Appeal dismissed for inadmissibility due to improper service of summons and second retrial by same court.

Απόφαση 1820 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1820/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νίκη Κατσιαούνη και Απόστολο Φωτόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 12 Μαρτίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Α. Α., για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κ. Π. του Φ., κατοίκου ... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγγελική Νικολοπούλου, η oποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Δημόσιας Επιχείρησης με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "Ο.Σ.Ε. Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, και 2. ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΝΑ.ΕΜΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε. - ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε. - ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)". Η 1η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αριστείδη Γκέρδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις και η 2η δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ...-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 35850/2008 του ίδιου Δικαστηρίου, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης λόγω αρμοδιότητας, 2329/2013 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, 778/2018 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 80/2020 απόφαση του Α1' τμήματος του Αρείου Πάγου, που διορθώθηκε με την 1024/2020 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, η οποία αναίρεσε την ως άνω 778/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για περαιτέρω εκδίκαση. Κατόπιν της απόφασης αυτής εκδόθηκε η 1805/2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-10-2023 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων της στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παράγραφος 2 ΚΠολΔ, αν τη συζήτηση της αναίρεσης επισπεύδει ο αντίδικος του διαδίκου που δεν έχει εμφανιστεί ή έχει εμφανιστεί, αλλά δεν μετέχει σε αυτή προσηκόντως, ερευνάται αν ο διάδικος που απουσιάζει ή δεν παρίσταται με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 175/2023).

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 568 παρ. 4 του ιδίου κώδικα, αν ο αναιρεσείων επισπεύδει τη συζήτηση, η κλήση συντάσσεται κάτω από αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης που έχει κατατεθεί και επιδίδεται στον καλούμενο (αναιρεσίβλητο) εξήντα (60) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο, εάν ο τελευταίος διαμένει στην Ελλάδα. Η εξηκονθήμερη αυτή προθεσμία αρχίζει να τρέχει - σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 144 παρ.1 του ΚΠολΔ - από την επομένη της επίδοσης ημέρα και λήγει την προηγουμένη ημέρα της δικασίμου (ΟλΑΠ 33/1996). Η τυχόν εκπρόθεσμη κλήτευση, αν ο καλούμενος διάδικος δεν παρέστη ή δεν παρέστη με το τρόπο που ορίζει ο νόμος, καθιστά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης απαράδεκτη (άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμό ...-2024 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, Γ. Ν. Β., την οποία επικαλείται και προσκομίζει νόμιμα η αναιρεσείουσα, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο α) της από 12-10-2023 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2548-238/12-10-2023 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 1805/6-9-2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, β) της από 9-11-2023 πράξης της Προέδρου του Αρείου Πάγου με την οποία ορίσθηκε το παρόν Τμήμα ως αρμόδιο για την εκδίκαση της αίτησης και γ) της από 9-11-2023 πράξης του Προέδρου του παρόντος Τμήματος με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος για την εκδίκαση της υπόθεσης αυτή που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης, όπως και κλήση να παραστεί σε αυτή, επιδόθηκε με επιμέλεια της αναιρεσείουσας - η οποία επισπεύδει τη συζήτηση - προς τη δεύτερη αναιρεσίβλητη, ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΝΑ-ΕΜΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε." και έδρα τη Θεσσαλονίκη ως οιονεί καθολική διάδοχο της αρχικά δεύτερης εναγομένης, κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.-ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)" και έδρα τον Πειραιά.

Από την επομένη, όμως, ημέρα κατά την οποία διενεργήθηκε η επίδοση (13-1-2024) έως και την προηγούμενη ημέρα της δικασίμου (11-3-2024) παρήλθαν κατά το τρέχον ημερολογιακό έτος - με τον συνυπολογισμό και της 29-2-2024 - πενήντα εννέα (59) και όχι εξήντα (60) ημέρες. Η δεύτερη αναιρεσίβλητη επομένως δεν κλητεύθηκε εμπρόθεσμα.

Επειδή περαιτέρω η ίδια διάδικος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε νόμιμα στο ακροατήριο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά εγγραφής της στο πινάκιο και δεν κατέθεσε δήλωση - σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ - ότι δεν θα παραστεί στην εκφώνηση της υπόθεσης - η συζήτηση της αναίρεσης ως προς τη δεύτερη αναιρεσίβλητη πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη (άρθρα 573 παρ. 1, 144 παρ. 1, 126 παρ. 1 γ, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 και 3 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται και στο διατακτικό.

2. Με την από 12-10-2023 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2548-238/12-10-2023 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμό 1805/6-9-2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης - η οποία εκδόθηκε ερήμην - και όχι, όπως από παραδρομή αναφέρεται σε αυτή, αντιμωλία - της δεύτερης εφεσίβλητης και ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης, ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΝΑ-ΕΜΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε." και έδρα τη Θεσσαλονίκη ως οιονεί καθολικής διαδόχου της αρχικά δεύτερης εναγομένης, κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.- ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)" και έδρα τον Πειραιά και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων α) επί της από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεσης που είχε ασκήσει η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα και β) επί της από 25-1-2016 με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 289/29-1-2016 έφεσης που είχε ασκήσει η πρώτη εναγομένη και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη κατά της υπ' αριθμό 2329/1-2-2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Η εκκαλουμένη απόφαση είχε εκδοθεί αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία (άρθρα 215 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν, πριν αντικατασταθούν από το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του ν. 4335/2015, Φ.Ε.Κ. Α 87/23-7-2015) επί της από ...-2007 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 44899/5-10-2007 αγωγής, την οποία είχε ασκήσει η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα κατά της πρώτης εναγομένης και ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης και της αρχικά δεύτερης εναγομένης, κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.- ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)" και έδρα τον Πειραιά.

Η αναιρεσείουσα όμως απαραδέκτως αιτείται να αναιρεθεί η απόφαση που προσβάλλεται και ως προς το κεφάλαιό της, με το οποίο απορρίφθηκε κατ' ουσία η από 25-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 289/29-1-2016 έφεση που είχε ασκήσει η (πρώτη) αναιρεσίβλητη και τότε εκκαλούσα, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος Α.Ε." και έδρα την Αθήνα, κατά της υπ' αριθμό 2329/1-2-2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, διότι η έφεση αυτή, η οποία στρεφόταν κατά της αναιρεσείουσας- τότε εφεσίβλητης, απορρίφθηκε κατ'ουσία με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση με συνέπεια η αναιρεσείουσα ως διάδικος που είχε νικήσει να μην έχει έννομο συμφέρον να προσβάλλει την αναιρεσιβαλλομένη και ως προς το κεφάλαιό της αυτό (άρθρα 68 και 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ).

Κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, επειδή οι διάδικοι ομολογούν ότι η αναιρεσιβαλλομένη δεν επιδόθηκε, και γενικά παραδεκτά (άρθρα 552, 553 παρ. 1 β, 556 παράγραφος 1, 558, 564 παράγραφος 3 και 566 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ). Πρέπει επομένως να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). 3.

Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 παράγραφος 2 του ΚΠολΔ) προκύπτουν τα εξής: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, Κ. Π. του Φ., κάτοικος ..., στην από ...-2007 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 44899/5-10-2007 αγωγή της- την οποία είχε απευθύνει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και είχε στρέψει κατά της πρώτης εναγομένης και ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης, ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος", το διακριτικό τίτλο "Ο.Σ.Ε.

Α.Ε." και έδρα την Αθήνα και της αρχικά δεύτερης εναγομένης κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.-ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)" και έδρα τον Πειραιά- εξέθεσε τα εξής : Ότι στις 1-2-2005 κατάρτισε με την αρχικά δεύτερη εναγομένη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ως εργάτρια καθαρισμού και ότι έκτοτε προσέφερε σε αυτή προσηκόντως την εργασία της.

Ότι η εργοδότριά της σε εκτέλεση σύμβασης έργου, την οποία είχε καταρτίσει στις 5-8-2004 με την πρώτη εναγομένη, είχε αναλάβει τον καθαρισμό των αμαξοστοιχιών που χρησιμοποιούσε για να εκτελεί το μεταφορικό της έργο. Ότι στις 5-2-2005 κατά τη διάρκεια της εργασίας της υπέστη σωματική κάκωση κατά τη διάρκεια της εργασίας της, το οποίο προκλήθηκε από αμελή και παράνομη συμπεριφορά και των δύο εναγομένων και ότι, τέλος, από το ατύχημα αυτό υπέστη σημαντική ηθική βλάβη, όπως ειδικότερα ανέφερε σε αυτή.

Με το ιστορικό αυτό ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να καταβάλουν εις ολόκληρον σε αυτή ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της μη περιουσιακής ζημίας την οποία είχε υποστεί από την αδικοπραξία σε βάρος της ποσό 150.000 Ευρώ νομιμότοκα από την επομένη της επίδοσης της αγωγής. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δίκασε την αγωγή αντιμωλία των διαδίκων και εξέδωσε την υπ' αριθμό 35850/10-11-2008 οριστική απόφαση με την οποία έκρινε ότι είναι καθύλη αναρμόδιο για την εκδίκαση της διαφοράς, την οποία για το λόγο αυτό παρέπεμψε προς εκδίκαση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (άρθρο 46 ΚΠολΔ).

Η ενάγουσα στη συνέχεια με την υπ' αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 45929/12-11-2008 κλήση της επέσπευσε νόμιμα νέα συζήτηση της αγωγής ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Η ενάγουσα κατά τη συζήτηση της αγωγής ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, η οποία έλαβε χώρα στις 12-6-2012, με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου Δικηγόρου της που καταχωρίστηκε στα υπ' αριθμό 2329/2013 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του μετέτρεψε το καταψηφιστικό αίτημα της αγωγής της σε αναγνωριστικό.

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δίκασε την υπόθεση αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία (άρθρα 215 επ. ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν την αντικατάστασή τους με το ν. 4335/2015) και εξέδωσε την υπ' αριθμό 2329/1-2-2013 οριστική απόφαση, με την οποία α) έκρινε την αγωγή παραδεκτή και νόμιμη (άρθρα 914, 297, 298, 299, 330, 932, 340, 345 και 346 ΑΚ), β) την απέρριψε ως προς τη δεύτερη εναγομένη ως ουσιαστικά αβάσιμη και, περαιτέρω, γ) αφού έκρινε ότι η ενάγουσα βαρυνόταν με συνυπαιτιότητα στον τραυματισμό της από το ένδικο ατύχημα κατά ποσοστό 60%, όπως είχε επικαλεσθεί με ένστασή της (άρθρο 300 ΑΚ) η πρώτη εναγομένη, δέχθηκε για το λόγο αυτό εν μέρει την αγωγή ως βάσιμη και στην ουσία ως προς την πρώτη εναγομένη και αναγνώρισε την υποχρέωσή της να καταβάλει στην ενάγουσα ποσό τεσσάρων χιλιάδων (4.000) Ευρώ νομιμότοκα από την επομένη της επίδοσης της αγωγής έως την εξόφληση.

Η ενάγουσα άσκησε κατά της απόφασης αυτής την από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεση, ενώ η πρώτη εναγομένη την από 25-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 289/29-1-2016 έφεση για κακή εκτίμηση των αποδείξεων. Οι εκκαλούντες διάδικοι ζήτησαν να γίνουν δεκτές οι εφέσεις τους και να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση με σκοπό α) η εκκαλούσα-ενάγουσα να γίνει δεκτή εν όλω η αγωγή της κατά των εφεσιβλήτων-εναγομένων, ενώ β) η εκκαλούσα-πρώτη εναγομένη να απορριφθεί η αγωγή εναντίον της.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης συνεκδίκασε τις εφέσεις (άρθρο 246 του ΚΠολΔ) και εξέδωσε την υπ' αριθμό 778/2018 τελεσίδικη απόφαση, με την οποία δέχθηκε ότι οι εφέσεις είχαν ασκηθεί εκπρόθεσμα και μετά από αυτό τις απέρριψε ως απαράδεκτες. Η εκκαλούσα-ενάγουσα άσκησε κατά της απόφασης την από 18-7-2018 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2402-199/19-7-2018 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμό 778/2018 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης για τους λόγους τους οποίους είχε επικαλεσθεί σε αυτή.

Το παρόν Δικαστήριο εξέδωσε την υπ' αριθμό 80/29-1-2020 απόφαση, όπως στη συνέχεια διορθώθηκε με την υπ' αριθμό 1024/6-10-2020 απόφαση, με την οποία έκανε δεκτή την αναίρεση ως προς το κεφάλαιο της αναιρεσιβαλλομένης, με το οποίο είχε απορριφθεί η από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα-εκκαλούσα κατά της υπ' αριθμό 2329/1-2-2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση ως προς το ίδιο κεφάλαιο για νέα συζήτηση ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Η αναιρεσείουσα-εκκαλούσα, ωστόσο, επέσπευσε με την από 11-12-2020 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης ...-2020 κλήση της νέα συζήτηση και των δύο (2) εφέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου της παραπομπής. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης - μολονότι η υπ' αριθμό 778/2018 προγενέστερη απόφαση δεν είχε αναιρεθεί ως προς τη διάταξή της, με την οποία είχε απορριφθεί η από 25-1-2016 με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 289/29-1-2016 έφεση που είχε ασκήσει η πρώτη αναιρεσίβλητη-τότε εκκαλούσα κατά της υπ' αριθμό 2329/1-2-2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης -συνεκδίκασε τις δύο (2) εφέσεις (άρθρο 246 του ΚΠολΔ) ερήμην της δεύτερης εφεσίβλητης της από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεσης - την οποία είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα-εκκαλούσα - και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων και εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθμό 1805/6-9-2022 τελεσίδικη ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη απόφαση με την οποία απέρριψε και τις δύο (2) εφέσεις ως αβάσιμες κατ' ουσία.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης δέχθηκε ειδικότερα (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) τα εξής:

"Στην προκειμένη υπόθεση από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν ενόρκως και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης έτσι όπως αυτές εκτιμώνται μεμονωμένα και κατ' αντιπαράθεση μεταξύ τους, ανάλογα με το λόγο γνώσης του καθενός, από την εκτίμηση των νομίμως και με επίκληση εκατέρωθεν προσκομιζομένων δημοσίων και ιδιωτικών εγγράφων, άλλα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα (...) για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των τελευταίων περιλαμβάνονται και τα δημόσια έγγραφα της προηγηθείσας ποινικής προδικασίας (...), από τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως (...) και από όσα συνομολογούν οι διάδικοι, σε συνδυασμό και με την επ' ακροατηρίω προφορική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα εξής:

Στις 05 Φεβρουάριου 2005, περί ώρα 14:00, η ενάγουσα [ήδη αναιρεσείουσα] η οποία είχε προσληφθεί από τη δεύτερη εναγόμενη εταιρεία με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.-ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)", όπως αυτήν (δεύτερη εναγόμενη εταιρεία) έχει ήδη διαδεχθεί ως καθολική διάδοχος, η (...) ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΝΑ-ΕΜΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε." [ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη] με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ως εργάτρια καθαριότητας ανέλαβε την εκτέλεση της εργασίας που της είχε ανατεθεί, μεταξύ δε των ανατεθέντων καθηκόντων ήταν και ο καθαρισμός της αμαξοστοιχίας ..., δεδομένου ότι η εργοδότρια εταιρία είχε καταρτίσει με την πρώτη εναγόμενη εταιρία με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. (Ο.Σ.Ε.

Α.Ε.)" [ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη] την υπ' αριθμ. ...-2004 σύμβαση παροχής έργου, σύμφωνα με την οποία η προαναφερθείσα εργολάβος εταιρία ανέλαβε, μεταξύ άλλων, και τον καθαρισμό των αμαξοστοιχιών της πρώτης εναγόμενης. Ειδικότερα, μολονότι το έργο του καθορισμού της αμαξοστοιχίας ... επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο μηχανοστάσιο της πρώτης εναγόμενης, όπου θα γινόταν και ανεφοδιασμός καυσίμων, η ενάγουσα μαζί με τη συνάδελφό της (...) επιβιβάστηκαν μαζί με δύο άλλους μηχανοδηγούς που επρόκειτο να αποβιβαστούν στο μηχανοστάσιο στην ως άνω αμαξοστοιχία, στο Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης.

Μετά από την αποβίβαση όλων των επιβατών, προς δική τους διευκόλυνση και για να μην χρειαστεί να περπατήσουν μέχρι εκεί εξ αιτίας των άσχημων καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν ακόμα, ήτοι στην επιβίβασή τους, γεγονός που αντιλήφθηκε ο μηχανοδηγός της αμαξοστοιχίας. Στη συνέχεια, μολονότι η ως άνω αμαξοστοιχία άρχισε να κινείται με κατεύθυνση προς το μηχανοστάσιο, εκείνες ξεκίνησαν να εργάζονται καθαρίζοντας τα βαγόνια, προκειμένου να διευκολυνθούν, εξοικονομώντας χρόνο, μολονότι είχαν σαφείς και ορισμένες οδηγίες από την εργοδότρια εταιρεία ότι έπρεπε να καθαρίζουν τις αμαξοστοιχίες, μόνον όταν αυτές ήταν σε στάση, στους καθορισμένους προς τούτο χώρους (βλ.

κατάθεση μάρτυρος απόδειξης (...) και μάρτυρος ανταπόδειξης (...) ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ήτοι του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, μάρτυρος απόδειξης (...) και μάρτυρος ανταπόδειξης (...) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά τη συνεδρίαση της 28-05-2008, μάρτυρος (...) ενώπιον του Α Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά τη δικάσιμο της 28-09-2010).

Προηγουμένως ο μηχανοδηγός της, ζήτησε από την τηλεχειριστή της θέσης ... (...) γραμμή ελεύθερη για προώθηση της παραπάνω αμαξοστοιχίας, ο οποίος αφού συνεννοήθηκε με τον τηλεχειριστή της θέσης ... (...) χάραξε διαδρομή κανονικά σηματοδοτούμενη και έδωσε εντολή για εκκίνηση. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι αμέσως μετά την αναχώρηση της αμαξοστοιχίας ...

από τον επιβατηγό Σταθμό Θεσσαλονίκης, για το μηχανοστάσιο Θεσσαλονίκης, ο (...) μηχανοδηγός της ντιζελομηχανής ..., ζήτησε από τον τηλεχειριστή της θέσης ... (...) να κινηθεί στην ίδια διαδρομή πίσω από την αμαξοστοιχία ..., επίσης προς το μηχανοστάσιο, ακολουθώντας την απόσταση αυτή. Ο τηλεχειριστής της θέσης ... (...), αφού ενημέρωσε εκ νέου τον τηλεχειριστή της θέσης ... (...) με τη σύμφωνη γνώμη του τελευταίου, χορήγησε γραμμή ελεύθερη διά του ραδιοτηλεφώνου στον μηχανοδηγό της ντιζελομηχανής ... (...), ο οποίος ξεκίνησε με πορεία προς το μηχανοστάσιο, περί ώρα 14:16, πριν την άφιξη της αμαξοστοιχίας στο μηχανοστάσιο Θεσσαλονίκης, η αμαξοστοιχία ...

στάθμευσε για ολιγόλεπτη στάση στο ύψος του αμαξοστασίου προκειμένου να αποβιβαστούν από αυτήν δύο μηχανοδηγοί και ξεκίνησε ξανά για τον προορισμό της, αλλά ο οδηγός της ντηζελομηχανής ..., που ακολουθούσε οδηγώντας αυτήν με ταχύτητα περίπου 43 χλμ ανά ώρα, δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως την αμαξοστοιχία, και, μολονότι πραγματοποίησε τροχοπέδηση, δεν κατόρθωσε να την ακινητοποιήσει, με αποτέλεσμα να επιπέσει με σφοδρότητα στο τελευταίο βαγόνι της αμαξοστοιχίας, όπου εργαζόταν η ενάγουσα, η οποία εξ αιτίας της σύγκρουσης έπεσε στο δάπεδο του βαγονιού και υπέστη εγκεφαλική διάσειση.

Λαμβανομένων υπόψη των παραπάνω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, το ένδικο ατύχημα οφείλεται στη συγκλίνουσα υπαιτιότητα των προαναφερθέντων προστηθέντων της πρώτης εναγόμενης, οι οποίοι δεν υπέδειξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους την επιμέλεια και προσοχή που οποιοσδήποτε άλλος, μέσης συνέσεως, που θα ασκούσε τα καθήκοντα αυτά και θα βρισκόταν κάτω από τις ίδιες συνθήκες θα επιδείκνυε, μπορούσαν δε και αυτοί, ως εκ της ιδιότητάς τους και εμπειρίας τους να επιδείξουν, με αποτέλεσμα να συμβεί η κάτω από τις ανωτέρω" συνθήκες σύγκρουση της αμαξοστοιχίας με το βαγόνι.

Οφείλεται δε σε αμέλεια αυτών (...). Ειδικότερα, η σωματική βλάβη της ενάγουσας οφείλεται σε συγκλίνουσα αμέλεια των προστηθέντων από την πρώτη εναγόμενη τηλεχειριστών (...) καθόσον, μολονότι, λόγω των καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί ως τηλεχειριστών (σταθμαρχών) ήταν υπεύθυνοι για τη χάραξη διαδρομών επί των σιδηροδρομικών γραμμών, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 98 παράγραφος 982 α του Γενικού Κανονισμού Κίνησης (Γ.Κ.Κ.), δεν προέβησαν στις διατυπώσεις τήρησης γραμμής ελεύθερης, αλλά αμέσως μετά την εκκίνηση της κανονικά σηματοδοτούμενης διαδρομής, για την αμαξοστοιχία ..., με προορισμό το μηχανοστάσιο, επέτρεψαν την εκκίνηση της ντιζελομηχανής ..., ήτοι να κινηθεί στην ίδια διαδρομή, πίσω από την αμαξοστοιχία ..., επίσης προς το μηχανοστάσιο Θεσσαλονίκης, ακολουθώντας σε απόσταση αυτήν (αμαξοστοιχία ...) πριν η πρώτη αφιχθεί στον προορισμό της χορηγώντας γραμμή ελεύθερη διά του ραδιοτηλεφώνου στον μηχανοδηγό της δεύτερης, με αποτέλεσμα η αμαξοστοιχία ...

και η ντιζελομηχανή ..., που αναχώρησαν από τη γραμμή 3 του επιβατηγού σταθμού Θεσσαλονίκης, να κινηθούν ταυτόχρονα και κατά την ίδια φορά διά της γραμμής μηχανοστασίου, έχοντας διαφορετικό προορισμό, η μεν πρώτη τον χώρο πετρελαιοδότησης, η δε δεύτερη τον χώρο των ντιζελομηχανών του Μηχανοστασίου Θεσσαλονίκης και να συγκρουστούν.

Οφείλεται όμως και σε αμέλεια του (...), ο οποίος ως μηχανοδηγός της ντιζελομηχανής ..., οδηγώντας αυτήν με κατεύθυνση τον ως άνω προορισμό της, κατά παράβαση των διατάξεων 120 παράγραφος 1201 α του Γενικού Κανονισμού Κίνησης (Γ.Κ.Κ.), δεν επέδειξε την ανάλογη προσοχή και δεν προέβη σε επιτήρηση της γραμμής, στην οποία κινήθηκε, ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες καθώς υπήρχε μειωμένη ορατότητα και ολισθηρότητα λόγω προηγηθείσας χιονόπτωσης, δεν ρύθμισε δε ανάλογα την ταχύτητα της ντιζελομηχανής, αλλά αντίθετα, αναπτύσσοντας ταχύτητα σαράντα τριών χιλιομέτρων ανά ώρα (43 χλμ ανά ώρα) που κρίνεται υπερβολική για τις επικρατούσες συνθήκες, σε συνδυασμό με το ότι δεν τηρούσε την απαιτούμενη απόσταση από την προπορευόμενη αμαξοστοιχία, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί εγκαίρως ότι η τελευταία είχε μειώσει ταχύτητα για να σταθμεύσει, αλλά καθυστερημένα, μολονότι δε, πραγματοποίησε άμεσα, χειρισμό πέδησης, δεν πέτυχε να ακινητοποιήσει την ντιζελομηχανή, με συνέπεια αυτή να προσκρούσει στην ουρά της ως άνω προπορευόμενης αμαξοστοιχίας, στο τελευταίο βαγόνι της οποίας επέβαινε η Κ.

Π., κατά τα προαναφερόμενα, λόγω δε της σύγκρουση αυτής η τελευταία να πέσει στο πάτωμα του βαγονιού και να υποστεί τη σωματική βλάβη που προαναφέρθηκε. Ωστόσο (...) συνυπαίτια στην πρόκληση του τραυματισμού της και της εντεύθεν ζημίας της ήταν και η ενάγουσα, δεδομένου ότι κατά παράβαση των οδηγιών που της είχαν δοθεί από την εργοδότρια εταιρία, δεν ανέμενε καθήμενη να καταφτάσει η αμαξοστοιχία στο μηχανοστάσιο, προκειμένου να ξεκινήσει τις εργασίες καθαρισμού των βαγονιών, αλλά ξεκίνησε αυτές ενώ η αμαξοστοιχία βρισκόταν σε κίνηση, προκειμένου να εξοικονομήσει χρόνο και να τελειώσει νωρίτερα την εργασία της.

Με βάση τα ανωτέρω, το ποσοστό συνυπαιτιότητας καθορίζεται σε 60% για την ενάγουσα και 40% για τους προστηθέντες της πρώτης εναγόμενης εταιρείας, δεκτής γενομένης εν μέρει της νόμιμης ένστασης συνυπαιτιότητας που προέβαλε νομοτύπως με τις προτάσεις της η πρώτη εναγόμενη. Η κρίση του Δικαστηρίου τούτου περί όλων των παραπάνω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, στηρίζεται στις μαρτυρικές καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης τόσο ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά την πρώτη συζήτηση της αγωγής, όσο και ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπου συζητήθηκε η αγωγή μετά την παραπομπή της με την με αριθμό 35850/2008 παραπεμπτική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης (...) και μαρτύρων ανταπόδειξης (...), ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η ενάγουσα, όπως και η συνάδελφος της ως άνω μάρτυρας ανταπόδειξης (...) υπάλληλοι καθαρισμού και οι δύο, εργαζόμενες στην ως άνω δεύτερη εναγόμενη εταιρεία, ξεκίνησαν να εργάζονται και οι δύο καθαρίζοντας τα βαγόνια προκειμένου να διευκολυνθούν εξοικονομώντας χρόνο, μολονότι είχαν σαφείς και ορισμένες οδηγίες από την εργοδότρια εταιρεία ότι έπρεπε να καθαρίζουν τις αμαξοστοιχίες μόνον όταν αυτές ήταν σε στάση στους καθορισμένους χώρους, στην προκειμένη δε περίπτωση, στο μηχανοστάσιο του σταθμού όπου και επρόκειτο να αφιχθεί και να σταθμεύσει η αμαξοστοιχία για καθαρισμό της, καθώς και για ανεφοδιασμό.

Όλοι οι ως άνω μάρτυρες απόδειξης και ανταπόδειξης με σαφήνεια επίσης κατέθεσαν περί της υποχρέωσης που είχαν οι ως άνω καθαρίστριες ενάγουσα και η συνάδελφός της (...), όπως και όλες οι εργαζόμενες, στη δεύτερη εναγόμενη εταιρεία, να μην επιβιβάζονται στην αμαξοστοιχία προκειμένου να εκτελέσουν τον καθαρισμό της, πριν η αμαξοστοιχία σταθμεύσει εντός του μηχανοστασίου του Σιδηροδρομικού Σταθμού, καθώς και περί των σαφών και επανειλημμένων οδηγιών και εντολών που είχαν λάβει, από την εργοδότρια εταιρεία περί τούτου, καθώς και περί της υποχρέωσής τους, να καθαρίζουν τις αμαξοστοιχίες, μόνον όταν αυτές ήταν σε στάση στους καθορισμένους προς τούτο χώρους.

Ο μάρτυρας μάλιστα της πρώτης εναγομένης εταιρείας (Ο.Σ.Ε. Α.Ε.) κεντρικός σταθμάρχης του επιβατικού σταθμού κατέθεσε ότι σε περίπτωση που κατά παρέκκλιση των οδηγιών που έχουν λάβει οι εργαζόμενες στη δεύτερη εναγόμενη εταιρεία καθαρίστριες έχουν επιβιβαστεί νωρίτερα στην αμαξοστοιχία πριν την άφιξή της στο μηχανοστάσιο, είναι υποχρεωμένες με υποχρέωση επίσης του μηχανοδηγού της αμαξοστοιχίας να τις ενημερώσει περί τούτου, ότι καθ' όλη τη διαδρομή της αμαξοστοιχίας, έως την τελική στάση της στο μηχανοστάσιο να βρίσκονται καθήμενες στο πιλοτήριο και σε καμία περίπτωση να μην είναι όρθιες πολλώ δε μάλλον να μην ξεκινούν τον καθαρισμό της αμαξοστοιχίας εν κινήσει αυτής.

Η συνάδελφος δε της ενάγουσας, καθαρίστρια της δεύτερης εναγόμενης εταιρείας (...), μάρτυρας της δεύτερης εναγόμενης εργοδότριας της ενάγουσας, καθώς και δική της (της μάρτυρος) εταιρεία, κατέθεσε σαφώς ότι ο οδηγός γνώριζε ότι αυτές είχαν επιβιβαστεί νωρίτερα στην αμαξοστοιχία πριν αυτή σταθμεύσει στο χώρο του μηχανοστασίου προφανώς δε γνώριζε ο οδηγός ότι οι καθαρίστριες πραγματοποιούσαν εν κινήσει τον καθαρισμό της.

Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανταπόδειξης της πρώτης εναγομένης (Ο.Σ.Ε. Α.Ε.) που κατέθεσε στο ακροατήριο του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που εξέδωσε την εκκαλουμένη απόφαση ρητά κατέθεσε ότι οι προαναφερθέντες προστηθέντες της πρώτης εναγόμενης εταιρείας δεν επέδειξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους την επιμέλεια και προσοχή που οποιοσδήποτε άλλος μέσης συνέσεως που θα ασκούσε τα καθήκοντα και θα βρισκόταν κάτω από τις ίδιες συνθήκες θα επεδείκνυε, μπορούσαν δε και αυτοί ως εκ της ιδιότητάς τους και εμπειρίας τους να επιδείξουν κατ' εκτίμηση των όσων κατέθεσε αυτός, ο οποίος χαρακτηριστικά κατέθεσε από τους προστηθέντες υπαλλήλους της πρώτης εναγόμενης εταιρείας.

Εξάλλου, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν προέκυψε αμέλεια της δεύτερης εναγόμενης εταιρείας συνιστάμενη στην παράλειψή της να ενημερώσει τους υπεύθυνους της πρώτης εναγόμενης εταιρείας να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με τους εργαζόμενους αυτής που εργάζονται στα τρένα και να μην θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο, καθόσον η ενάγουσα, και η έτερη συνάδελφος αυτής με δική τους πρωτοβουλία και παρά τις χορηγηθείσες σε αυτές από τη δεύτερη εναγόμενη εταιρεία, οδηγίες επιβιβάστηκαν στην ως άνω αμαξοστοιχία, από το Σιδηροδρομικό Σταθμό και όχι το μηχανοστάσιο.

Στην κρίση του αυτή καταλήγει το παρόν Δικαστήριο, διότι με σαφήνεια περί τούτου κατέθεσαν τόσο οι μάρτυρες ανταπόδειξης της πρώτης εναγομένης εταιρείας όσο και οι μάρτυρες ανταπόδειξης της δεύτερης εναγόμενης εταιρείας (...) συνάδελφο της ενάγουσας η οποία επίσης εργάζονταν την ημέρα εκείνη του ενδίκου ατυχήματος και είχε επιβιβαστεί με την ενάγουσα στην αμαξοστοιχία από το σιδηροδρομικό σταθμό και όχι στο μηχανοστάσιο και είχαν ξεκινήσει να εργάζονται καθαρίζοντας τα βαγόνια προκειμένου να διευκολυνθούν εξοικονομώντας χρόνο, μολονότι είχαν σαφείς και ορισμένες οδηγίες από την εργοδότρια εταιρεία ότι έπρεπε να καθαρίζουν τις αμαξοστοιχίες μόνο όταν αυτές ήταν σε στάση στους καθορισμένους προς τούτο χώρους, όπως όλοι οι ως άνω μάρτυρες απόδειξης και ανταπόδειξης ρητά και με σαφήνεια κατέθεσαν περί των ανωτέρω σαφών και ορισμένων οδηγιών από την εργοδότρια εταιρία προς τις εργαζόμενες σε αυτήν.

Επομένως, το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε όμοια σχετικά με το θέμα της υπαιτιότητας για τον ένδικο τραυματισμό της ενάγουσας, ορθά το νόμο εφάρμοσε και ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε (...). ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος εφέσεως προς έρευνα πρέπει οι υπό κρίση εφέσεις να απορριφθούν στο σύνολό τους ως κατ' ουσίαν αβάσιμες.". 4.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 11 γ ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται (και) αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τις διατάξεις περαιτέρω των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου Κώδικα συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας για να διαπιστώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης πρέπει να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Το Δικαστήριο όμως δεν έχει υποχρέωση να κάνει ειδική μνεία στη δικαστική απόφαση ή να αξιολογεί χωριστά κάθε αποδεικτικό μέσο. Δεν αποκλείεται βέβαια το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύσει και να εξάρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, επειδή κατά την ελεύθερη κρίση του έχουν μεγαλύτερη αποδεικτική σημασία.

Για τον αναιρετικό έλεγχο αρκεί να προκύπτει με βεβαιότητα ότι από τη γενική και κατ' είδος αναφορά στα αποδεικτικά μέσα συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που υποβλήθηκαν στη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, χωρίς κανένα να παραλειφθεί. Ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν παρά τη βεβαίωση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ότι έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα για να καταλήξει στο αποδεικτικό του συμπέρασμα, καταλείπονται με βάση το όλο περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης αμφιβολίες για το αν συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης ως προς ουσιώδη ισχυρισμό (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 40/2024, ΑΠ 57/2023).

Στον πρώτο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα εκθέτει ότι το Μονομελές Εφετείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 του ΚΠολΔ με συνέπεια να υποπέσει στην αναιρετική πλημμέλεια που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθμός 11 γ του ΚΠολΔ και να πρέπει για το λόγο αυτό να αναιρεθεί, διότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που είχε επικαλεσθεί και είχε προσκομίσει νόμιμα και το οποίο ασκούσε ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Η αναιρεσείουσα εκθέτει, ειδικότερα, ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο κατά την έρευνα της βασιμότητας της από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεσης που είχε ασκήσει κατά της υπ' αριθμό 2.329/1-3-2013 απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου έκανε δεκτή την ένσταση που είχε προβάλει η πρώτη αναιρεσίβλητη τόσο ενώπιόν του ως εναγομένη, όσο και ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ως εφεσίβλητη ότι, δηλαδή, η σωματική κάκωση, την οποία είχε υπέστη από το ένδικο ατύχημα, είχε προκληθεί και από δικό της πταίσμα (άρθρο 300 ΑΚ), μολονότι από την από 1-2-2005 έγγραφη σύμβαση εργασίας που είχε καταρτίσει με την εργοδότριά της, κοινοπραξία με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.-ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)" και έδρα τον Πειραιά - την οποία είχε επικαλεσθεί και είχε προσκομίσει τόσο ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου ως ενάγουσα για να αποδείξει την ιστορική βάση της αγωγής της, όσο και ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ως εκκαλούσα για να αποδείξει τη βασιμότητά της έφεσής της - αποδεικνυόταν πλήρως ότι η ζημία σε βάρος της είχε προκληθεί αποκλειστικά από υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά και της (πρώτης) αναιρεσίβλητης και όχι και σε συντρέχον πταίσμα της ίδιας.

Η αναιρεσείουσα εκθέτει επιπλέον ότι, αν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο είχε λάβει υπόψη του το αποδεικτικό αυτό μέσο, θα έκανε δεκτή την έφεσή της - με την οποία είχε παραπονεθεί για την εν μέρει απόρριψη της αγωγής της από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο - θα εξαφάνιζε την εκκαλουμένη απόφαση και θα δεχόταν περαιτέρω εν όλω την αγωγή της κατά της αναιρεσίβλητης ή εν πάση περιπτώσει θα οδηγείτο σε ευνοϊκότερο για τη ίδια διατακτικό, όπως ειδικότερα αναφέρει στο λόγο αναίρεσης που προαναφέρθηκε.

Το Μονομελές Εφετείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, όπως προκύπτει από τις παραδοχές της (άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), δέχθηκε ότι η (πρώτη) αναιρεσίβλητη προκάλεσε βέβαια από παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των προστηθέντων υπαλλήλων της το ένδικο ατύχημα, το οποίο είχε ως συνέπεια να υποστεί η αναιρεσείουσα σωματική κάκωση, αλλά, επιπλέον, ότι στην πρόκληση της συγκεκριμένης ζημίας σε βάρος της είχε συντελέσει και η ίδια η παθούσα από δικό της πταίσμα.

Μετά από αυτό το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμη την από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα κατά της υπ' αριθμό 2.329/1-3-2013 απόφασης του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, το οποίο με όμοιες παραδοχές είχε δεχθεί την ένσταση συντρέχοντος πταίσματος (άρθρο 300 ΑΚ) που είχε προβάλει η πρώτη αναιρεσίβλητη τόσο ενώπιόν του ως εναγομένη, όσο και ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ως εφεσίβλητη.

Η αναιρεσιβαλλομένη ειδικότερα δέχθηκε ότι "(...) συνυπαίτια στην πρόκληση του τραυματισμού της και της εντεύθεν ζημίας της ήταν και η ενάγουσα, δεδομένου ότι κατά παράβαση των οδηγιών που της είχαν δοθεί από την εργοδότρια εταιρία, δεν ανέμενε καθήμενη να καταφτάσει η αμαξοστοιχία στο μηχανοστάσιο, προκειμένου να ξεκινήσει τις εργασίες καθαρισμού των βαγονιών, αλλά ξεκίνησε αυτές ενώ η αμαξοστοιχία βρισκόταν σε κίνηση, προκειμένου να εξοικονομήσει χρόνο και να τελειώσει νωρίτερα την εργασία της.

Με βάση τα ανωτέρω, το ποσοστό συνυπαιτιότητας καθορίζεται σε 60% για την ενάγουσα και 40% για τους προστηθέντες της πρώτης εναγόμενης εταιρείας, δεκτής γενομένης εν μέρει της νόμιμης ένστασης συνυπαιτιότητας που προέβαλε νομοτύπως με τις προτάσεις της η πρώτη εναγόμενη.". Η αναιρεσείουσα, ωστόσο, είχε επικαλεσθεί με τις προτάσεις της (σελ. 6 στο τέλος) και είχε προσκομίσει για πρώτη φορά όμως ενώπιον του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ως εκκαλούσα για να αποδείξει τη βασιμότητά της έφεσής της (άρθρο 529 παράγραφος 1 εδάφιο α του ΚΠολΔ) και την από 1-2-2005 έγγραφη σύμβαση εργασίας που είχε καταρτίσει με την εργοδότριά της, κοινοπραξία με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.-ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)" και έδρα τον Πειραιά.

Η σύμβαση αυτή όριζε συγκεκριμένα τα εξής "(...) Ο εργοδότης προσλαμβάνει την εργαζομένη Πατανά Κυριακή (αναιρεσείουσα) στην επιχείρησή του με ειδικότητα εργ[άτριας] καθαριότητας (...) με τους παρακάτω κοινά αποδεκτούς όρους (...) 2. Ο εργαζόμενος έχει την υποχρέωση να παρέχει την εργασία του στον [ε]ργοδότη και ειδικότερα στο έργο καθαριότητας του ΟΣΕ-Δίκτυο Περιφέρειας Μακεδονίας Θράκης (...) το οποίο περιλαμβάνει (...) τις εργασίες καθαρισμού (...) γ)των συρμών κατά την πορεία (...), ι) (...) το έργο φορτοεκφόρτωσης των ΙΧ αυτοκινήτων από τις αμαξοστοιχίες (...) όση διάρκεια κυκλοφορούν (...). 3.

Ο εργοδότης δικαιούται να λύσει μονομερώς την παρούσα σύμβαση εργασίας (...) για σπουδαίο λόγο [και] ενδεικτικά σε περίπτωση που ο εργαζόμενος : 3.α. Αρνηθεί υπηρεσία σύμφωνα με την ειδικότητά του και την σύμβαση εργασίας (...)". Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, όμως, δεν συνδέει το αποδεικτικό του πόρισμα και με το συγκεκριμένο έγγραφο, το οποίο μάλιστα ούτε αναφέρει στον αποδεικτικό του συλλογισμό, ούτε αξιολογεί ως την αποδεικτική του βαρύτητα.

Το Τριμελές Εφετείο, ειδικότερα, κατέληξε στην αποδεικτική κρίση ότι η αναιρεσείουσα σύμφωνα με τις οδηγίες που είχε δώσει σε αυτή η εργοδότριά της, όφειλε να μην εργάζεται, όσο οι αμαξοστοιχίες βρίσκονταν σε κίνηση και ότι, συνεπώς, επειδή είχε παραβεί την υποχρέωσή της αυτή, ευθυνόταν και η ίδια για τη ζημία που υπέστη από το ένδικο ατύχημα.

Η αναιρεσιβαλλομένη μάλιστα δεν διαλαμβάνει άλλη αιτιολογία για να θεμελιώσει πταίσμα και της αναιρεσείουσας στην επέλευση της ζημίας σε βάρος της. Στην προκειμένη συνεπώς περίπτωση καθίσταται αμφίβολο αν το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο πράγματι έλαβε υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα και, συνεπώς, και το αποδεικτικό έγγραφο που προαναφέρθηκε για να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα που προαναφέρθηκε, μολονότι στο προοίμιο του αποδεικτικού συλλογισμού της αναιρεσιβαλλομένης βεβαιώνει ρητά το αντίθετο.

Το Τριμελές Εφετείο, επομένως, παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 του ΚΠολΔ και υπέπεσε για το λόγο αυτό στην αναιρετική πλημμέλεια που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθμός 11 γ του ΚΠολΔ, όπως βάσιμα επικαλείται η αναιρεσείουσα με το λόγο αναίρεσης που προαναφέρθηκε. Η αναιρεσιβαλλομένη συνεπώς πρέπει να αναιρεθεί ως προς το κεφάλαιό της, με το οποίο απορρίφθηκε - ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος", το διακριτικό τίτλο "Ο.Σ.Ε.

Α.Ε." και έδρα την Αθήνα - ως αβάσιμη η από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα κατά της υπ' αριθμό 2329/1-2-2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Μετά από αυτό παρέλκει να ερευνηθούν οι λοιποί λόγοι αναίρεσης, διότι μετά την παραδοχή του πρώτου λόγου της, καταλαμβάνονται πλέον από την εμβέλεια της αναιρετικής απόφασης. 5.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 580 παράγραφος 3 εδάφιο γ, 570 παράγραφος 2 και 581 παράγραφος 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει για δεύτερη φορά την ίδια απόφαση, δικάζει πλέον ο ίδιος την ουσία της υπόθεσης ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Η υπόθεση εισάγεται για νέα συζήτηση ενώπιον του οικείου αναιρετικού Τμήματος του Αρείου Πάγου με κλήση του επιμελέστερου διαδίκου (ΑΠ 149/2024).

Στην προκειμένη επομένως περίπτωση, επειδή πρόκειται για δεύτερη αναίρεση, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο παρόν Τμήμα. Η νέα συζήτηση θα επισπευσθεί με κλήση του επιμελέστερου διαδίκου, όπως ορίζεται και στο διατακτικό. Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της (πρώτης) αναιρεσίβλητης, η οποία ηττήθηκε στη δίκη (άρθρα 106, 176 εδάφιο α, 191 παρ. 2, 183 και 189 του ΚΠολΔ) και το παράβολο που κατέθεσε η αναιρεσείουσα πρέπει να επιστραφεί σε αυτή, επειδή η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή (άρθρο 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ), όπως επίσης ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 12-10-2023 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 2548-238/12-10-2023 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 1805/6-9-2022 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς τη δεύτερη αναιρεσίβλητη, ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΝΑ-ΕΜΠΟ-ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε." και έδρα τη Θεσσαλονίκη ως οιονεί καθολικής διαδόχου της αρχικά δεύτερης εναγομένης, κοινοπραξίας με την επωνυμία "ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ Α.Ε.-ΟΙΚΟΜΕΤ Α.Ε.- ATLAS CLEANING (ΑΤΛΑΣ ΚΛΙΝΙΝΓΚ)" και έδρα τον Πειραιά.

Αναιρεί την υπ' αριθμό 1805/6-9-2022 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς τη διάταξή της, με την οποία απορρίφθηκε - ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη, ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδος", το διακριτικό τίτλο "Ο.Σ.Ε. Α.Ε." και έδρα την Αθήνα - ως αβάσιμη η από 19-1-2016 και με αύξοντα αριθμό έκθεσης κατάθεσης 182/19-1-2016 έφεση που είχε ασκήσει η αναιρεσείουσα κατά της υπ' αριθμό 2329/1-2-2013 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Κρατεί την υπόθεση προς ουσιαστική εκδίκαση σε νέα συζήτηση ενώπιον του παρόντος Β2 Τμήματος του Αρείου, η οποία θα επισπευσθεί από τον επιμελέστερο διάδικο.

Διατάσσει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του υπ' αριθμό ... παραβόλου ηλεκτρονικής πληρωμής ποσού τετρακοσίων πενήντα (450) Ευρώ.

Καταδικάζει την (πρώτη) αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, το ύψος των οποίων ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Ιουνίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Και τούτου αποχωρήσαντος η αρχαιότερη της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2024.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ