1823/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1823 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1823/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.126/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Ιωάννη Μπαλιτσάρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτριου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Π. του Σ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Ζαχαριάδη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 1616/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Δεκεμβρίου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 63/2016.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 156 παρ. 1, 2, 170 παρ.1, 173 παρ.1, 174 παρ.2, 320 παρ.2, 321 παρ.4 του ΚΠΔ, συνάγεται, ότι μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος του κατηγορουμένου, είναι και η επίδοση ως αγνώστου διαμονής, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο κατηγορούμενος, είχε γνωστή διαμονή, ενώ η σχετική αυτή ακυρότητα επιδόσεως μπορεί να προταθεί από τον κατηγορούμενο στο ακροατήριο, μέχρι την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας.

Αν δε ο κατηγορούμενος εμφανισθεί στο δικαστήριο και δεν προβάλλει αντιρρήσεις για την πρόοδο της δίκης, η ακυρότητα αυτή καλύπτεται και επιφέρει τις συνέπειες αναστολής της παραγραφής του διωκόμενου εγκλήματος, κατά το άρθρο 113 παρ. 1, 2, 3 του ΠΚ, για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία, όχι όμως περισσότερο από τρία έτη επί πλημμελημάτων.

Όμως αν είναι άκυρη η επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος, δεν αρχίζει η κύρια διαδικασία και δεν επέρχεται η άνω αναστολή της παραγραφής. Εξ άλλου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 320, 321, 339, 340, 343 και 349 παρ. 1, 2 του ΚΠΔ, η κύρια διαδικασία στο ακροατήριο αρχίζει, είτε με την επίδοση στον κατηγορούμενο της κλήσεως ή του κλητήριου θεσπίσματος, με την οποία καλείται αυτός στο ακροατήριο, είτε με την εμφάνιση του κατηγορουμένου στο τελευταίο και την μη εναντίωσή του στη συζήτηση της υποθέσεως, αν όμως η επίδοση της κλήσεως ή του κλητήριου θεσπίσματος είναι άκυρη, δεν αρχίζει η κύρια διαδικασία και ούτε επέρχεται αναστολή της παραγραφής.

Εφ’ όσον όμως κατ’ αυτήν δεν εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος και καταδικάστηκε ερήμην, μπορεί να προταθεί στο εφετείο, με ειδικό λόγο εφέσεως κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ότι η επίδοση ως αγνώστου διαμονής είναι άκυρη, διότι έγινε σε διαφορετική διεύθυνση από εκείνη που ο κατηγορούμενος, πραγματικά διέμενε και αυτή η διαμονή ήταν γνωστή στην αρμόδια για την επίδοση εισαγγελική αρχή.

Το εφετείο, αν κρίνει εμπρόθεσμη και παραδεκτή την έφεση, οφείλει να εξετάσει τον προβαλλόμενο με την έφεση ως άνω λόγο ακυρότητας της γενόμενης ερήμην του διαδικασίας ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, αξιολογώντας τα προσκομισθέντα από τον κατηγορούμενο έγγραφα και τον μάρτυρα που τυχόν εξετάστηκε και αυτά που κατέθεσε ο εκκαλών κατηγορούμενος και αν είναι βάσιμος ο εν λόγω ισχυρισμός περί γνωστής διαμονής του, να ακυρώσει την εκκαλούμενη απόφαση και να χωρήσει στην εκδίκαση της υποθέσεως (άρθρο 502 παρ. 4 ΚΠΔ-ΑΠ 1478/2013).

Περαιτέρω, ως αγνώστου διαμονής πρόσωπο θεωρείται, κατά τις διατάξεις του άρθρου 156 παρ.1 και 2 του ίδιου Κώδικα, εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και η διαμονή του είναι άγνωστη για τη Δικαστική (Εισαγγελική) Αρχή, που έχει εκδώσει το προοριζόμενο για επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοσή του, έστω και αν αυτή είναι γνωστή σε τρίτους, όπως είναι ακόμη και άλλη Εισαγγελική Αρχή ή και Αστυνομική Αρχή.

Τόπος δε κατοικίας θεωρείται εκείνος, τον οποίο έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ.1 του ΚΠοινΔ, κατά την προανάκριση, που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και, αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε κατ’ αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος, που αναφέρεται στη μήνυση ή την έγκληση.

Κατ’ ορθή ερμηνεία των διατάξεων αυτών του ΚΠΔ, στην περίπτωση που δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε κατ’ αυτήν και δεν έχει δηλώσει διεύθυνση κατοικίας, κατά το άρθρο 273 ΚΠΔ, δεν μπορεί άνευ ετέρου να θεωρείται ως άγνωστης διαμονής από μόνο το γεγονός, ότι αναζητήθηκε στην αναγραφόμενη στην έγκληση ή τη μήνυση διεύθυνση κατοικίας, από την οποία και απουσίαζε, διότι, διαφορετικά, ενδέχεται η γνωστοποιηθείσα από το μηνυτή διεύθυνση της κατοικίας του κατηγορουμένου να είναι εσφαλμένη, με συνέπεια ο τελευταίος να αγνοεί την εις βάρος του ποινική διαδικασία, η οποία έτσι διεξάγεται ερήμην του, κατά παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης, που θεσπίζει το άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α. (Ν.Δ. 53/1974), περιεχόμενο της οποίας είναι η διασφάλιση της ακώλυτης προσβάσεως στο δικαστήριο και της επαρκούς δικαστικής ακροάσεως.

Τα ανωτέρω ισχύουν και όταν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε κατ’ αυτήν και, σε περίπτωση μεταβολής της κατοικίας του, αυτός δεν δήλωσε στην Εισαγγελική Αρχή, που έχει εκδώσει το προς επίδοση έγγραφο, τη νέα διεύθυνση της κατοικίας του. Δηλαδή και στην τελευταία περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άγνωστης διαμονής από μόνο το γεγονός, ότι αναζητήθηκε στην αναγραφόμενη στην έγκληση ή τη μήνυση διεύθυνση κατοικίας, από την οποία και απουσίαζε.

Συνακόλουθα, εφ’ όσον μεν ο κατηγορούμενος προβάλει τον ισχυρισμό, ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο της επιδόσεως του προς επίδοση εγγράφου ήταν γνωστής διαμονής, αφού διέμενε σε ορισμένο τόπο και διεύθυνση διαφορετική από εκείνη, στην οποία αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε και, ως εκ τούτου, η επίδοση του εγγράφου ως άγνωστης διαμονής είναι άκυρη, το δικαστήριο έχει την υποχρέωση να ερευνήσει κατ’ ουσίαν τον εν λόγω ισχυρισμό, αξιολογώντας και συνεκτιμώντας όλα τα προσκομιζόμενα από τον κατηγορούμενο στοιχεία (έγγραφα, καταθέσεις μαρτύρων κ.λ.π.), από τα οποία προκύπτει η κατά τον κρίσιμο χρόνο διεύθυνση του κατηγορουμένου και να μη βασισθεί μόνο στο αποδεικτικό επιδόσεως του εγγράφου, εν όψει μάλιστα του ότι, όταν οι πολίτες δεν έχουν καμία γνώση των εις βάρος τους κατηγοριών δεν συντρέχει λόγος, για τον οποίο πρέπει να ενημερώνουν από μόνοι τους την εισαγγελία για κάθε αλλαγή της διευθύνσεως κατοικίας τους, διαφορετικά, ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (ΟλΑΠ 2/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της υπ’ αριθμ. εκθ. 406//4-3-2014 εφέσεώς του κατά της υπ’ αριθμ. 6460/27-3-3012, ερήμην του εκδοθείσης, αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποίαν αυτός εκηρύχθη ένοχος της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής, επί της οποίας (ως άνω εφέσεως) εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 1616/8-5-1005 αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημ/των) Θεσσαλονίκης, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων προέβαλε, εκτός άλλων, ως ειδικό λόγο εφέσεως και το ότι η γενόμενη προς αυτόν την 17-2-2012 επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος, με το οποίο κλητεύθηκε στο ακροατήριο του ως άνω πρωτοβαθμίου δικαστηρίου για να δικασθεί ως υπαίτιος της αποδιδομένης σ’ αυτόν αξιοποίνου πράξεως της μη καταβολής χρεών προς το δημόσιο κατ’ εξακολούθηση, ήταν "άκυρη καθώς κακώς κλητεύθηκε ως αγνώστου διαμονής, ενώ ήταν γνωστής διαμονής - κατοικίας στην Γερμανία και η διεύθυνση αυτής ήταν "...", την οποία γνώριζε η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμ.

πρωτ: .../13-12-2010 αίτηση ποινικής διώξεως της ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσσαλονίκης, με βάση την οποίαν ασκήθηκε κατ’ αυτού η ποινική δίωξη για την ανωτέρω αξιόποινη πράξη. Κατά την συζήτηση δε επ’ ακροατηρίω του δικαστηρίου της ουσίας, όπως από την παραδεκτή, για τις ανάγκες της έρευνας του σχετικού λόγου, επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει, προέβαλε, δια της συνηγόρου υπερασπίσεως που τον εκπροσωπούσε, και πάλι τον ισχυρισμό περί της κατά τα ανωτέρω ακύρου επιδόσεως του εν λόγω κλητηρίου θεσπίσματος και επί πλέον τον ισχυρισμό, ότι ένεκα της τοιαύτης ακύρου επιδόσεως δεν επήλθε αναστολή της παραγραφής των υπ’ αριθμ. 1 έως 13 σε βαθμό πλημμελήματος τιμωρουμένων πράξεων του κατηγορητηρίου και συνεπώς, λόγω παρόδου πενταετίας και πλέον από της τελέσεώς τους, κατά τον χρόνο αυτόν της κατ’ έφεσιν συζητήσεως της υποθέσεως την 7-5-2015, έχει εξαλειφθεί το αξιόποινό τους με παραγραφή.

Προς απόδειξη δε του ως άνω περί της ακύρου επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος ως αγνώστου διαμονής ενώ ήταν γνωστής, ισχυρισμού του η συνήγορος υπερασπίσεώς του που τον εκπροσωπούσε στην δίκη, προσκόμισε στο δικαστήριο τα αναφερόμενα στα πρακτικά της προσβαλλομένης αποφάσεως έγγραφα και επί πλέον κατόπιν αιτήματος της εξετάσθηκε ως μάρτυρας υπερασπίσεώς του η σύζυγος του αναιρεσείοντος Μ.

Ρ.. Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, όπως από την παραδεκτή επισκόπησή της προκύπτει, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο της ουσίας απέρριψε τον λόγο αυτόν εφέσεως ως αβάσιμο, με την εξής, επί λέξει, αιτιολογία: "Εν προκειμένω από την ένορκη κατάθεση της ως άνω μάρτυρος, από την ανάγνωση όλων των προαναφερομένων εγγράφων, που υπάρχουν στην δικογραφία και την όλη εν γένει διαδικασία προέκυψε ότι η επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος προς τον κατηγορούμενο έλαβε χώρα νομίμως, και όχι ακύρως, ως αγνώστου διαμονής, αφού, όπως βεβαίωσε ο αρμόδιος αστυφύλακας του Α.Τ.

Συκεών Θεσσαλονίκης Κ. Π. στην από 9.5.2011 βεβαίωση, μετοίκησε από την αναγραφόμενη στην αίτηση ποινικής διώξεως τελευταία γνωστή διεύθυνσή του στην Ελλάδα, ήτοι επί της οδού ..., σε άγνωστη διεύθυνση. Επομένως, η ένσταση ακυρότητας της επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος, που πρόβαλε ο κατηγορούμενος δια του συνηγόρου του, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος".

Όμως με μόνες τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας στέρησε την απορριπτική του λόγου αυτού εφέσεως, κατά το ανωτέρω σκέλος του, απόφασή του, της απαιτούμενης από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αφού, αρκέσθηκε μόνον στην βεβαίωση του ανωτέρω αστυνομικού, ότι ο αναιρεσείων μετοίκησε από την αναγραφόμενη στην αίτηση ποινικής διώξεως τελευταία γνωστή διεύθυνσή του στην Ελλάδα και επί της οδού ...

Θεσσαλονίκης, χωρίς να αξιολογήσει, όπως έπρεπε, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, αν, από τα αποδεικτικά μέσα και μάλιστα από τα έγγραφα, που είχε προσκομίσει ο αναιρεσείων, την κατάθεση στο ακροατήριο της μάρτυρος υπερασπίσεώς του και την αυτεπαγγέλτως λαμβανόμενη υπόψη, ως διαδικαστικό έγγραφο, υπ’ αριθμ.

πρωτ: .../13-12-2010 αίτηση ποινικής διώξεως της ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσσαλονίκης, με βάση την οποίαν ασκήθηκε κατά του αναιρεσείοντος η ποινική δίωξη για την ανωτέρω αξιόποινη πράξη, προέκυπτε ή όχι ότι αυτός, κατά τον κρίσιμο χρόνο της επιδόσεως της εκκαλούμενης αποφάσεως, είχε, όπως με τον λόγο εφέσεως προέβαλε, γνωστή διαμονή, διάφορη από εκείνη, στην οποία αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε και δη την ως άνω αναφερόμενη στην προαναφερθείσα αίτηση ποινικής διώξεως, στην Γερμανία, ήτοι στην "...".

Σημειωτέον ότι, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, η τελευταία αυτή στην Γερμανία διεύθυνση της διαμονής του αναιρεσείοντος αναφερόταν διαζευκτικά στην προαναφερόμενη αίτηση ποινικής διώξεως της ΔΟΥ ΦΑΕ Θεσσαλονίκης με εκείνη επί οδού ... Θεσσαλονίκης, ενώ δεν προκύπτει, ότι είχε λάβει ποτέ γνώση και είχε εμφανισθεί κατά την διάρκεια της προκαταρκτικής εξετάσεως, που είχε διαταχθεί και διενεργηθεί, ώστε να δηλώσει την κατοικία του στην ανωτέρω διεύθυνση στο εξωτερικό και να διορίσει αντίκλητο προς τον οποίον να γίνονται οι σχετικές επιδόσεις ή να δηλώσει ως διεύθυνση της κατοικίας - διαμονής του την ανωτέρω επί της οδού ...

Θεσσαλονίκης Επομένως, με το να θεωρήσει, η προσβαλλομένη απόφαση, χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος στον κατηγορούμενο ως αγνώστου διαμονής, έγκυρη και να προχωρήσει, μετά από αυτά, στην απόρριψη του ως άνω λόγου εφέσεως και την μη ακύρωση εξ αυτού του λόγου της εκκαλουμένης αποφάσεως, αναιρετέα κατέστησε την προσβαλλόμενη απόφασή του και επομένως ο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ.

Δ’ του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Κατά το άρθρο 25 παρ. 1 του ν.1882/1990, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του από το άρθρο 71 παρ. 2 του ν.4174/2013, που προσετέθη με το άρθρο 8 του ν.4337/2015 και εφαρμόζεται ως ευμενέστερη διάταξη και για τις πράξεις που τελέσθηκαν μέχρι τον χρόνο ενάρξεως της ισχύος του στις 17-10-2015 (ΦΕΚ Α’ 129/17-10-2015), όποιος δεν καταβάλλει τα βεβαιωμένα στη Φορολογική Διοίκηση χρέη προς το Δημόσιο, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων (4) μηνών τιμωρείται με ποινή φυλάκισης:

α) ενός (1) τουλάχιστον έτους, εφόσον το συνολικό χρέος από κάθε αιτία, συμπεριλαμβανομένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του πίνακα χρεών, υπερβαίνει το ποσό "των εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ". β) τριών (3) τουλάχιστον ετών, εφόσον το συνολικό χρέος, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην ανωτέρω περίπτωση α’ , υπερβαίνει το ποσό "των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ".

Κατά τη σαφή αυτή διατύπωση του άρθρου 25, για κάθε πίνακα χρεών, που υποβάλλεται στον Εισαγγελέα με την αίτηση του προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ, ασκείται ξεχωριστή ποινική δίωξη, που περιλαμβάνει, ως μία πράξη, την μη καταβολή του συνολικού χρέους, που αναφέρεται στον πίνακα, το οποίον είναι δυνατόν να προέρχεται από οποιαδήποτε αιτία, χωρίς διάκριση πλέον και επιρροή ανάλογα με το ύψος και την προέλευση του κάθε επί μέρους χρέους του πίνακα.

Δεν πρόκειται, δηλαδή, λόγω της μη καταβολής ενός εκάστου χρέους του πίνακα, για κατ’ εξακολούθηση έγκλημα, ήτοι για περισσότερες πράξεις, τελεσθείσες με ενότητα δόλου, αλλά ο νόμος, κυριαρχικώς, θεωρεί, ότι τα περιεχόμενα σε κάθε πίνακα χρέη, μη καταβληθέντα, συνιστούν ένα και μόνον έγκλημα, της μη καταβολής του αθροίσματος των χρεών του πίνακα και δη με χρόνο τελέσεως, αφ’ ότου και αρχίζει ο χρόνος της παραγραφής του αδικήματος αυτού, την συμπλήρωση τετραμήνου από την καθυστέρηση της καταβολής του τελευταίου χρέους του πίνακα (ΑΠ 1095/2014).

Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου περί πλημμελημάτων, είναι πέντε έτη, αρχομένη από την ημέρα που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη. Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και ώσπου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν από τα τρία έτη για τα πλημμελήματα.

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1β’ , 370 εδ. β’ και 511 (όπως αυτό αντικ. με το άρθρο 50 παρ.5 του Ν. 3160/2003) του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξεως, εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως από τα δικαστήρια σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ειδικότερα δε ο Άρειος Πάγος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωσή της, αν εμφανισθεί ο αναιρεσείων και κριθεί και ένας λόγος αναιρέσεως βάσιμος, όπως εν προκειμένω, οφείλει, αυτεπαγγέλτως, να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 370 εδ.

β’ του ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, η αξιόποινη πράξη της μη καταβολής χρεών προς το δημόσιο, που αποδίδεται στον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα και για την οποίαν αυτός καταδικάστηκε με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, σε μετατραπείσα σε χρηματική ποινή φυλακίσεως δέκα πέντε (15) μηνών, συνίσταται στο ότι: "Στη Θεσσαλονίκη, από τις 31-3-2008 έως και τις 30-11-2010, με περισσότερες από μία πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, με πρόθεση, ως διευθύνων σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας με την επωνυμία ...

ΕΛΛΑΣ ΑΕ" καθυστέρησε την καταβολή ίων βεβαιωμένων στην αρμόδιο Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία χρεών της ανωτέρω εταιρίας προς το Δημόσιο, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, το δε συνολικό χρέος από κάθε αιτία, συμπεριλαμβανομένων κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του με .../2010 πίνακα χρεών, ο οποίος συνοδεύει την υπ’ αριθ.

πρωτ. .../13-12-2010 αίτηση του Προϊσταμένου της αρμοδίας ΔΌ.Υ. ΦΑΕ Θεσσαλονίκης υπερβαίνει το ποσό των εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, δεν κατέβαλε στο Δημόσιο το συνολικά ποσό των (1.287.546,29) ευρώ, το οποίο αφορά χρέη της ανωτέρω εταιρείας, που ήταν βεβαιωμένα και ληξιπρόθεσμα στην αρμόδια Δ.Ο.Ύ.

ΦΑΕ Θεσσαλονίκης όπως τα χρέη αυτά, κατά αριθμό και ημερομηνία βεβαίωσης οικονομικό έτος και είδος φάρου, ανάλυση του ποσού, απαιτητό μέρος για κάθε ένα και σε σύνολο, τρόπο πληρωμής και αριθμό ληξιπρόθεσμων δόσεων, ημερομηνίες λήξης της πρώτης; και της τελευταίας δόσης είναι τα εξής : α) ποσό 234,82 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 171,40 ευρώ, συνεισπραττόμενα 63,42 ευρώ) που βεβαιώθηκε δυνάμει της με αριθμό .../18-10-2007,- αφορά έξοδα διοικητικής εκτέλεσης οικονομικού έτους 2007, και έπρεπε να καταβληθεί εφάπαξ στις 30-11-2007, β) ποσό 240,72 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 177,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 63,72 ευρώ) που βεβαιώθηκε με την ...28- 11-2007 βεβαίωση αφορά έξοδα διοικητικής εκτέλεσης οικονομικού έτους 2007, και έπρεπε να καταβληθεί εφάπαξ στις 31-12-2007, γ) ποσό 19,39 ευρώ (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 14,80 ευρώ, συνεισπραττόμενα 4,59 ευρώ) που βεβαιώθηκε με την .../22-4-2008 βεβαίωση, αφορά έξοδα διοικητικής εκτέλεσης, οικονομικού έτους 2008 και έπρεπε να καταβληθεί εφάπαξ στις 30-5-2008, δ) ποσό 86.350,28 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 68.805,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 17,545,28 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά ΦΠΑ οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1996, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη στις 31-10-2008 και 28-11- 2008, ε) ποσό 360.939,26 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 287,601,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 73.338,26 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά ΦΠΑ οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη στις 31-10-2008 και 28-11-2008, στ) ποσό 735,50 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 586,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 149,50 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά ΦΠΑ οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη στις 31-10-2008 και 28-11-2008, ζ) ποσό 1.423,89 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1.143,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 280,89 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε τέσσερεις μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 30-1-2009, η) ποσό 310.287,57 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 251.245,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 59.042,57 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1996, που έπρεπε να. .

καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη δόση στις 31-10-2008 και η τελευταίο στις 31-3-2009, θ) ποσό 300.534,78 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 243,348,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 57,186,78 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση f οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 30-10-2008 και η τελευταία στις 31-3-2009.

ι) ποσό 200.999,97 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 162.753,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 38.246,97 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1998, που έπρεπε να καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 31-3-2009, ία) ποσό 1819,08 ευρώ, ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1467,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 352,08 ευρώ που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1996, που έπρεπε να καταβληθεί σε πέντε μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη σης 31-10-2001 και η τελευταία στις 27-2-2009, ιβ) ποσό 1819,74 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1467,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 352,74 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε πέντε μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 27-2-2009, ιγ) ποσό 2.216,84 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1760,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 456,84 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά πρόστιμο Κ.Β.Σ.

οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 2008, που έπρεπε να καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 31-3-2009 και ιδ) ποσό 19.924,45 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 19.630,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 294,45 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../09-09-2010 βεβαίωση αφορά Φ.Π.Α. οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1995, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 29-10-2010 και η τελευταία στις 30-11-2010, ήτοι συνολικά ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.

το ποσό των 1.287.546,29 ευρώ (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1.040.168,20 ευρώ, συνεισπραττόμενα 247.378,09 ευρώ).". Ήτοι ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε για την προβλεπόμενη και τιμωρούμενη από το άρθρο 25 παρ. 1 του ν. 1882/1990 σε βαθμό πλημμελήματος αξιόποινη πράξη, της μη καταβολής χρεών προς το δημόσιο, την οποίαν, κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις, τέλεσε την 31-3-2011, ήτοι τέσσερεις μήνες μετά την καταβολή, κατά την 30-11-2010, της τελευταίας δόσεως του μερικότερου ποσού των 19.924,45 ευρώ από το συνολικό ποσό των 1.287.546,29 ευρώ του υπ’ αριθμ. .../2010 πίνακα χρεών της Δ,Ο.Υ.

ΦΑΕ Θεσσαλονίκης. Επομένως, αφού από της 31-3-2011 τελέσεως της πράξεως αυτής και μέχρι του χρόνου συζητήσεως της υποθέσεως κατά την 12-10-2016 ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, είχε συμπληρωθεί ο χρόνος της παραγραφής της, χωρίς αυτός να ανασταλεί, κατά τα σχετικώς προαναφερόμενα, με την έγκυρη επίδοση του σχετικού κλητηρίου θεσπίσματος στον αναιρεσείοντα και δεδομένου ότι η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως και περιέχει τον προεκτεθέντα από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ’ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, ο οποίος κρίθηκε βάσιμος, πρέπει να ληφθεί αυτεπαγγέλτως υπόψη η κατά τα άνω μετά την δημοσίευση της προσβαλλόμενης αποφάσεως επελθούσα παραγραφή (άρθρο 511 του ΚΠΔ, όπως αντικ. με το άρθρο 50 παρ. 5 του Ν. 3160/2003), να αναιρεθεί η απόφαση αυτή και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη, που ασκήθηκε κατά του αναιρεσείοντος για την ως άνω πράξη, όπως ορίζεται στο διατακτικό, παρελκούσης της εξετάσεως των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 1616/8-5-2016 απόφαση του Α’ Τριμελούς Εφετείου (πλημ/των) Θεσσαλονίκης.

Παύει οριστικά την κατά του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Π. του Σ., κατοίκου ..., ασκηθείσα ποινική δίωξη για την αξιόποινη πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, που συνίσταται στο ότι: ""Στη …, από τις 31-3-2008 έως και τις 30-11-2010, με περισσότερες από μία πράξεις του που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος, με πρόθεση, ως διευθύνων σύμβουλος και νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας με την επωνυμία ...

ΕΛΛΑΣ ΑΕ" καθυστέρησε την καταβολή ίων βεβαιωμένων στην αρμόδιο Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία χρεών της ανωτέρω εταιρίας προς το Δημόσιο, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών, το δε συνολικό χρέος από κάθε αιτία, συμπεριλαμβανομένων κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων μέχρι την ημερομηνία σύνταξης του με .../2010 πίνακα χρεών, ο οποίος συνοδεύει την υπ’ αριθ.

πρωτ. .../13-12-2010 αίτηση του Προϊσταμένου της αρμοδίας Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Θεσσαλονίκης υπερβαίνει το ποσό των εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ. Συγκεκριμένα, στον παραπάνω τόπο και χρόνο, δεν κατέβαλε στο Δημόσιο το συνολικά ποσό των (1.287.546,29) ευρώ, το οποίο αφορά χρέη της ανωτέρω εταιρείας, που ήταν βεβαιωμένα και ληξιπρόθεσμα στην αρμόδια Δ.Ο.Ύ.

ΦΑΕ Θεσσαλονίκης όπως τα χρέη αυτά, κατά αριθμό και ημερομηνία βεβαίωσης οικονομικό έτος και είδος φάρου, ανάλυση του ποσού, απαιτητό μέρος για κάθε ένα και σε σύνολο, τρόπο πληρωμής και αριθμό ληξιπρόθεσμων δόσεων, ημερομηνίες λήξης της πρώτης; και της τελευταίας δόσης είναι τα εξής : α) ποσό 234,82 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 171,40 ευρώ, συνεισπραττόμενα 63,42 ευρώ) που βεβαιώθηκε δυνάμει της με αριθμό .../18-10-2007,- αφορά έξοδα διοικητικής εκτέλεσης οικονομικού έτους 2007, και έπρεπε να καταβληθεί εφάπαξ στις 30-11-2007, β) ποσό 240,72 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 177,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 63,72 ευρώ) που βεβαιώθηκε με την ...28- 11-2007 βεβαίωση αφορά έξοδα διοικητικής εκτέλεσης οικονομικού έτους 2007, και έπρεπε να καταβληθεί εφάπαξ στις 31-12-2007, γ) ποσό 19,39 ευρώ (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 14,80 ευρώ, συνεισπραττόμενα 4,59 ευρώ) που βεβαιώθηκε με την .../22-4-2008 βεβαίωση, αφορά έξοδα διοικητικής εκτέλεσης, οικονομικού έτους 2008 και έπρεπε να καταβληθεί εφάπαξ στις 30-5-2008, δ) ποσό 86.350,28 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 68.805,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 17,545,28 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά ΦΠΑ οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1996, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη στις 31-10-2008 και 28-11- 2008, ε) ποσό 360.939,26 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 287,601,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 73.338,26 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά ΦΠΑ οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη στις 31-10-2008 και 28-11-2008, στ) ποσό 735,50 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 586,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 149,50 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά ΦΠΑ οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη στις 31-10-2008 και 28-11-2008, ζ) ποσό 1.423,89 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1.143,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 280,89 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε τέσσερεις μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 30-1-2009, η) ποσό 310.287,57 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 251.245,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 59.042,57 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1996, που έπρεπε να καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη δόση στις 31-10-2008 και η τελευταίο στις 31-3-2009, θ) ποσό 300.534,78 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 243,348,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 57,186,78 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση f οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 30-10-2008 και η τελευταία στις 31-3-2009.

ι) ποσό 200.999,97 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 162.753,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 38.246,97 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1998, που έπρεπε να καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 31-3-2009, ία) ποσό 1819,08 ευρώ, ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1467,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 352,08 ευρώ που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1996, που έπρεπε να καταβληθεί σε πέντε μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη σης 31-10-2001 και η τελευταία στις 27-2-2009, ιβ) ποσό 1819,74 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1467,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 352,74 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά εισόδημα οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1997, που έπρεπε να καταβληθεί σε πέντε μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 27-2-2009, ιγ) ποσό 2.216,84 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1760,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 456,84 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../18-9-2008 βεβαίωση αφορά πρόστιμο Κ.Β.Σ.

οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 2008, που έπρεπε να καταβληθεί σε έξι μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 31-10-2008 και η τελευταία στις 31-3-2009 και ιδ) ποσό 19.924,45 ευρώ, (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 19.630,00 ευρώ, συνεισπραττόμενα 294,45 ευρώ) που βεβαιώθηκαν με την με αριθμό .../09-09-2010 βεβαίωση αφορά Φ.Π.Α. οριστική βεβαίωση, οικονομικού έτους 1995, που έπρεπε να καταβληθεί σε δύο μηνιαίες δόσεις και δη η πρώτη στις 29-10-2010 και η τελευταία στις 30-11-2010, ήτοι συνολικά ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.

το ποσό των 1.287.546,29 ευρώ (ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο 1.040.168,20 ευρώ, συνεισπραττόμενα 247.378,09 ευρώ).".

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ