Supreme Court dismisses Coca-Cola's appeal against a seizure order based on third-party rights in Greece.

Απόφαση 1824 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1824/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία "COCA COLA ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΦΙΑΛΩΣΕΩΣ ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "COCA COLA EEE ΤΡΙΑ ΕΨΙΛΟΝ", που εδρεύει στο …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Αγγελική Προύντζου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. .

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Μ. του Ι. κατοίκου ... και 2. Μ. συζ. Ι. Μ., κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κόλια.

Κοινοποιουμένη προς: Ι. Μ. του Γ., κατοίκου ... ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-2007 ανακοπή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 4192/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 23-7-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 11-4-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με την προσβαλλομένη απόφαση έγινε δεκτή η από 10-10-2007 διεκδικητική ανακοπή και, αφού ανεγνωρίσθη η κυριότητα των ανακοπτόντων, ήδη αναιρεσιβλήτων, επί των κατασχεθέντων ακινήτων, ακυρώθηκαν η επιβληθείσα επ' αυτών από την αναιρεσείουσα αναγκαστική κατάσχεση και οι λοιπές πράξεις εκτελέσεως που επακολούθησαν.

Η ανωτέρω απόφαση, δημοσιευθείσα την 30-6-2008 και μη επιδοθείσα, δεν εφεσιβλήθη παρ' οιουδήποτε των διαδίκων και έτσι κατέστη τελεσίδικη δια της παρελεύσεως τριετίας από της δημοσιεύσεως και επακολούθησε η άσκηση κατ' αυτής από την πρώτη των καθ' ων της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Επειδή, κατά το άρθρο 936 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.: "Τρίτος έχει δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης, αν προσβάλλεται δικαίωμά του επάνω στο αντικείμενο της εκτέλεσης, το οποίο δικαιούται να αντιτάξει σε εκείνον, κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση και ιδίως δικαίωμα εμπράγματο, που αποκλείει ή περιορίζει το δικαίωμα εκείνου κατά του οποίου στρέφεται η εκτέλεση".

Από την διάταξη αυτή προκύπτει, ότι βάση της ανακοπής είναι το δικαίωμα του τρίτου και η προσβολή του δικαιώματος αυτού, που γίνεται με την εκτέλεση. Ο τρίτος, εφόσον επικαλεσθεί και αποδείξει το δικαίωμά του, στοιχείο που αφορά και τη νομιμοποίηση του, καθιστά ανενεργό την εκτέλεση. Η ανακοπή του τρίτου κατά κανόνα περιέχει δύο αιτήματα, ήτοι την αναγνώριση ή καταψήφιση του δικαιώματός του και τη διάπλαση της ανενεργείας της εκτελέσεως (Α.Π.434/1995).

Περαιτέρω, η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναιρέσεως για παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ.), συντρέχει δε αν το δικαστήριο της ουσίας για τη θεμελίωση της αγωγής στον συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζομένη στο νόμο αγωγή (Ολ.

Α.Π.18/1998). Αντιθέτως, η ποσοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν συγκεκριμενοποιούνται σ' αυτήν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμον για τη στήριξη του αιτήματός της, τα πραγματικά δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ. (Ολ.ΑΠ.15/2000).

Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που όμως δεν εκτίθενται σ' αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας τα εκτιθέμενα για τη θεμελίωση και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σ' αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.

λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο, παρά τη μη επαρκή έκθεση σ` αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη( Α.Π.536/2011, 705/2011, 604/2009, 669/2007).

Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 2, 118 αρ. 4 και 216 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται και επί της διεκδικητικής ανακοπής, προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, σαφή έκθεση των γεγονότων, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμον την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση αυτής από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα.

Η έκθεση δε στο δικόγραφο της αγωγής των πραγματικών περιστατικών, τα οποία πρέπει να είναι όσα είναι νομικώς ικανά και αναγκαία για τη θεμελίωση του δικαιώματος, η προστασία του οποίου ζητείται και τα οποία πρέπει να αναφέρονται με τέτοια σαφήνεια, ώστε να εξατομικεύουν την επίδικη έννομη σχέση και να μην καταλείπεται αμφιβολία περί της αξιώσεως, η οποία απορρέει από αυτά, είναι απαραίτητη για να υπάρχει η δυνατότητα, το μεν δικαστήριο να κρίνει τη νομική βασιμότητα της αγωγής, ο δε εναγόμενος να μπορεί να αμυνθεί κατά της αγωγικής αξιώσεως που θεμελιώνεται επ` αυτών με ανταπόδειξη ή ένσταση.

Η έλλειψη ή η ανεπάρκεια ή η ασαφής αναφορά κάποιου από τα γεγονότα αυτά, συνιστά έλλειψη προδικασίας και καθιστά την αγωγή αόριστη και συνεπώς απαράδεκτη. Η αοριστία δε αυτή ερευνάται και αυτεπαγγέλτως, δεν δύναται δε να θεραπευθεί ούτε με τις προτάσεις ούτε με παραπομπή στο περιεχόμενο άλλου εγγράφου, εκτός εάν πρόκειται για έγγραφο ενσωματωμένο στην αγωγή (Α.Π.250/2011, 1250/2010, 878/2010, 329/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσίβλητοι για την θεμελίωση της ενδίκου ανακοπής των εξέθεσαν στο δικόγραφο αυτής, μεταξύ άλλων , κατ' ακριβή εδώ μεταφορά των, και τα εξής: " Η πρώτη των καθ' ων διά απαιτήσεις κατά του δεύτερου των καθ' ων... κατέσχεσε αναγκαστικώς ...α) τα 3/4 των κάτωθι δύο ανεξαρτήτων και αυτοτελών διηρημένων οριζοντίων ιδιοκτησιών...και το δικαίωμα υψούν ορόφους, που κείνται σε μια οικοδομή που αποτελείται από ισόγειο όροφο και πρώτο (Α') όροφο...

και είναι κτισμένη σε οικόπεδο m2 366,96 που βρίσκεται στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου ...Α) τα 3/4 εξ αδιαιρέτου της με στοιχεία Α-1 οριζοντίου, αυτοτελούς και ανεξάρτητης ιδιοκτησίας του πρώτου (Α') ορόφου...Β) τα 3/4 εξ αδιαιρέτου της με στοιχεία I-1 Γ. - 1 οριζοντίου ιδιοκτησίας -ισόγειας κατοικίας ... και Γ) τα τρία τέταρτα (3/4) εξ αδιαιρέτου του δικαιώματος υψούν πάνω από τον πρώτο όροφο της προπεριγραφόμενης οικοδομής...με ποσοστό συνιδιοκτησίας (388,81/1000) επί του οικοπέδου αυτής.

Ήδη με βάση τις ...υπ' αριθ. 238 και .../2003 έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως και Β' επαναληπτική περίληψη κατασχετηρίου εκθέσεως αντιστοίχως επισπεύδετο πλειστηριασμός των ανωτέρω ακινήτων που έχει ορισθεί για την 26 Νοεμβρίου 2003..., ο οποίος ανεστάλη... και ήδη επισπεύδεται πλειστηριασμός ... διά την 24.10.2007, με την υπ αρίθμ .../2007 περίληψη κατασχετηρίου έκθεσης ...του ιδίου δικαστικού επιμελητή...Ούτω τα ανωτέρω ακίνητα φέρονται ότι ανήκουν στον δεύτερο των καθ' ων Ι.

Μ. κατά τα 3/4 εξ αδιαιρέτου ως κληρονόμο του πατρός του εξ αδιαθέτου, τα οποία και απεδέχθη με την υπ' αριθ. .../1999 πράξη αποδοχής κληρονομιάς του συμ/φου Κρωπίας Δημητρίου Αντωνάκη και εκδόθηκε το υπ' αριθ. ...1998 κληρονομητήριο με αίτηση του τρίτου των καθ ών. Όμως τα ως άνω ακίνητα ανήκουν σε εμάς τους ανακόπτοντες και ειδικότερα το πρώτο τούτων ...

εις τον πρώτο από εμάς Γ. Μ. και το δεύτερο τούτων ... ως και το δικαίωμα υψούν πάνω από τον πρώτο όροφο εις την δεύτερη από εμάς Μ. συζ. Ι. Μ., δυνάμει της από 13/11/1996 ιδιογράφου διαθήκης του Γ. Μ. του Ι. η οποία δημοσιεύτηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών... και κηρύχθηκε κυρία με την υπ' αριθ. 762/2000 απόφαση αυτού και με την υπ αριθμόν 18.11.2003 πράξη αποδοχής κληρονομιάς...η οποία μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του υποθηκοφυλακείου Κρωπίας στον τόμο και αριθμό.

και γνωστοποιήθηκε αυτό με την από 28.3.2003 εξώδικη δήλωση και γνωστοποίησή μας. Κατόπιν αυτού με τις παραπάνω πράξεις εκτελέσεως προσβάλλεται το εμπράγματο της κυριότητας δικαίωμα μας και δικαιούμεθα να ζητήσουμε την ακύρωση των πράξεων εκτελέσεως της πρώτης των καθ' ων..., αναγνωριζόμενης της πλήρους κυριότητάς μας επί των άνω ακινήτων, η αξία των οποίων ανέρχεται του μεν υπό στοιχεία Α-1 ακινήτου, αυτοτελούς οριζοντίου ιδιοκτησίας σε ευρώ των 150.000, και των υπολοίπων σε ευρώ άνω των 100.000...".

Υπό το ως άνω συνοπτικώς παρατιθέμενο ιστορικό της περιεχόμενο, η ένδικη ανακοπή, όπως παραδεκτώς συμπληρώθηκε με τις νομίμως, κατά την συζήτηση αυτής κατατεθείσες προτάσεις των ανακοπτόντων, ως προς τα ελλείποντα στοιχεία και δη τους αριθμούς των δηλώσεων αποδοχής κληρονομίας και τους τόμους και αριθμούς των βιβλίων μεταγραφών των εν λόγω δηλώσεων, είναι επαρκώς ορισμένη, αφού περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων, που θεμελιώνουν το δικαίωμα κυριότητος των ανακοπτόντων, του οποίου επιδιώκεται η προστασία και όλα τα λοιπά στοιχεία που την στηρίζουν κατά νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τους ανακόπτοντες κατά των καθ' ων.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1, 8 και 14 του Κ.Πολ.Δ., αναιρετικές πλημμέλειες, με την παραδοχή της ενδίκου ανακοπής, μολονότι αυτή έπασχε νομική και ποσοτική αοριστία, λόγω μη προσδιορισμού του χρόνου αποδοχής της επαχθείσης στους ανακόπτοντες κληρονομίας, μη αναφοράς σ' αυτήν της μη υπάρξεως κληρονομητηρίου ή της υπάρξεως ανακριβούς τοιούτου ή της ακυρώσεώς του με δικαστική απόφαση, στοιχεία που ανεπληρώθησαν ανεπιτρέπτως, κατά την αναιρεσείουσα από την προσβαλλομένη απόφαση τυγχάνει αβάσιμος.

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1962, 1963 και 1966 του Α.Κ. και 821, 822 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το αρμοδίως εκδιδόμενο πιστοποιητικό, αποκαλούμενο κληρονομητήριο και του οποίου η χορήγηση διατάσσεται με δικαστική απόφαση, εκδιδομένη κατά την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας, δημιουργεί νόμιμο μαχητό τεκμήριο, ιδίως ως προς το κληρονομικό δικαίωμα που αναφέρει και το πρόσωπο στο οποίο αυτό ανήκει (κληρονόμο), δυνάμενο να αμφισβητηθεί και να ανατραπεί σε κάθε άλλη τακτική δίκη από τον αληθινό κληρονόμο.

Προκειμένου, όμως, να προσδοθεί στο κληρονομητήριο δημοσία πίστη και να προστατευθούν οι καλής πίστεως συναλλαγές του κατονομαζομένου στο κληρονομητήριο ως κληρονόμου με τους καλοπίστους τρίτους απέναντι στον αληθινό κληρονόμο, επικαλούμενο μεταγενεστέρως της εκδόσεώς του (κληρονομητηρίου) το κληρονομικό του δικαίωμα, θεσπίστηκαν οι αμέσως επόμενες διατάξεις των άρθρων 1963 Α.Κ.

και 822 Κ.Πολ.Δ., σύμφωνα με τις οποίες κάθε δικαιοπραξία (σύμβαση ή μονομερής δικαιοπραξία) ή δικαστική πράξη του αναγραφομένου στο κληρονομητήριο ως κληρονόμου με τρίτο ή απέναντι σε τρίτον ή του τρίτου απέναντι σ' αυτόν είναι ισχυρή υπέρ του τρίτου σε όση έκταση ισχύει το τεκμήριο των άρθρων 1962 ΑΚ και 821 Κ.Πολ.Δ., εκτός αν ο τρίτος γνώριζε την ανακρίβεια του κληρονομητηρίου ή την υποβολή αιτήσεως για αφαίρεση ή κήρυξη ανισχύρου του κληρονομητηρίου ή την ανάκληση ή την τροποποίησή του.

Προς τη γνώση των τρίτων σε σχέση με την ανακρίβεια του κληρονομητηρίου δεν ταυτίζεται και η υπαίτια άγνοια της ανακριβείας από μέρους αυτών, αλλά απαιτείται θετική γνώση αυτής.

Συνεπώς για την ανατροπή της νομικής καταστάσεως, η οποία στηρίχθηκε σε δικαίωμα, πιστοποιούμενο δια κληρονομητηρίου απαιτείται για την πληρότητα και πλήρη νομική θεμελίωση του σχετικού ισχυρισμού να γίνεται επίκληση της γνώσεως του τρίτου ως προς την ανακρίβεια του κληρονομητηρίου, κατά τον χρόνο συναλλαγής, αφού η μεταγενεστέρα ακύρωση τούτου δεν μπορεί αφ' εαυτής να ανατρέψει τις συνομολογηθείσες υπό την ισχύ του έννομες συνέπειες δικαιοπραξιών (Α.Π. 1376/2006, 264/2005).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 γ' του Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 346 Κ.Πολ.Δ, το αποδεικτικό μέσο που έχει προσκομίσει ένας διάδικος καθίσταται κοινό αποδεικτικό μέσο και λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας για την απόδειξη ισχυρισμών άλλου διαδίκου ακόμη και του αντιδίκου του προσκομίσαντος (Ολ.

ΑΠ 58/1978). Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό προς εκείνη του άρθρου 106 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι ο ως άνω λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που είχε προσκομίσει ένας διάδικος ομόδικος ή αντίδικος του αναιρεσείοντος, εφόσον όμως αυτός (αναιρεσείων) είχε επικαλεσθεί νομίμως τα προσκομισθέντα από άλλον διάδικο αποδεικτικά μέσα και αναφέρθηκε στο περιεχόμενο αυτών προς απόδειξη δικού του ισχυρισμού ή ανταπόδειξη ισχυρισμού του αντιδίκου του.

Εάν ο διάδικος δεν είχε επικαλεσθεί νομίμως το προσκομισθέντα από άλλον διάδικο (ομόδικο ή αντίδικο) αποδεικτικά μέσα δεν ιδρύεται υπέρ αυτού λόγος αναιρέσεως από την παράλειψη του δικαστηρίου να τα λάβει υπόψη του.

Συνεπώς για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι έγινε επίκληση από τον αναιρεσείοντα του συγκεκριμένου αποδεικτικού μέσου κατά την συζήτηση της υποθέσεως ή εντός της προς αντίκρουση των εκατέρωθεν ισχυρισμών παρασχεθείσης προθεσμίας (Α.Π.1967/2009, 1212/2009, 70/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που επελήφθη σε πρώτο και τελευταίο βαθμό της ενδίκου ανακοπής, δέχθηκε με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, κατά τα κρίσιμα για την παρούσα υπόθεση σημεία της, τα εξής: "Με την υπ' αριθ. 4123/1999 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού ο Ι. Μ. (εδώ 2ος καθ' ου) υποχρεώθηκε, λόγω αδικοπραξίας, να καταβάλει στην ... 1η καθ' ης ποσό εννέα εκατομμυρίων οκτακοσίων τριάντα δύο χιλιάδων πεντακοσίων πενήντα (9.832.550) δραχμών, με τον νόμιμο τόκο από 22.7.1998., καθώς και τα δικαστικά της έξοδα, ύψους τριακοσίων δέκα χιλιάδων (310.000) δραχμών.

Η απόφαση επιδόθηκε στον οφειλέτη... ακολούθησε η επίδοση ακριβούς αντιγράφου Α' εκτελεστού απογράφου της, με επιταγή προς πληρωμή συνολικού ποσού 51.933,10 ευρώ... Στις 18.7.2003 επιδόθηκε στον Ι. Μ. αντίγραφο ... έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης ενυπόθηκων ακινήτων (οριζόντιων ιδιοκτησιών και δικαιώματος υψούν)...

δυνάμει της οποίας κατασχέθηκε αναγκαστικά ποσοστό 3/4 εξ αδιαιρέτου των ακόλουθων τριών ακινήτων: α. της υπό στοιχεία Α-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος) του α' ορόφου οικοδομής, σε οικόπεδο επί της Λεωφ. .., αριθ.., επιφάνειας 133,90 τ.μ., β της υπό στοιχεία Ι-1 οριζόντιας ιδιοκτησίας (διαμερίσματος) του ισογείου της ίδιας οικοδομής, επιφάνειας 48,50 τ.μ.

και γ του δικαιώματος υψούν πάνω από τον α' όροφο της προαναφερόμενης οικοδομής. Όπως αναφέρεται στην έκθεση "Περιήλθαν τα άνω ακίνητα και κατά το ανωτέρω ποσοστόν των τριών τετάρτων (3/4) εξ αδιαιρέτου κατά πλήρη κυριότητα εις τον καθ' ου (οφειλέτη) Ι. Μ. του Γ., εκ κληρονομιάς του εξ αδιαθέτου αποβιώσαντος πατρός του και κατά ένα τέταρτο (1/4) στην μητέρα του Β.

χήρα Γ. Μ., δυνάμει του υπ' αριθ. ...1998 κληρονομητηρίου, το οποίο έχει μεταγραφεί νομίμως εις τα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Κορωπίου... σε συνδυασμό με την υπ' αριθ. .../1999 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του Συμβολαιογράφου Κρωπίας Δημητρίου Αντωνάκη, που έχει μεταγραφεί νομίμως στα ίδια βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Κορωπίου...

και με συνδυασμό της υπ' αριθμόν .../1999 πράξεως συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας του αυτού ως άνω Συμβολαιογράφου...που έχει μεταγραφεί νομίμως...Την επίδοση της ανωτέρω έκθεσης κατάσχεσης ακολούθησε στις 4.8.2003... η κοινοποίηση προς την 1η των καθ' ων της από 28.3.2003 εξώδικης δήλωσης - γνωστοποίησης των Σ. Μ. και των εδώ ανακοπτόντων Γ.

Μ. και Μ. συζ. Ι. Μ., με την οποία οι τελευταίοι της γνωστοποιούσαν ότι το υπ' αριθ. ...1998 κληρονομητήριο είναι άκυρο, καθώς με την από 13/11/1996 ιδιόγραφη διαθήκη του Γ. Μ., που δημοσιεύθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών, κηρύχθηκε κύρια με την υπ' αριθ. 762/2000 απόφαση αυτού... κληρονόμοι ήταν οι ίδιοι εφ' όλης της περιουσίας του κληρονομούμενου.

Ενημέρωναν, επιπλέον, ότι για τον λόγο αυτό είχαν υποβάλει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αίτηση κήρυξης ανίσχυρου του ανακριβούς κληρονομητηρίου, που είχε στηριχθεί στην εξ αδιαθέτου διαδοχή, ακριβές αντίγραφο της οποίας συγκοινοποίησαν στην 1η καθ' ης.... από το οποίο προκύπτει ότι περιήλθε στον μεν 1° ανακόπτοντα...η Α-1 οριζόντια ιδιοκτησία του α' ορόφου και στην 2Η ...

η Ι-1 οριζόντια ιδιοκτησία και το δικαίωμα υψούν πάνω από τον πρώτο όροφο της ίδιας οικοδομής... Επιπλέον αποδεικνύεται ότι οι ανακόπτοντες με τις υπ' αριθ. ... και .../17.11.2003 δηλώσεις τους ενώπιον της Συμβολαιογράφου Κορωπίου Παναγιώτας Καρναμπάκου, που μεταγράφηκαν νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου Κρωπίας στις 19.11.2003, στον τόμο ..., αριθ. ...

και ... αντίστοιχα...αποδέχθηκαν την κληρονομιά του Γ. Μ., ώστε η απόκτηση των κληρονομιαίων ακινήτων από αυτούς να ανατρέχει αυτοδικαίως στον χρόνο θανάτου του διαθέτη.... Στη συνέχεια η 1η καθ' ης προέβη στην επίδοση της υπ' αριθ. .../26.11.2003 α' επαναληπτικής περίληψης κατασχετηρίου έκθεσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ν.

Κ., της υπ' αριθ. .../24.10.2007 περίληψης κατασχετηρίου έκθεσης ενυπόθηκων ακινήτων του ίδιου δικαστικού επιμελητή και της από 18.6.2007 αναγγελίας της χρηματικής απαίτησής της προς τον υπάλληλο του πλειστηριασμού Συμβολαιογράφο Αθηνών Νικόλαο Στασινόπουλο, εξακολουθώντας να φέρει τον Ι. Μ. ως κύριο των κατασχεθέντων ακινήτων, βάσει του υπ' αριθ. ...1998 κληρονομητηρίου, σε συνδυασμό με την υπ' αριθ. .../1999 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς.

Ενόψει όμως του ότι οι ανωτέρω πράξεις εκτέλεσης έλαβαν χώρα σε χρόνο κατά τον οποίο η επισπεύδουσα είχε πληροφορηθεί ότι το πιστοποιούμενο με το εν λόγω κληρονομητήριο δικαίωμα δεν υφίστατο στο πρόσωπο του οφειλέτη της, καθώς και την υποβολή αίτησης αφαίρεσης του ανακριβούς κληρονομητηριου, οι πράξεις της αυτές δεν καλύπτονται από το τεκμήριο των άρθρων 1962 Α.Κ.

και 821 Κ.Πολ.Δ. και επομένως είναι άκυρες. Οι ισχυρισμοί της ότι ο οφειλέτης καθ' όλο αυτό το διάστημα υπέβαλε ένδικα μέσα κατά της απόφασης που αποτελεί τον εκτελεστό τίτλο, καθώς και ανακοπές και αιτήσεις αναστολών επί διαφορετικών νομικών βάσεων, χωρίς να αμφισβητεί την κυριότητά του επί των κατασχεθέντων, καθώς και ότι η σύζυγος του και ήδη 2η ανακόπτουσα προσερχόταν ως μαρτυράς του, χωρίς να καταθέτει τίποτα σχετικά με το κληρονομικό της δικαίωμα, δεν μεταβάλουν την κρίση του Δικαστηρίου, καθώς ούτε η επιλογή του οφειλέτη να εξαντλήσει τα ένδικα βοηθήματα που του προσφέρει ο νόμος κατά της εκτελεστικής διαδικασίας (π.χ.

αιτήσεις διόρθωσης, αιτήσεις αναστολής κλπ.), ούτε η στάση της νυν ανακόπτουσας, ως μάρτυρα, κατά τις επ' ακροατηρίω συζητήσεις των αιτήσεων του συζύγου της -πολλώ μάλλον καθώς αυτές δεν στηρίζονταν στην έλλειψης κυριότητας στο πρόσωπο του - αναιρούν την θετική γνώση της 1ης καθ' ης περί της ανακρίβειας του κληρονομητηρίου, που στήριζε το εμπράγματο δικαίωμα του 2ου επί των κατασχεθέντων και περί της εκκρεμούς αίτησης αφαίρεσης του.

Σημειώνεται, εξάλλου, ότι η 1η καθ' ης δεν αμφισβητεί ειδικά το κληρονομικό δικαίωμα των ανακοπτόντων και τα περιστατικά που το θεμελιώνουν, ούτε την γνησιότητα της επικαλούμενης ιδιόγραφης διαθήκης - η οποία ήδη τεκμαίρεται γνήσια, κατ' άρθρο 1777 ΑΚ, λόγω παρέλευσης πενταετίας και πλέον από την κήρυξη αυτής κύριας.

Τέλος, το γεγονός ότι η μεταγραφή της δήλωσης αποδοχής κληρονομιάς των ανακοπτόντων συντελέσθηκε σε χρόνο μεταγενέστερο της επιβολής κατάσχεσης επί των ανωτέρω ακινήτων δυνάμει της υπ' αριθ. 238/2003 έκθεσης, δεν οδηγεί σε εφαρμογή του άρθρου 997 παρ. 3 εδ. α ΚΠολΔ..., όπως αβάσιμα προβάλλει η 1η καθ' ης, δεδομένου ότι στην περίπτωση αποδοχής κληρονομιάς η μεταγραφή αποτελεί απλώς νομική αίρεση, η πλήρωση της οποίας επάγεται την αναδρομική, από του θανάτου του κληρονομουμένου, κτήση της κυριότητας, χωρίς στον ενδιάμεσο χρόνο το κληρονομιαίο να ανήκει σε άλλον (Ολ.

ΑΠ 7/2004). Ως εκ τούτου η επιβολή της κατάσχεσης από την 1η καθ' ης δεν θίγει το κύρος της κληρονομικής διαδοχής, που ανατρέχει στον χρόνο θανάτου του Γ. Μ. (19.4.1997),...Κατόπιν τούτων αποδεικνύεται ότι οι ανακόπτοντες είναι κύριοι των κατασχεθέντων ακινήτων και ότι βάσιμα αιτιώνται ότι προσβάλλεται το εμπράγματο δικαίωμα τους επ' αυτών με τις αναφερόμενες πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης της 1ης καθ' ης.

Πρέπει, επομένως, αφού γίνει δεκτή η υπό κρίση ανακοπή, ως ουσιαστικά βάσιμη..." Την ανωτέρω απόφαση μέμφεται η αναιρεσείουσα με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, προσάπτουσα σ' αυτήν την εκ την εκ της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ. αναιρετική πλημμέλεια, συνισταμένη ειδικότερα στο ότι δεν έλαβε υπόψη την υπ' αριθμ. 5730/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών , η οποία εξεδόθη επί της αιτήσεως των αναιρεσιβλήτων για ακύρωση του υπ' αριθμ. ...1998 κληρονομητηρίου και διέταξε την διενέργεια γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης για να διαπιστωθεί η γνησιότητα της υπέρ των αναιρεσιβλήτων από 13-11-1996 ως άνω ιδιογράφου διαθήκης, λόγω αμφισβητήσεως αυτής (γνησιότητος), την οποίαν (απόφαση) είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει, κατά την συζήτηση της ενδίκου ανακοπής οι αναιρεσίβλητοι.

Όμως από το γεγονός αυτό και μόνο δεν ιδρύεται, σύμφωνα με την προεκτεθείσα σχετική νομική σκέψη, υπέρ της αναιρεσειούσης ο ως άνω λόγος αναιρέσεως, αφού η ίδια δεν επικαλέσθηκε, τη συγκεκριμένη απόφαση, που κατέστη κοινό μέσο αποδείξεως προς απόδειξη των ισχυρισμών της ή προς ανταπόδειξη ισχυρισμών των αντιδίκων της.

Επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως , που αναφέρεται στην αίτηση υπό στοιχεία Γ2, διέπει όμως όλο το περιεχόμενο του αναιρετηρίου τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος. Περαιτέρω με τον φερόμενο ως λόγο αναιρέσεως υπό στοιχεία Γ3 του αναιρετηρίου η αναιρεσείουσα παραπονείται για την αποδοχή της ανακοπής μολονότι δεν ακυρώθηκε το υπ' αριθμ. ...1998 κληρονομητήριο περί του κληρονομικού δικαιώματος επί των επιδίκων ακινήτων του οφειλέτου της Ι.

Μ. , χωρίς όμως να προσάπτει συναφώς και συγκεκριμένη αναιρετική πλημμέλεια στην προσβαλλομένη απόφαση, η οποία και δεν έσφαλε σχετικώς, αφού με βάση τις παραδοχές της, δεν ήταν απαραίτητο για την παραδοχή της ενδίκου ανακοπής να προηγηθεί η ακύρωση του επίμαχου κληρονομητηρίου. Επίσης, με τον υπό στοιχεία Γ4 φερόμενο ως λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αφού παραπονείται για την παρά την ύπαρξη του ως είρηται κληρονομητηρίου παραδοχή της ανακοπής, η οποία έπεται της νομίμως, επιβληθείσης κατασχέσεως, αποδίδει εν κατακλείδι ως αναιρετική πλημμέλεια στην προσβαλλομένη απόφαση την μη λήψη υπόψη της προειρημένης υπ' αριθμ.5730/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που διέταξε γραφολογική πραγματογνωμοσύνη περί της αμφισβητηθείσης γνησιότητος της ιδιογράφου διαθήκης, εκ της οποίας αρύονται το δικαίωμα κυριότητός των οι αναιρεσίβλητοι και προχώρησε στην αποδοχή της ανακοπής σαν να είχε ήδη εκδοθεί σχετική απόφαση υπέρ των τελευταίων.

Τέλος η αναιρεσείουσα, με τον υπό στοιχεία Γ5 λόγο του αναιρετηρίου μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση για την απόρριψη του εκ του άρθρου 997 του Κ.Πολ.Δ. ισχυρισμού της ότι η μεταγραφή της αποδοχής κληρονομίας των αναιρεσιβλήτων, γενομένη μετά την εγγραφή της κατασχέσεως δεν αντιτάσσεται σ' αυτήν και στους λοιπούς αναγγελθέντες δανειστές.

Ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος και απορριπτέος , διότι η μεταγραφή της περί αποδοχής της κληρονομίας δηλώσεως των αναιρεσιβλήτων, έχουσα αναδρομική ενέργεια μεταθέτει την κτήση της κυριότητος των κληρονομιαίων ακινήτων στο χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου, ενώ στον ενδιάμεσο χρόνο η κυριότητα των ιδίων ακινήτων θεωρείται μετέωρη, μη ανήκουσα σε οποιονδήποτε άλλον (Ολ.Α.Π. 7/2004).

Επομένως το Πολυμελές Πρωτοδικείο που απέρριψε με ανάλογη αιτιολογία τον ως άνω ισχυρισμό της αναιρεσειούσης δεν υπέπεσε σε οποιαδήποτε αναιρετική πλημμέλεια και ειδικότερα στην υπονοουμένη τοιαύτη εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 του Κ.Πολ.Δ. και ο σχετικός λόγος αναιρέσεως τυγχάνει αβάσιμος.

Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, να καταδικασθεί δε η αναιρεσείουσα, ως ηττωμένη (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. ) στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-7-2012 αίτηση της Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία " COCA COLA ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΝΦΙΑΛΩΣΕΩΣ Α.Ε.", για αναίρεση της υπ' αριθμ.4192/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ