Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for lack of evidence issue and insufficient reasoning.

Απόφαση 1816 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1816/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων : ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Καρατζογιάννη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Φωκά, ο οποίος δήλωσε ότι ο 1ος από αυτούς απεβίωσε την 24-7-2004 και κληρονομήθηκε από τον υιό του ....., ο οποίος συνεχίζει την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπείται από αυτόν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/9/1990 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4683/1991 του ίδιου δικαστηρίου η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο λόγω αρμοδιότητας, 2053/1992 μη οριστική,7708/1999 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 2281/2001 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των οριστικών αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18/10/2002 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος, ανέγνωσε την από 9 Μαρτίου 2005 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Αλεξάνδρου Κασιώλα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 του Κ.Πολ.Δ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν το δικαστήριο δεν διέταξε απόδειξη για πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της παραπάνω διατάξεως, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση αγωγής ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως.

Οι παραπάνω ισχυρισμοί πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλαδή να έχουν επίδραση στην έκβαση της δίκης, ενώ δεν ιδρύει τον παραπάνω λόγο η παράλειψη να ταχθεί θέμα αποδείξεως για ισχυρισμό που δεν ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης όπως είναι και οι αλυσιτελείς. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με το πρώτο μέρος του πρώτου λόγου της αναίρεσης, όπως εκτιμάται, προβάλλουν ότι το δικαστήριο δεν έταξε θέμα αποδείξεως για τον ισχυρισμό τους ότι ο δικαιοπάροχός τους .....

το έτος 1971 αγόρασε ατύπως το επίδικο ακίνητο από τον δικαιοπάροχό των εναγομένων ..... και έκτοτε νεμόταν αυτό μέχρι το έτος 1982, που απεβίωσε, έκτοτε δε και μέχρι την άσκηση της αγωγής (12-10-1990) το νεμόταν η δεύτερη αναιρεσείουσα. Ο ισχυρισμός αυτός των αναιρεσειόντων δεν ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού από το έτος 1971 μέχρι της άσκησης της αγωγής δεν συμπληρώθηκε ο χρόνος της έκτακτης χρησικτησίας, ώστε να ευδοκιμήσει η ένσταση ιδίας κυριότητας που προβλήθηκε απ΄ αυτούς.

Επομένως, με το να μη τάξει το "Εφετείο θέμα αποδείξεως για τον παραπάνω ισχυρισμό δεν υπέπεσε στην από τον αριθ. 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, πλημμέλεια και συνεπώς π πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά το πρώτο μέρος του με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος κατά το δεύτερο μέρος του με το οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του υπ΄ αριθ. 7756/21-6-1971 πληρεξουσίου των ....

καθώς και το από του έτους 1971 ειδικό πληρεξούσιο του ανωτέρω προς τον ....., είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο ούτε το περιεχόμενο των παραπάνω εγγράφων ούτε σε τι συνίσταται η παραμόρφωση. 2.- Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ ο λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα αναγκαία περιστατικά για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής αυτών και εξαιτίας τούτου δεν είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή της διατάξεως αυτής.

Για να είναι ορισμένος ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο η νόμιμη βάση και να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια όλες οι σχετικές κρίσιμες παραδοχές της αποφάσεως και δεν αρκούν οι όλως μεμονωμένες και κατ΄ επιλογή αποσπασματικές σχετικές παραδοχές αυτής. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, με τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως και με επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως γιατί περιέχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες χωρίς να εκθέτει τη νόμιμη βάση και τις κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως.

Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-10-2002 αίτηση του ..... κλπ για αναίρεση της 2281/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ