Legislator Case Law & Legislation
1832/2025 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed judgment was not yet final at the time of filing.

Case Number 1832/2025
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by a law firm against a final judgment from the Athens Court of Appeal. The appellant argued that the appeal was valid, but the court found the appealed decision had not yet become legally binding because it required the appellant to provide an explanation within three months. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible since it was filed before this mandatory explanation period expired.

Legislator headnote

AI generated

Articles 495, 575 of the Code of Civil Procedure; An appeal against a judgment that has not yet become final is inadmissible because the right to appeal arises only after the judgment acquires legal force.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal non-final judgment mandatory explanation statutory time limit legal force acquisition

Cited Legislation

AI generated
Article 495, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 575 of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 191, paragraph 2 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1832 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1832/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα - Εισηγητή, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Απριλίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Ι. Π., για να αποφανθεί για την από 07-11-2024 αίτηση-κλήση του Λουκά Αποστολίδη - δικηγόρου και αναιρεσίβλητου, και για όσα αιτείται με αυτήν, μεταξύ:

Της καθ'ης η κλήση αναιρεσείουσας - ασκήσασας πρόσθετους λόγους αναίρεσης: αστικής επαγγελματικής εταιρίας δικηγόρων με την επωνυμία "Κ. Γ. Ι. - Σ. - Ε. Α. Γ. & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο της Ελένη Σκουφάρη.

Του καλούντος - αναιρεσιβλήτου - καθ' ων οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης: Λουκά Αποστολίδη του Θωμά, κάτοικου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά του ως δικηγόρος.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-2019 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1245/2022 του ίδιου Δικαστηρίου και 4473/2023 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα δικηγορική εταιρεία με την από 04-12-2023 αίτησή της και τους από 12-09-2024 πρόσθετους λόγους. Η υπόθεση αυτή προσδιορίστηκε αρχικά για την δικάσιμο της 28ης Απριλίου-2025 και έλαβε αριθμό πινακίου 28. Στη συνέχεια με την από 21-03-2024 αίτηση του αναιρεσίβλητου προς τον Πρόεδρο του Τμήματος τούτου και για τους λόγους που αναφέρει σε αυτήν, ζήτησε πιο σύντομη από την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο. Η παραπάνω αίτηση έγινε δεκτή με την με αριθμό 71/2024 Πράξη και ορίστηκε νέα δικάσιμος για την συζήτηση της υπόθεσης η 14η Οκτωβρίου 2024.

Κατά την δικάσιμο αυτή η αναιρεσείουσα εταιρεία εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο της Ελένη Σκουφάρη Ο αναιρεσίβλητος παραστάθηκε με την από 09-10-2024 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας εταιρείας αφού ζήτησε και πήρε τον λόγο από την Προέδρο και για τους λόγους που ανέπτυξε ενώπιον του Δικαστηρίου, αιτήθηκε την αναβολή της υπόθεσης. Το Δικαστήριο διασκέφθηκε, με την συμμετοχή και της Γραμματέως, αποφάσισε σύμφωνα με το άρθρο 575 Κ.Πολ.Δ. να κάνει δεκτό το αίτημα και να αναβάλλει τη συζήτηση της υπόθεσης για την δικάσιμο της 8ης Δεκεμβρίου 2025. Κατόπιν ο αναιρεσίβλητος με την από 07-11-2024 αίτηση-κλήση του ενώπιον του δικαστηρίου τούτου ζητεί όσα αναφέρονται σε αυτήν. Η Πρόεδρος όρισε για την συζήτηση της υπόθεσης την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και έλαβε αριθμό πινακίου 48. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε όσα ανέφερε στο ακροατήριο, ο αναιρεσίβλητος ζήτησε να γίνει δεκτή η από 07-11-2024 αίτηση κλήση και όσα αιτείται με αυτήν, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 303 ΑΚ, "Όποιος έχει τη διαχείριση μιας ολικά ή μερικά ξένης υπόθεσης, εφόσον η διαχείριση συνεπάγεται εισπράξεις και δαπάνες, έχει υποχρέωση να λογοδοτήσει. Για το σκοπό αυτόν ο δοσίλογος οφείλει να ανακοινώσει στο δεξίλογο λογαριασμό, που να περιέχει αντιπαράθεση των εσόδων και των εξόδων, καθώς και ό,τι προκύπτει από την αντιπαράθεση αυτή και να επισυνάψει τα δικαιολογητικά, εφόσον συνηθίζονται".

Από το συνδυασμό της ανωτέρω διατάξεως προς την διάταξη του άρθρου 473 ΚΠολΔ προκύπτει ότι όποιος από οποιαδήποτε αιτία, είτε από το νόμο, είτε από σύμβαση (π.χ. εντολή, εταιρεία) ή από οιονεί σύμβαση ή από διάταξη τελευταίας βούλησης, διαχειρίστηκε ξένη, ολικά ή μερικά, περιουσία (ή έστω και μια υπόθεση), η οποία συνεπάγεται εισπράξεις και δαπάνες, χωρίς τις οποίες δεν νοείται διαχείριση, υποχρεώνεται σε λογοδοσία προς εκείνον, την περιουσία ή την υπόθεση του οποίου διαχειρίστηκε.

Υποχρέωση δηλαδή για λογοδοσία μπορεί να γεννηθεί από οποιαδήποτε έννομη σχέση (ενοχικού ή εμπράγματου ή άλλου δικαιώματος). Αν ο δοσίλογος δεν προβαίνει εξωδίκως σε ανακοίνωση προς τον δεξίλογο λογαριασμού, δεν εκπληρώνεται η υποχρέωση του δοσιλόγου, ο δε δεξίλογος δικαιούται να επιδιώξει την εκπλήρωση της υποχρέωσης του δοσιλόγου για την ανακοίνωση του λογαριασμού με αγωγή, στην οποία εφαρμόζονται οι ειδικές διατάξεις των άρθρων 473 - 477 ΚΠολΔ (ΑΠ 646/2024, ΑΠ 527/2022), μπορεί δε σε αυτήν, κατά το άρθρο 473 ΚΠολΔ, να περιλάβει και αίτημα για την καταβολή του πιθανού καταλοίπου του λογαριασμού ή για την απόδοση των αντικειμένων της ομάδας (ΑΠ 437/2025, ΑΠ 475/2020).

Για την πληρότητα της ιστορικής βάσης της αγωγής αρκεί το γεγονός ότι ο δοσίλογος διαχειρίστηκε ολικά ή μερικά υπόθεση του δεξιλόγου, με βάση οποιασδήποτε μεταξύ τους έννομη σχέση και ότι η διαχείριση αυτή συνεπάγεται εισπράξεις και δαπάνες (ΑΠ 646/2024, ΑΠ 567/2021, ΑΠ 369/2021).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 474 ΚΠολΔ, "Η απόφαση που διατάζει λογοδοσία ή παράδοση καταλόγου των στοιχείων ομάδας αντικειμένων, ορίζει προθεσμία, μέσα στην οποία ο λογαριασμός ή ο κατάλογος πρέπει να κατατεθεί με τα δικαιολογητικά στη γραμματεία του δικαστηρίου", κατά δε το άρθρο 477 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, "Αν δεν κατατεθούν μέσα στην προθεσμία που όρισε η απόφαση, ο λογαριασμός ή ο κατάλογος, η απόφαση γίνεται οριστική ως προς την υποχρέωση λογοδοσίας ή την υποβολή του καταλόγου".

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει ότι, αν ο εναγόμενος-δοσίλογος δεν συμμορφώθηκε προς την απόφαση που διέταξε τη λογοδοσία και δεν κατέθεσε εμπρόθεσμα το λογαριασμό, με τη μορφή που παραπάνω προσδιορίστηκε, η απόφαση γίνεται οριστική, ως προς την υποχρέωσή του για λογοδοσία (ΑΠ 537/2025, ΑΠ 707/2020, ΑΠ 475/2020, ΑΠ 1122/2006) και εφόσον αυτή δεν μπορεί να προσβληθεί με ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση, υπόκειται έκτοτε σε αναίρεση, κατά το άρθρο 553 παρ.1 περ.β` του ΚΠολΔ.

Η επίδοση της αποφάσεως που διατάσσει λογοδοσία, η οποία γίνεται σε εκτέλεση της σχετικής, ως άνω, επιταγής του δικαστηρίου, κινεί την τασσόμενη για την κατάθεση του λογαριασμού προθεσμία και μόνον, όχι δε και την κατά το άρθρο 564 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ προθεσμία των τριάντα ή εξήντα ημερών από την επίδοση της απόφασής για την άσκηση της αναιρέσεως.

Η τελευταία αυτή (για την άσκηση της αναιρέσεως) προθεσμία αρχίζει από την νέα, μετά την άπρακτη παρέλευση της ταχθείσας προθεσμίας, επίδοση της αποφάσεως, αφού μόνον από την παρέλευση της προθεσμίας αυτής η απόφαση γίνεται οριστική, κατά τα προεκτεθέντα, εάν δε η απόφαση αυτή δεν επιδοθεί εκ νέου, ως ανωτέρω, η προθεσμία της εφέσεως είναι διετής, κατά την διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ (όπως ίσχυε κατά τον κατωτέρω κρίσιμο χρόνο) και αρχίζει, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, επίσης από την άπρακτη παρέλευση της ταχθείσας για την κατάθεση του λογαριασμού προθεσμίας (ΑΠ 437/2025, ΑΠ 1446/2012, ΑΠ 987/1997 για το ίδιο ζήτημα επί ασκηθείσας εφέσεως).

Συνεπώς, η αναίρεση που ασκείται μετά την, με επιμέλεια του δεξίλογου-ενάγοντος, επίδοση στον δοσίλογο-εναγόμενο της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, που έκανε δεκτή την αγωγή και διέταξε λογοδοσία, εντός οριζόμενης με την απόφαση αυτή προθεσμίας για την απόδοση λογαριασμού, η οποία προθεσμία ορίστηκε ότι θα εκκινεί από την επίδοση της απόφασης στον εναγόμενο, εφόσον ασκήθηκε πριν την πάροδο της προθεσμίας αυτής είναι απορριπτέα και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη(άρθρο 577 παρ. 1,2 ΚΠολΔ),μετά από έρευνα, η οποία γίνεται με ελεύθερη απόδειξη (ΑΠ 1873/2022, ΑΠ 375/2015), γιατί η αναίρεση αυτή στρέφεται κατά απόφασης, η οποία δεν έχει γίνει ακόμα οριστική.

Τέλος, αν η αίτηση κριθεί απορριπτέα ως απαράδεκτη, τότε και οι τυχόν ασκηθέντες πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι επίσης ως απαράδεκτοι, δεδομένου ότι δεν έχουν ίδια αυτοτέλεια και αυθυπαρξία. (ΑΠ 506/2021, ΑΠ 48/2019, ΑΠ 649/2018, ΑΠ 325/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, αποτελούν κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων: Ο αναιρεσίβλητος δικηγόρος άσκησε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά της αναιρεσείουσας αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων, υπό την τότε επωνυμία της "Κ.

Γ. Ι. - Μ.-Κ. Μ. Π. και Συνεργάτες", την από 30-12-2019 αγωγή του, στην οποία εκθέτει ότι δυνάμει της από 2/6/2009 σύμβασης παροχής νομικών υπηρεσιών, που κατήρτισε με την ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.", η τελευταία του ανέθεσε, με την ιδιότητά του ως δικηγόρου, την είσπραξη στο όνομα και για λογαριασμό της, των ληξιπρόθεσμων και απαιτητών χρηματικών απαιτήσεων, που η ίδια διατηρούσε σε βάρος οφειλετών της.

Ότι δυνάμει του από 10/10/2012 ιδιωτικού συμφωνητικού, που συνάφθηκε μεταξύ του ιδίου και της εναγομένης, της οποίας εταίροι τυγχάνουν η Κ. Ι. και η Μ.-Κ. Π., με μερίδα συμμετοχής στα κέρδη και στις ζημίες της σε ποσοστό 50% έκαστη, ανέθεσε τη διαχείριση των ως άνω εκκρεμών νομικών υποθέσεων της ανωτέρω τραπεζικής εταιρείας στην εναγόμενη εταιρεία δικηγόρων, με τους ειδικότερους όρους που αναφέρονται στην αγωγή.

Ότι ειδικότερα, μεταξύ άλλων, συμφωνήθηκε ότι η σύμβαση θα έχει διάρκεια ίση με τον χρόνο λειτουργίας της εταιρείας και ότι ο ενάγων θα είχε τη δυνατότητα να παίρνει προκαταβολές από τα κέρδη της διαχείρισης κάθε εξάμηνο, οπότε θα λάμβανε χώρα οικονομικός έλεγχος της εναγομένης από αυτόν, ενώ ρυθμίστηκε και ο τρόπος λήψης της αμοιβής της εναγομένης, καθώς και η κάλυψη των υποχρεώσεων, που θα προέκυπταν.

Ότι το περιεχόμενο του ανωτέρω ιδιωτικού συμφωνητικού έγινε αποδεκτό από την ανωτέρω ανώνυμη τραπεζική εταιρεία, στην συνέχεια δε υπογράφηκε μεταξύ αυτής και των διαδίκων η από 17/6/2013 σύμβαση παροχής νομικών υπηρεσιών, σε αντικατάσταση της προγενέστερης από 2-6-2009 σύμβασής. Ότι από τα τέλη του έτους 2018, διαρρήχθηκαν οι σχέσεις του με την παραπάνω δικηγορική εταιρεία, καθώς η εταίρος της Κ.

Ι., παραβιάζοντας τις συμβατικές υποχρεώσεις που είχε αναλάβει η δικηγορική εταιρεία με την παραπάνω σύμβαση, επιχείρησε να οικειοποιηθεί το ως άνω χαρτοφυλάκιο νομικών υποθέσεων. Ότι στο αίτημα που απηύθυνε στις εταίρους της δικηγορικής εταιρείας να του προσκομίσουν οικονομικά στοιχεία και παραστατικά σχετικά με την οικονομική διαχείριση του παραπάνω χαρτοφυλακίου, ανταποκρίθηκε μόνο η εταίρος Μ.

Κ. Π., που του προσκόμισε σημαντικά οικονομικά στοιχεία σχετικά με τις κινήσεις των τραπεζικών λογαριασμών, από τα οποία προέκυψε η αντισυμβατική συμπεριφορά της εταιρείας. Ότι η παραπάνω εταίρος αναγνωρίζει την υποχρέωση για λογοδοσία, ενώ η άλλη εταίρος, Κ. Π., αρνείται να λογοδοτήσει. Κατόπιν των ανωτέρω, ζητεί να υποχρεωθεί η εναγόμενη εταιρεία σε λογοδοσία στα πλαίσια της οποίας ζητεί να υποχρεωθεί αυτή να του ανακοινώσει- χορηγήσει αντίγραφα των βιβλίων εσόδων και εξόδων της από το έτος 2013 έως τον χρόνο άσκησης της αγωγής, να προβεί σε γραπτή αντιπαράθεση εσόδων και εξόδων και μετά το εκ της αντιπαραθέσεως κατάλοιπο να του προσκομίσει αντίγραφα των φορολογικών δηλώσεων και παραστατικά εξόδων και προσφερόμενων υπηρεσιών τρίτων προσώπων και τέλος ζητεί να απειληθεί σε βάρος της Κ.

Ι., σε περίπτωση απείθειάς της προς κατάθεση των ως άνω εγγράφων και λογαριασμών, χρηματική ποινή ποσού πεντακοσίων (500) ευρώ, ημερησίως. Το ανωτέρω δικαστήριο, με την υπ' αριθ. 1245/2022 απόφαση του, δικάζοντας ερήμην του ενάγοντος-αναιρεσιβλήτου, απέρριψε για τον λόγο αυτό την αγωγή, μετά δε από έφεση του τελευταίου εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση και, αφού εξαφανίστηκε η πρωτόδικη απόφαση, ακολούθως έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή και υποχρεώθηκε η εναγομένη-αναιρεσείουσα να παράσχει λογοδοσία στον ενάγοντα, καταθέτοντας στην γραμματεία του Εφετείου Αθηνών, εντός τριών μηνών από την επίδοση σε αυτήν της απόφασης, γραπτό λογαριασμό, ο οποίος θα περιέχει, αφενός πλήρη αντιπαράθεση των εσόδων και των εξόδων από την διαχείριση της υπόθεσης του ενάγοντος, για τα διαστήματα από 18-6-2013 έως 1-10-2018 και από 2-10-2019 έως την άσκηση της αγωγής με πλήρη αιτιολογία και αφετέρου το αποτέλεσμα της αντιπαράθεσης αυτής με την επισύναψη των απαιτούμενων δικαιολογητικών και με την υποχρέωση να συνταχθεί έκθεση κατά την κατάθεσή τους.

Η απόφαση αυτή επιδόθηκε νόμιμα στην αναιρεσείουσα με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου στις 3-11-2023(βλ. την ...-2023 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιώς Σ. Χ.), από την επομένη της οποίας άρχισε η τρίμηνη προθεσμία για την κατάθεση του λογαριασμού, που έληγε στις 4-2-2024, αλλά πριν την λήξη της προθεσμίας αυτής, στις 4-12-2023, η αναιρεσείουσα άσκησε την ένδικη αίτηση αναίρεσης, η συζήτηση της οποίας ενώπιον του δικαστηρίου τούτου προσδιορίστηκε με επιμέλειά της για την δικάσιμο της 28-4-2025, στην οποία κάλεσε και τον αναιρεσίβλητο να παραστεί.

Ακολούθως, μετά από αίτηση του αναιρεσιβλήτου, η οποία έγινε δεκτή, ορίστηκε με την 71/26-3-2024 Πράξη του Προέδρου του Α-2 Τμήματος του Αρείου Πάγου νέα συντομότερη δικάσιμος της υπόθεσης η 14-10-2024, στην οποία ο αναιρεσίβλητος κάλεσε νόμιμα την αναιρεσείουσα να παραστεί, ενώ και η αναιρεσείουσα άσκησε τους από 12-9-2024, με αρ.

καταθ. 127/13-9-2024 προσθέτους λόγους αναίρεσης, που επιδόθηκαν στο αναιρεσίβλητο με κλήση του να παραστεί στην ίδια(14-10-2024) δικάσιμο, στις 13-9-2024(βλ. την ...-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών Χ. Κ.). Στην δικάσιμο της 14-10-2024 ο αναιρεσίβλητος παραστάθηκε με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 1 ΚΠολΔ και η υπόθεση(αναίρεση και πρόσθετοι λόγοι) αναβλήθηκε με αίτηση της αναιρεσείουσας για την δικάσιμο της 8-12-2025.

Ο αναιρεσίβλητος υπέβαλε αίτηση να προσδιορισθεί σε συντομότερο χρόνο και δη στην αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 28-4-2025 η υπόθεση, η οποία έγινε δεκτή από την Πρόεδρο του Α-2 Τμήματος του Αρείου Πάγου και ο αναιρεσίβλητος με την 169/7-11-2024 κλήση του, που επιδόθηκε νόμιμα στην αναιρεσείουσα στις 14-11-2024(βλ. την ...-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Πειραιώς Σ.

Χ.), κάλεσε την αναιρεσείουσα να παραστεί κατά την δικάσιμο αυτή(28-4-2025), η δε κλήση αυτή όπως εκτιμάται προσηκόντως αφορά την όλη υπόθεση, δηλαδή τόσο την αναίρεση, όσο και τους πρόσθετους λόγους αναίρεσης και συνεπώς είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός της αναιρεσείουσας ότι είναι απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης, γιατί με την κλήση εισήχθη προς συζήτηση μόνο η αίτηση αναίρεσης και όχι και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

Η αίτηση αναίρεσης, σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, γιατί στρέφεται κατά απόφασης δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, η οποία κατά τον χρόνο άσκησης της αναίρεσης δεν είχε καταστεί οριστική, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να παράσχει λογοδοσία στον αναιρεσίβλητο εντός προθεσμίας τριών μηνών από την επίδοση σε αυτήν της απόφασης, η επίδοση της απόφασης στην αναιρεσείουσα έγινε στις 3-11-2023 και η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 4-12-2023, δηλαδή πριν την πάροδο της προθεσμίας αυτής και χωρίς να έχει εκπληρωθεί η υποχρέωση της αναιρεσείουσας να παράσχει λογοδοσία, μετά δε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου της αναίρεσης στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, κατά παραδοχή σχετικού αιτήματός του, πρέπει να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

- Απορρίπτει την από 4-12-2023 αίτηση αναίρεσης και τους από 12-9-2024 προσθέτους λόγους αυτής της αστικής επαγγελματικής εταιρείας δικηγόρων με τη επωνυμία "Κ. Γ. Ι. -Σ. - Ε. Α. Γ. και Συνεργάτες", με τους οποίους διώκεται η αναίρεση της υπ' αριθ. 4473/2023 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

- Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Και

- Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρήσασας ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Οκτωβρίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ