Supreme Court allows appeal against European arrest warrant execution, ordering domestic prison sentence instead of surrender to Italy.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece accepted the appeal filed by the fugitive against the Larissa Court of Appeal's decision to execute European arrest warrants in Italy. The court found that the lower court erred in applying Article 12 of Law 3251/2004 regarding the execution of the remaining prison sentence in Greece. Consequently, the court ordered the fugitive to serve the remainder of his sentence domestically rather than being extradited.
Legislator headnote
AI generatedArticles 9, 18, and 22(1) of Law 3251/2004; The Court of Appeal must execute the remaining prison sentence in Greece if the execution of the penalty in the executing state would facilitate social reintegration, thereby preventing surrender under Article 12.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1826 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1826/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Ζωή Κωστόγιαννη-Καλούση, Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε ως Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου και 1, 15 και 22 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Μετσοβίτου-Φλουρή (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου G. I. του N. και B., γεν. στις 29.3.1963 στην Αλβανία και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ..... ο οποίος εμφανίστηκε με τον συνήγορο της υπερασπίσεώς του Σταύρο Τόγια, κατά της υπ'αριθμ. 71/1.7.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας. Το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Ιταλίας.
Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 1/1.7.2019 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Λάρισας και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 995/2019. Προκειμένης συζητήσεως
Αφού άκουσε τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα η οποία πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί στην ουσία της η από 1 Ιουλίου 2019 και με αριθμό 1 έφεση του ανωτέρω, κατά της υπ'αριθ. 71/1.7.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 9 και 18 του Νόμου 3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κ.λ.π.", προκύπτει ότι, αρμόδια αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, αν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, είναι ο Συμβούλιο Εφετών, στην περιφέρεια του οποίου αυτός διαμένει ή συλλαμβάνεται. Από τη διάταξη δε του άρθρου 22 παρ. 1 το ιδίου νόμου προκύπτει ότι, κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών, επιτρέπεται η άσκηση έφεσης από τον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 45 1 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ενώπιον του Αρείου Πάγου, ο οποίος αποφαίνεται σε συμβούλιο μετά από κλήτευση του εκζητούμενου. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στον γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Αν αυτός κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει. Στην έκθεση ή το δικόγραφο πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο (άρθρο 474 του Κ.Π.Δ.).
Στην προκείμενη περίπτωση, η ασκηθείσα, νομίμως και εμπροθέσμως, στις 1.7.2019, υπ' αριθμό 1/2019 έφεση ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Εφετείου Λάρισας, κατά της υπ' αριθμ. 71/1.7.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας, με την οποίαν έγινε δεκτό το αίτημα των Ιταλικών Δικαστικών Αρχών για εκτέλεση α) του από 19.2.2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Τορίνο Ιταλίας με εκτελεστό τίτλο την υπ' αριθμό 3031/2010 αρ. 14427/06 RG (Γενικό Μητρώο) και αρ. 10266/04 RGNR (Γενικό Μητρώο Καταγραφής Αξιοποίνων Πράξεων) απόφαση που εξεδόθη στις 27.9.2010 από το Εφετείο του Τορίνο - 1° Ποινικό Τμήμα, ως μερική τροποποίηση της από 27.2.2006 απόφασης του Δικαστηρίου του Τορίνο, τελεσίδικης από 11.5.2011 και β) του από 19.2.2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Τορίνο Ιταλίας με εκτελεστό τίτλο την υπ' αριθμό 4731/02 RG (Γενικό Μητρώο), αρ. 728/2003 Reg.
Sent. (Μητρώο Αποφάσεων) και αρ. 4265/01 RGNR (Γενικό Μητρώο Καταγραφής Αξιοποίνων Πράξεων) απόφαση που εξεδόθη στις 20.3.2003 από το Εφετείο του Τορίνο - 11° Ποινικό Τμήμα, ως μερική τροποποίηση της από 9.7.2002 απόφασης του Δικαστηρίου της Αλεσάτρια, τελεσίδικης από 14.4.2004 κατά του υπηκόου Αλβανίας G. I. του N. και B., που γεννήθηκε στις 29.3.1963, προσωρινά κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ...., ο οποίος καταδικάστηκε σε στερητική της ελευθερίας ποινή πέντε (5) ετών, για το αδίκημα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, προκειμένου να εκτίσει το υπόλοιπο της επαναπροσδιορισθείσας ποινής του ενός (1) έτους, ένδεκα (11) μηνών και είκοσι (20) ημερών, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.
Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του πιο πάνω Ν.3251/2004, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας: α) προκειμένου σε πρόσωπο στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη να ασκηθεί ποινική δίωξη ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία.
Στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία: α) την ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητούμενου, β) το όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης, του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) τη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητούμενου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειές της.
Εξ άλλου, κατά το άρθρο 5 του ως άνω νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή, σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας τα οποία στερούν την ελευθερία, για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών, κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ.
α' του νόμου τούτου, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 του παρόντος, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών, όπως επίσης εκτελείται, κατά το στοιχ.
β' της άνω παρ. 1 του άρθρου 10, εφόσον τα δικαστήρια του τόπου έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή κακούργημα. Κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου (10) του αυτού νόμου, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου, στις περιπτώσεις, των εγκλημάτων όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται από το κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό μέτρο ασφαλείας το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών ετών.
Περαιτέρω, με το άρθρο 11 του ίδιου ως άνω νόμου καθορίζονται οι περιπτώσεις στις οποίες απαγορεύεται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεσή του αρνείται την εκτέλεση του εντάλματος, ενώ, τέλος, με το άρθρο 12 του ίδιου πιο πάνω νόμου, καθορίζονται οι περιπτώσεις, στις οποίες η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος.
Μεταξύ των λόγων δυνητικής άρνησης εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης περιλαμβάνεται και εκείνος της περ. ε', σύμφωνα με την οποία η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση αυτού "αν το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας, στερητικών της ελευθερίας, εφόσον ο εκζητούμενος κατοικεί ή διαμένει στην Ελλάδα, και η Ελλάδα αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει την ποινή ή το μέτρο ασφαλείας σύμφωνα με τους ποινικούς της νόμους".
Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η ελληνική δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του εντάλματος (στην παρούσα περίπτωση ο Άρειος Πάγος), προκειμένου να αποφασίσει αν θα κάνει χρήση του ως άνω δυνητικού λόγου άρνησης εκτέλεσης, οφείλει αρχικά να προσδιορίσει αν ο εκζητούμενος "κατοικεί" ή "διαμένει" στην Ελλάδα και, επομένως, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διάταξης, και, στη συνέχεια, και μόνον εφόσον διαπιστώσει ότι το πρόσωπο αυτό ικανοποιεί ένα από τα κριτήρια αυτά, να εκτιμήσει αν υπάρχει εύλογο συμφέρον, το οποίο να δικαιολογεί την εκτέλεση της ποινής, που επιβλήθηκε από το Κράτος που εξέδωσε το ένταλμα, στην Ελλάδα.
Στην εισηγητική έκθεση του ν.3251/2004, αναφορικά με την παρόμοια διάταξη του άρθρου 13 παρ. 3 (που αφορά ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό της δίωξης σε βάρος εκζητούμενου που κατοικεί στην Ελλάδα), διευκρινίζεται ότι πρόσωπα που κατοικούν στην Ελλάδα νοούνται εκείνα που η διαμονή τους έχει το στοιχείο της μονιμότητας.
Ένας εκζητούμενος, λοιπόν, "κατοικεί" στην Ελλάδα αν έχει εδώ την πραγματική κατοικία του και "διαμένει" σ' αυτήν εφόσον, μετά από σταθερή παραμονή ορισμένης διαρκείας, δημιούργησε δεσμούς παρομοίους προς εκείνους που δημιουργεί ένας κάτοικος. Για να διαπιστωθεί αν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, υφίστανται μεταξύ του εκζητούμενου και της Ελλάδας δεσμοί που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το πρόσωπο αυτό "διαμένει" στο Κράτος, η δικαστική αρχή εκτέλεσης απαιτείται να προβεί σε συνολική εκτίμηση διαφόρων αντικειμενικών στοιχείων που χαρακτηρίζουν την περίπτωση του προσώπου αυτού, στα οποία καταλέγονται, μεταξύ άλλων, η διάρκεια, η φύση και οι συνθήκες παραμονής του εκζητούμενου, καθώς και οι οικογενειακοί και οικονομικοί δεσμοί του με το κράτος - μέλος εκτέλεσης (Ελλάδα).
Εφόσον δε κριθεί ότι συντρέχουν οι ως άνω προϋποθέσεις και ο εκζητούμενος έχει εύλογο συμφέρον να ζητήσει να εκτελεστεί η ποινή, που του έχει επιβληθεί και για την έκτιση της οποίας εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα, στην Ελλάδα, οι ελληνικές δικαστικές αρχές έχουν την ευχέρεια να μην τον παραδώσουν στο Κράτος, οι δικαστικές αρχές του οποίου εξέδωσαν το ένταλμα, υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκτελέσει την ποινή σύμφωνα με τους ποινικούς της νόμους.
Αρμόδιο δε για τη διάταξη ή την άρνηση εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που έχει εκδοθεί προς το σκοπό της εκτέλεσης ποινής και δη για έκτιση της ποινής ημεδαπού ή αλλοδαπού που κατοικεί στην Ελλάδα, στις περιπτώσεις του άρθρου 12 του ν.3251/2004, είναι το επιλαμβανόμενο της εκτέλεσης του εντάλματος, σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, δικαστικό συμβούλιο, χωρίς να είναι απαραίτητη προηγούμενη σχετική απόφαση ή συναίνεση για την έκτιση της ποινής στην Ελλάδα, του Ελληνικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του κατά τόπον αρμοδίου για την εκτέλεση του εντάλματος Εισαγγελέα Εφετών (ΑΠ 1327/2014).
Έτσι, με βάση το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, μπορεί να συλλαμβάνεται και να παραδίδεται από ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλο μέλος αυτής κάθε υπόδικος ή κατάδικος για τα εγκλήματα που αναφέρονται στις παραπάνω διατάξεις του Ν.3251/2004, εφόσον βέβαια συντρέχουν οι προαναφερθείσες θετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν οι σχετικές υποχρεωτικές ή δυνητικές απαγορεύσεις (άρθρα 10, 11 και 12 του Ν. 3251/2004).? Στην προκείμενη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε προφορικά ο εκζητούμενος στο ακροατήριο του άνω Συμβουλίου και του Δικαστηρίου τούτου και ο συνήγορος υπεράσπισης αυτού προφορικά και με το υποβληθέν από 23.10.2019 υπόμνημά του, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:
Το Συμβούλιο Εφετών Λάρισας, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αποφάσισε την εκτέλεση α) του από 19.2.2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Τορίνο Ιταλίας με εκτελεστό τίτλο την απόφαση 3031/2010 αρ. 14427/06 RG (Γενικό Μητρώο) και αρ. 10266/04 RGNR (Γενικό Μητρώο Καταγραφής Αξιοποίνων Πράξεων) που εξεδόθη στις 27.9.2010 από το Εφετείο του Τορίνο - 1° Ποινικό Τμήμα, ως μερική τροποποίηση της από 27.2.2006 απόφασης του Δικαστηρίου του Τορίνο, τελεσίδικης από 11.5.2011 και β) του από 19.2.2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Τορίνο Ιταλίας με εκτελεστό τίτλο την απόφαση 4731/2002 RG (Γενικό Μητρώο) αρ. 728/2003 Reg.
Sent. (Μητρώο Αποφάσεων) και αρ. 4265/2001 RGNR (Γενικό Μητρώο Καταγραφής Αξιοποίνων Πράξεων) που εξεδόθη στις 20.3.2003 από το Εφετείο Τορίνο -11° Ποινικό Τμήμα, ως μερική τροποποίηση της από 9.7.2002 απόφασης του Δικαστηρίου της Αλεσάτρια, τελεσίδικης από 14.4.2004 κατά του υπηκόου Αλβανίας G. I. του N. και B., που γεννήθηκε στις 29.3.1963, προσωρινά κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ...., ο οποίος καταδικάστηκε σε στερητική της ελευθερίας ποινή πέντε (5) ετών, για το αδίκημα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, προκειμένου να εκτίσει το υπόλοιπο της επαναπροσδιορισθείσας ποινής του ενός (1) έτους, ένδεκα (11) μηνών και είκοσι (20) ημερών.
Ο εκζητούμενος, ο οποίος δεν αμφισβήτησε την ταυτότητά του, δήλωσε ότι δεν συγκατατίθεται στην προσαγωγή του. Το πρώτο ένταλμα σύλληψης συνδέεται συνολικά με τέσσερις αξιόποινες πράξεις του εκζητούμενου. Η αξιόποινη συμπεριφορά του εκζητουμένου και οι ειδικότερες περιστάσεις τέλεσης της αξιόποινης πράξης, για την οποία καταδικάσθηκε συνίστανται, σύμφωνα με το προαναφερόμενο ένταλμα σύλληψης, στο ότι: "σε συνεργασία με άλλα πρόσωπα, εισήγαγε από την ....., μετέφερε, παρέδιδε και εν πάση περιπτώσει κατείχε παράνομα μεγάλες ποσότητες ηρωίνης και κοκαΐνης και συγκεκριμένα:
μετέφερε 24 κιλά ηρωίνης από το .... στο .... τον Αύγουστο του 2001, 10 κιλά ηρωίνης ή κοκαΐνης από το .... στο ..... τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο 2011, 10 κιλά ηρωίνης ή κοκαΐνης από το ..... στο .... τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο 201 1 και 10 κιλά ηρωίνης ή κοκαΐνης από το .... στο ..... τον Σεπτέμβριο - Οκτώβριο 2011. Το δεύτερο ένταλμα σύλληψης συνδέεται με μία αξιόποινη πράξη του εκζητούμενου.
Η αξιόποινη συμπεριφορά του εκζητουμένου και οι ειδικότερες περιστάσεις τέλεσης της αξιόποινης πράξης, για την οποία καταδικάσθηκε συνίστανται, σύμφωνα με το προαναφερόμενο ένταλμα σύλληψης, στο ότι: "σε συνεργασία με τον H. M. εισήγαγε, μετέφερε και εν πάση περιπτώσει κατείχε παράνομα, για παράδοση σε τρίτους, 26,177 κιλά, χωρισμένα σε 27 συσκευασίες, που περιείχαν ναρκωτική ουσία, ήτοι κοκαΐνη, της οποίας το ποσοστό ανερχόταν από 45,7% έως 85,6%.
Τα γεγονότα διαπράχθηκαν στην …, στις 4.10.2001Τα ένδικα ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης, περιέχουν όλα τα οριζόμενα στο άρθρο 2 του ν.3251/2004 στοιχεία, (ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, όνομα, διεύθυνση και λοιπά στοιχεία της δικαστικής αρχής που τα εξέδωσε, μνεία των αποφάσεων, περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στο έγκλημα, την επιβληθείσα ποινή που είναι ανώτερη των τεσσάρων μηνών, για την έκτιση της οποίας εκδόθηκαν τα εντάλματα αυτά, τη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος και τις διατάξεις με τις οποίες προβλέπεται και τιμωρείται το έγκλημα αυτό, για το οποίο καταδικάσθηκε με τις προαναφερθείσες αποφάσεις), και συνεπώς πληροί τους όρους τυπικής νομιμότητας αυτού κατά το Ν.3251/2004.
Η πράξη για την οποία καταδικάσθηκε ο εκζητούμενος, της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών ουσιών, προβλέπεται και τιμωρείται από τον Ιταλικό Ποινικό Κώδικα (άρθρα 81 και 110 Π.Κ, άρθρο 73 παρ. 1 και 80 παρ. 2 Π.Δ. 309/90), είναι δε αξιόποινη και κατά την Ελληνική ποινική νομοθεσία (άρθρο 20 του Ν. 4139/2013). Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι, κατά τις ισχύουσες διατάξεις του κράτους του οποίου οι δικαστικές αρχές εξέδωσαν τα παραπάνω εντάλματα (Ιταλία), υφίστανται οι προϋποθέσεις, για την έκτιση της ποινής του εκζητουμένου.
Επομένως, οι πληροφορίες που διαβιβάσθηκαν από το Ιταλικό κράτος και οι οποίες περιέχονται στα ως άνω Ευρωπαϊκά Εντάλματα Σύλληψης, είναι αρκετές ώστε να αποφασιστεί η προσαγωγή του εκζητουμένου στην εκδούσα αρχή για την έκτιση του υπολοίπου της ποινής του. Αποδείχθηκε, περαιτέρω, ότι ο εκζητούμενος, που είναι υπήκοος Αλβανίας, διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα και από το έτος 1998, είχε υποβάλει την από 26.11.1998 αίτηση για την έκδοση κάρτας παραμονής περιορισμένης χρονικής διάρκειας προς το Υπουργείο Εργασίας και στην συνέχεια (4.9.2003) αίτηση και τα νόμιμα δικαιολογητικά για την ανανέωση άδειας παραμονής για παροχή ανεξάρτητης εργασίας και στις 12.7.2011 τα δικαιολογητικά για την χορήγηση αντιγράφου αδείας οδήγησης λόγω απώλειας, ήταν κάτοχος βιβλιαρίου εισφορών του Ταμείου Ασφάλισης Επαγγελματιών Βιοτεχνών Ελλάδος και AMΚΑ και είχε υποβάλει, κατά το έτος 2000 δήλωση φόρου εισοδήματος.
Στις 10.4.2007 γεννήθηκε στο μαιευτήριο "..." η ανήλικη θυγατέρα του I., δηλωθείσα στο Ληξιαρχείο του Δήμου …, την οποία αναγνώρισε στις 25.1.2010 δυνάμει της υπ' αριθ. ...12/2010 πράξης εκούσιας αναγνώρισης της Συμβολαιογράφου Β. Β. και στις 26.7.2011 τέλεσε γάμο στο Ληξιαρχείο … με την μητέρα της ανήλικης θυγατέρας του E. B., με την οποία συγκατοικούσε στην ..., επί της οδού ...
μέχρι το έτος 2013, οπότε άρχισε να εκτίει στερητική της ελευθερίας ποινή για αξιόποινες πράξεις που είχε τελέσει στην Ελλάδα. Η ανήλικη θυγατέρα του πάσχει από διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή και το συνολικό ποσοστό αναπηρίας της ανέρχεται σε 85%, κατά ιατρική πρόβλεψη, από 5.12.2016 και εφόρου ζωής και χρήζει βοηθείας και συμπαράστασης ετέρου προσώπου, φοιτά στο Ειδικό Σχολείο ...
και διαμένει με την μητέρα της, από το έτος 2018, σε μίσθιο διαμέρισμα επί της οδού ..., στην ..., επισκέπτεται δε τακτικά τον εκζητούμενο πατέρα της στα καταστήματα κράτησης … και …, με τον οποίο διατηρεί στενό συναισθηματικό δεσμό. Ενόψει της διάρκειας παραμονής του εκζητούμενου στην Ελλάδα και της προσωρινής απουσίας του, κατά τα ως άνω, στην Ιταλία (κατά την τέλεση των ως άνω αξιοποίνων πράξεών του) και την Αλβανία (κατά την τέλεση του γάμου του), της φύσης και των συνθηκών παραμονής, καθώς και των οικογενειακών και οικονομικών δεσμών του με την Ελλάδα, κρίνεται ότι ο εκζητούμενος έχει πλήρως ενταχθεί στην ελληνική κοινωνία και έχει εύλογο συμφέρον να εκτελεστεί στην Ελλάδα το υπόλοιπο της ποινής, που του έχει επιβληθεί, και για την έκτιση της οποίας εκδόθηκαν τα άνω Ευρωπαϊκά Εντάλματα Σύλληψης.
Με την έκτιση του υπολοίπου της ποινής του εκζητούμενου στην Ελλάδα θα αυξηθούν οι πιθανότητες κοινωνικής επανένταξής του, μετά την έκτιση αυτής. Άλλωστε και η αρμόδια δικαστική αρχή της Ιταλίας, επί του από 10.9.2019 αιτήματος του εκζητουμένου προς τον Εισαγγελέα στο Εφετείο του Τορίνου να ξεκινήσει η διαδικασία για την έκτιση της ποινής του εκζητουμένου στην Ελλάδα, απεφάνθη ότι έχει πειστεί ότι η εκτέλεση της ποινής από το κράτος εκτέλεσης θα διευκολύνει την κοινωνική επανένταξή του.
Ενόψει όλων των ανωτέρω, παρά την διαπιστωθείσα νομιμότητα των άνω Ευρωπαϊκών Ενταλμάτων Σύλληψης, συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της περ. ε' του άρθρου 12 του Ν.3251/2004. Επομένως, το Συμβούλιο Εφετών που απέρριψε το συναφές αίτημα του εκζητουμένου να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε σε κατάστημα κράτησης στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους Ελληνικούς νόμους και αποφάσισε την εκτέλεση των ενταλμάτων σύλληψης, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την διάταξη του άρθρου 12 του Ν.3251/2004 και εσφαλμένα τις αποδείξεις που προσκομίστηκαν εκτίμησε και γι' αυτό πρέπει να γίνουν δεκτοί, ως βάσιμοι, οι με την κρινόμενη έφεσή του προβαλλόμενοι συναφείς λόγοι έφεσης του εκκαλούντος-εκζητουμένου.
Πρέπει, περαιτέρω, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 71/2019 απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας, να αποφανθεί το Δικαστήριο αυτό υπέρ της μη παράδοσης του εκζητουμένου στις Ιταλικές αρχές και, περαιτέρω, να διατάξει την εκτέλεση, με την επιμέλεια του αρμοδίου Εισαγγελέα, του υπολοίπου της ποινής του στην Ελλάδα, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δέχεται τυπικά και κατ' ουσία την υπ' αριθ. 1/1.7.2019 έφεση του εκζητούμενου G. I. του N. και B., που γεννήθηκε στις 29.3.1963, προσωρινά κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ...., κατά της υπ1 αριθμ. 71/1.7.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας.
Εξαφανίζει τη με αρ. 71/1.7.2019 απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Λάρισας.
Αποφαίνεται ότι δεν συντρέχει περίπτωση να παραδοθεί ο εκζητούμενος G. I. του N. και B., που γεννήθηκε στις 29.3.1963 στις δικαστικές αρχές της Ιταλίας σε εκτέλεση α) του από 19.2.2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Τορίνο Ιταλίας με εκτελεστό τίτλο την υπ' αριθμό 3031/2010 αρ. 14427/06 RG (Γενικό Μητρώο) και αρ. 10266/04 RGNR (Γενικό Μητρώο Καταγραφής Αξιοποίνων Πράξεων) απόφαση που εξεδόθη στις 27.9.2010 από το Εφετείο του Τορίνο - 1° Ποινικό Τμήμα, ως μερική τροποποίηση της από 27.2.2006 απόφασης του Δικαστηρίου του Τορίνο, τελεσίδικης από 11.5.2011 και β) του από 19.2.2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Τορίνο Ιταλίας με εκτελεστό τίτλο την υπ' αριθμό 4731/2002 RG (Γενικό Μητρώο) αρ. 728/2003 Reg. Sent. (Μητρώο Αποφάσεων) και αρ. 4265/2001 RGNR (Γενικό Μητρώο Καταγραφής Αξιοποίνων Πράξεων) που εκδόθηκε στις 20.3.2003 από το Εφετείο Τορίνο - 11° Ποινικό Τμήμα, ως μερική τροποποίηση της από 9.7.2002 απόφασης του Δικαστηρίου της Αλεσάτρια, τελεσίδικης από 14.4.2004, προκειμένου να συλληφθεί και να προσαχθεί για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής φυλάκισης ενός (1) έτους ένδεκα (11) μηνών και είκοσι (20) ημερών που του επιβλήθηκε δυνάμει των ως άνω τελεσίδικων αποφάσεων.
Διατάσσει την εκτέλεση στην Ελλάδα, με επιμέλεια του αρμοδίου Εισαγγελέα, του υπολοίπου της ποινής φυλάκισης του ενός (1) έτους ένδεκα (11) μηνών και είκοσι (20) ημερών που επιβλήθηκε στον εκζητούμενο, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Νοεμβρίου 2019.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ