Legislator Case Law & Legislation
1835/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal regarding lawyer fees for administrative court representation under Code of Lawyers.

Case Number 1835/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the General Hospital Karditsa's appeal against the Second Instance Court's decision on lawyer fees. The hospital argued that the 1954 law was repealed, requiring fees calculated under the 1966 law for administrative cases. The court held that the 1966 law applies only to tax courts and explicitly excluded administrative proceedings, leaving the 1954 law valid for this context. Consequently, the appeal was dismissed, and the hospital was ordered to pay the opposing party's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 152 of Law 3026/1954; Art. 4 § 2 of Law 4507/1966: The 1954 Code of Lawyers provisions regarding fees for administrative courts remain applicable because the 1966 amendment restricts the new regime solely to tax courts, excluding administrative proceedings.

Keywords

AI generated
lawyer fees administrative courts Code of Lawyers legal costs repeal of law supreme court appeal dismissed

Cited Legislation

AI generated
Art. 152 of Law 3026/1954
Art. 4 § 2 of Law 4507/1966
Art. 155 § 2 of the Code of Lawyers
Art. 100 of the Code of Lawyers
Art. 559 § 1 of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1835 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1835/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ, που εδρεύει στην Καρδίτσα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Νικόλαος Χατζηγώγος με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Νικόλαος Μίστρας με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21.12.2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 300/2002 του ίδιου δικαστηρίου και 524/2006 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί το αναιρεσείον με την από 24.10.2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 01.10.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 152 του ν.δ. 3026/1954 "Περί του Κώδικος Δικηγόρων", που είναι εντεταγμένο στο Ι' Κεφάλαιο υπό τον τίτλο "Εργασία εις διοικητικάς υποθέσεις", το οποίο ρυθμίζει ειδικώς την αμοιβή των δικηγόρων για τις εργασίες σε διοικητικές υποθέσεις, ορίζεται: "Δια την σύνταξιν αιτήσεως, υπομνήματος ή ενστάσεως ή προσφυγής ή αντιρρήσεων ή ανακοπής ή εφέσεως ή οιουδήποτε άλλου εγγράφου, απευθυνομένων κατά τους διοικητικούς, φορολογικούς τελωνειακούς, στρατολογικούς, εκλογικούς κλπ.

νόμους προς Ειρηνοδίκην ή διοικητικήν επιτροπήν ή άλλο διοικητικόν δικαστήριον, το ελάχιστον όριον της αμοιβής είναι δρχ. 30. 2) Εάν τα ως άνω έγγραφα απευθύνονται προς δευτεροβάθμιον διοικητικόν δικαστήριον ή Επιτροπήν β' βαθμού, προς Ειρηνοδίκην δικάζονται κατά β' βαθμόν, το όριον τούτο είναι δραχμαί 40".

Με το άρθρο 4 § 2 του ν. 4507/1966 "περί ρυθμίσεως θεμάτων τινών των δικηγόρων..." στο τέλος του άρθρου 155 του Κώδικα Δικηγόρων προστέθηκε παράγραφος 2, στην οποία ορίζεται ότι: "Δια τας ενώπιον των Φορολογικών Δικαστηρίων υποθέσεις εφαρμόζονται αι διατάξεις, αι αφορώσαι τας πολιτικάς υποθέσεις κατά την εξής διάκρισιν:

α) Δια τα ενώπιον του μονομελούς πρωτοβαθμίου δικαστηρίου αι διατάξεις αι αφορώσαι τας ενώπιον του Πρωτοδικείου υποθέσεις, β) δια τας ενώπιον του τριμελούς πρωτοβαθμίου δικαστηρίου αι διατάξεις αι αφορώσαι τας ενώπιον του Πρωτοδικείου υποθέσεις και γ) δια τας ενώπιον του δευτεροβαθμίου φορολογικού δικαστηρίου (ανεξαρτήτως συνθέσεως) αι διατάξεις αι αφορώσαι τα ενώπιον του Εφετείου υποθέσεις.

Στη συνέχεια με το άρθρο 8 του ν. 950/1979 "περί ρυθμίσεως θεμάτων τινών των δικηγόρων" ορίσθηκε ότι: "Αι διατάξεις του άρθρου 155 του ν.δ. 3026/1954, αι προστεθείσαι εις τούτο υπό της § 2 του άρθρου 4 του ν. 4507/1966 εφαρμόζονται και επί των ενώπιον παντός διοικητικού δικαστηρίου κατά πάσαν διαδικασίαν εκδικαζομένων υποθέσεων".

Με τις επιγενόμενες ως άνω ρυθμίσεις δια των άρθρων 4 § 2 του ν. 4507/1966 και 8 του ν. 950/1979 σκοπήθηκε ο καθορισμός της αμοιβής των δικηγόρων επί υποθέσεων στα μετά την θέσπιση του Κώδικα Δικηγόρων ιδρυθέντα φορολογικά και ήδη διοικητικά δικαστήρια κατά τρόπο ομοιόμορφο προς τα ισχύοντα επί πολιτικών υποθέσεων και έτσι καταργήθηκε σιωπηρώς το άρθρο 152 του Κώδικα Δικηγόρων και ως προς τις αναγόμενες στην προδικασία των διοικητικών δικαστηρίων δικηγορικές εργασίες.

Με την ως άνω ρύθμιση ο νομοθέτης θέλησε, κατ' αντιστοιχία των διατάξεων που ισχύουν και ρυθμίζουν τα των αμοιβών εν γένει των δικηγόρων επί υποθέσεων ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων, να ισχύουν και οι αμοιβές των δικηγόρων για τις ενώπιον των φορολογικών και ήδη διοικητικών δικαστηρίων δικηγορικές εργασίες.

Αντίθετο επιχείρημα δεν παρέχεται από τη λεκτική διατύπωση στο κείμενο του ν. 4507/1966 διότι η λέξη "ενώπιον" που χρησιμοποιείται προς υποδήλωση της αρμοδιότητας των δικαστηρίων στα οποία η διάταξη αναφέρεται και όχι του σταδίου παροχής των εργασιών ενώπιον των δικαστηρίων τούτων, δηλαδή κατ' αποκλεισμό των εργασιών της προδικασίας.

Με την ίδια άλλωστε έννοια χρησιμοποιείται η διατύπωση "... ενώπιον των..." και σε άλλες διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων όπως στα άρθρα 99, 155 § 1 (Ολομ. ΑΠ 7/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά κρίση ανέλεγκτη, τα ακόλουθα: Με την υπ' αριθμό ... απόφαση της .....

του Διοικητικού Συμβουλίου του Γενικού Νομαρχιακού Νοσοκομείου Καρδίτσας, ανατέθηκε στον αναιρεσίβλητο, διορισμένο Δικηγόρο στο Πρωτοδικείο Καρδίτσας, η υπεράσπιση των συμφερόντων του αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ. επί της από 20-12-1996 αγωγής 159 εργαζομένων που απευθυνόταν στο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Λάρισας, με την οποία ζητούσαν την καταδίκη του αναιρεσείοντος στην πληρωμή για τον καθένα τους ποσού 1.505.000 δρχ.

και συνολικά στο ποσό των 239.295.000 δρχ., ως αποζημίωση πριμ παραγωγικότητας. Ο αναιρεσίβλητος απεδέχθηκε την άνω εντολή, για την οποία δεν είχε συμφωνηθεί ιδιαίτερη αμοιβή. Έτσι συνέταξε το από 18-1-99 υπόμνημα και παραστάθηκε ενώπιον του μεταβατικού Διοικητικού Πρωτοδικείου Καρδίτσας. Ενόψει του ότι δεν συμφωνήθηκε αμοιβή ο αναιρεσίβλητος για την σύνταξη υπομνήματος δικαιούται την ανάλογη αμοιβή που προβλέπεται από τα άρθρα 155 § 2, σε συνδ.

με άρθρα 100 επ. του Κώδικα περί Δικηγόρων, γιατί το άρθρο 152 αυτού καταργήθηκε σιωπηρώς και συνεπώς οι αμοιβές ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου ρυθμίζονται πλέον από τις διατάξεις που ισχύουν ενώπιον των Πολιτικών Δικαστηρίων. Συνακόλουθα, η αμοιβή του αναιρεσιβλήτου ανέρχεται σε ποσοστό 2%, κατά τα ως άνω αναφερόμενα άρθρα, και επομένως η συνολική αμοιβή του ανέρχεται σε 14.045,194 ευρώ.

Ακολούθως, το Εφετείο, δεχθέν την έφεση του αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε επιδικασθεί στον αναιρεσίβλητο για την ως άνω δικηγορική του εργασία πάγια αμοιβή από 20,54 ευρώ, υπολογισθείσα σύμφωνα με τα άρθρα 152, 100 παρ. 1 και 107 παρ. 1 του Κώδικα Δικηγόρων. Έτσι κρίνοντας το Εφετείο δεν παρεβίασε, με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή, τις προπαρατεθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, ούτε και τις μη εφαρμοστέες εν προκειμένω διατάξεις των άρθρων 84 του ν.δ. 321/1969, 41 του ν.δ. 496/1974, άρθρου μόνου του ν. 393/1979 και 15 παρ. 2 του β.δ. 6/1961, και κατά συνέπεια, ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ.

απορρέων, μοναδικός περί του αντιθέτου λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-10-2006 αίτηση του ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ" περί αναιρέσεως της 524/2006 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ