Supreme Court dismisses appeal on donation revocation, citing lack of evidence for ingratitude and witness credibility issues.

Απόφαση 1816 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1816/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, και Στυλιανή Γιαννούκου Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Απριλίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Μ. Μ. χήρας Δ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Κριθαρά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: Δ. Γ. του Χ. και 2. Π.-Χ. Γ. του Χ. κατοίκων ... οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θωμά Σταμόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 29-5-2006 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:79/2007 του ίδιου δικαστηρίου που παρέπεμψε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο λόγω αρμοδιότητας, 51/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, 65/2011 και 477/2011 διορθωτική του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση των εφετειακών αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 20-1-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας, ανέγνωσε την από 21-3-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 65/2011 τελεσίδικη απόφαση του Eφετείου Θράκης, με την οποία, αφού έγιναν δεκτές οι 29-9-2008 εφέ-σεις των ήδη αναιρεσιβλήτων εξαφανίστηκε η 51/2008 οριστική απόφαση του Πολυ-μελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, με την οποία είχαν γίνει δεκτές κατ'ουσίαν οι 18-5-2006 (δύο) αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας για ανάκληση δωρεάς.

Στη συνέχεια με την εφετειακή απόφαση οι αγωγές απερρίφθησαν ως κατ' ουσίαν αβάσιμες. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ). 2.- Επειδή, κατά το άρθρο 505 ΑΚ: "Ο δωρητής έχει δικαίωμα να ανακαλέσει τη δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε με βαρύ παράπτωμα αχάριστος απέναντι στο δωρητή, στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωσή του να διατρέφει το δωρητή. "Αχαριστία", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, που δικαιολογεί την ανάκληση της δωρεάς, θεωρείται η βαριά αντικοινωνική συμπεριφορά ή διαγωγή του δωρεοδόχου, που αποτελεί παράβαση των κανόνων του δικαίου ή των αντιλήψεων περί ηθικής και ευπρέπειας, οφείλεται δε σε υπαιτιότητά του και μπορεί να καταλογισθεί σ' αυτόν.

Έτσι, αχαριστία μπορεί, κατά τις περιστάσεις, να αποτελεί και η χωρίς σοβαρό λόγο αδιαφορία του δωρεοδόχου, γενικώς για την τύχη του δωρητή, όταν ο τελευταίος έχει ανάγκη για περίθαλψη, στην οποία περιλαμβάνεται και η διατροφή του. Η αδιαφορία αυτή λόγω των συνθηκών κάτω από τις οποίες βρίσκεται ο δωρητής, είναι κοινωνικώς αποδοκιμαστέα με τρόπο ώστε, όταν συντρέχει, να δικαιούται ο δωρητής να ανακαλέσει τη δωρεά έστω και αν ο δωρεοδόχος που αδιαφορεί για την τύχη του δεν ανέλαβε, με τη σύμβαση της δωρεάς, τέτοια υποχρέωση.

Η κατά τα ανωτέρω ανάκληση της δωρεάς γίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 509 ΑΚ, με δήλωση προς τον δωρεοδόχο η οποία δεν υπόκειται σε συστατικό τύπο και μπορεί να γίνει και προφορικώς. Σε περίπτωση που ο δωρεοδόχος αμφισβητεί είτε τη συνδρομή των πραγματικών περιστατικών που επικαλείται ο δωρητής ή και το ότι τα περιστατικά αυτά συγκροτούν τον προβαλλόμενο λόγο ανάκλησης της δωρεάς, το ζήτημα λύεται δικαστικά με άσκηση αναγνωριστικής αγωγής από μέρους του δωρητή, ο οποίος και βαρύνεται με την απόδειξη των περιστατικών που συγκροτούν τον λόγο της ανάκλησης ενώ ο δωρεοδόχος βαρύνεται με την απόδειξη της έλλειψης υπαιτιότητας.

Εξάλλου, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, ιδρύεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν, κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι εφαρμογής της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν ορθώς εφαρμόστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με τα ... και .../28.5.2004 συμβόλαια...μεταβίβασε αντιστοίχως, στους εναγομένους και ήδη αναιρεσίβλητους, εγγονούς της από την θυγατέρα της Μ., την ψιλή κυριότητα ακινήτων, με αιτία τη δωρεά.

Ειδικότερα μεταβίβασε στον πρώτο αυτών ένα διαμέρισμα....εμβαδού μικτού 80,29 τ. μ. και καθαρού 54,24 τ.μ... και στον δεύτερο ένα διαμέρισμα... εμβαδού μικτού 80,29 τ.μ. και καθαρού 54,24 τ.μ... Την επικαρπία των ακινήτων αυτών παρακράτησε η ίδια εφόρου ζωής. Τις δωρεές αυτές ανακάλεσε η δωρήτρια ενάγουσα με την από 15.3.2006 εξώδικη δήλωση, την οποία κοινοποίησε στους εναγομένους στις 23.3.2006.

Ως λόγο ανάκλησης των δωρεών η ενάγουσα επικαλείται ότι αυτές έγιναν ως αντιπαροχή για την υποχρέωση που ανέλαβαν οι εναγόμενοι-δωρεοδόχοι να φροντίζουν αυτήν και το σύζυγό της μέχρι του θανάτου τους και ότι παρά το γεγονός ότι τόσο αυτή όσο και ο σύζυγός της έχουν προβλήματα υγείας και αδυνατούν να αυτοεξυπηρετηθούν, όταν αυτή και ο σύζυγός της εγκαταστάθηκαν από τις αρχές Απριλίου του έτους 2005 στην οικία τους αυτοί απουσίαζαν συνεχώς, παραμελούσαν τη φροντίδα τους και τους παρέπεμπαν στους γονείς τους, τους φέρονταν απαξιωτικά και τον μήνα Αύγουστο του ίδιου έτους τους εξανάγκασαν να επιστρέψουν στην ...

όπου και τους εγκατέλειψαν". Περαιτέρω, το Εφετείο δέχεται, αναφορικά με την ουσιαστική βασιμότητα των λόγων ανάκλησης των δωρεών τα ακόλουθα: "Η δωρήτρια..., κατά το χρόνο των επίμαχων δωρεών κατοικούσε με το σύζυγό της στην ..., σε ένα των δω-ρηθέντων διαμερισμάτων, στην ίδια δε οικοδομή διέμενε και εξακολουθεί να διαμένει το ένα από τα δύο τέκνα της, ο γιος της Α., με την οικογένειά του, στον οποίο ήδη η ενάγουσα με τα ...

και .../1990 συμβόλαια... είχε μεταβιβάσει, με αιτία τη γονική παροχή, την ψιλή κυριότητα δύο διαμερισμάτων της ίδιας οικοδομής, το εσωτερικής αρίθμησης 1 του ισογείου ορόφου, εμβαδού 52,44 τ.μ, την επικαρπία των οποίων παρακράτησε για τον εαυτό της μέχρι το θάνατό της. Το άλλο τέκνο της είναι η θυγατέρα της Μ., μητέρα των εναγομένων, δωρεοδόχων, που κατοικεί στο …με το σύζυγό της και τα τέκνα της, είχε βοηθήσει με χρηματικό ποσό για την αγορά του διαμερίσματος στο ..., ενώ τον ανωτέρω γιο της είχε βοηθήσει με χρηματικό ποσό για την αγορά οικοπέδου.

Η ενάγουσα με το σύζυγό της είχαν εργασθεί επί πολλά έτη στη ... από όπου και συνταξιοδοτήθηκαν. Μετά την έλευσή τους στην Ελλάδα από ετών τόσο η ενάγουσα όσο και ο σύζυγός της είχαν προβλήματα υγείας (σύνδρομο διαβητικής αγγειοπάθειας, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο αδυναμία βάδισης, τύφλωση εν μέρει της ενάγουσας και ολική του συζύγου της), κατά καιρούς δε μετέβαιναν στο ...

στη θυγατέρα τους, μητέρα των δωρεοδόχων, η οποία και φρόντιζε για την αντιμετώπιση αυτών... Τον μήνα Μάρτιο του έτους 2005, ήτοι ένα έτος περίπου μετά τη σύναψη των επίδικων δωρεών, η μητέρα των εναγομένων δωρεοδόχων επισκέφθηκε τους γονείς της στην ... και διαπίστωσε ότι αυτοί νοσηλεύονταν στην Ειδική Νοσηλευτική Μονάδα Θράκης, καθόσον, τότε, η σύζυγος του αδελφού της είχε προβλήματα υγείας και δεν ήταν δυνατόν στον αδελφό της να επιμεληθεί της κατάστασης της υγείας τους.

Τότε προθυμοποιήθηκε να τους φιλοξενήσει στην οικία της, προκειμένου να τους παράσχει τις απαιτούμενες φροντίδες. Για το λόγο δε αυτόν επέστρεψε στην οικία της για να διευθετήσει τους χώρους αυτής καταλλήλως για τη φιλοξενία των γονέων της.... Στη συνέχεια επανήλθε στην ..., στις αρχές Μαΐου, του ίδιου έτους, και συνόδευσε τους γονείς της, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην οικογενειακή αυτής στέγη, στο ..., παρέχοντας σ' αυτούς όλες τις φροντίδες που απαιτούνταν για την διαβίωσή τους και την κατάσταση της υγείας τους, ενώ είχε προσλάβει για τις oικιακές εργασίες και οικιακή βοηθό.

Κατά το διάστημα όμως αυτό τόσο η ενάγουσα όσο και ο σύζυγός της δέχονταν, με τηλεφωνική επικοινωνία, διαμαρτυρίες από το γιο τους για τις ένδικες δωρεές, με συνέπεια να δυσανασχετεί ο σύζυγος αυτής, ενώ η ενάγουσα εκδήλωνε νοσταλγία για την πατρίδα-... και το γεγονός αυτό γινόταν αιτία διαφωνίας με το σύζυγό της.

Το μήνα Αύγουστο 2005 η ενάγουσα με το σύζυγό της, συνοδευόμενοι από τους γονείς των εναγομένων, μετέβησαν στην ... για ολιγοήμερη επίσκεψη, ενόψει της επιμονής του συζύγου της ενάγουσας, που ήθελε να διευθετήσει το θέμα του αυτοκινήτου κυριότητάς του, τη χρήση του οποίου είχε παραχωρήσει στο γιο τους και ήθελε την επιστροφή του.

Κατά την επίσκεψη αυτή δημιουργήθηκαν έριδες μεταξύ της μητέρας των εναγομένων και του αδελφού της σε σχέση με τις επίμαχες δωρεές για τις οποίες ο αδελφός αυτής είχε εξαρχής αντίρρηση, με συνέπεια να αποχωρήσει η μητέρα των εναγομένων και ο σύζυγος αυτής. Στη συνέχεια όμως η ενάγουσα αρνήθηκε να επιστρέψει στο ..., τόπο διαμονής των εναγομένων, εγκατασταθείσα με το σύζυγό της σε ένα των διαμερισμάτων των επιδίκων δωρεών, των οποίων είχε παρακρατήσει την επικαρπία προσέλαβε δε οικιακή βοηθό.

Οι ισχυρισμοί της ενάγουσας ότι εγκαταλείφθηκε στην ... από τους γονείς των εναγομένων... αποδεικνύονται αβάσιμοι. Οι εναγόμενοι κατά τον χρόνο σύστασης των δωρεών ήταν ηλικίας ο μεν Π. Γ. (εναγόμενος της πρώτης αγωγής) 25 ετών, ο δε Δ. Γ. (εναγόμενος της δεύτερης αγωγής) 21 ετών, είναι άγαμοι και διαμένουν με τους γονείς τους και είναι εργαζόμενοι, ως υδραυλικός και ηλεκτρολόγος, αντίστοιχα.

Η αποδιδόμενη σ' αυτούς από τη δωρήτρια ενάγουσα μάμμη τους επίδειξη αχαριστίας, δεν αποδεικνύεται, αφού κατά το διάστημα που η δωρήτρια με το σύζυγό της διέμεναν στην οικία των γονέων τους, παρεχόταν σ' αυτούς τόσο γενική φροντίδα όσο και η εξειδικευμένη φροντίδα για την υγεία τους από τους γονείς τους - οι ίδιοι δεν είχαν τη δυνατότητα αυτή λόγω του νεαρού της ηλικίας τους και της οικονομικής τους κατάστασης, στη συνέχεια δε η απόσταση του τόπου κατοικίας των ανωτέρω από τον τόπο διαμονής που επέλεξε η ενάγουσα, παρά την προσφορά των γονέων των εναγομένων να διαμένουν όλοι μαζί στην οικία των τελευταίων και το γεγονός ότι είναι εργαζόμενοι, δεν επέτρεπε σ' αυτούς την αυτοπρόσωπη παροχή φροντίδων τόσο στην ενάγουσα όσο και στο σύζυγο αυτής.

Οι ισχυρισμοί της ενάγουσας περί ειρωνικής συμπεριφοράς αυτών προς την ίδια και το σύζυγό της, δεν αποδεικνύονται...Άλλωστε, από όλα τα ανωτέρω είναι πρόδηλο ότι η ενάγουσα με τις επίδικες δωρεές, οι οποίες έγιναν ένα έτος πριν από την φιλοξενία αυτής και του συζύγου της από τους γονείς των εναγομένων, σκόπευε στην πραγματικότητα στην ίση διανομή των περιουσιακών της στοιχείων μεταξύ των δύο τέκνων της, αφού στο άλλο τέκνο της είχε ήδη μεταβιβάσει την ψιλή κυριότητα των άλλων δύο διαμερισμάτων της.

Υπό τις ανωτέρω παραδοχές δεν αποδεικνύεται υπαιτιότητα των εναγομένων-δωρεοδόχων, που μπορεί να καταλογισθεί σ' αυτούς, ώστε να παρέχεται στην ενάγουσα η επικαλούμενη από αυτήν επίδειξη αχαριστίας των εναγομένων εγγονών της (δωρεοδόχων) που δικαιολογεί την ανάκληση από μέρους της των επίδικων δωρεών".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι οι ένδικες αγωγές της αναιρεσείουσας είναι κατ' ουσίαν αβάσιμες και στη συνέχεια, αφού δέχθηκε τις εφέσεις των αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την πρωτοβάθμια απόφαση που είχε κρίνει αντίθετα και απέρριψε τις αγωγές. Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού, όπως προκύπτει από το προαναπτυχθέν περιεχόμενό της, διέλαβε σ' αυτήν πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα (της μη ύπαρξης λόγων ανάκλησης της επίδικης δωρεάς), οι οποίες (αιτιολογίες) επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή της του άρθρου 505 ΑΚ, την οποία (η προσβαλλόμενη απόφαση) δεν παραβίασε εκ πλαγίου με ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος, από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα αποδίδει στο Εφετείο την αιτίαση, ότι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, λόγω ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών, είναι αβάσιμος. 3.- Επειδή, κατά το άρθρο 559 ΚΠολΔ αριθ. 8 αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψιν πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψιν πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" κατά την έννοια του νόμου θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όχι όμως και οι αρνητικοί της αγωγής ή της οικείας ένστασης ισχυρισμοί, τα απλά επιχειρήματα των διαδίκων και τα πραγματικά περιστατικά που προκύπτουν από τις αποδείξεις και τείνουν σε ενίσχυση ή αποδυνάμωση της βάσης της αγωγής ή της ένστασης.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο, από τον αριθ. 8 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ψέγει το Εφετείο, διότι έλαβε υπόψιν του πράγματα που δεν προτάθηκαν από τους αναιρεσιβλήτους και ειδικότερα ότι δέχθηκε τ'ακόλουθα: "Τον μήνα Μάρτιο του έτους 2005, ήτοι ένα έτος περίπου μετά τη σύναψη των επίδικων δωρεών, η μητέρα των εναγομένων δωρεοδόχων επισκέφθηκε τους γονείς της στην ...

και διαπίστωσε ότι αυτοί νοσηλεύονταν στην Ειδική Νοσηλευτική Μονάδα Θράκης, καθόσον, τότε, η σύζυγος του αδελφού της είχε προβλήματα υγείας και δεν ήταν δυνατόν στον αδελφό της να επιμεληθεί της κατάστασης της υγείας τους. Τότε προθυμοποιήθηκε να τους φιλοξενήσει στην οικία της, προκειμένου να τους παράσχει τις απαιτούμενες φροντίδες.

Για το λόγο δε αυτόν επέστρεψε στην οικία της για να διευθετήσει τους χώρους αυτής καταλλήλως για τη φιλοξενία των γονέων της. Ειδικότερα, διαμόρφωσε καταλλήλως για χρήση από τους γονείς της το δωμάτιο που μέχρι τότε χρησιμοποιούσε η ίδια με το σύζυγό της ως υπνοδωμάτιο και το σαλόνι για να κοιμούνται οι γιοι της δωρεοδόχοι.

Στη συνέχεια επανήλθε στην ..., στις αρχές Μαΐου, του ίδιου έτους, και συνόδευσε τους γονείς της, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην οικογενειακή αυτής στέγη, στο ..., παρέχοντας σ' αυτούς όλες τις φροντίδες που απαιτούνταν για την διαβίωσή τους και την κατάσταση της υγείας τους, ενώ είχε προσλάβει για τις οικιακές εργασίες και οικιακή βοηθό...

Άλλωστε, από όλα τα ανωτέρω είναι πρόδηλο ότι η ενάγουσα με τις επίδικες δωρεές, οι οποίες έγιναν ένα έτος πριν από την φιλοξενία αυτής και του συζύγου της από τους γονείς των εναγομένων, σκόπευε στην πραγματικότητα στην ίση διανομή των περιουσιακών της στοιχείων μεταξύ των δύο τέκνων της, αφού στο άλλο τέκνο της είχε ήδη μεταβιβάσει την ψιλή κυριότητα των άλλων δύο διαμερισμάτων της".

Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού τα ως άνω πραγματικά περιστατικά, που τείνουν σε αποδυνάμωση της βάσης της αγωγής και προέκυψαν, όπως στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται, από τις αποδείξεις, δεν συνιστούν "πράγματα" κατά την προαναφερθείσα έννοια. 4-. Επειδή, με το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψιν αποδεικτικό μέσο που κάποιος διάδικος επικαλέστηκε και προσκόμισε, όπως είναι και η δικαστική ομολογία, ανεξάρτητα από το ότι η τελευταία, κατά το άρθρο 352 § 1 ΚΠολΔ, λαμβάνεται υπόψιν αυτεπαγγέλτως.

Ωστόσο, για να είναι παραδεκτός λόγος αναίρεσης για τη μη λήψη υπόψιν παρά το νόμο ομολογίας, πρέπει να έχει γίνει επίκλησή της από τον αντίδικο εκείνου που ομολόγησε στο δικαστήριο της ουσίας κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, και να γίνεται μνεία αυτής της επίκλησης στην αίτηση.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τον τέταρτο λόγο, από τον αριθ.11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο, διότι δεν έλαβε υπόψιν του τις περιεχόμενες στις προτάσεις και την έφεση των αναιρεσιβλήτων δικαστικές ομολογίες τους, που ειδικότερα αναφέρει στην αίτηση. Ο λόγος αυτός είναι, προεχόντως, απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στην αίτηση ότι έγινε επίκληση των ομολογιών αυτών στο Δικαστήριο της ουσίας εκ μέρους της αναιρεσείουσας.

Πέραν τούτου ο λόγος αυτός είναι, σε κάθε περίπτωση, απαράδεκτος, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των από 14-1-2010 προτάσεων της αναιρεσείουσας, που υπέβαλε στο Εφετείο, δεν γίνεται με αυτές επίκληση των ομολογιών που αποδίδουν με την αίτησή τους στους αντιδίκους των.

5.- Επειδή, για την ίδρυση του πιο πάνω από τον αριθ. 11 περ.γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψιν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία ήταν υποχρεωμένο να λάβει υπόψιν, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος προς απόδειξη με το αποδεικτικό μέσο ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 2/2008), επιδρά δηλαδή στο διατακτικό της απόφασης.

Καμία, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλ' αρκεί η γενική μνεία των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων που ελήφθησαν υπόψιν. Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο ότι ελήφθη υπόψιν κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με τους τρίτο και πέμπτο λόγους αναίρεσης, από τον αριθ. 11περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προσάπτει στο Εφετείο την αιτίαση, ότι δεν έλαβε υπόψιν τις καταθέσεις των μαρτύρων Χ. Γ., που περιέχεται στα 79/2007 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης και Α. Μ., που διαλαμβάνεται τόσο στα εν λόγω πρακτικά όσο και στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Όμως το Εφετείο βεβαιώνει στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, αφού έλαβε υπόψιν τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου καθώς και εκείνες που περιέχονται στα ανωτέρω 79/2007 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης κατά την εκδίκαση των αγωγών ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, το οποίο στη συνέχεια κηρύχθηκε αναρμόδιο καθ' ύλην για την εκδίκασή τους.

Από τη βεβαίωση αυτή του Εφετείου, αλλά και από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι το εν λόγω Δικαστήριο έλαβε υπόψιν και συνεκτίμησε για τη συναγωγή του πιο πάνω αποδεικτικού πορίσματος και τις φερόμενες ως αγνοηθείσες μαρτυρικές.

Συνεπώς, οι ανωτέρω λόγοι είναι αβάσιμοι. Η περαιτέρω αιτίαση της αναιρεσείουσας, που διατυπώνεται με τους ίδιους λόγους, ότι το Εφετείο, "υποβάθμισε την ένορκη βεβαίωση της μάρτυρός της Μ. Γ., εξοστρακίζοντάς την με την κατάθεση της επιληψίμου μάρτυρος και μητέρας των αντιδίκων", είναι απαράδεκτη, διότι, όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 340 ΚΠολΔ, η αξιοπιστία των μαρτύρων και η εκτίμηση των όσων αυτοί καταθέτουν εναπόκειται στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο και δεν είναι υποχρεωμένο να εκθέσει στην απόφασή του και τους λόγους για τους οποίους δίνει μεγαλύτερη πίστη στην κατάθεση του ενός ή του άλλου μάρτυρα. 6.- Επειδή, η αναιρεσείουσα με την αίτηση, στο τέλος (σελ. 27), προβάλλει κατά της προσβαλλομένης απόφασης αιτιάσεις και από τους αριθμούς 9,10 και 17 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, χωρίς όμως να της προσάπτει συγκεκριμένες πλημμέλειες, που ιδρύουν τους εκ των αριθμών αυτών λόγους αναίρεσης. Επομένως, οι αιτιάσεις αυτές είναι εντελώς αόριστες και ως εκ τούτου απορριπτέες.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει η κρινόμενη αίτηση, η οποία δεν περιέχει άλλο λόγο, να απορριφθεί, και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, (που κατέθεσαν προτάσεις), κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα των τελευταίων (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2), καθώς ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 20-1-2012 αίτηση της Μ. Μ. για αναίρεση της 65/2011 απόφασης του Eφετείου Θράκης, όπως διορθώθηκε με την 477/2011 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Σεπτεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ