1828/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1828 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1828/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. ... και 2...., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Σωτηρίου.

Του αναιρεσίβλητου: Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος (Ο.Σ.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πασσά, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Μαρτίου 2000 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 346/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 640/2005 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 28 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 7 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4,566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί, με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου, αν και ποίο λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Ειδικότερα, ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ λόγο αναίρεσης, πρέπει να προσδιορίζεται η ουσιαστικού δικαίου διάταξη, η οποία φέρεται ότι παραβιάστηκε, το αποδιδόμενο στο δικαστήριο της ουσίας νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή της διάταξης αυτής, εάν δε το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υπόθεσης, πρέπει να αναφέρεται η ελάσσων πρόταση του νομικού ισχυρισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα που το δικαστήριο δέχθηκε, υπό τα οποία και φέρεται ότι συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση του ουσιαστικού δικαίου κανόνα.

Διότι, μόνο εν όψει των ουσιαστικών αυτών παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί, αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται η ενδοκόμιση της αίτησης αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., για το λόγο ότι το Εφετείο παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 189 Β.Δ της 29-10/6-12-1949 και 1 ΑΝ 1722/1939 με το να απορρίψει την από 15-3-2000 αγωγή των αναιρεσειουσών κοντά του αναιρεσιβλήτου αναγνωριστική της συγκυριότητάς τους επί του σ'αυτή ακινήτου.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος διότι δεν εκτίθενται στο αναιρετήριο με πληρότητα οι πραγματικές παραδοχές της ελάσσονος πρότασης της προσβαλλόμενης ούτε σε τι΄ συνίσταται το νομικό σφάλμα του δικαστηρίου ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των πιο πάνω διατάξεων κοντά την υπαγωγή σ'αυτές των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε.

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοoύνται, κατά την έννοια του νόμου, οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώληση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος όχι όμως και οι αρνητικοί της αγωγής ή της οικείας ένστασης ή αντένστασης ισχυρισμοί, τα απλά επιχειρήματα των διαδίκων και τα πραγματικά περιστατικά, που προκύπτουν από τις αποδείξεις και τείνουν σε ενίσχυση ή αποδυνάμωση της βάσης της αγωγής ή της ένστασης.

Για την ίδρυση του αναιρετικού αυτού λόγου, πρέπει ο ισχυρισμός να είχε προταθεί ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας κατά τρόπο ορισμένο και παραδεκτό, να είναι νόμιμος και να ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης, να είναι δηλαδή λυσιτελής. Επομένως, η παράλειψη του Εφετείου να απαντήσει σε ισχυρισμό μη νόμιμο ή αλυσιτελή και ως εκ τούτου μη ασκούντα επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεν ιδρύει τον πιο πάνω λόγο αναίρεσης.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβληθείσα με έφεση των αναιρεσειουσών πρωτόδικη απόφαση απορρίφθηκε η αναγνωριστική της συγκυριότητας αυτών επί του επιδίκου ακινήτου αγωγή την οποία αρνήθηκε αιτιολογημένα ο αναιρεσίβλητος, ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και ως εκ τούτου ήταν αλυσιτελής ο λόγος έφεσης των αναιρεσειουσών ότι ο αναιρεσίβλητος ασκεί το δικαίωμα κυριότητας επί της επιδίκου έκτασης κατά τρόπο αντίθετο προς την ΑΚ 281.

Επομένως το Εφετείο, που, απόρριψαν την έφεση των αναιρεσειουσών κατά της άνω-πρωτόδικης-απόφασης, επικυρώνοντας αυτή, δεν απάντησε στον παραπάνω λόγο της έφεσης αυτών, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. και συνεπώς ο δεύτερος και τελευταίος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

Κατόπιν όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστούν οι αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-2-2006 αίτηση της .... κ.λ.π. για αναίρεση της 640/2005 απόφασης του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 26 Ιουλίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ