1834/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1834 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Άρθρο 634 Κ.Πολ.Δικ. Η επίδοση της διαταγής πληρωμής διακόπτει την παραγραφή, η οποία όμως θεωρείται ότι βρίσκεται σε αναστολή (κατά πλάσμα του άρθρου 634 παρ.2 Κ.Πολ.Δικ.) μέχρι την τελεσίδικη απόρριψη ή παραδοχή της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής χωρίς να ισχύει παραγραφή εν επιδικία στο διάστημα αυτό, εάν δε τελεσιδικήσει διαταγή πληρωμής ισχύει η εικοσαετής παραγραφή άρθρ.268 Α.Κ. Αναιρεί απόφαση Εφετείου για εσφαλμένη ερμηνεία της ουσιαστικού δικαίου διατάξεως άρθρου 634 παρ.2 Κ.Πολ.Δικ.

Αριθμός 1834/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Γεωργίου Γιαννούλη), Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Τίγγα και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε", με έδρα την Αθήνα, νομίμως εκπροσωπούμενης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Κουτσούκη.

Του αναιρεσίβλητου: Κ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21.11.1989 ανακοπή του ήδη αναιρεσίβλητου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2627/1992 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 4033/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26.06.2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Τίγγας ανέγνωσε την από 9 Νοεμβρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την 30188/12-10-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ... την οποία επικαλείται και προσκομίζει η αναιρεσείουσα ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την πιο πάνω αναφερόμενη δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προς τον αναιρεσίβλητο Κ. Α.. Επομένως, εφόσον ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξούσιου δικηγόρου του, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία εκείνου, που έχει κλητευθεί (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.).

Με την, κατά τα άρθρα 632 επ.ΚΠολΔ, ανακοπή του οφειλέτη κατά της διαταγής πληρωμής, η οποία υπόκειται στη ρύθμιση των άρθρων 585 επ. ΚΠολΔ, προβάλλονται λόγοι είτε κατά του κύρους της διαταγής πληρωμής για έλλειψη διαδικαστικής προϋποθέσεως είτε κατά της ύπαρξης της απαιτήσεως (Ολ.ΑΠ 10/1997), καθένας δε από τους λόγους αυτούς συνιστά αυτοτελή βάση ακυρότητας της διαταγής πληρωμής.

Κατά το άρθρο 634 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ, η επίδοση της διαταγής πληρωμής διακόπτει την παραγραφή και την αποσβεστική προθεσμία (παρ.1), ... αν δε ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής, η παραγραφή ή η. αποσβεστική προθεσμία θεωρείται ότι έχει ανασταλεί από την επίδοση της διαταγής πληρωμής ώσπου να εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της ανακοπής (παρ.2).

Με την τελευταία αυτή διάταξη καθιερώνεται η επίδοση της διαταγής πληρωμής ως ειδικός λόγος αναστολής της παραγραφής της αξίωσης, για την οποία εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, ο δε χρόνος της αναστολής αυτής διαρκεί εξακολουθητικά από την επίδοση της διαταγής πληρωμής μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ανακοπής.

Και τούτο εν όψει του ότι, αν μετά από άσκηση ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής αυτή ακυρωθεί, εκλείπει ο κατά το άρθρο 634 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. λόγος διακοπής της παραγραφής, προκειμένου όμως να μη βρεθεί ο δικαιούχος ενώπιον παραγεγραμμένης απαιτήσεώς του, το διάστημα που μεσολάβησε από την επίδοση, της διαταγής πληρωμής μέχρι την τελεσίδικη ακύρωσή της λογίζεται ως χρόνος αναστολής της παραγραφής.

Έτσι αποκλείεται η παραγραφή εν επιδικία της αξίωσης, που στηρίζει τη διαταγή πληρωμής και μάλιστα όχι μόνον αν ακυρωθεί η διαταγή πληρωμής, όπως ρητώς ορίζεται στο νόμο, αλλά, προδήλως και κατά μείζονα λόγο, και όταν απορριφθεί η ανακοπή, δηλαδή γενικότερα σε κάθε περίπτωση, κατά τη διάρκεια της επί της ανακοπής δίκης και μέχρι περατώσεώς της με τελεσίδικη απόφαση, δεν κινείται η με την επίδοση της διαταγής πληρωμής διακοπείσα παραγραφή (Ολ.Α.Π. 12/2001).

Με την τελεσίδικη δε απόρριψη της ανακοπής, όπως και σε περίπτωση μη εμπρόθεσμης άσκησης ανακοπής μετά από δεύτερη επίδοση της διαταγής πληρωμής στον καθ' ου οφειλέτη (άρθρο 933 παρ.2 Κ.Πολ.Δικ.), η επιδικαζόμενη με αυτή αξίωση αποκτά ισχύ δεδικασμένου και υπόκειται σε 20ετή παραγραφή κατά τον κανόνα του άρθρου 268 του Α.Κ.

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 του ΚΠολΔικ., αναίρεση επιτρέπεται, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με την απόδοση σ' αυτόν έννοιας μη αληθινής (μη αρμόζουσας), είτε με εσφαλμένη (μη ορθή) εφαρμογή, που υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου εφαρμόζεται ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή δεν εφαρμόζεται ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και όταν εφαρμόζεται εσφαλμένα (ΟλΑΠ.7/2005).

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δικάζοντας επί εφέσεως της αναιρεσείουσας κατά της 2627/1992 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η ανακοπή του αναιρεσιβλήτου κατά της εκδοθείσας υπέρ της αναιρεσείουσας, με βάση την ιδιότητα της ως νόμιμης κομίστριας συναλλαγματικών (ποσού 1.500.000 δραχμών), αποδοχής του αναιρεσιβλήτου, 5251/1989 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δέχθηκε κατόπιν σχετικής ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου, ότι η εναντίον αυτού αξίωση της αναιρεσείουσας από τις επίδικες συναλλαγματικές υπέκυψε στην εκ του άρθρου 70 παρ.1 του ν. 5325/1932 τριετή παραγραφή, η οποία διεκόπη μεν με την επίδοση της διαταγής πληρωμής προς τον αναιρεσίβλητο στις 14-11-1989, ωστόσο μετά την άσκηση της ανακοπής και της από 18-12-1992 έφεσης (αρ.

εκθ. καταθ. 13312/31-12-1992)της αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης μεσολάβησε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της τριετίας μέχρι την επόμενη διαδικαστική πράξη της συζήτησης της έφεσης (24-1-2008). Έτσι όμως όπως έκρινε το Εφετείο παραβίασε ευθέως, με εσφαλμένη ερμηνεία (που οδήγησε σε εσφαλμένη μη εφαρμογή) την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 634 παρ.2 του ΚΠολΔικ., για την οποία εσφαλμένως δεν δέχθηκε 'ότι απέκλειε την παραγραφή εν επιδικία της αξίωσης από τις συναλλαγματικές με βάση τις οποίες εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής, λόγω της καθιερούμενης, με την εν λόγω διάταξη, πλασματικής αναστολής της παραγραφής από την επίδοση της διαταγής πληρωμής μέχρι την τελεσίδικη εκδίκαση της ανακοπής.

Επομένως ο εκ του άρθρου 559 αρ.1 του ΚΠολΔικ. μοναδικός λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 4033/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 176 και 183 του Κ.Πολ.Δικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4.033/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, πλην εκείνων που εξέδωσαν την αναιρουμένη απόφαση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ