησης αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου προσκομίζεται αντίγραφο της 440/2008 γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν 2298/1995, όπως ισχύει.

ΙΙΙ. Kατά τη διάταξη της παραγρ. 4 του άρθρου 13 του ν.2882/2001 (ΚΑΑΑ), εάν απαλλοτριωθεί τμήμα του ακινήτου, με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να γίνει άχρηστο για τη χρήση που προορίζεται, με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο τμήμα προσδιορίζεται και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι όταν καθορισθεί δικαστικά η οριστική αποζημίωση για το αναγκαστικώς απαλλοτριούμενο τμήμα ακινήτου, είναι απαράδεκτη η, με ιδιαίτερη αίτηση, επιδίωξη δικαστικού προσδιορισμού αποζημιώσεως για την, από την απαλλοτρίωση, επερχόμενη μείωση της αξίας του απομένοντος στον ιδιοκτήτη τμήματος ή της αχρήστευσης του τμήματος αυτού.

Σκοπός της παραπάνω διάταξης, με την οποία ορίζεται, ότι η παρεχόμενη στον ιδιοκτήτη απαλλοτριούμενου ακινήτου ιδιαίτερη αποζημίωση καθορίζεται με την ίδια απόφαση που καθορίζει την αποζημίωση για το κτήμα που απαλλοτριώθηκε, είναι αφενός το να έχει εκείνος υπέρ του οποίου έγινε η απαλλοτρίωση σαφή αντίληψη της έκτασης των υποχρεώσεών του από αυτή και αφετέρου το να περατώνεται με ταχύτητα η όλη διαδικασία της απαλλοτρίωσης και να εκκαθαρίζεται η κατάσταση που δημιουργείται απ' αυτή, ώστε να συντελείται η απαλλοτρίωση με την καταβολή ή την παρακατάθεση της αποζημίωσης και να μη τίθεται σε αμφιβολία με την προβολή νέων αξιώσεων (ΑΠ 627/2007, 465/1984).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δίκασε, μετά τρία και πλέον έτη, την από 20-11-2006 αίτηση των αναιρεσιβλήτων, για καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης, μετά την έκδοση της 6433/2003 απόφασης αυτού, με την οποία προσδιορίσθηκε η οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως για το απαλλοτριούμενο τμήμα, εμβαδού 142 τ.μ.

της ΚΠ ... ιδιοκτησίας αυτών (αναιρεσίβλητων), τμήμα της οποίας, μη απαλλοτριωθείσα, αποτελεί εκείνο των 728,20 τ.μ. για το οποίο ζητείται, με την παραπάνω από 20-11-2006 ένδικη αίτηση, ο καθορισμός της ιδιαίτερης αποζημιώσεως, λόγω της μείωσης της αξίας. Οι αναιρεσίβλητοι, οι οποίοι δεν είχαν κληθεί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, γνώριζαν, προ της υποβολής της από 4-3-2003 παρέμβασης-ανταίτησης, την απαλλοτρίωση του ακινήτου των, αφού στην από 20-11-2006 αίτησή τους αναφέρουν ότι υπέβαλαν την υπ' αριθ. ...

αίτησή τους στην Κτηματική Υπηρεσία Ανατολικής Αττικής, ζητώντας να προσδιορισθεί ιδιαίτερη αποζημίωση για το εναπομείναν τμήμα της ιδιοκτησίας τους και έπρεπε με την με αριθμό ΒΑΒ 513/2003 και αριθ. πινακίου 84 παρέμβαση-ανταίτηση να προβάλλουν όλα τα αιτήματα τα σχετιζόμενα με την απαλλοτρίωση, που κηρύχτηκε με τη με αριθμό 1076114/8242/0010/17-9-2001 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και Πολιτισμού, που δημοσιεύτηκε νόμιμα (ΦΕΚ 802/27-9-2001 τ.

Δ'). Το αναιρεσείον με τις από 23-1-2007 προτάσεις του, ενώπιον του Εφετείου Αθηνών, είχε προβάλλει ότι "η ένδικη αίτηση των αντιδίκων πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριό σας ως απαράδεκτη, καθώς στη σχετική δίκη του καθορισμού οριστικής αποζημίωσης, που διεξήχθη ενώπιόν σας και επί της οποίας εξεδόθη η 6433/2003 απόφαση, παραστάθηκαν και οι ήδη αιτούντες (φύλ. 50ο της απόφασης) και επομένως δεν στερήθηκαν της δυνατότητας υποβολής σχετικού αιτήματος για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης για το απομένον εκτός απαλλοτρίωσης τμήμα της ιδιοκτησίας τους στην ανωτέρω δίκη", αναφέρεται δε στο αναιρετήριο (σελίδα 3 παράγραφος 6) ο ως άνω ισχυρισμός περί απαραδέκτου.

Επομένως το Εφετείο, που δίκασε την από 20-11-2006 αίτηση και καθόρισε την ιδιαίτερη αποζημίωση της εδαφικής εκτάσεως που απέμεινε, μετά τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο ακίνητο με την πιο πάνω προλαβούσα απόφασή του, αντί, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, να απορρίψει την αίτηση, συνεπεία του απαραδέκτου αυτού, μετά από εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων που αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ.

Επομένως οι σχετικοί πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, κατ' ορθή εκτίμηση από τη διάταξη αυτή, πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι. Ακολούθως τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο που την εξέδωσε, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρο 183 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 22 παρ.3 ΚΑΑΑ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6283/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουλίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ