Appeal dismissed due to lack of finality; retrial ordered to verify if the appealed judgment became final against absent parties.

Απόφαση 1834 / 2024 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1834/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευαγγελία Στεργίου, Ευγενία Μπιτσακάκη-Εισηγήτρια.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 2 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και του γραμματέα Π. Μ., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας-καλούσας: Χ. Α. του Γ. και της Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Πουλόπουλο, και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης-καθ' ης η κλήση: Ν. Δ. του Σ., συζ. Ν. Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Κυπραίο, με δήλωση, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, και κατέθεσε προτάσεις.

Κοινοποιούμενη προς τους: 1) Τ. Κ. του Γ., συζ. Γ. Μ., κάτοικο ..., 2) Φ. Κ. του Γ., χήρα Σ. Σ., κάτοικο ..., 3) Π. Γ. του Μ., συζ. Α. Χ., κάτοικο ..., 4) Τ. Γ. του Μ., συζ. Τ. Α., κάτοικο ..., 5) Ν. Γ. του Μ., κάτοικο ..., 6) Γ. Γ. του Μ., συζ Α. Π., κάτοικο ..., 7) Γ. Κ. του Α., κάτοικο ..., 8) Ε. - Μ. Κ. του Α., κάτοικο ..., 9) Α. Κ. του Φ., κάτοικο ..., 10) Ζ. χήρα Φ. Κ. το γένος Α. Τ., κάτοικο ..., 11) Σ. Κ. του Φ., κάτοικο ..., 12) Χ. Κ. του Φ., κάτοικο ..., 13) Ν. χήρα Α. Κ., το γένος Η. Μ., κάτοικο ..., 14) Ν. Κ. του Α., συζ. Σ. Δ., κάτοικο ..., 15) Α. Κ. του Α., κάτοικο ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-3-2014 τριτανακοπή-αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 405/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 517/2020 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 12-5-2021 αίτηση και τους από 11-2-2022 προσθέτους λόγους αυτής, επί των οποίων εκδόθηκε η 958/2023 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση η αναιρεσείουσα με την από 11-10-2023 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Υπόκεινται προς κρίση η από 12-5-2021 αίτηση και οι από 11-2-2022 πρόσθετοι λόγοι αυτής για αναίρεση της υπ' αριθ. 517/2020 απόφασης του δικάσαντος ως εφετείο Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, που εκδόθηκε, κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην των δευτέρας, τρίτης, τετάρτης, πέμπτης, έκτου, έβδομης, όγδοου, ένατου, δεκάτου, ενδεκάτης, δωδεκάτης, δεκάτης τρίτης, δεκάτης τετάρτης, δεκάτης πέμπτης και δεκάτου έκτου των εφεσιβλήτων και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, επί της από 8-3-2019 (αριθμ.

καταθ. 31/2019) έφεσης της αναιρεσίβλητης κατά της υπ' αριθ. 405/2018 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Ρόδου, η οποία είχε απορρίψει ως μη νόμιμη την από 10-3-2014 τριτανακοπή-αγωγή της αναιρεσίβλητης κατά της αναιρεσείουσας και των παραπάνω προς ους η κοινοποίηση, με την οποία ισχυριζόμενη ότι δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη δίκη μεταξύ της ήδη αναιρεσείουσας- πρώτης εφεσίβλητης και των λοιπών εφεσιβλήτων, προς ους η κοινοποίηση, από την οποία προκλήθηκε βλάβη στο έννομο συμφέρον της, ζήτησε να απορριφθεί ως προς αυτή και το περιγραφόμενο τμήμα η αγωγή, να γίνει δεκτή η σωρευόμενη τριτανακοπή- αγωγή της και να αναγνωριστεί ότι στο πρόσωπό της συμπληρώθηκε ο νόμιμος χρόνος κτητικής παραγραφής του άρθρου 63 του Κτηματολογικού Κανονισμού, για την απόκτηση κυριότητας επί του επίδικου τμήματος του ακινήτου που περιγράφεται.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε δεκτή τυπικά και κατ' ουσίαν η έφεση και, αφού εξαφανίσθηκε η πρωτόδικη 405/2018 απόφαση, έγινε δεκτή η τριτανακοπή -αγωγή. Η αίτηση αναίρεσης εισήχθη προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου την 4-5-2022, οπότε και εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 958/2023 απόφαση με την οποία αφού συνεκδικάστηκε η αίτηση αναίρεσης με τους ασκηθέντες από την αναιρεσείουσα από 11-2-2022 πρόσθετους λόγους, κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή τους, επειδή δεν προέκυπτε ότι είχαν κληθεί κατά την άνω δικάσιμο οι συνδεόμενοι με το δεσμό της αναγκαστικής ομοδικίας λοιποί εφεσίβλητοι- καθ' ων η τριτανακοπή- εναγόμενοι (ομόδικοι τότε της ήδη αναιρεσείουσας).

Ήδη η υπόθεση επαναφέρεται προς συζήτηση με την από 11-10-2023 κλήση της αναιρεσείουσας. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 552, 553 παρ. 1 β`, 309 εδάφ. 1, 321, 495 παρ. 1, 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκεινται οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και πολυμελών πρωτοδικείων, καθώς και των εφετείων, που έχουν καταστεί τελεσίδικες, εκείνες δηλαδή οι οποίες, απεκδύοντας το δικαστήριο από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνουν τη δίκη και δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση.

Ο χαρακτήρας των αποφάσεων ως τελεσίδικων ή μη κρίνεται κατά το χρόνο της άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, ήτοι της κατάθεσης του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά της απόφασης, που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του, ενεργοποιείται αμέσως με την έκδοσή της η δυνατότητα άσκησης από αυτόν ανακοπής ερημοδικίας, σύμφωνα με το άρθρο 502 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., με συνέπεια όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας να αποκλείεται η άσκηση αίτησης αναίρεσης κατ' αυτής, η οποία, αν παρόλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου, αφού σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη όμοια με τη διάταξη του άρθρ. 513 παρ.

Ι εδ.β περ.β Κ.Πολ.Δ., που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Αντίθετα δηλαδή με την καθιερούμενη με τη διάταξη αυτή συμπόρευση των προθεσμιών της έφεσης και της ανακοπής ερημοδικίας η αναίρεση κατά ερήμην απόφασης είναι επιτρεπτή μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ' αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή αναλόγως έφεση (Ολ.Α.Π. 11/1998, Α.Π. 597/2021), δηλαδή καθιερώνεται η αρχή της διαδοχικής άσκησης των προβλεπόμενων ένδικων μέσων.

Συνεπώς, η ερήμην οριστική απόφαση του εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφότου έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε άπρακτη η, κατ' άρθρο 503 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., δεκαπενθήμερη, για την άσκησή της, προθεσμία από την επίδοση της απόφασης, είτε διότι ο διάδικος που δικάστηκε ερήμην και δικαιούται σε άσκησή της, παραιτήθηκε νόμιμα από το ένδικο αυτό μέσο ή από το δικαίωμα άσκησής του, καθόσον έκτοτε καθίσταται η απόφαση αυτή τελεσίδικη και, επομένως, προσβλητή με αναίρεση. Η απόδειξη δε της τελεσιδικίας γίνεται με τη προσκόμιση των σχετικών εκθέσεων επίδοσης ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στην απόφαση που επιδόθηκε, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο (ΟλΑΠ 18/2001, Α.Π 597/2021, Α.Π. 1683/2013).

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 553 Κ.Πολ.Δ. με εκείνες των άρθρων 74, 75 παρ. 1 και 2 και 76 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, συνάγεται ότι, στην απλή ομοδικία, η οριστική απόφαση γίνεται τελεσίδικη αυτοτελώς για κάθε ομόδικο και, συνεπώς, υπόκειται σε αναίρεση κατά το μέρος που είναι τελεσίδικη, προτού δηλαδή να γίνει τελεσίδικη και ως προς τους υπόλοιπους ομοδίκους. Αντίθετα, σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, η οριστική απόφαση προσβάλλεται παραδεκτά με αναίρεση μόνο όταν καταστεί τελεσίδικη για όλους τους ομοδίκους (ΑΠ 1052/2018, ΑΠ 1340/2017, ΑΠ 658/2012).

Εξάλλου, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 76 παρ. 1 και 501 Κ.Πολ.Δ., σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, δικαίωμα να ασκήσει αιτιολογημένη ανακοπή ερημοδικίας, κατά της απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του, έχει ο αναγκαίος ομόδικος που ήταν απών στη δίκη, έστω και αν αυτός, σύμφωνα με την πρώτη από τις παραπάνω διατάξεις, θεωρήθηκε ότι αντιπροσωπεύθηκε στη δίκη από τους παρόντες αναγκαίους ομοδίκους του (ΑΠ 241/2015).

Το έννομο συμφέρον του απόντος ομοδίκου για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας, καθώς και τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής κρίνει μόνο το δικαστήριο που δικάζει την ανακοπή ερημοδικίας, το οποίο θα κρίνει και τη βασιμότητα των λόγων της, ενώ δεν μπορεί να τις κρίνει παρεμπιπτόντως ο Άρειος Πάγος, όταν εξετάζει αν η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση έχει τελεσιδικήσει (ΟλΑΠ 15/2001).

Αναγκαστική ομοδικία εξάλλου υπάρχει και επί τριτανακοπής κατά δικαστικής αποφάσεως υπό τους όρους των άρθρων 586 επ. του Κ.Πολ.Δ., η οποία (τριτανακοπή) απευθύνεται υποχρεωτικώς σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 588 Κ.Πολ.Δ κατά όλων των διαδίκων, μεταξύ των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλομένη με την τριτανακοπή απόφαση, εκτός αν ασκείται μετά την εκτέλεσή της, οπότε μπορεί να απευθυνθεί μόνο κατά του διαδίκου που νίκησε (Α.Π. 855/2015, Α.Π. 1474/2014).

Τέλος από τη διάταξη του άρθρου 254 Κ.Πολ.Δ, που εφαρμόζεται και στη διαδικασία της κατ` αναίρεση δίκης, κατ' άρθρο 573 Κ.Πολ.Δ., το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την επανάληψη της συζητήσεως στο ακροατήριο, η οποία έχει κηρυχθεί περαιωμένη, όταν κατά τη μελέτη της υποθέσεως ή τη διάσκεψη παρουσιάζονται κενά ή αμφίβολα σημεία που χρειάζονται συμπλήρωση ή επεξήγηση.

Η παρεχόμενη από την παραπάνω διάταξη ευχέρεια περιλαμβάνει τη δυνατότητα του δικαστηρίου να διατάξει, πλην άλλων, την προσκομιδή των αναγκαίων για το σχηματισμό της κρίσεώς του εγγράφων ή άλλων αποδεικτικών στοιχείων που δεν προσκομίστηκαν (Α.Π. 1461/2023, ΑΠ 1241/2020, ΑΠ 412/2020, ΑΠ 1683/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεσίβλητη άσκησε την από 10-3-2014 τριτανακοπή- αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ρόδου κατά της αναιρεσείουσας και των λοιπών εναγομένων, με την οποία ζητούσε την ακύρωση και την εξαφάνιση της τριτανακοπτόμενης υπ' αριθμ. 328/2012 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Ρόδου, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία ερήμην των εναγομένων και έκανε δεκτή την αγωγή της πρώτης των καθ' ων η τριτανακοπή-αγωγή ήδη αναιρεσείουσας Χ.

Α. του Γ. με βάση τη συνομολόγηση της αγωγής από τους τότε εναγομένους (δεύτερο, τρίτη, έβδομη, όγδοη, ενάτη και δέκατο των καθ' ων η τριτανακοπή και του Φ. Κ. του Φ., του οποίου καθολικοί διάδοχοι είναι οι τετάρτη, πέμπτη και έκτη των καθ' ων η τριτανακοπή), ισχυριζόμενη ότι δεν προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη δίκη αυτή από την οποία προκλήθηκε βλάβη στο έννομο συμφέρον της και επίσης ζητούσε να απορριφθεί ως προς αυτή και το περιγραφόμενο τμήμα η αγωγή, να γίνει δεκτή η σωρευόμενη με την τριτανακοπή- αγωγή της και να αναγνωριστεί ότι στο πρόσωπό της συμπληρώθηκε ο νόμιμος χρόνος κτητικής παραγραφής του άρθρου 63 του Κτηματολογικού Κανονισμού για την απόκτηση κυριότητας επί του επιδίκου τμήματος ακινήτου που περιγράφεται.

Επί της τριτανακοπής αυτής εκδόθηκε αντιμωλία της πρώτης των καθ' ων η τριτανακοπή-εναγομένων και ήδη αναιρεσείουσας και ερήμην των λοιπών καθ' ων η τριτανακοπή- εναγομένων, η υπ' αριθμ. 405/2018 απόφαση του άνω δικαστηρίου, που απέρριψε την τριτανακοπή ως μη νόμιμη. Κατά της απόφασης αυτής η τριτανακόπτουσα- ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη Ν.

Δ., άσκησε την από 8-3-2019 έφεσή της την οποία απηύθυνε κατά των καθ' ων η τριτανακοπή- εναγομένων και των καθολικών διαδόχων της έβδομης, στη θέση της οποίας υπεισήλθαν οι δέκατος, ενδέκατη και δωδεκάτων των εφεσιβλήτων, λόγω του επισυμβάντος θανάτου της στις 6-11-2015 και της δεύτερης, στη θέση της οποίας υπεισήλθαν οι καθολικοί της διάδοχοι, δεύτερη, τρίτη, τετάρτη, πέμπτη, έκτος, έβδομη, όγδοος και ένατος των εφεσιβλήτων λόγω του επισυμβάντος θανάτου της στις 21-5-2018 και κοινοποίησε επικυρωμένο αντίγραφο της έφεσης με κλήση προς συζήτηση στους αντιδίκους της στον πρώτο βαθμό και στους καθολικούς διαδόχους της έβδομης και δεύτερης των καθ' ων κατά τα ανωτέρω.

Επί της άνω απόφασης εκδόθηκε η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 517/2020 απόφαση του δικάσαντος ως εφετείου Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία της πρώτης εφεσίβλητης (αναιρεσείουσας) και ερήμην των λοιπών εφεσιβλήτων. Με αυτήν έγινε τυπικά και κατ' ουσίαν δεκτή η έφεση της τριτανακόπτουσας- ενάγουσας- εκκαλούσας και ήδη αναιρεσίβλητης και εξαφανίστηκε η 405/2018 απόφαση του Ειρηνοδικείου Ρόδου.

Εν συνεχεία το Δικαστήριο αυτό κράτησε και δίκασε την τριτανακοπή- αγωγή τις οποίες δέχθηκε κατ' ουσίαν. Η προσβαλλόμενη απόφαση, ως προελέχθη εκδόθηκε ερήμην των απολειπομένων δευτέρας έως και δεκάτου έκτου των εφεσιβλήτων οι οποίοι ωστόσο λόγω της αναγκαστικής, κατά τα παραπάνω, ομοδικίας τους, με την παραστάσα πρώτη εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσείουσα, θεωρήθηκε, ότι αντιπροσωπεύονται από αυτήν και ορίσθηκε γι' αυτούς παράβολο ερημοδικίας.

Η απόφαση αυτή, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, είναι ερήμην ως προς τους εφεσίβλητους αυτούς, ήτοι τους Τ. Κ. του Γ., συζ. Γ. Μ., Φ. Κ. του Γ., χήρα Σ. Σ., Π. Γ. του Μ., συζ. Α. Χ., Τ. Γ. του Μ., συζ. Τ. Α., Ν. Γ. του Μ., Γ. Γ. του Μ., συζ. Α. Π., Γ. Κ. του Α., Ε.-Μ. Κ. του Α., Α. Κ. του Φ., Ζ. χήρας Φ. Κ. το γένος Α. Τ., Σ. Κ. του Φ., Χ.

Κ. του Φ., Ν. χήρας Α. Κ., το γένος Η. Μ. , Ν. Κ. του Α., συζ. Σ. Δ., Α. Κ. του Α. και, συνεπώς, υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας από μέρους τους. Όμως από το φάκελο της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι κατά το χρόνο ασκήσεως της ένδικης αίτησης αναιρέσεως η απόφαση αυτή έχει καταστεί τελεσίδικη ως προς τους ανωτέρω, αφού δεν γίνεται σχετική επίκληση από τους παριστάμενους διαδίκους, ούτε προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας είτε επίδοση σε εκείνους της προσβαλλόμενης απόφασης και παρέλευση της προθεσμίας άσκησης ανακοπής ερημοδικίας, είτε παραίτησή τους από το σχετικό δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας.

Συνακόλουθα κατά τη μελέτη και διάσκεψη της υποθέσεως παρουσιάστηκαν τα εν λόγω κενά και αμφίβολα σημεία, αναφορικά με τη συνδρομή ή όχι της απαιτούμενης κατά νόμο τελεσιδικίας της προσβαλλομένης απόφασης, στοιχείο το οποίο εξετάζεται αυτεπαγγέλτως και το οποίο χρειάζεται συμπλήρωση και διευκρίνηση.

Επομένως πρέπει να διαταχθεί η επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο ως προς αμφότερα τα συνεκδικαζόμενα δικόγραφα (αίτηση αναιρέσεως και πρόσθετους λόγους αναίρεσης), προκειμένου να προσκομισθούν, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι η προσβαλλομένη απόφαση είχε καταστεί τελεσίδικη, κατά το χρόνο άσκησης της αναίρεσης ως προς όλους τους αναγκαίους ομόδικους, ήτοι και ως προς τους προς ους η κοινοποίηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, (οι οποίοι, σημειωτέον, έχουν κλητευθεί να παραστούν στην παρούσα συζήτησή σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 76 παρ. 4 και 110 παρ.3 Κ.Πολ.Δ (βλ.

υπ' αριθμ. ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, ...-2024, και ...-2024 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Εφετείου Δωδεκανήσου Κ. Γ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την από 12-5-2021 αίτηση και τους από 11-2-2022 πρόσθετους λόγους για αναίρεση της 517/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, που δίκασε ως Εφετείο.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο, προκειμένου να προσκομισθούν τα αναφερόμενα στο σκεπτικό στοιχεία με επιμέλεια της αναιρεσείουσας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Δεκεμβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ