Supreme Court dismisses appeal due to failure to prove finality of the lower court's default judgment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece rejected the appeal filed by an anonymous company against a final default judgment rendered in its absence. The appellant argued for the appeal's admissibility, but the court found no evidence proving the finality of the contested decision or the waiver of the right to object to default judgment. Consequently, the court ruled that without proof of finality, the appeal must be dismissed as inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArticles 503, 553, 576, 144, 309, 321, 495 of the Civil Procedure Code; An appeal is inadmissible if the finality of the contested decision cannot be proven, as the court must verify this condition ex officio before examining the merits.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1833 / 2022 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1833/2022
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Λουκά Μόρφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη και Τριανταφυλλιά Πατρώνα, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 5 Απριλίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "..." και το διακριτικό τίτλο "...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ... και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) της πληρεξουσίας δικηγόρου Φωτεινής Μαυρίδου, που κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσίβλητης: ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ………. και δεν παραστάθηκε.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την με αριθ.καταθ. 21939/2012 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν η 14767/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 2488/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8-6-2018 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Τριανταφυλλιά Πατρώνα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ'αριθ. 8819/2.2.2022 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Χ. Δ., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ'αριθ. 2488/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την στην αρχή της παρούσας αναφερομένη δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, επιμελεία της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας, στο νόμιμο εκπρόσωπο της αναιρεσίβλητης ομόρρυθμης εταιρείας. Η τελευταία, όμως, δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου ούτε κατέθεσε δήλωση κατ'άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ μη παραστάσεως. Επομένως, το Δικαστήριο θα προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία της [άρθρ. 576 παρ.2 ΚΠολΔ].
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 553 παρ. 1 περ. β', 309 εδάφ. α', 321 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του εν λόγω ένδικου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.
Τελεσίδικη είναι η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης. Επομένως, η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφότου έπαψε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε άπρακτη, η κατ' άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην απόφασης, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής διάδικος που ερημοδικάστηκε παραιτήθηκε νόμιμα από το ένδικο μέσο που άσκησε ή από το δικαίωμα προς άσκησή του, δεδομένου ότι από τότε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 553 παρ. 1β ΚΠολΔ (Ολ.
ΑΠ 17/2013). Η απόδειξη της τελεσιδικίας της πληττόμενης με αναίρεση απόφασης γίνεται με τη προσκόμιση των σχετικών εκθέσεων επίδοσης ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο (ΑΠ 845/2018). Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη (ΑΠ 1185/2018).
Περαιτέρω, ναι μεν η παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρά από το ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής διάδικος που ερημοδικάστηκε άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, για το κύρος όμως μιας τέτοιας παραίτησης απαιτείται ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα του δικηγόρου που υπογράφει την αίτηση αναίρεσης (άρθρο 98 περ.
β' ΚΠολΔ), η έλλειψη της οποίας ερευνάται αυτεπάγγελτα, μπορεί δε να καλυφθεί με έγκριση (εκ των υστέρων) του διαδίκου που άσκησε την αναίρεση (ΟλΑΠ 17/2013, ΑΠ 769/2019).
Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης προκύπτει ότι. με την κρινόμενη από 8.6.2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η ερήμην της εφεσίβλητης - εναγομένης, ήδη αναιρεσείουσας, εκδοθείσα υπ'αριθ. 2488/27.10.2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας [άρθρ. 677 επ.ΚΠολΔ].
Με την εν λόγω απόφαση έγινε δεκτή η έφεση της ενάγουσας και αφού εξαφανίσθηκε η απορρίψασα την από 16.3.2012 αγωγή της, υπ'αριθ. 14767/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η υπόθεση δικάσθηκε επί της ουσίας, έγινε δεκτή η αγωγή της εκκαλούσας - ενάγουσας, ήδη αναιρεσίβλητης και επιδικάσθηκε στην τελευταία το ποσό των 35.000 ευρώ με το νόμιμο τόκο ως αμοιβή στα πλαίσια συμφωνίας της με την αναιρεσείουσα, δυνάμει της οποίας είχε αναλάβει την εκπόνηση της μελέτης, που αναφέρεται σε αυτή.
Όμως, δεν προκύπτει επίδοση της αναιρεσιβαλλομένης ερήμην απόφασης στην αναιρεσίβλητη, ώστε κατά το άρθρο 503 παρ.1 σε συνδυασμό με το άρθρο 144 παρ. 2 ΚΠολΔ να αρχίσει για αυτήν που δικάσθηκε ερήμην η δεκαπενθήμερη προθεσμία για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας, ούτε ότι δεν ασκήθηκε ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι είχε παρέλθει η σχετική προθεσμία για την άσκησή της, αφού δεν προσκομίζεται πιστοποιητικό του αρμόδιου γραμματέως περί μη άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου είτε διότι η αναιρεσείουσα είχε παραιτηθεί από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, καθώς και ότι η προσβαλλομένη απόφαση είχε καταστεί τελεσίδικη κατά τον χρόνο ασκήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως, ώστε να καταστεί δυνατή η κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με την τελεσιδικία της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης.
Ούτε εξάλλου, γίνεται επίκληση από την παριστάμενη διάδικο η μη άσκηση ανακοπής ερημοδικίας ή παραίτηση από το δικαίωμα αυτό. Επομένως, αφού δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης απόφασης, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 8.6.2018 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθ. 2488/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2022.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Νοεμβρίου 2022.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ