Greece Supreme Court dismisses appeal against City Council but allows appeal against State regarding land compensation.

Απόφαση 1822 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1822/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Κωνσταντίνα Χριστοπούλου, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Μ. Α. του Γ., 2. Ε. Κ. του Ι., 3. Κ. Κ. του Ι., 4. Μ. συζ. Α. Μ. το γένος Α. Ψ., 5.Α. Γ. του Π., 6. Χ. Γ. του Π., 7. Ε. συζ. Π. Γ., το γένος Α. Ψ., 8. Α. χας Ν. Γ., το γένος Γ. Κ., κατοίκων όλων ... και 9. Δήμου Ηρακλείου που εδρεύει στο Ηράκλειο Κρήτης, που εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μανούσο Ξενάκη που ανεκάλεσε την δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως και ο 9ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Πυροβολάκη που ανεκάλεσε την δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-4-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 223/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 290/2010 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείων με την από 2-12-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 12-4-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης καθό μέρος που στρέφεται κατά του Δήμου Ηρακλείου, 2. την αναίρεση της κατά παραδοχή του τρίτου λόγου και 3. την απόρριψη των λοιπών λόγων αναίρεσης.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 558 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι η αναίρεση απευθύνεται κατ' εκείνων, οι οποίοι ήσαν διάδικοι στην δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα σχετικά δικόγραφα, οι οκτώ πρώτοι αναιρεσίβλητοι, ισχυριζόμενοι ότι είναι δικαιούχοι, λόγω ρυμοτομίας των ακινήτων των, της αναγνωρισθείσης τελεσιδίκως αποζημιώσεως, άσκησαν την ένδικη αγωγή κατά των, κατ' εκείνους, υποχρέων προς καταβολήν της αποζημιώσεως, Δήμου Ηρακλείου και Ελληνικού Δημοσίου.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου, με την υπ' αριθ. 223/2007 απόφασή του, απέρριψε την αγωγή ως προς τον Δήμο και δέχθηκε αυτήν ως προς το Ελληνικό Δημόσιο. Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκαν δύο εφέσεις, ήτοι α') η από 28-11-2007 έφεση των εναγόντων - δικαιούχων της αποζημιώσεως κατά του Δήμου Ηρακλείου, ως προς τον οποίο απερρίφθη η αγωγή τους, β') η από 9-7-2007 έφεση του Ελληνικού Δημοσίου, την οποία απηύθυνε κατά των εναγόντων.

Εν όψει της δευτέρας εφέσεως, οι ενάγοντες - εφεσίβλητοι άσκησαν την από 2-11-2007 ανακοίνωση της δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση κατά του Δήμου Ηρακλείου. Όσον αφορά την ανακοίνωση της δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση, το μεν Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του την απέρριψε ως απαράδεκτη, επειδή ασκήθηκε το πρώτον ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, ο δε Δήμος Ηρακλείου αρνήθηκε την ανακοίνωση με την προσεπίκληση και δεν υπεισήλθε με παρέμβαση στην με την έφεση του Ελληνικού Δημοσίου ανοιγείσα δίκη και έτσι δεν κατέστη διάδικος σε αυτήν.

Επομένως, η κρινομένη αναίρεση του Ελληνικού Δημοσίου, καθ' ό μέρος στρέφεται κατά του Δήμου Ηρακλείου, ο οποίος δεν υπήρξε αντίδικός του ενώπιον του Εφετείου, είναι απαράδεκτη. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 περ. α' Κ.Πολ.Δ., "Αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών ...".

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Με το λόγο αυτό, ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λ.π. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν.

Εξ άλλου, όπως προκύπτει από το άρθρο 471 Α.Κ. με σύμβαση που συνάπτει με τον δανειστή, μπορεί κάποιος να αναδεχθεί ξένο χρέος, έτσι ώστε να υπεισέλθει αυτός στη θέση του οφειλέτη και ο τελευταίος να απαλλαγεί. Τέτοια στερητική αναδοχή επέρχεται και με διάταξη νόμου, τούτο όμως πρέπει να ορίζεται ειδικά στη διάταξη αυτή.

Το υφιστάμενο χρέος μπορεί να αναληφθεί, είτε ολόκληρο, είτε κατά τμήμα μόνο. Σε αμφίβολες δε περιπτώσεις πρέπει να γίνει δεκτό, αν δεν προκύπτει κάτι άλλο από τη συμφωνία των μερών ή τη διάταξη του νόμου, με την οποία επήλθε η αναδοχή, ότι το χρέος μεταβιβάζεται στο νέο οφειλέτη, σε όποια έκταση βρίσκεται κατά τον χρόνο κατάρτισης της σύμβασης ή δημοσίευσης του νόμου. (Α.Π. 984/2006).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 6 παρ. 1, 2, 3 Ν. 5269/1931 "Άδειες οικοδομής, επισκευών κ.λ.π. ρυμοτομουμένων ακινήτων", "1. Υπόχρεοι προς καταβολήν της αποζημιώσεως δια την απαλλοτρίωσιν ακινήτων καταλαμβανομένων υπό των υπό του εγκεκριμένου σχεδίου προβλεπομένων χώρων ως κοινοχρήστων, ήτοι οδών, πλατειών, αλσών κ.λ.π., είναι ο δήμος ή κοινότης και οι ιδιοκτήται κατά τους ακολούθους όρους και αναλογίας. 2.

Δια τα επί του απαλλοτριωτέου οικόπεδου κτίρια, φυτείας, φρέατα και λοιπάς εν γένει ακινήτους εγκαταστάσεις υπόχρεως είναι ο δήμος ή κοινότης. 3. Δια αυτό τούτο το απαλλοτριωτέον οικόπεδον, συνυπόχρεοι καθίστανται ο τε Δήμος ή η Κοινότης και οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήται, θεωρουμένων ως τοιούτων των ιδιοκτητών ακινήτων, ών τα οικόπεδα έχουν ή δύνανται να αποκτήσουν δια προσκυρώσεων ή τακτοποιήσεων πρόσωπον επί του εν ώ περιλαμβάνεται το απαλλοτριωτέον ακίνητον κατά τα ανωτέρω παρ. 1 χώρου...", κατά δε το άρθρο 1 παρ. 1 Ν.Δ. 632/1970 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 Ν.Δ. 1143/1972, "Το Δημόσιο επισπεύδον την διάνοιξιν οδών, πλατείων, αλσών και λοιπών κοινοχρήστων χώρων, προβλεπομένων υπό των εγκεκριμένων σχεδίων των πόλεων, αναλαμβάνει τα κατά την διαδικασίαν της απαλλοτριώσεως δικαιώματα και υποχρεώσεις των κατά τόπον αρμοδίων δήμων ή κοινοτήτων διεξάγον τας σχετικάς προς την απαλλοτρίωσιν δίκας.

Η τοιαύτη υπό του δημοσίου επίσπευσις εκδηλούται δια της παρακαταθέσεως της αποζημιώσεως και αφορά μόνον εις τα ακίνητα δι' ά η παρακατάθεσις. Αι διατάξεις της παρούσης παραγράφου έχουν εφαρμογήν και επί απαλλοτριώσεων, αίτινες επεσπεύθησαν από 1ης Ιανουαρίου 1947. Τυχόν καταβληθείσαι υπό των δήμων ή κοινοτήτων αποζημιώσεις δια τοιαύτας απαλλοτριώσεις θεωρούνται καλώς γενόμεναι και δεν δημιουργούν υπέρ του οικείου δήμου ή κοινότητος δικαίωμα αναζητήσεως των καταβληθέντων εις βάρος του Δημοσίου, βάσει του παρόντος".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι όταν πρόκειται για αναγκαστική απαλλοτρίωση προς διάνοιξη οδών, πλατειών, αλσών και λοιπών κοινοχρήστων χώρων, οι οποίοι προβλέπονται από τα εγκεκριμένα σχέδια πόλεων, η ανάληψη από το Δημόσιο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των οικείων Δήμων και Κοινοτήτων και η διεξαγωγή από αυτό των σχετικών δικών προϋποθέτει επίσπευση από το Δημόσιο.

Η επίσπευση αυτή εκδηλώνεται αποκλειστικώς με την παρακατάθεση από το Δημόσιο της αποζημιώσεως και αφορά μόνον στα ακίνητα για τα οποία έγινε η παρακατάθεση. Έτσι, το Δημόσιο καθίσταται διάδικος στις δίκες της απαλλοτριώσεως και μόνον αυτό νομιμοποιείται ενεργητικώς ή παθητικώς, αφού με τον τρόπο αυτόν επέρχεται στερητική αναδοχή αλλότριου χρέους από τον νόμο (Α.Π. 1917/2005, Α.Π. 1934/1984).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του τα εξής: "... Για την εφαρμογή του εγκεκριμένου σχεδίου της πόλεως του Ηρακλείου σε τμήμα της οδού ..., μεταξύ των οδών ... και ..., εκδόθηκε η με αριθμό 34/1995 πράξη προσκύρωσης και ρυμοτόμησης και αναλογισμού αποζημίωσης των ιδιοκτησιών των εναγόντων του Τμήματος Πολεοδομίας του Δήμου Ηρακλείου, με το συνοδεύον αυτήν από 1-12-1987 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού κτηματογράφησης Ι.

Ρ., η οποία κυρώθηκε με την με αριθμό Τ.Π 4778/6877/88 απόφαση του Νομάρχη Ηρακλείου και η οποία έχει καταστεί ήδη οριστική και αμετάκλητη. Σύμφωνα με την παραπάνω πράξη απαλλοτριώθηκαν τμήματα των ακινήτων των εναγόντων που βρίσκονται επί της οδού ..., μεταξύ της Λ.... και της Οδού ... και συγκεκριμένα: 1. ... Ο Δήμος Ηρακλείου κατέθεσε την με γενικό αριθμό 4704/ΑΠ/59/2005 αίτησή του για καθορισμό προσωρινής τιμής μονάδος κατά των εναγόντων και άλλων φερομένων ως ιδιοκτητών, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, επί της οποίας το παραπάνω Δικαστήριο εξέδωσε την με αριθμό 218/4704/59/2001 απόφασή του με την οποία καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος για το οικόπεδο και τα επικείμενα.

Συγκεκριμένα, καθόρισε την τιμή ... Με την από 5-10-2002 και με αριθμό πρωτ. 635/2002 αίτηση εναντίον του Δήμου Ηρακλείου ενώπιον του Εφετείου Κρήτης οι ενάγοντες ζήτησαν τον οριστικό προσδιορισμό τιμής μονάδος για τα παραπάνω ακίνητα και τα επικείμενα, καθώς και τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εναπομένοντα τμήματα των ακινήτων τους, λόγω μείωσης της αξίας τους εξ αιτίας της παραπάνω απαλλοτρίωσης.

Το Εφετείο Κρήτης με την με αριθμό 362/2003 απόφασή του όρισε τιμές οριστικής μονάδος ως εξής: 1) για μεν το οικόπεδο ... επέβαλε δε σε βάρος του Δήμου Ηρακλείου τα δικαστικά έξοδα των εναγόντων, τα οποία όρισε σε ποσοστό τρία τοις εκατό (3%) επί της αναλογούσης αποζημίωσης και επί πλέον ποσό 53 ευρώ για κάθε έναν από τους αιτούντες.

Στη συνέχεια, κατατέθηκε η με χρονολογία 5-9-2003 και με αριθμό πρωτ. 734/2003 νέα αίτηση των εναγόντων κατά του Δήμου Ηρακλείου, ενώπιον του Εφετείου Κρήτης, για τον καθορισμό της ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εναπομένοντα τμήματα των ακινήτων τους, λόγω μείωσης της αξίας τους εξ αιτίας της παραπάνω απαλλοτρίωσης.

Επί της αιτήσεως αυτής, εκδόθηκε η με αριθμό 403/2004 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, με την οποία προσδιορίστηκε η ιδιαίτερη αποζημίωση, για τα τμήματα των ακινήτων που τους απομένουν, στο ποσό των διακοσίων δύο ευρώ και πενήντα λεπτών (202,50 ευρώ) για κάθε τετραγωνικό μέτρο οικοπέδου που απομένει. Επέβαλε δε σε βάρος του Δήμου Ηρακλείου και τα δικαστικά έξοδα των εναγόντων, τα οποία όρισε σε ποσοστό τρία τοις εκατό (3%) επί της αναλογούσης αποζημιώσεως και επί πλέον σε τριάντα έξι (36) ευρώ για κάθε αιτούντα.

Σύμφωνα λοιπόν με την με αριθμό 362/2002 απόφαση του Εφετείου Κρήτης πρέπει να καταβληθούν στους ενάγοντες ως αποζημίωση για τα απαλλοτριωθέντα τμήματα των ακινήτων τους και τα ευρισκόμενα επ' αυτών επικείμενα τα παρακάτω ποσά: 1. ... Σύμφωνα δε με την με αριθμό 403/2004 απόφαση του Εφετείου Κρήτης πρέπει να καταβληθούν στους ενάγοντες ως ιδιαίτερη αποζημίωση για τα τμήματα των ακινήτων τους που απομένουν μετά την απαλλοτρίωση τα παρακάτω ποσά: 1.

Για το εναπομένον ακίνητο των τριών πρώτων από αυτούς ... Δηλαδή, σύμφωνα με την απόφαση αυτή, στους τρεις πρώτους ενάγοντες πρέπει να καταβληθεί συνολικά το ποσό των 22.554,84 ευρώ ... 2. Για το εναπομένον ακίνητο των 4ης έως και 8ης από τους ενάγοντες: ... Δηλαδή σύμφωνα με την απόφαση αυτή, στους λοιπούς ενάγοντες πρέπει να καταβληθεί συνολικά το ποσό των 54.616,44 ευρώ =(52.955,77+1.660,67).

Με βάση όλα τα παραπάνω οι ιδιοκτήτριες του πρώτου ακινήτου δικαιούνται από όλες τις αιτίες το συνολικό ποσό των (18.624,24 + 22.554,84) =41.179,08 ευρώ και οι ιδιοκτήτες του δευτέρου ακινήτου το συνολικό ποσό των (14.515,06 + 54.616,44)= 69.131,50 ευρώ. Από τα παραπάνω ποσά και μετά την έκδοση της με αριθμό 218/4704/59/01 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, οι ιδιοκτήτριες του πρώτου ακινήτου (1η,2η και 3η των εναγόντων) έχουν λάβει μέχρι σήμερα το ποσό των 16.800,73 ευρώ για την αξία του απαλλοτριωθέντος οικοπέδου και των επ' αυτού επικειμένων που ορίστηκε με την 218/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου και οι ιδιοκτήτες του δευτέρου ακινήτου (4η,5ος, 6ος, 7η και 8η των εναγόντων) το ποσό των 13.611,45 ευρώ για την αξία του απαλλοτριωθέντος οικοπέδου και των επ' αυτού επικειμένων που ορίστηκε με την παραπάνω απόφαση.

Τα επιδικασθέντα ποσά σύμφωνα με την με αριθμό 218/4704/59/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, παρακατατέθηκαν στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων από το Ελληνικό Δημόσιο ... Παραμένει, λοιπόν, οφειλόμενο το ποσό των 24.378,35 ευρώ στις ιδιοκτήτριες του πρώτου ακινήτου και το ποσό των 55.520,05 ευρώ, που αφορά αξία οικοπέδου, την επιδικασθείσα ιδιαίτερη αποζημίωση λόγω μείωσης της αξίας του εναπομένοντος και την επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη.

Περαιτέρω, με την με αριθμό 581/945/35/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου οι ενάγοντες αναγνωρίστηκαν δικαιούχοι της αποζημίωσης που προκύπτει από την παραπάνω απαλλοτρίωση ως εξής: ... Τα ως άνω ποσά πρέπει να υποχρεωθεί το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει στους ενάγοντες νομιμοτόκως από την επομένη ημέρα που έγινε η επίδοση της αγωγής, διότι στις ανωτέρω δίκες που προηγήθηκαν δεν ήταν διάδικος το Ελληνικό Δημόσιο και δεν του κοινοποιήθηκαν οι ως άνω δικαστικές αποφάσεις ...".

Από τα ανωτέρω έπεται, ότι εφόσον, σύμφωνα με τις παραδοχές του Εφετείου, το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο μετά από την δημοσίευση της υπ' αριθ. 218/2001 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου παρακατέθεσε την προσωρινώς καθορισθείσα με αυτήν αποζημίωση κατά την 1-8-2002 για λογαριασμό των αναιρεσιβλήτων, έκτοτε εκδηλώθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο η πρόθεση για την εκ μέρους του επίσπευση των σχετικών με την απαλλοτρίωση δικών.

Με τον τρόπο αυτόν επήλθε η αναφερθείσα στην αρχή στερητική αναδοχή χρέους, με συνέπεια εις το εξής να αποκλείεται η συμμετοχή στις δίκες της απαλλοτριώσεως, οι οποίες επρόκειτο να ακολουθήσουν, ο Δήμος Ηρακλείου και να καθίσταται πλέον σε αυτές διάδικος μόνο το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο ενομιμοποιείτο ενεργητικώς και παθητικώς.

Ως εκ τούτου, οι αναιρεσίβλητοι απαραδέκτως απηύθυναν τις αιτήσεις τους α') περί καθορισμού της οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως και β') περί καθορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως, λόγω της απομειώσεως την οποία υπέστησαν συνεπεία της ρυμοτομίας τα εναπομείναντα τμήματα των ακινήτων των, κατά του Δήμου Ηρακλείου και όχι κατά του Ελληνικού Δημοσίου και οι εκδοθείσες εν τέλει επί των αιτήσεων αυτών σχετικές αποφάσεις ουδόλως δεσμεύουν, ούτε και υποχρεώνουν το Δημόσιο στην καταβολή των καθορισθέντων για τις αποζημιώσεις χρηματικών ποσών, αφού οι αποφάσεις αυτές αφορούν αλλά, εκτός του Ελληνικού Δημοσίου πρόσωπα.

Το ίδιο βεβαίως ισχύει και όσον αφορά την απόφαση περί αναγνωρίσεως των δικαιούχων της αποζημιώσεως, εάν η σχετική δίκη διεξήχθη υπό τις ίδιες συνθήκες. Επομένως, το Εφετείο, με το να δεχθεί τα αντίθετα και να υποχρεώσει το Ελληνικό Δημόσιο, να καταβάλει τις ως άνω αποζημιώσεις στους αναιρεσίβλητους, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., καθόσον παραβίασε τις αναφερθείσες στην αρχή διατάξεις και ο σχετικός τρίτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος, παρελκούσης μετά ταύτα τις ερεύνης των λοιπών λόγων.

Ακολούθως, πρέπει 1) να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, καθ' ό μέρος στρέφεται κατά του Δήμου Ηρακλείου και να καταδικασθεί το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου και 2) να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση όσον αφορά τους λοιπούς αναιρεσίβλητους, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., στο ίδιο Εφετείο, το οποίο εξέδωσε την απόφαση, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή. Τέλος, πρέπει να καταδικασθούν οι λοιποί αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-12-2010 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, καθ' ό μέρος στρέφεται κατά του αναιρεσίβλητου Δήμου Ηρακλείου, για αναίρεση της υπ' αριθ. 290/2010 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του ιδίου αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Αναιρεί την ως άνω απόφαση του Εφετείου Κρήτης, όσον αφορά τους λοιπούς αναιρεσίβλητους.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους ιδίους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ