182/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 182 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 182/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Α. συζύγου Σ. Κ., το γένος Κ. Κ., κατοίκου…,2)Β. χήρας Ε. Κ., το γένος Χ., κατοίκου ...,3)Κ. Κ. του Ε., κατοίκου ...,4)Γ. Κ. του Ε., κατοίκου ... και 5)Μ. συζύγου Ι. Χ., το γένος Κ. Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βλάση Πλατή.

Του αναιρεσίβλητου:Λ. Κ. του Ν., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευθύμιο Μαλακάση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-10-1979 αγωγή της ήδη 1ης αναιρεσείουσας και του αρχικού ενάγοντος Ε. Κ., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 132/1995 του ίδιου Δικαστηρίου και 55/2002 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-11-2003 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αντωνιάδης ανέγνωσε την από 2-3-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη 55/2002 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ., ανεπαρκής αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και πλήρη τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Εξάλλου, προϋπόθεση της κτήσης της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1045 ΑΚ είναι η άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα αυτού που χρησιδεσπόζει να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και την όμοια νομή του δικαιοπαρόχου του (άρθρ.1051 ΑΚ), εφόσον είχε γίνει, με νόμιμο τρόπο, καθολικός ή ειδικός διάδοχος αυτού.

Ενώ κατά τις διατάξεις των άρθρων 1041,1042 και 1044 ΑΚ, για να αποκτήσει κάποιος κυριότητα σε ακίνητο με τακτική χρησικτησία, απαιτούνται φυσική εξουσίαση του πράγματος με διάνοια κυρίου (νομή), καλή πίστη, που πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο που αποκτάται η νομή, νόμιμος τίτλος, πράγμα δεκτικό χρησικτησίας και παρέλευση δεκαετίας.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα : Δυνάμει του ... συμβολαίου δωρεάς, νόμιμα έκτοτε μεταγεγραμμένου, "δωρήθηκε στους ενάγοντες από τη μάμμη τους Α. χήρα Α. Λ., η οποία, σημειωτέον απεβίωσε το έτος 1943, μία οικία μαζί με το οικόπεδό της και τη γύρω περιοχή της".

Παραπλεύρως του ακινήτου αυτού βρίσκεται άλλο ακίνητο, εκτάσεως ενός και ημίσεως στρέμματος περίπου, το οποίο έχει περιέλθει στον εφεσίβλητο-εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο ως μοναδικό εξ αδιαθέτου κληρονόμο του πατέρα του Ν. Κ., που απεβίωσε το έτος 1976, την κληρονομία του οποίου αποδέχθηκε νόμιμα, ενώ στον πατέρα του περιήλθε δυνάμει του ...

συμβολαίου αγοράς, νόμιμα έκτοτε μεταγεγραμμένου. " Το επίδικο έχει έκταση 490,44τ.μ., αφαιρουμένης εδαφικής λωρίδας πλάτους 6 μ. και μήκους 14,40 μ.". Περαιτέρω δέχθηκε το Εφετείο, ότι "ο εφεσίβλητος νεμόταν αυτό με διάνοια κυρίου και σε συνάφεια με τους προεκτεθέντας τίτλους του ασκώντας σ' αυτό πράξεις νομής που προσιδίαζαν στο σκοπό του.

Ειδικότερα τόσο αυτός όσο και ο άμεσος δικαιοπάροχος πατέρας του είχαν φυτέψει σ' αυτό μία μουριά, συκιές και αμυγδαλιές και το έσπερναν με σιτάρι. Αργότερα θέλοντας ο εφεσίβλητος να το ισοπεδώσει έριχνε μέσα στο επίδικο μπάζα και μάλιστα το είχε περιφράξει. Είχε επιτρέψει τη ρήψη μπαζών και στους γείτονες".

Ο πραγματογνώμονας " καταλήγει στο συμπέρασμα, ότι, εξαιρουμένης της ως άνω εδαφικής λωρίδας, η οποία δεν αποτελεί πλέον αντικείμενο της παρούσας δίκης, το ήδη εναπομένον επίδικο ακίνητο δεν εμπίπτει στους επικαλούμενους από τους εκκαλούντες τίτλους τους". Με τις αιτιολογίες του αυτές, στις οποίες στήριξε την απόρριψη της ένδικης διεκδικητικής ακινήτου αγωγής της πρώτης αναιρεσείουσας και του δικαιοπαρόχου των λοιπών αναιρεσειόντων, στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσεως, διότι τα δεκτά γενόμενα πραγματικά περιστατικά είναι ανεπαρκή για την απόρριψη της επί εκτάκτου χρησικτησίας βάσεως της αγωγής και τη θεμελίωση δικαιώματος κυριότητας του εναγομένου, αφού δεν προσδιορίζεται ο καταλυτικός ισχυρισμός του εναγομένου, βάσει του οποίου απορρίφθηκε η αγωγή, ούτε ο χρόνος ενάρξεως και λήξεως της νομής αφενός του εναγομένου και αφετέρου του δικαιοπαρόχου πατέρα του και ο συγκεκριμένος χρόνος των υλικών πράξεων διακατοχής του επιδίκου με διάνοια κυρίου εκ μέρους αυτών, για τη θεμελίωση ενστάσεως ιδίας κυριότητας του εναγομένου με έκτακτη χρησικτησία, ενώ δεν αναφέρεται και το απαιτούμενο για την τακτική χρησικτησία στοιχείο της καλής πίστεως του εναγομένου και του δικαιοπαρόχου του.

Επομένως ο 1ος λόγος της αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως, ως έχουσα ανεπαρκείς αιτιολογίες, είναι παραδεκτός και βάσιμος και γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και στη συνέχεια πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 & 3 του ΚΠολΔ, στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 55/2002 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα αποτελείται από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2006 και δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, την 1η Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ