1814/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1814 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1814/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο, Δημήτριο Γεώργα-Εισηγητή, Δημήτριο Τζιούβα και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου, περί αναιρέσεως της 104/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών.

Το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 43/16-9-2016 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1011/2016.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 505 παρ. 2 ΚΠΔ ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 479 παρ. 2 (αρ. 483 παρ. 3). 'Υστερα από αυτή την προθεσμία μπορεί να ασκήσει αναίρεση μόνο υπέρ του νόμου για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 510, καθώς και για οποιαδήποτε παράβαση των τύπων της διαδικασίας, χωρίς να βλάπτονται τα δικαιώματα των διαδίκων.

Εξ άλλου κατά το άρθρο 113 ΠΚ και κατά την παράγραφο 1 ορίζεται ότι η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρόνο σύμφωνα με διάταξη νόμου δεν μπορεί να αρχίσει ή να εξακολουθήσει η ποινική δίωξη. Κατά την παράγραφο 6 του αυτού άρθρου. Η προθεσμία παραγραφής των εγκλημάτων που προβλέπονται στα άρθρα 323Α (Εμπορία ανθρώπων), 324 (Αρπαγή ανηλίκων), 336 (Βιασμός), 338 (Κατάχρηση σε ασέλγεια), 339 (Αποπλάνηση παιδιών), 342 (Κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια), 343 (Ασέλγεια με κατάχρηση εξουσίας), 345 (Αιμομιξία), 346 (Ασέλγεια μεταξύ συγγενών), 347 (Ασέλγεια παρά φύση), 348 (Διευκόλυνση ακολασίας άλλων), 348Α' (Πορνογραφία ανηλίκων), 348Β' (προσέλκυση παιδιών για γενετήσιους λόγους), 348Γ' Πορνογραφικές παραστάσεις ανηλίκων), 349 (Μαστροπεία), 351 (Σωματεμπορία), 351Α' (Ασέλγεια με ανήλικο έναντι αμοιβής), όταν αυτά στρέφονται κατά ανηλίκων, αναστέλλεται μέχρι την ενηλικίωση του θύματος και για ένα έτος μετά, εφόσον πρόκειται για πλημμέλημα και για τρία έτη μετά, εφόσον πρόκειται για κακούργημα (όπως η παρ. 6 προστέθηκε με την παρ. 2 άρθρου δεύτερου Ν.3625/2007 και αντικ.

με το άρθρ. 5 Ν.4267/2014 για εναρμόνιση με το άρθρο 15 παρ. 2 οδηγίας 2011/93/ΕΕ). Περαιτέρω κατά το άρθρο 121 Π.Κ. στο κεφάλαιο αυτό με τον όρο ανήλικοι νοούνται αυτοί που, κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, έχουν ηλικία μεταξύ του όγδοου και του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας τους συμπληρωμένων. Τέλος κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόστηκε.

Εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως υπάρχει όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ως αποδεδειγμένα στη διάταξη που εφαρμόσθηκε αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, όταν δηλαδή στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον 'Αρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη με αριθμό 104/2016 του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών έπαυσε η ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου Χ1 λόγω παραγραφής. Ειδικότερα ο ανωτέρω κατηγορούμενος που γεννήθηκε την 7-9-1995 κατηγορήθηκε ότι τέλεσε τα αδικήματα του βιασμού, της άμεσης συνέργειας σε βιασμό, της αποπλάνησης παιδιού που δεν είχε συμπληρώσει τα δώδεκα (12) έτη και της ασέλγειας μεταξύ συγγενών, τα οποία φέρεται ότι διέπραξε ως ανήλικος σε βάρος του ομοίως ανήλικου αμφιθαλούς αδελφού του Χ2, που γεννήθηκε στις 29-9-2000.

Ως χρόνος τελέσεως του μεν αδικήματος της άμεσης συνέργειας σε βιασμό που διέπραξε σε βάρος του θύματος-αδελφού του κατηγορουμένου, ο πατέρας τους, Χ3, φέρεται το φθινόπωρο του έτους 2008, των δε λοιπών πράξεων το καλοκαίρι του έτους 2010. Το ως άνω δικαστήριο με την παραδεκτή επισκόπησή της δέχθηκε "ότι από το αποδεικτικό επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος που επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 2-2-2016, ήτοι σε χρόνο κατά τον οποίο είχε παρέλθει η πενταετία από τον χρόνο τελέσεως όλων των πράξεων. 'Ετσι με δεδομένο ότι κατά πλάσμα, όλες οι κακουργηματικές πράξεις που διαπράττουν οι ανήλικοι έχουν πλημμεληματικό χαρακτήρα (άρθρ. 18 ΠΚ), πρέπει το Δικαστήριο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 1 και 2, 112 και 113 παρ. 2 ΠΚ, να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη όλων των πράξεων για τις οποίες κατηγορείται ο ανήλικος κατηγορούμενος, λόγω παραγραφής.". 'Όμως στην προκειμένη περίπτωση το θύμα των αδικημάτων ήτο ανήλικος, ως γεννηθείς την 29-9-2000, κατά τους χρόνους τελέσεως εις βάρος των πράξεων (φθινόπωρο 2008 και καλοκαίρι 2010) και δεν είχε ενηλικιωθεί κατά το χρόνο εκδικάσεως της υποθέσεως ούτε κατά το χρόνο επίδοσης του κλητηρίου θεσπίσματος (2-2-2016) αφού είχε ηλικία 16 ετών και όχι 18 ετών και επομένως είχε επέλθει αναστολή της παραγραφής των ως άνω αδικημάτων κατά το άρθρο 113 παρ. 6 ΚΠΔ, που ίσχυε κατά το χρόνο τελέσεως, ως ουσιαστική ποινική διάταξη (αρ. 2 παρ. 2, παρ. 6 Ν.3625/2007), την οποία όμως δεν εφάρμοσε το δικαστήριο.

Επομένως το δικαστήριο προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρ 113 παρ. 6 ΠΚ, αφού δέχθηκε ότι το θύμα έχει γεννηθεί το 2000 και επομένως δεν έχει ενηλικιωθεί και παρά ταύτα δεν δέχθηκε ότι επήλθε αναστολή της παραγραφής κατά το χρόνο εκδικάσεως (7-6-2016). Πρέπει κατ' ακολουθίαν να γίνει δεκτή η αναίρεση που άσκησε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου που ερείδεται στο άρθρο 510 παρ. 1 Ε ΚΠοινΔ (ορθότερα όμως 510 παρ. 1 Η περ.

δ ΚΠΔ Ολ. ΑΠ 1/2008) και αφού αναιρεθεί η υπόθεση να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (αρ. 518 παρ. 2, 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την με αριθμό 43/16-9-2016 έκθεση αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Αναιρεί την με αριθμό 104/2016 απόφαση του Τριμελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Αθηνών και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2016. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Δεκεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ