Supreme Court dismisses appeal regarding evidence evaluation and failure to consider prior appeal arguments.

Απόφαση 1822 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1822/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαϊου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μαντζουράνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ... και 2. ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεοφάνη Αρχιμανδρίτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-1-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 70/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 666/2005 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17-11-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Σίδερης ανέγνωσε την από 7-3-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. O πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι). Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 περ. β του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Πράγμα συνεπώς, υπό την έννοια αυτή, αποτελεί και ο λόγος της έφεσης που περιέχει παράπονο κατά της κρίσης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ισχυρισμός του εκκαλούντος ή έγινε δεκτός ισχυρισμός του εφεσιβλήτου. Δεν στοιχειοθετείται όμως ο λόγος αυτός αν ο ισχυρισμός που δεν λήφθηκε υπόψη είναι μη νόμιμος και συνεπώς δε θεωρείται ουσιώδης, αφού δεν ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ Α.Π 2/1989).

Επίσης δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ ΑΠ 11/1996.) Επομένως, ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 8 περ.

β Κ.Πολ.Δ, γιατί δεν εξήτασε προταθέντα λόγο έφεσης ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εκτίμησε εσφαλμένως ότι " το ισόγειο διαμέρισμα εξαιρέθηκε, με το ... συμβόλαιο του σ/φου Βόλου Αγησιλάου Μακρυγιάννη, από την συγκεκριμένη δικαιοπραξία, αποδεικνυομένου έτσι εμμέσως, πλην σαφώς, ότι ο αποβιώσας αδελφός της την αναγνώριζε ως συνιδιοκτήτρια του επιδίκου ακινήτου ", πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, καθ' όσον το Εφετείο δεν παρείδε τον ως άνω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, αλλά, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, τον αντιμετώπισε και τον απέρριψε στην ουσία του, δεχθέν ότι με το εν λόγω συμβόλαιο ο δικαιοπάροχος των αναιρεσιβλήτων ... (αδελφός της αναιρεσείουσας) συνέστησε οριζόντια ιδιοκτησία επί του υπογείου, ισογείου και πρώτου ορόφου, μετά του δικαιώματος ανεγέρσεως δευτέρου ορόφου επί του επιδίκου και επομένως ότι το ισόγειο δεν εξαιρέθηκε από την εν λόγω δικαιοπραξία και ότι η αναιρεσείουσα ουδέποτε άσκησε στο επίδικο οποιαδήποτε φανερή διακατοχική πράξη, ως συννομέας αυτού κατά το 1/2 εξ' αδιαιρέτου, αλλά διέμενε στο ισόγειο της οικοδομής αυτής με παρακλητική σχέση.

II). Ο λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αρ. 12 του ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη απόδειξης μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη που, δεσμευτικά γι' αυτό, καθορίζει ο νόμος και δεν στοιχειοθετείται όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, όπως έχει το δικαίωμα από το νόμο (άρθρο 340 Κ.Πολ.Δ), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά το νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με άλλα, μεγαλύτερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από τα άλλα αυτά.

Εξ' άλλου, δεν θεμελιώνει λόγο αναίρεσης η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφασή του ποία αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν για άμεση και ποία για έμμεση απόδειξη ή να καθορίσει τη σχέση και επιρροή τους στα αποδεικτέα θέματα. Περαιτέρω από τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 561 του αυτού Κώδικα προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο, εκτός α) αν παραβιάσθηκαν κανόνες δικαίου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί ή β) αν υπάρχει λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως ή για παραμόρφωση εγγράφου.

Στην προκειμένη περίπτωση με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την έφεσή της και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε απορριφθεί η αναγνωριστική της κυριότητας ακινήτου αγωγή της, στηρίχθηκε μόνο στις καταθέσεις των μαρτύρων των αναιρεσιβλήτων, αποδίδοντας μικρότερη αποδεικτική δύναμη στις ένορκες βεβαιώσεις των ...

και ..., που είχαν ληφθεί νόμιμα, χωρίς επαρκή αιτιολογία, επί πλέον δε αντιπαρήλθε την κατάθεση του μάρτυρα αποδείξεως ..., χωρίς να εκτιμήσει το περιεχόμενό της και χωρίς να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους απέδωσε μειωμένη ή καθόλου αποδεικτική δύναμη στην κατάθεση αυτή. Οι παραπάνω όμως λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι γιατί οι προβαλλόμενες μ' αυτούς πιο πάνω αιτιάσεις, αναγόμενες στην, στάθμιση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και την εκτίμηση αυτών που κατέθεσαν, δεν μπορούν να θεμελιώσουν λόγο αναιρέσεως, υπό την επίκληση δε της πλημμέλειας που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθμ. 12 του Κ.Πολ.Δ.

πλήττεται η ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων. III). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. β Κ.Πολ.Δ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποίησε ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα διδάγματα της κοινής πείρας, για την ανεύρεση με βάση αυτά της αληθινής εννοίας κανόνα δικαίου ή την υπαγωγή σ` αυτόν των πραγματικών περιστατικών της διαφοράς και όχι όταν παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τα τους τέταρτο και πέμπτο λόγους της αναιρέσεως, προβάλλεται ότι το Εφετείο παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, καθ' όσον με την προσβαλλομένη απόφαση α) δεν εκτίμησε το αποδεδειγμένο γεγονός ότι " η αναιρεσείουσα κατοικεί στο ισόγειο του ακινήτου και το χρησιμοποιεί ως συννομέας επί τριάντα και πλέον συναπτά έτη ...

Και μόνο αυτό το γεγονός κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας βεβαιώνει ότι αυτή ήταν καταφανώς συννομέας του επιδίκου ", και β) δεν έλαβε υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 559 (αριθ.1 εδ. β και 19) του Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 340 εδ. 2 το ' κραυγάζον' στοιχείο ότι " δηλαδή δεν ήταν δυνατόν αυτή να κατοικεί επί τρεις δεκαετίες στο επίδικο χωρίς κανένα δικαίωμα παρά μόνο με την παρακλητική σχέση όπως διατείνεται η προσβαλλομένη".

Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως, από τους αριθ. 1εδ.β και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι η αποδιδομένη με αυτούς αιτίαση αναφέρεται στην εκτίμηση των αποδείξεων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17.11.2005 αίτηση της ..., για αναίρεση της 666/2005 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ