Supreme Court dismisses appeal arguments as accessory because the main ground for the lower court's decision remains valid.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's decision regarding the demolition of automatic doors in a shared building. The appellant argued that the doors infringed on common areas, but the lower court primarily rejected this based on the absence of unauthorized structural changes and violation of the building's regulations. The Court ruled that since the primary grounds for the lower court's judgment were sufficient, the appellant's new arguments focusing on the secondary ground of abuse of right were legally accessory and therefore inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 359 of the Code of Civil Procedure; If a decision contains multiple independent grounds of reasoning, and the appeal only affects one of them while leaving others valid, the appeal is dismissed as accessory.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1825 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1825/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Γεώργιο Πετράκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Χαρλαύτη.
Του αναιρεσίβλητου: ....., ως διαχειριστή της πολυώροφης οικοδομής επί της οδού ...., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μυλωνά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Απριλίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι οριστικές αποφάσεις: 4034/2000 του ίδιου Δικαστηρίου, 5847/2001 του Εφετείου Αθηνών, μετά από άσκηση αναίρεσης 989/2002 του Δικαστηρίου τούτου, 1975/2003 του Εφετείου Αθηνών, μετά από άσκηση δεύτερης αναίρεσης 1099/2004 του Δικαστηρίου τούτου και 4424/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7 Ιουλίου 2005 αίτησή της και τους από 5 Σεπτεμβρίου 2006 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης, ανέγνωσε την από 13 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή τους και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, αν η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει δυο ή περισσότερες αιτιολογίες, που στηρίζουν αυτοτελώς η κάθε μια το διατακτικό της και με την αναίρεση δεν πλήσσεται καθόλου ή δεν πλήσσεται αποτελεσματικώς η μία από τις επάλληλες αυτές αιτιολογίες, οι λόγοι αναιρέσεως, που αφορούν άλλη αιτιολογία, απορρίπτονται ως αλυσιτελείς (ΑΠ 610/2004).
Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την αγωγή της αναιρεσειούσης, με την οποία αυτή, ως ιδιοκτήτρια οριζόντιας ιδιοκτησίας - διαμερίσματος της αναφερομένης πολυκατοικίας, ζήτησε να υποχρεωθεί ο αναιρεσίβλητος, διαχειριστής της πολυκατοικίας αυτής, στην κατεδάφιση των εγκαταστάσεων των ηλεκτροκίνητων τηλεχειριζομένων θυρών, που τοποθετήθηκαν στις δυο εξωτερικές εισόδους του οικοπέδου και οι οποίες παραβλάπτουν το δικαίωμα χρήσεως των κοινόχρηστων χώρων εκείνης, κυρίως, με την αιτιολογία, ότι η εγκατάσταση των ως άνω θυρών δεν αποτελεί ανεπίτρεπτη μεταβολή των κοινών μερών του ακινήτου, δεν απαγορεύεται από τον κανονισμό της πολυκατοικίας, δεν μεταβάλλει τον προορισμό των κοινών μερών και δεν παρεμποδίζει τη χρήση αυτών εκ μέρους της αναιρεσειούσης, επικουρικώς δε λόγω καταχρηστικής ασκήσεως του αγωγικού δικαιώματος, κατά παραδοχή της εκ του άρθρου 281 του ΑΚ ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου.
Η ανωτέρω κύρια αιτιολογία στηρίζει επαρκώς το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης. Με τους λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως και τους πρόσθετους αυτής λόγους του οικείου δικογράφου πλήσσεται μόνο η ως άνω επικουρική αιτιολογία της αποφάσεως. Επομένως, οι λόγοι αυτοί πρέπει ν' απορριφθούν, προεχόντως, ως αλυσιτελείς.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7-7-2005 αίτηση και το από 5-9-2006 δικόγραφο των πρόσθετων λόγων της .... για αναίρεση της 4424/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 1 Νοεμβρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ