1815/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1815 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1815/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, 2. Χ2, 3. Χ3, 4. Χ4 και Χ5, οι οποίοι εν προκειμένου ενεργούν ως νόμιμοι εκπρόσωποι και για λογαριασμό του ανήλικου τέκνου τους ....., ως ασκούντες τη γονική μέριμνα αυτού, 5. Χ6 και Χ7, οι οποίοι εν προκειμένω ενεργούν ως νόμιμοι εκπρόσωποι και για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους ..... και ....., ως ασκούντες τη γονική μέριμνα αυτών. Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Θεόδωρο Παναγόπουλο και Χριστίνα Τσέτσου.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1 και 2. Ψ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Βρεττό με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-5-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ιωαννίνων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 105/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 362/2006 του Εφετείου Ιωαννίνων. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18-10-2006 αίτησή τους και με τους από 18-7-2008 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 15-9-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 18-10-2006 αίτηση και ο από 18-7-2008 πρόσθετος λόγος των Χ1, κλπ για αναίρεση της 362/2006 απόφασης του Εφετείου Ιωαννίνων. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα.

Στην κρινόμενη υπόθεση, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά από το Εφετείο, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, και από τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε, ως δικαστικά τεκμήρια, προς συναγωγή του αποδεικτικού πορίσματος του για την απόκτηση από τους εναγομένους και ήδη αναιρεσιβλήτους δουλείας διόδου και στάθμευσης οχημάτων επί των περιγραφόμενων στην προσβαλλόμενη απόφαση επίδικων ακινήτων των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων, και τα αναφερόμενα στο μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης έγγραφα, ήτοι επικυρωμένο αντίγραφο του από 4-10-2000 σημειώματος των αναιρεσειόντων ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, το σχέδιο κάτοψης τομών του ....., επικυρωμένο αντίγραφο της από 23-6-2000, με αριθ.

καταθ. 381/2000, αίτησης των ιδίων διαδίκων ενώπιον του ανωτέρω Ειρηνοδικείου, το ..... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ιωαννίνων Κ. Τζάλλα και την ..... συμπληρωματική πράξη του ίδιου συμβολαιογράφου, τα δύο τελευταία των οποίων ρητώς μνημονεύονται στην πληττόμενη απόφαση, το ακριβές αντίγραφο της από 11-3-2004 και με Α.Β.Μ. 942/2004 μήνυσης των δύο πρώτων των αναιρεσειόντων κατά του πρώτου των αναιρεσιβλήτων και ακριβές αντίγραφο του με Α.Β.Μ. 942/2004 και Α.Β.Ω. 329/2005 κατηγορητηρίου του Εισαγγελέα Πλημ/κών Ιωαννίνων.

Επομένως, ο λόγος αυτός αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ ΚΠολΔ, με τον οποίο ψέγεται η πληττόμενη απόφαση ότι δεν έλαβε υπόψη τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία, είναι αβάσιμος.

Επειδή, ο από το αρθρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ. λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας διαπράττει διαγνωστικό λάθος και αποδίδει σε ορισμένο έγγραφο περιεχόμενο διαφορετικό από το αληθινό, με αποτέλεσμα, εξ αιτίας του σφάλματος αυτού, να καταλήγει σε συμπέρασμα τελείως διαφορετικό από αυτό που προκύπτει από το έγγραφο ως προς την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του πραγματικού γεγονότος για την απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκε το έγγραφο.

Αντίθετα δεν ιδρύεται ο από την διάταξη αυτή προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας το έγγραφο ως αποδεικτικό μέσο και όπως πραγματικά είναι το αληθινό περιεχόμενο του, έστω και κατά πλημμελή τρόπο, πείθεται για την ύπαρξη όλου ή μέρους των πραγματικών γεγονότων προς απόδειξη των οποίων προσκομίζεται το έγγραφο, διότι στην περίπτωση αυτή πρόκειται για εκτίμηση του περιεχομένου εγγράφου, η οποία, σύμφωνα με τον κανόνα που διατυπώνεται στο αρθρ. 561 αρ. 1 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Επίσης ο ίδιος λόγος αναίρεσης από το ως άνω αρθρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ. ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε την κρίση του αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο από το φερόμενο ως παραμορφωθέν κατά το περιεχόμενο του έγγραφο, όχι δε και όταν συνεκτίμησε το έγγραφο μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα χωρίς να εξαίρεται το έγγραφο αναφορικά προς το πόρισμα για την ύπαρξη ή ανυπαρξία του αποδεικτέου γεγονότος, διότι στην περίπτωση αυτή είναι ανέφικτη η εξακρίβωση της ιδιαίτερης αποδεικτικής σημασίας του εγγράφου, αν δεν εκτιμηθούν και τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που συνεκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας, αλλά αυτό δεν επιτρέπεται στον Άρειο Πάγο.

Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό πρόσθετο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την ανωτέρω διάταξη πλημμέλεια, της παραμόρφωσης του περιεχομένου του προσκομισθέντος από τους αναιρεσείοντες, από 12-12-1964 τοπογραφικού διαγράμματος του υπομηχανικού ....., προς απόδειξη των αγωγικών τους ισχυρισμών, ως προς την περιγραφόμενη σ' αυτό έκταση της δουλείας οδού, η οποία συστάθηκε υπέρ του ακινήτου των ήδη αναιρεσιβλήτων και εις βάρος του ακινήτου των αναιρεσειόντων, με την .....

πράξη συμπλήρωσης του ..... πωλητήριου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ιωαννίνων Κ. Τζάλλα, όπως τούτο επαναλήφθηκε με το ..... συμβόλαιο του ίδιου συμβολαιογράφου. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι η παραδοχή του Εφετείου, ως προς την έκταση του ανωτέρω εμπράγματου δικαιώματος, που συστάθηκε υπέρ του ακινήτου των αναιρεσιβλήτου και εις βάρος του ακινήτου των αναιρεσειόντων, δεν οφείλεται σε διαγνωστικό λάθος, αλλά αποτελεί εκτίμηση του περιεχομένου του ανωτέρω από 12-12-1964 τοπογραφικού διαγράμματος, σχημάτισε δε την κρίση του το Εφετείο, από την συνεκτίμηση και άλλων αποδεικτικών στοιχείων, όπως του από μηνός Μαρτίου 1981 τοπογραφικού διαγράμματος του τοπογράφου-μηχανικού ....., καθώς και του ως άνω .....

συμβολαίου, χωρίς να εξαίρεται η ιδιαίτερη αποδεικτή αξία του εν λόγω εγγράφου για το αποδεικτέο θέμα της πραγματικής έκτασης της ανωτέρω δουλείας οδού.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-10-2006 αίτηση και τον από 18-7-2008 πρόσθετο λόγο των Χ1, κλπ για αναίρεση της 362/2006 απόφασης τουΕφετείου Ιωαννίνων.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ