182/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 182 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 182/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο-εισηγητή, Ανθή Γκάμαρη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 18 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του καλούντος - αναιρεσείοντος Α. Χ. Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Διαλυνά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του καθ' ου η κλήση - αναιρεσιβλήτου Τοπικού Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων ..., με την επωνυμία "..." και έδρα τη ..., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελευθερία Δέδα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-10-2009 αγωγή του αναιρεσείοντος στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6/2014 του Ειρηνοδικείου Κουφαλίων, στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση με την 22505/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπως διορθώθηκε με την 6663/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και 2044/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 27-3-2017 αίτησή του. Για την αίτηση αυτή εκδόθηκε η 589/2019 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτησή της. Η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με την από 12-7-2019 κλήση του αναιρεσείοντος, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε αυτή που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, που έγινε με τη σειρά εγγραφής της στο πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται παραπάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 εδάφ. τελευταίο ΚΠολΔ, αν κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, λόγω μη επίδοσης ή μη νόμιμης ή μη εμπρόθεσμης επίδοσης της κλήσης στον αντίδικο εκείνου που επέσπευσε τη συζήτησή της, η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Εν προκειμένω, με την από 12-7-2019 κλήση του αναιρεσείοντος νόμιμα επαναφέρεται για συζήτηση η από 27-3-2017 αίτησή του για αναίρεση της 2044/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, καθόσον από την παραδεκτή, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτει ότι με την 589/2019 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της παραπάνω αίτησης αναίρεσης, λόγω μη εμπρόθεσμης κλήτευσης του αναιρεσιβλήτου στη δικάσιμο, κατά την οποία εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση.

Όπως προαναφέρθηκε, η υπό κρίση από 27-3-2017 αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της 2044/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο. Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή, αντιμωλία των διαδίκων, έφεση του αναιρεσιβλήτου κατά της 6/2014 απόφασης του Ειρηνοδικείου Κουφαλίων, με την οποία είχε γίνει δεκτή αγωγή αποζημίωσης, λόγω αδικοπραξίας, του αναιρεσείοντος και, αφού εξαφανίστηκε η απόφαση αυτή, απορρίφθηκε η παραπάνω αγωγή. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

1. Με τους τρεις πρώτους και τον πέμπτο λόγους αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση, επειδή το Μονομελές Πρωτοδικείο που την εξέδωσε, δικάζοντας ως Εφετείο, απέρριψε την παραπάνω αγωγή του αναιρεσείοντος, κρίνοντας αυτόν αποκλειστικά υπαίτιο της ζημίας του, χωρίς, όμως, να λάβει υπόψη του την έκθεση εκτίμησης ζημίας του γεωπόνου Γ. Σ. σύμφωνα με τον πρώτο λόγο, τη βεβαίωση του Α. Α. σύμφωνα με το δεύτερο λόγο, την από 23-10-2008 αναφορά του αναιρεσείοντος προς το Διοικητικό Συμβούλιο του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με τον τρίτο λόγο και την κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσείοντος Γ. Σ. σύμφωνα με τον πέμπτο λόγο. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι δεν προβλέπονται από το άρθρο 560 ΚΠολΔ, που απαριθμεί περιοριστικά τους λόγους αναίρεσης κατά απόφασης ειρηνοδικείου ή πρωτοδικείου που δίκασε έφεση κατά απόφασης του ειρηνοδικείου και το οποίο άρθρο δεν περιέχει διάταξη ανάλογη με εκείνη του άρθρου 559 αριθ. 11γ του ίδιου Κώδικα για τις αναιρέσεις κατά αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων, εφαρμόζεται δε εν προκειμένω, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση είναι απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε μετά από έφεση κατά της ανωτέρω απόφασης του Ειρηνοδικείου Κουφαλίων.

2. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί, αν και ποίο λόγο αναίρεσης από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 559 ή στο άρθρο 560 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρα 559 αριθ. 1 ή 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, πλην άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, το νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, καθώς επίσης, εφ' όσον το δικαστήριο αυτό απεφάνθη για την ουσία της υπόθεσης, την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού του, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που δέχθηκε και υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η προβαλλόμενη νομική πλημμέλεια, καθόσον η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα (ΟλΑΠ 32/1996).

Εν προκειμένω, με τον τέταρτο, από το άρθρο 560 αριθ. 1 (αναφέρεται το άρθρο 559 αριθ. 1) ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 4 του Κανονισμού άρδευσης του αναιρεσιβλήτου, το οποίο ορίζει, σύμφωνα με το λόγο που ερευνάται, ότι "η λειτουργία του αρδευτικού δικτύου σ' ολόκληρη την αρδευτική περίοδο είναι 24ωρη. Ο τρόπος λειτουργίας των διωρύγων, η παροχή τους σε νερό και οτιδήποτε άλλο που αφορά τη διανομή του ποτιστικού νερού θα καθορίζονται από το πρόγραμμα διανομής ύδατος". Ο λόγος αυτός, όπως παραπάνω διατυπώνεται και σύμφωνα με τη σκέψη που προεκτέθηκε, είναι απορριπτέος ως αόριστος, πρωτίστως, διότι δεν καθορίζονται τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας σε σχέση με όσα το παραπάνω άρθρο ορίζει και υπό τα οποία συντελέσθηκε η παραβίαση του άρθρου αυτού.

Μετά από αυτά, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, αφού ηττάται, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του σχετικού νομίμου αιτήματος αυτού (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), σύμφωνα με το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-3-2017 αίτηση του Α. Χ. Κ., για αναίρεση της 2044/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατέθεσε ο αναιρεσείων στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, που ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Ιανουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Φεβρουαρίου 2020.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ