Supreme Court dismisses appeal on insurance coverage denial due to breach of safety contract terms.

Απόφαση 1831 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1831/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Κ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Τσώκο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERAMERICAN Eλληνική Εταιρία Ασφαλίσεως Ζημιών ΑΕ" που εδρεύει στην ... υπό την ιδιότητα της διαδόχου της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "L'UNION DES ASSURANCES DE PARIS LRD (UAP)" που εδρεύει στο ..., με υποκατάστημα στην Ελλάδα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Παπακωνσταντίνου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-12-1993 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5734/1995 μη οριστική, 1016/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1707/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 21-6-2001 αίτησή του και τους από 17-9-2006 πρόσθετους λόγους.

Εκδόθηκε η 1742/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την προσβαλλόμενη απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Αθηνών. Το Εφετείο εξέδωσε την 321/2011 μη οριστική και 6202/2011 οριστική απόφαση του την αναίρεση των οποίων ζητά ο αναιρεσείων με την από 17-2-2012 αίτηση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 10-5-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των 5ου και 6ου λόγων, κατά το αναφερόμενο μέρος τους εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ και την απόρριψη όλων των άλλων λόγων της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ: "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο λόγος αυτός, ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε, ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999, ΑΠ 1/2011). Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.ΑΠ 861/1984). Εξ άλλου, στα πλαίσια της από το άρθρο 361 ΑΚ αρχής της συμβατικής ελευθερίας, είναι δυνατόν, στη σύμβαση ιδιωτικής ασφάλισης, να συμφωνηθούν -πέραν των ουσιωδών στοιχείων κάθε ασφαλιστικής σύμβασης- και πρόσθετοι όροι, εφόσον έγιναν εκατέρωθεν αποδεκτοί.

Από το νόμο (άρθρο 192 Εμπ.Ν.) καθιερώνεται ως αποδεικτικός τύπος της ασφαλιστικής σύμβασης και των τυχόν προσθέτων γενικών και ειδικών όρων αυτής, το έγγραφο (ασφαλιστήριο), το οποίο εκδίδεται και υπογράφεται από τον ασφαλιστή, χωρίς να απαιτείται και η υπογραφή αυτού από τον αντισυμβαλλόμενο, (ασφαλισμένο ή λήπτη της ασφάλισης), ο οποίος δεσμεύεται και από τους τυχόν προσθέτους όρους, αν έλαβε γνώση των όρων αυτών και τους αποδέχτηκε ρητώς ή σιωπηρώς, γεγονός που συμβαίνει ιδίως αν εντός ευλόγου χρόνου από τη γνώση των προσθέτων αυτών όρων, δεν εναντιώθηκε. (βλ.

σχετικώς ΟλΑΠ24/1994, ΑΠ 700/2012, 1978/2009, 1491/2008, 1400/2007). Εξ άλλου, ομαδική ασφάλιση για την οποία δεν υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη και για την οποία εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 221-225 και 189-195 του ΕΝ, που ίσχυαν κατά το χρόνο κατάρτισης της ένδικης σύμβασης και επέλευσης του ασφαλισμένου κινδύνου, είναι η ασφάλιση με την οποία, με μία ασφαλιστική σύμβαση ιδρύονται περισσότερες ασφαλιστικές σχέσεις, έτσι ώστε να υπάρχουν απέναντι στον ασφαλιστή ένας αντισυμβαλλόμενος και πολλοί ασφαλισμένοι, οι οποίοι κάτω από τις ίδιες προϋποθέσεις υπόκεινται στους ίδιους κινδύνους.

Η ομαδική ασφάλιση, ως ασφάλιση προσωπικών κινδύνων, λειτουργεί ως ασφάλιση ποσού, με την έννοια ότι ο ασφαλιστής υποχρεώνεται να καταβάλει σε περίπτωση πραγματοποιήσεως του ασφαλισμένου κινδύνου ένα ορισμένο χρηματικό ποσό. Από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται ότι επί καταρτίσεως ασφαλιστικής συμβάσεως ποσού υπέρ τρίτου δικαιούχου, διαφόρου του προσώπου του αντισυμβαλλομένου, ο δικαιούχος του ασφαλίσματος (τρίτος) έχει άμεσο, ίδιο και αποκλειστικό δικαίωμα να απαιτήσει από τον υποσχεθέντα ασφαλιστή (και όχι από τον αντισυμβαλλόμενο- δέκτη της υποσχέσεως), το συμφωνηθέν ασφάλισμα σε περίπτωση πραγματοποιήσεως του ασφαλισμένου κινδύνου (ασφαλιστική περίπτωση).

Αυτή είναι η περίπτωση της γνήσιας ομαδικής ασφαλίσεως, η οποία λειτουργεί ως γνήσια σύμβαση υπέρ τρίτου (άρθρο 411 Α.Κ.), κατά την οποία, όταν επέλθει η ασφαλιστική περίπτωση, ο δικαιούχος τρίτος αποκτά το ασφάλισμα εξ ιδίου δικαίου και δικαιούται να ασκήσει απευθείας αγωγή κατά του υποσχεθέντος (ασφαλιστή) και να απαιτήσει την προς αυτόν καταβολή της υποσχεθείσας παροχής (ΑΠ 11/2006, 1895/2008).

Με την κατάρτιση της ομαδικής ασφάλισης υπέρ τρίτων, ως γνήσιας σύμβασης υπέρ τρίτου δημιουργούνται σχέσεις, τόσο μεταξύ υποσχεθέντος (ασφαλιστή) και δέκτη της υποσχέσεως (αντισυμβαλλομένου), όσο και μεταξύ δέκτη της υποσχέσεως και τρίτου (ασφαλισμένου). Η πρώτη σχέση προσδιορίζεται από τη σύμβαση που έχει συναφθεί μεταξύ των μερών, δηλαδή την ασφαλιστική σύμβαση, και διέπεται από τις διατάξεις του Εμπορικού Νόμου για την ασφαλιστική σύμβαση και τους γενικούς και ειδικούς όρους του ασφαλιστηρίου, η δεύτερη, αποτελεί τη νομική αιτία (causa), για την επίδοση της ασφαλιστικής παροχής.

Η σχέση μεταξύ υποσχεθέντος (ασφαλιστή) και τρίτου (ασφαλισμένου), δεν είναι συμβατική. Ο υποσχεθείς δεσμεύεται απέναντι του τρίτου μόνο από τη σύμβαση που κατάρτισε με το δέκτη της υπόσχεσης. Το δικαίωμα του τρίτου να απαιτήσει απευθείας από τον υποσχεθέντα την εκπλήρωση της παροχής, στηρίζεται αποκλειστικά στη συναφθείσα υπέρ αυτού σύμβαση μεταξύ του δέκτη της υπόσχεσης και του υποσχεθέντος.

Εκδήλωση της βασικής αυτής αρχής αποτελεί η διάταξη του άρθρου 414 ΑΚ, κατά την οποία: "Αυτός που υποσχέθηκε έχει το δικαίωμα να αντιτάξει και απέναντι στον τρίτο ενστάσεις από τη σύμβαση". Στην προκειμένη υπόθεση, το Εφετείο, ως δικαστήριο παραπομπής, δέχθηκε, τα ακόλουθα: "Ο εφεσίβλητος (σημ: εδώ αναιρεσείων) ήταν...κατόπιν σύμβασης που είχε συνάψει με την ..."..."..

αποκελιστικός αντίπροσωπος ..αυτής στη …, όπου διατηρούσε πρατήριο διάθεσης των προϊόντων της... Η αντιπροσωπευόμενη εταιρεία είχε προβεί στην κατάρτιση ομαδικής ασφάλισης των εμπορευμάτων των αποκλειστικών ... αντιπροσώπων της, με την εκκαλούσα (σημ: εδώ αναιρεσίβλητη) ...ασφαλιστική εταιρεία... δυνάμει του......9-2-1991 ασφαλιστηρίου συμβολαίου...αντί ασφαλίστρου που εισέπραττε από τους αντιπροσώπους της και κατάβαλε στην εκκαλούσα.

Μεταξύ των ασφαλισμένων αντιπροσώπων της ... καταλέγεται και ο εφεσίβλητος, με προβλεπόμενο ασφαλιστικό ποσό 9.600.000 δρχ. Η ασφαλιστική σύμβαση κάλυπτε ...και τον κίνδυνο κλοπής...Για την απαιτούμενη ελάχιστη προστασία ...προέβλεπε, οι αποθηκευτικοί χώροι ή τα καταστήματα να διαθέτουν α) κύριες και δευτερεύουσες εισόδους από σίδηρο ή από ξύλο συμπαγές, με δύο συστήματα κλειδαριών ασφαλείας...

β).. γ)... Στη συνέχεια η εναγομένη εξέδωσε την .../19-9-1991 πρόσθετη του επίδικου ασφαλιστηρίου πράξη με τον τίτλο: "Διευκρινιστική Πρόσθετη Πράξις" με το εξής περιεχομένο: "Στο κεφάλαιο

ΙΙ του ως άνω συμβολαίου (......1991) "ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΛΟΠΗΣ ... παράγραφος "Ελάχιστη απαιτούμενη προστασία" διευκρινίζεται ότι για να ισχύσει η ασφάλιση για τα μαγαζιά - αποθήκες τρίτων, αυτά πρέπει να προστατεύονται με ρολά σιδερένια συμπαγή ή με γρίλιες, εφοδιασμένα απαραιτήτως με δύο λουκέτα ανά ρολό ή κιγκλίδωμα.

Είναι επίσης απαραίτητο όπως σε περίπτωση κλοπής να υπάρχει βιβλίο εισόδου και εξόδου εμπορευμάτων ενημερωμένο. Αι ως άνω διατάξεις ισχύουν από 15 Οκτωβρίου 1991". Την πρόσθετη αυτή πράξη απέστειλε η εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία στην αντισυμβαλλόμενή της .."..." προς υπογραφή και της επεστράφη υπογεγραμμένη από τους νομίμους εκπροσώπους της τελευταίας...κάτω από την εταιρική επωνυμία...

Κατά τη διάρκεια ισχύος της ασφαλιστικής σύμβασης ..την 20-12-1991 μεταξύ των ωρών 02.00'' και 04.30'άγνωστοι δράστες διέρρηξαν το κατάστημα του εφεσιβλήτου ..σε κεντρικότατο σημείο της πόλης...Κατά το χρόνο της διάρρηξης είχε μία μόνο πόρτα εισόδου..από μεταλλικό πλαίσιο, στο οποίο ήταν προσαρμοσμένοι υαλοπίνακες...Είχε δύο κλειδαριές ασφαλείας, χωρίς να προστατεύεται εξωτερικά με ρολά σιδερένια συμπαγή ή με γρίλιες...Οι άγνωστοι δράστες παραβίασαν με διαρρηκτικά εργαλεία τις κλειδαριές της μοναδικής εισόδου του καταστήματος ..

και αφαίρεσαν .. 63 κιβώτια τσιγάρων, συνολικής αξίας 6.903.000 δραχμών... Η εναγομένη ισχυρίζεται ότι .. ο επελθών.. κίνδυνος και η ζημία του... ενάγοντος δεν καλύπτονται από την ..ασφαλιστική σύμβαση... και ότι η ίδια δεν ενέχεται, βάσει της εν λόγω σύμβασης, για την αποκατάσταση της ζημίας του, διότι αυτός δεν είχε συμμορφωθεί προς τον προαναφερόμενο όρο της ασφαλιστικής σύμβασης, για την τήρηση της ελάχιστης απαιτούμενης προστασίας, όπως διευκρινίσθηκε με την .../19-9-1991 πρόσθετη διευκρινιστική πράξη της, που ίσχυσε από 15-10-1991, αφού το κατάστημα του δεν διέθετε ρολά σιδερένια συμπαγή ή με γρίλιες, εφοδιασμένα απαραιτήτως με δύο λουκέτα ανά ρολό ή κιγκλίδωμα.

Ο ισχυρισμός αυτός, ο οποίος είναι νόμιμος... αποδεικνύεται και βάσιμος κατ' ουσία καθόσον, όπως ρητά συνομολογείται από τον εφεσίβλητο το κατάστημά του, πράγματι δεν διέθετε ρολά σιδερένια συμπαγή ή με γρίλιες, εφοδιασμένα με δύο λουκέτα ανά ρολό ή κιγκλίδωμα. Ο τελευταίος όμως, αντικρούοντας τον.. ισχυρισμό διατείνεται ότι δεν ήταν υποχρεωμένος να τηρήσει την πρόσθετη αυτή προστασία του καταστήματος του, η οποία προβλέφθηκε από την πιο πάνω πρόσθετη (διευκρινιστική) πράξη..

καθόσον η πράξη αυτή, που περιέχει δυσμενέστερους για τον ίδιο όρους, δεν τον δεσμεύει, αφού εκδόθηκε μονομερώς από την ..ασφαλιστική εταιρεία, χωρίς αποδοχή της από την αντισυμβαλλόμενη εταιρεία "..." , η οποία όπως και ο ίδιος, ουδέποτε έλαβαν γνώση της πράξης αυτής, μέχρι την επέλευση του ασφαλιζόμενου κινδύνου...

Ο ισχυρισμός αυτός ..είναι απορριπτέος ως ουσιαστικά αβάσιμος, καθόσον... η πρόσθετη διευκρινιστική πράξη, στην οποία η εκκαλούσα έδωσε ισχύ από την 15-10-1991, υπογράφηκε και έγινε αποδεκτή από τους νομίμους εκπροσώπους της συμβληθείσας εταιρείας "...", πριν από την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου... Το προσκομιζόμενο από τον εφεσίβλητο φωτοαντίγραφο της εν λόγω πρόσθετης πράξης...χωρίς τη σφραγίδα και τις υπογραφές των εκπροσώπων της .. "..." αποτελεί ένα από τα δύο αντίγραφα της πράξης που εξέδωσε η εναγομένη και παρέμεινε στο φάκελο της ζημίας, ενώ το δεύτερο, πανομοιότυπου περιεχομένου, έγγραφο εστάλη στην αντισυμβαλλόμενη αυτής εταιρεία (...) προς γνώση της και υπογραφή και το οποίο στη συνέχεια επεστράφη υπογεγραμμένο από τους νομίμους εκπροσώπους της τελευταίας, υπό την εταιρική επωνυμία.

Τούτο αποδεικνύεται και από τη σφραγίδα με την ένδειξη "ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΣΤΡΑΦΕΙ ΥΠΟΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ" που φέρει... Συνακόλουθα, ο ισχυρισμός του εφεσιβλήτου ότι η προσκομιζόμενη σε επικυρωμένο φωτοαντίγραφο, από την εκκαλούσα, πρόσθετη διευκρινιστική πράξη "ίσως να είναι προϊόν πλαστογραφίας και παραποίησης" που προβάλλεται για πρώτη φορά στην...κατ' έφεση δίκη, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Το γεγονός ότι η πρόσθετη διευκρινιστική πράξη δεν γνωστοποιήθηκε στον εφεσίβλητο από την εκκαλούσα δεν ασκεί έννομη επιρροή, καθόσον η τελευταία δεν είχε τέτοια υποχρέωση από την ασφαλιστική σύμβαση...που συνήψε με την ... "..." χωρίς τη σύμπραξη του... η δε έλλειψη ενημέρωσης του ίδιου από την "..." αφορά τις μεταξύ τους σχέσεις και δεν μπορεί να προταθεί κατά της εναγομένης (ασφαλιστικής εταιρείας) με την οποία αυτός δεν συνδέεται συμβατικά..

Η μη συμμόρφωση του ασφαλισμένου ενάγοντος προς τον παραπάνω πρόσθετο όρο της σύμβασης, επέδρασε στην επέλευση του κινδύνου, ο οποίος επήλθε...με την παραβίαση των κλείθρων της μοναδικής εισόδου...Και τούτο διότι η ύπαρξη των προβλεπομένων πρόσθετων μέτρων ασφαλείας, ήτοι των εξωτερικών σιδερένιων ρολών, συμπαγών ή με γρίλιες, εφοδιασμένων με δύο λουκέτα ανά ρολό ή κιγκλίδωμα θα εμπόδιζε την άμεση πρόσβαση στη μοναδική είσοδο...και θα αποτελούσε αποτρεπτικό παράγοντα για τους διαρρήκτες...με κίνδυνο να γίνουν αντιληπτοί...

Κατ' ακολουθία, ο επελθών ..κίνδυνος και η ζημία του ενάγοντος δεν καλύπτονται από την ...ασφαλιστική σύμβαση, η δε εναγομένη δεν υποχρεούται, βάσει της σύμβασης αυτής, να αποκαταστήσει την.. ζημία του...και η αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη...". Υπό τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 189 επ., 221 επ.

του Εμπ. Νόμου 410 επ. 361 ΑΚ που εφάρμοσε και ειδικότερα: Α) Ως προς την αβασιμότητα των ισχυρισμών του ενάγοντος: 1) Ότι η .../19-9-1991 Διευκρινιστική Πρόσθετη Πράξη εκδόθηκε μονομερώς από την εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, χωρίς αποδοχή από την αντισυμβαλλόμενη της "..." και δεν τον δεσμεύει, 2) ότι η υποσχεθείσα ασφαλιστική εταιρεία όφειλε να γνωστοποιήσει την εν λόγω Πράξη στον μη συμβληθέντα στη σύμβαση ασφάλισης και μη συνδεόμενο συμβατικά μ' αυτήν ενάγοντα 3) ότι η εν λόγω Διευκρινιστική Πρόσθετη Πράξη, "ίσως είναι προϊόν πλαστογραφίας" καθόσον αφορά τις τεθείσες υπογραφές κάτω από την ένδειξη "...".

Β) Ως προς τη βασιμότητα του ισχυρισμού της εναγομένης ότι η ένδικη περίπτωση δεν καλύπτεται ασφαλιστικώς, λόγω μη συμμορφώσεως του ενάγοντος με τον όρο της ασφαλιστικής συμβάσεως, όπως διευκρινίσθηκε με την εν λόγω Πράξη, για τήρηση της ελάχιστης απαιτούμενης προστασίας (ρολά σιδερένια συμπαγή ή γρίλιες εφοδιασμένα με δύο λουκέτα ανά ρολό ή κιγκλίδωμα) ο οποίος ίσχυε και έγινε αποδεκτός από την αντισυμβαλλόμενη της εναγομένης "...", πριν την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου, συνδέεται δε αιτιωδώς η μη συμμόρφωση του ενάγοντος με τον όρο αυτό, με την επέλευση του ασφαλιστικού κινδύνου.

Συνακόλουθα, τα αντίθετα υποστηριζόμενα με τον τέταρτο, πέμπτο και έκτο λόγο του αναιρετηρίου, με τους οποίους προσάπτεται στην προσβαλλόμενη 6202/2011 και τη συμπροσβαλλόμενη 321/2011 αποφάσεις του Εφετείου, η εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, είναι αβάσιμα. Οι λοιπές διαλαμβανόμενες στους λόγους αυτούς αιτιάσεις, συνιστούν επιχειρήματα που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων και δεν ιδρύουν τον αναιρετικό αυτό λόγο, υπό την επίφαση δε αυτών πλήττεται απαραδέκτως η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας.

Ο τρίτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο προσάπτεται στην απόφαση, η εκ του άρθρου 559 αρ. 11 α' Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη και συνεξετίμησε με τις λοιπές αποδείξεις την ....91/19-9-1991 Πρόσθετη Διευκρινιστική Πράξη, της οποίας έγινε προσαγωγή το πρώτον ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, οφειλόμενη "σε πρόθεση στρεψοδικίας", είναι αβάσιμος.

Και τούτο διότι, στην κατ' έφεση δίκη επιτρέπεται κατ' άρθρο 529 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., να γίνει προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων, ενώ ουδόλως το Εφετείο, δέχθηκε στην προκειμένη περίπτωση συνδρομή της παρ. 2 της εν λόγω διάταξης, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης. Ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίον προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η εκ του άρθρου 559 αρ. 10 Κ.Πολ.Δ., αναιρετική πλημμέλεια με την αιτίαση ότι με την υπ' αριθμ. 5734 /1995 προδικαστική απόφαση τάχθηκε σε βάρος του ήδη αναιρεσείοντος εσφαλμένα θέμα απόδειξης ότι "Ουδέποτε έλαβε γνώση του περιεχομένου της .../1991 διευκρινιστικής πρόσθετης πράξης.." καθώς και ο δεύτερος λόγος με τον οποίο προσάπτεται στην απόφαση η εκ του άρθρου 559 αρ. 13 αναιρετική πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με την ίδια απόφαση έταξε εσφαλμένα σε βάρος του ενάγοντος το εν λόγω θέμα, ενώ έπρεπε τούτο να επιβάλλει στην εναγομένη, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, καθόσον, ο ενάγων κατ' αντένσταση προέβαλε τα ανωτέρω.

Κατά συνέπεια, πρέπει, η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα, λόγω της ήττας του, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 17-2-2012 αίτηση του Δ. Κ. για αναίρεση των 321/2011 και 6202/2011 αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών.

-Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ