Supreme Court dismisses appeal against first-instance judgment on property dispute due to inadmissible legal grounds.

Απόφαση 1825 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1825/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Α. Φ. του Α., 2.Α. Φ. του Α., 3.Κ. Φ. του Α., 4.Ό. - Γ. Φ. του Α., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Ι. χας Ε. Μ. το γένος Ν. Ζ., 2.Ε. Μ. του Ε., 3.Α. Μ. του Ε., κατοίκων ... ως κληρονόμοι του αποβιώσαντος Ε. Μ. του Α., 4.Γ. Μ. του Ε., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Λιανό με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-1-2011 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Φαλάρων.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 16/2011 του ιδίου Δικαστηρίου, 298/2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 3-3-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου, ανέγνωσε την από 8-3-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ.1-3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται ως εάν ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος που δεν εμφανίσθηκε ή αν και εμφανίσθηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Αν όμως κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προχωράει στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ.4 εδ.β’ , γ’ Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ’ άρθρο 575 εδ.β’ Κ.Πολ.Δ., αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως, μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προϋπόθεση όμως της εγκυρότητας της κλήτευσης αυτής λόγω αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ’ αναβολή δικάσιμο διάδικος είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση είτε είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και τη μη εναντίωσή του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλήτευσής του κατά την αρχική δικάσιμο.

Αντίθετα, αν κατά την αρχική δικάσιμο ο απολειπόμενος κατά τη μετ’ αναβολή συζήτηση διάδικος δεν επέσπευσε τη συζήτηση ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως, κατά δε την αρχική αυτή δικάσιμο δεν παραστάθηκε νομίμως και επομένως δεν καλύφθηκε η έλλειψη ή η ακυρότητα της επίσπευσης της συζήτησης ή η μη νομιμότητα ή η έλλειψη της κλήτευσής του για την αρχική δικάσιμο, η αναβολή της υπόθεσης από το πινάκιο και η εγγραφή αυτής για τη νέα μετ’ αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευσή του για τη νέα δικάσιμο και απαιτείται νόμιμη κλήτευσή του.

Στην προκειμένη περίπτωση κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου κατά την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσείοντες, ούτε κατέθεσαν δήλωση ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνησή της, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αλλά παραστάθηκαν μόνον οι αναιρεσίβλητοι.

Από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης για τη δικάσιμο της 6-4-2016, που είχε αρχικώς ορισθεί η συζήτηση αυτής κατά την οποία όμως η συζήτηση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 21-12-2016 και ακολούθως για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της αποφάσεως, με σχετικές επισημειώσεις στο πινάκιο, επέσπευσαν οι απολειπόμενοι αναιρεσείοντες δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, στον οποίο είχαν χορηγήσει σχετική πληρεξουσιότητα και με παραγγελία του οποίου κλητεύθηκαν οι αναιρεσίβλητοι κατά την ίδια αρχική δικάσιμο.

Έτσι η εγγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο για την τελευταία μετ’ αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση για τους απολειπόμενους αναιρεσείοντες και πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους, ως εάν ήταν και αυτοί παρόντες.

Επειδή κατά τη διάταξη του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. (όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 1 του Ν.4335/2015 και άρχισε να εφαρμόζεται κατ’ άρθρο 9 παρ. 2 αυτού από 1-1-2016, ώστε να μην έχει εφαρμογή στην προκειμένη περίπτωση, υπό την τροποποιημένη μορφή του, καθ’ όσον η ένδικη αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας την 4-3-2015) κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και κατά των αποφάσεων των Πολυμελών Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου.......2) αν το δικαστήριο δε συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος.......3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, ή δεν έχει καθ’ ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Από τη διάταξη αυτή, προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο. Η διάταξη αυτή είναι ειδική ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεων των αποφάσεων των λοιπών δικαστηρίων.

Έτσι δεν ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως όταν αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση του Πρωτοδικείου η πλημμέλεια για τη μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας αποδεικτικών μέσων, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι (559 αρ. 11 γ Κ.Πολ.Δ.), καθώς και ότι στερείται νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ.).

Επομένως και οι τρεις λόγοι της αίτησης αναίρεσης από τους οποίους με τον πρώτο και τον τρίτο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, που δίκασε ως Εφετείο, έφεση των αναιρεσειόντων κατά απόφασης του Ειρηνοδικείου, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία επί αγωγής των τελευταίων κατά των αναιρεσιβλήτων, διεκδικητικής κυριότητας ακινήτου, πλημμέλεια από τον αρ. 11γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

και με το δεύτερο η πλημμέλεια από τον αρ. 19 του ίδιου άρθρου είναι απαράδεκτοι, καθ’ όσον σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων δεν ιδρύονται οι αναιρετικοί αυτοί λόγοι. Παρεκτός του ότι υπό την επίκληση των ίδιων λόγων πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση από το δικαστήριο των πραγματικών περιστατικών, που συνιστούν την ουσία της υπόθεση (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.).

Κατ’ ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο, του κατατεθέντος σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του Ν.4045/2012, παραβόλου και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, ως ηττηθέντες διάδικοι, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-3-2015 αίτηση των Α., Α., Κ. και Ό. - Γ. Φ., περί αναιρέσεως της 298/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων , την οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ