1825/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1825 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1825/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Σαμπατακάκη.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς των Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 15-10-1998, 9-9-1999 και 20-10-1999 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Πατρών και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκε η 504/2000 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7 Δεκεμβρίου 2000 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 17 Ιανουαρίου 2007 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στην σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτου Ελένης Μαραμαθά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" δε κατά την έννοια του νόμου θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως αντενστάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος περί του ότι το αναγκαστικώς απαλλοτριωθέν ακίνητό του, με την 1067099/4503/0010 Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και καταφορών και Επικοινωνιών (ΦΕΚ 580/7.7.1997), για την εκτέλεση αναπτυξιακών έργων στον Κρατικό Αερολιμένα Ζακύνθου έκτασης 2.630,68 μ.τ., που φέρει τον αριθμό...

στο από Απριλίου 1997 και με αριθμό σχεδίου.... κτηματολογικό διάγραμμα - πίνακα της Διεύθυνσης Δ7/3 της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, ήταν α) άρτιο και οικοδομήσιμο, β) είχε πρόσοψη επί του δρόμου περίπου 130 μέτρων, γ) ευρίσκετο δίπλα στην είσοδο του αεροδρομίου επί της κεντρικής λεωφόρου που οδηγεί στην κυρία πύλη αυτού και δ) είχε εκδοθεί άδεια οικοδομής προς οικοδόμηση τριών καταστημάτων, που νόμιμα προέβαλε αυτός (ο αναιρεσείων) και ασκούσαν ουσιώδη επίδραση στον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας για το εν λόγω ακίνητο.

Όπως όμως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο έλαβε υπόψη τους πιο πάνω ισχυρισμούς αφού ρητά αναφέρεται σ'αυτή ότι το ως άνω απαλλοτριωθέν ακίνητο "έχει πρόσοψη στο δρόμο προς το αεροδρόμιο και είναι κατά παρέκκλιση άρτιο και οικοδομήσιμο, εν όψει δε της τελευταίας αυτής παραδοχής, περί του ότι τούτο είναι οικοδομήσιμο ο υπό στοιχείο δ΄ ισχυρισμός ότι έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής δεν έχει αυτοτέλεια.

Επομένως ο λόγος αυτός καθόσον αφορά τη μη λήψη υπόψη των υπό στοιχεία α, β, γ πιο πάνω ισχυρισμών πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, καθόσον δε αφορά τον υπό στοιχ. δ΄ ισχυρισμό πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για το ορισμένο του πιό πάνω λόγου πρέπει να διαλαμβάνονται: α) οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως ή η μνεία ότι αυτή στερείται αιτιολογιών β) ο ισχυρισμός και τα περιστατικά που πρότεινε ο διάδικος προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση και η σύνδεσή του με το διατακτικό αν αυτή δεν είναι αυτονόητη και γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου και αν πρόκειται για ελλιπείς αιτιολογίες σε τι συνίσταται η έλλειψη και ποια επί πλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται (Ολ.

Α.Π. 20/2005). Αντίθετα έλλειψη νόμιμης βάσεως δεν υπάρχει όταν υφίστανται μεν ελλείψεις, αλλά αυτές ανάγονται ή στην εκτίμηση των αποδείξεων ή στην αιτιολόγηση του πορίσματος, που συνάγεται από αυτές και εκτίθεται τούτο (πόρισμα) σαφώς στην απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο και τελευταίο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση, από την αμέσως πιο πάνω διάταξη, για το λόγο ότι η προσβαλλόμενη στερείται παντελώς αιτιολογίας άλλως έχει ανεπαρκής αιτιολογία στο ζήτημα του καθορισμού της οριστικής τιμής μονάδος στο ποσό των 7.000 δραχμών ανά τ.μ.

για το πιο πάνω απαλλοτριωθέν ακίνητο. Ο λόγος αυτός κατά το κύριο μέρος του περί μη υπάρξεως αιτιολογιών στην προσβαλλόμενη πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτής, έχει αιτιολογίες, αποσπάσματα μάλιστα αυτών εμπεριέχονται στο αναιρετήριο, ως προς δε το επικουρικό μέρος του ως αόριστος διότι δεν διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο με πληρότητα οι παραδοχές της προσβαλλόμενης, αλλά αποσπάσματα αυτών και δεν εκτίθεται ποια επί πλέον στοιχεία έπρεπε να περιέχουν για την επάρκειά τους.

Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης μη επιβληθεί όμως δικαστική δαπάνη σε βάρος του αναιρεσείοντος και υπέρ του αναιρεσίβλητου, αφού αυτό, που εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο Δικηγόρο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα με τις προτάσεις που κατέθεσε.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 7-12-2000 αίτηση του .... για αναίρεση της 504/2000 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ