Supreme Court overturns conviction for dangerous bodily harm due to contradictory reasoning on injury type and lack of specific legal basis.

Απόφαση 1816 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1816/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου-Ευαγγέλου και Νικόλαο Βεργιτσάκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίας Δημητριάδου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Φ. Κ. του Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Κατσά, για αναίρεση της υπ'αριθ. 51/2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου .... Με πολιτικώς ενάγοντα τον Σ. Κ. του Α., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κυπαρισσίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς περιλαμβάνονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην από 9-5-2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 749/2019.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και μόνο ως προς την επιβληθείσα ποινή, για νέα επιμέτρηση αυτής, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για νέα συζήτηση, να απορριφθεί κατά τα λοιπά η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Στις 2-5-2019 καταχωρήθηκε στο Ειδικό Βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ, η υπ' αριθμό 51/21.2.2019 απόφασή του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κυπαρισσίας, δικάζοντος σε δεύτερο βαθμό , με την οποία κήρυξε τον αναιρεσείοντα, ένοχο επικίνδυνης σωματικής βλάβης και ο τελευταίος στις 9.5.2019, μέσω, του έχοντος ειδική προς τούτο εντολή, δικηγόρου του Πρωτοδικείου Καλαμάτας Αντωνίου Κατσά, ο οποίος είχε παρασταθεί και κατά την έκδοσή τη, με δήλωσή του στον Γραμματέα του Πρωτοδικείου Κυπαρισσίας, κατέθεσε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, για τους λόγους που αναφέρονται και αναπτύσσονται σ' αυτήν, συνταγείσας σχετικής εκθέσεως και επισυναφθείσας της από 7.5.2019 εξουσιοδοτήσεως.

Η εν λόγω αναίρεση ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα από πρόσωπο που είχε δικαίωμα και έννομο συμφέρον προς τούτο κατά αποφάσεως υποκείμενης στο συγκεκριμένο ένδικο μέσο και γενικότερα σύμφωνα με τα άρθρα 462 περίπτ. β , 463 465§§1,2, 473§§2,3, 474 , 504§1 και 505 του προϊσχύοντος ΚΠΔ., σε συνδυασμό με το άρθρο 590 §1 του ισχύοντος ΚΠΔ ( Ν. 4620/2019).

Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσία ως προς τη βασιμότητα των λόγων που διαλαμβάνονται σ' αυτήν. Σημειώνεται ότι η συζήτηση αυτής γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι καίτοι δεν εμφανίστηκε ο πολιτικώς ενάγων Σ. Κ., παρ'ότι νόμιμα και εμπρόθεσμα κλητεύθηκε για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (βλ.από 25-5-2019 αποδεικτικό επιδόσεως του Αρχ/κα ΑΤ ...

Δ.Κ.).

ΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 308 παρ. 1 α` του ΠΚ, όπως ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της αποδιδόμενης πράξεως, "όποιος με πρόθεση προξενεί σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών", και κατά την όμοια του άρθρου 309 του ίδιου κώδικα, "αν η πράξη του άρθρου 308 τελέστηκε με τρόπο που μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική του βλάβη (άρθρο 310 παρ. 2 του ΠΚ), επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών".

Εν όψει της διαζευκτικής διατυπώσεως της δεύτερης των διατάξεων αυτών, είναι απαραίτητο στη καταδικαστική απόφαση για επικίνδυνη σωματική βλάβη να καθορίζεται ποια από τις ως άνω δύο διακινδυνεύσεις δέχεται το δικαστήριο ότι συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή διακινδύνευση για τη ζωή ή για βαριά σωματική βλάβη.

Αυτό δεν στερείται εννόμων συνεπειών, διότι η παραδοχή της μιας ή της άλλης περιπτώσεως, αν και στις δύο περιπτώσεις η πράξη τιμωρείται με τα αυτά όρια ποινής, πρακτικώς άγει σε διαφοροποίηση της ποινικής μεταχειρίσεως του δράστη, αφού στην πρώτη πλήττεται έννομο αγαθό υπέρτερο από τη σωματική υγεία και ακεραιότητα και η ποινή θα καθορισθεί βάσει των κατ` άρθρο 79 του ΠΚ κριτηρίων.

Αν υπάρχει ασάφεια, αναφορικά με το είδος της διακινδυνεύσεως, τότε συντρέχει περίπτωση εκ πλαγίου παραβάσεως της ανωτέρω διατάξεως του άρθρου 309 του ΠΚ και ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Ε` του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, διότι ο Άρειος Πάγος αδυνατεί να ελέγξει ακυρωτικά την απόφαση για το αν το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε σωστά ή μη το νόμο, με αποτέλεσμα η απόφαση να στερείται νόμιμης βάσης.

Εξάλλου, υπάρχει εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως της απόφασης, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο έννοια διαφορετική από εκείνη που έχει πραγματικά, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή της όταν η απόφαση δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για το λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο σκεπτικό ή στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό του και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Περαιτέρω, κατά το ίδιο άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως δημιουργεί η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ. Τέτοια έλλειψη αιτιολογίας προκειμένου για καταδικαστική απόφαση υπάρχει και όταν κατά την έκθεση των πραγματικών περιστατικών που ανάγονται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος παρατηρείται, είτε στην αιτιολογία είτε μεταξύ αιτιολογίας και διατακτικού, ασάφεια ή αντίφαση.

ΙΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ'αριθ. 51/21-2-2019, απόφασή του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κυπαρισσίας, δικάζον σε δεύτερο βαθμό , κήρυξε τον αναιρεσείοντα, ένοχο επικίνδυνης σωματικής βλάβης, πλημμέλημα που τελέστηκε στις 4.8.2012, αναγνωρίζοντας δε την συνδρομή στο πρόσωπό του, των ελαφρυντικών περιστάσεων που προβλέπονται από το άρθρο 84 § 2 α' και ε' ΠΚ, του επέβαλε ποινή φυλακίσεως 2 ετών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε για 3 έτη.

Ειδικότερα, το παραπάνω δικαστήριο, μετά από εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζει κατ` είδος, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Ο εγκαλών Σ. Κ., τον Αύγουστο του 2012, εργαζόταν ως υπεύθυνος στο κατάστημα, καφέ - μπαρ, με το διακριτικό τίτλο " ..." στα ..., εκμετάλλευσης των Ι.

Σ. και Α. Π., θαμώνας στο οποίο ετύγχανε ο κατηγορούμενος. Την 3.8.2012, στο χώρο της τουαλέτας του καταστήματος, έλαβε χώρο έντονος διαπληκτισμός μεταξύ του εγκαλούντος και του κατηγορουμένου όταν ο εγκαλών θεώρησε ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο παραμονής του στον προθάλαμο της τουαλέτας προξένησε βλάβη στο μηχάνημα για το στέγνωμα των χεριών και ο τελευταίος πρόβαλε αντιρρήσεις στην κατηγορία αυτή.

Το επεισόδιο αυτό ωστόσο, έληξε σύντομα και ομαλά με την παρέμβαση του Α. Π., ενώπιον του οποίου ο κατηγορούμενος ανέλαβε την ευθύνη για την πράξη αυτή, παρ' ότι δεν διασκεδάστηκε η υποψία ότι ο κατηγορούμενος κάλυψε κάποιο τρίτο πρόσωπο, που είχε προβεί στην ως άνω φθορά. Την επόμενη ωστόσο, ημέρα, 4.8.2012, λίγο πριν την έναρξη λειτουργίας του καταστήματος, εισήλθαν στον προαύλιο χώρο του, ο κατηγορούμενος και ο φίλος του Κ.

Θ. καθώς και ο θείος του κατηγορουμένου, Π. Κ. με τον φίλο του Χ. Σ., η παρουσία δε του κατηγορουμένου και του θείου του, την αμέσως επόμενη ημέρα αποσκοπούσε στο να διαλευκανθεί το περιστατικό της προηγούμενης ημέρας και δη να ζητήσουν εξηγήσεις για τη συμπεριφορά του εγκαλούντος και την, κατά τη γνώμη τους, χωρίς έρεισμα απεύθυνση κατηγορίας σε βάρος του κατηγορουμένου, για το λόγο αυτό ευθύς μόλις εισήλθαν στο κατάστημα ζήτησαν να τους συναντήσει ο εγκαλών στον προαύλιο χώρο, αυτό δε έγινε αντιληπτό από τους εργαζομένους, περίπου οκτώ άτομα, τα οποία ευρίσκονταν εντός του καταστήματος και προετοιμάζονταν για τη λειτουργία του.

Ο εγκαλών πράγματι, εξήλθε του εσωτερικού του καταστήματος και στάθηκε εκτός της θύρας που συνδέει αυτό με τον προαύλιο χώρο, ευρισκόμενος δε σε χαλαρή στάση σώματος., έχοντας, όπως ανέφεραν μάρτυρες, τα χέρια του εντός των τσεπών του παντελονιού του, άκουσε τον θείο του κατηγορουμένου να του ζητεί να κατονομάσει αυτόν, ο οποίος κατέστρεψε το μηχάνημα της τουαλέτας το προηγούμενο βράδυ και μόλις ο εγκαλών του απάντησε "ο Φ.", αυτός, κατηγορούμενος, ο οποίος στεκόταν απέναντι του εγκαλούντος και προς τα αριστερά του τελευταίου, αισθανόμενος προσβολή λόγω και της παρουσίας του θείου του, επιτέθηκε στον εγκαλούντα, κτυπώντας τον με τη γροθιά του στην αριστερή πλευρά της κεφαλής του, φέροντας, κατά πάσα πιθανότητα, εντός της γροθιάς του κάποιο μεταλλικό αντικείμενο, το οποίο σημειώνεται ότι παρ' ότι δεν έγινε αντιληπτό από τον παθόντα και τους αυτόπτες μάρτυρες οι οποίοι περιέγραψαν την επίθεση αυτή, λόγω και του χαμηλού φωτισμού που επικρατούσε στο κατάστημα, η ύπαρξή του δεν δύναται να αποκλεισθεί, δεδομένου του βαθμού του τραυματισμού που επήλθε, όπως θα αναφερθεί κατωτέρω και ο οποίος δεν δύναται να δικαιολογηθεί εάν δεν υπήρχε και κάποιο, οιασδήποτε φύσης μεταλλικό αντικείμενο.

Ο εγκαλών λόγω της σφοδρότητας του κτυπήματος, έγειρε δεξιά και κτύπησε και στην δεξιά πλευρά της κεφαλής του σε μεταλλικό πλαίσιο διακοσμητικής φύσης, που ευρισκόταν πλησίον και ακολούθως στο έδαφος χωρίς να έχει πλέον τις αισθήσεις του. Ο κατηγορούμενος και ο θείος του Π. Κ. εγκατέλειψαν το χώρο, ενώ οι εργαζόμενοι κάλεσαν το ΕΚΑΒ, ασθενοφόρο, το οποίο προσήλθε και μετέφερε τον εγκαλούντα στο Κέντρο Υγείας ...

και ακολούθως στο Γενικό Νοσοκομείο του ..., όπου νοσηλεύθηκε στην Νευροχειρουργική Κλινική από 4.8.2012 έως 10.8.2012, υπεβλήθη σε εξετάσεις και χειρουργική επέμβαση και σύμφωνα με την από 10.8.2012 ιατροδικαστική έκθεση της ιατροδικαστή Α. Τ. διαπιστώθηκε, με βάση και την αξονική τομογραφία του εγκεφάλου, (α) θλαστικό τραύμα αριστερής κροταφοβρεγματικής, χειρουργικώς συρραφέν, (β) κάταγμα αριστερής κροταφοβρεγματικής, το οποίο διαπερνά τις σύστοιχες μαστοειδείς κυψέλες και φτάνει έως τη βάση του κρανίου, με αίμα στις μαστοειδείς κυψέλες και στις ηθμοειδείς κυψέλες αριστερά καθώς και στους σφηνοειδείς κόλπους, κεφαλαιμάτωμα αριστερά μέτωπο - κρόταφό - βρεγματικά και (γ) αιμορραγικές θλάσεις στον εγκέφαλο κυρίως δεξιά μετιοποκροταφικά με συνοδό μικρό υποσκληρίδιο αιμάτωμα και μικρή υπαραχνοειδή αιμορραγία και ήπιο εγκεφαλικό οίδημα δεξιά.

Επιπλέον αποδείχθηκε ότι ο εγκαλών δεν εργάσθηκε πολλούς μήνες, λόγω της κατάστασης της υγείας του και ακολούθως διαπιστώθηκε ότι λόγω του τραυματισμού του, πάσχει από μικρού βαθμού νευρυαισθητήριο βαρηκοΐα αριστερού ωτός στις υψηλές συχνότητες, όπως προκύπτει από το από 16.9.2014 ακοομετρικό διάγραμμα σε συνδυασμό με την ιατρική βεβαίωση - γνωμάτευση της επιμελήτριας ωτορινολαρυγγολόγου του Γενικού Νοσοκομείου ... "..." Μ.

Χ.. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω ο κατηγορούμενος, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος της ως άνω αξιόποινης πράξης , καθ' όσον δεν υφίσταται οιαδήποτε αμφιβολία ότι τα περιστατικά έλαβαν χώρα, όπως αναλυτικώς περιγράφονται, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου δε ότι απλώς ώθησε τον εγκαλούντα και ο τελευταίος απώλεσε την ισορροπία του και κτύπησε χωρίς ωστόσο, να δύναται να αιτιολογήσει τον τραυματισμό του σε αμφότερες τις πλευρές της κεφαλής, είναι παντελώς έωλος και πέραν του ότι οι καταθέσεις των μαρτυρούν ήταν σαφείς και κατηγορηματικές, τα σημεία τραυματισμού, αριστερά και ακολούθους δεξιά στην κεφαλή και η σοβαρότητα αυτών συνάδουν με την περιγραφή των τελευταίων.

Ο ισχυρισμός επίσης περί μετατροπής της κατηγορίας σε σωματική βλάβη εξ αμελείας δεν στηρίζεται σε οιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο αντιθέτως αποδεδείχθηκε με βεβαιότητα ότι ο κατηγορούμενος με πρόθεση προκάλεσε σωματική βλάβη στον παθόντα η ένταση δε του κτυπήματος η χρήση μεταλλικού μέσου και το σημείο πλήξης, κατά τα ανωτέρω, θα μπορούσαν να έχουν επιφέρει κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη, που ο κατηγορούμενος αποδεχόταν.

Περαιτέρω δε πρέπει να αναγνωρισθούν στον κατηγορούμενο οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 περιπτώσεις α και ε του Π.Κ. καθ' ότι αποδείχθηκε ότι ο ηλικίας είκοσι δύο ετών κατηγορούμενος σπούδαζε την Ναυτική Επιστήμη και Τέχνη και αποφοίτησε το 2013 ενώ ακολούθως φοίτησε στο Κέντρο Επιμόρφωσης Στελεχών Εμπορικού Ναυτικού τμήμα Μηχανικών για την απόκτηση μηχανικού Β' τάξεως, είναι έγγαμος με δύο ανήλικα τέκνα, φροντίζει για την οικογένειά του και μεριμνά για την επαγγελματική και κοινωνική του πρόοδο, έκτοτε δε και δη μετά την τέλεση της ως άνω αξιόποινης πράξης ήδη επτά περίπου έτη έχει συμπεριφερθεί καλά.

Ωστόσο, πρέπει να απορριφθούν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 περιπτώσεις γ' και δ' του Π.Κ. καθ' όσον όχι απλώς δεν υπήρξε προγενέστερη ανάρμοστη συμπεριφορά του παθόντος ή ο κατηγορούμενος παρασύρθηκε από οργή ή θλίψη που προκάλεσε άδικη εναντίον του πράξη, αντιθέτως για ένα συμβάν αμελητέας οικονομικής αξίας και εν γένει κοινωνικής απαξίας, το οποίο σε κάθε περίπτωση είχε λήξει και είχε επέλθει ειρήνευση, αυτός με τη συνδρομή και του θείου του Π.

Κ. το επανέφερε και στηρίχθηκε σε αυτό προκειμένου να τιμωρήσει και να δείξει τη δύναμή του σε έναν εργαζόμενο, ο οποίος φρόντιζε για την εύρυθμη λειτουργία του καταστήματος και προστάτευε την ιδιοκτησία των εργοδοτών του, επιπλέον δε ουδόλως έχει επιδείξει ειλικρινή μεταμέλεια για την πράξη του ούτε προσπάθησε να μειώσει ή να άρει τις συνέπειες αυτής ".

Ακολούθως, η προσβαλλομένη απόφαση, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα του ότι: "στο κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος με την επωνυμία "...", την 04-08-2012, τέλεσε με πρόθεση το ακόλουθο έγκλημα: Με πρόθεση προξένησε σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, η πράξη του δε αυτή τελέστηκε με τρόπο που θα μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη. Συγκεκριμένα κατά τον παραπάνω τόπο και χρόνο, επιτέθηκε εναντίον του εγκαλούντος Σ. Κ. και τον χτύπησε στο αριστερό μέρος της κεφαλής με τα χέρια και ειδικότερα με μεταλλικό αντικείμενο, με αποτέλεσμα να του προξενήσει, σύμφωνα με την από 05-08-2012 Ιατρική Γνωμάτευση της Νευροχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου ..., α) κάταγμα αριστερού κροταφοβρεγματικά, το οποίο διαπέρασε τις σύστοιχες μαστοειδείς κυψέλες και έφθασε ως τη βάση του κρανίου, β) αίμα στις μαστοειδείς κυψέλες και στις ηθμοειδείς κυψέλες αριστερά καθώς και σφηνοειδείς κόλπους, γ) αιμορραγικές θλάσεις στον εγκέφαλο κυρίως δεξιά μετωπο κροταφικά με σύνοδο αιμορραγίας και ηπίου εγκεφαλικού οιδήματος δεξιά και δ) κεφαλαιμάτωμα αριστερά μέτωπο - κρόταφο - βρεγματικά. Ο τρόπος δε που τελέστηκε η παραπάνω πράξη (δυνατό κτύπημα) σε συνδυασμό με το ευπαθές σημείο του σώματος που επλήγη (κεφάλι) μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα βαριά σωματική βλάβη".

Έτσι όμως που έκρινε το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις με αποτέλεσμα η προσβαλλόμενη απόφαση να στερείται νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της, η απόφαση έχει αντιφατικές αιτιολογίες, ασάφειες και λογικά κενά, καθιστώντας ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής του νόμου.

Συγκεκριμένα, ασάφειες και αντιφάσεις υφίστανται τόσο στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης όσο και μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού αυτής: Α) ως προς το μέσο με το οποίο ο αναιρεσείων έπληξε τον εγκαλούντα στο κεφάλι του και ειδικότερα ως προς το αν εντός της γροθιάς του χεριού του υπήρχε και κάποιο μεταλλικό αντικείμενο, την ύπαρξη του οποίου η προσβαλλόμενη, ενώ στην αρχή του σκεπτικού της θεωρεί ως απλώς πιθανή, στη συνέχεια δέχεται ότι αυτή, καίτοι το εν λόγω αντικείμενο "δεν έγινε αντιληπτό από τον παθόντα και τους αυτόπτες μάρτυρες ......η ύπαρξη του δεν δύναται να αποκλειστεί δεδομένου του τραυματισμού που επήλθε....", τον οποίο, σημειωτέον αποδίδει και στο γεγονός ότι ο παθών πέφτοντας κτύπησε στη δεξιά πλευρά της κεφαλής του σε μεταλλικό πλαίσιο διακοσμητικής φύσης, ενώ τέλος στο διατακτικό κηρύσσει αυτόν ένοχο του ότι επιτέθηκε εναντίον του εγκαλούντος "και τον χτύπησε στο αριστερό μέρος της κεφαλής με τα χέρια και ειδικότερα με μεταλλικό αντικείμενο ", αποδίδοντας έτσι τον τραυματισμό του μόνο στο εν λόγω κτύπημα με μεταλλικό αντικείμενο και Β) ως προς το είδος της διακινδύνευσης που επήλθε, αφού στο μεν σκεπτικό της δέχεται ότι "η ένταση του κτυπήματος, η χρήση μεταλλικού μέσου και το σημείο πλήξης, κατά τα ανωτέρω, θα μπορούσαν να έχουν επιφέρει κίνδυνο ζωής ή βαριά σωματική βλάβη, που ο κατηγορούμενος αποδεχόταν", χωρίς δηλαδή να διευκρινίζει ποια από τις δύο περιπτώσεις διακινδυνεύσεως του παθόντος συνέτρεξε, στη συνέχεια στο διατακτικό το μεν δέχεται ότι ο αναιρεσείων " .. ..

προξένησε σε άλλον σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας του, η πράξη του δε αυτή τελέστηκε με τρόπο που θα μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα κίνδυνο για τη ζωή του ή βαριά σωματική βλάβη", το δε ότι " ο τρόπος που τελέστηκε η παραπάνω πράξη (δυνατό κτύπημα) σε συνδυασμό με το ευπαθές σημείο του σώματος που επλήγη (κεφάλι) μπορούσε να προκαλέσει στον παθόντα βαριά σωματική βλάβη", με αποτέλεσμα να δημιουργείται έτσι αντίφαση και ασάφεια αναφορικά με το είδος της διακινδύνευσης, στο ίδιο το διατακτικό, αλλά και μεταξύ σκεπτικού και διατακτικού.

Δηλαδή στο σκεπτικό αλλά και στο διατακτικό της, η απόφαση δεν υιοθετεί τη μία από τις δύο υπαλλακτικές μορφές της επικίνδυνης σωματικής βλάβης, ήτοι εκείνη της πρόκλησης κινδύνου για τη ζωή του παθόντος ή εκείνη της βαριάς σωματικής βλάβης του, παραβιάζοντας έτσι εκ πλαγίου τη διάταξη του άρθρου 309 ΠΚ και στερώντας την προσβαλλομένη απόφαση νομίμου βάσεως.

Επομένως, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Π.Δ., λόγος αναίρεσης, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας με τη μορφή της έλλειψης νομίμου βάσεως, ως προς την καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας είναι ουσιαστικά βάσιμος. Μετά ταύτα παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναίρεσης, πρέπει δεκτού γενομένου του ως άνω λόγου, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση, για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 του Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμό 51/21.2.2019 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κυπαρισσίας.

Παραπέμπει την υπόθεση σε νέα συζήτηση ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ