Appeal dismissed as inadmissible due to failure to state specific grounds for appeal under Article 510 of the Code of Criminal Procedure.

Απόφαση 1814 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 1814/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Κυριακούλα Γεροστάθη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου.

Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 Οκτωβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., προσωρινά κρατούμενος στο κατάστημα κράτησης ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ'αριθμ. 41/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείον - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Ιανουαρίου 2010 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 529/2010.

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου με αριθμό 222/8-6-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ.1 εδ.α' του Κ.Π.Δ., των υπ' αριθ. 29/17-1-2010 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου Χ, κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ..., κατά της υπ' αριθ. 41/15-1-2010 απόφασης του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεως, πρέπει στην αίτηση ασκήσεως αυτής να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ., η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Η ανυπαρξία ή η αοριστία, εξάλλου, των λόγων αναίρεσης δεν μπορεί να συμπληρωθεί με άλλα, έξω από την έκθεση αναιρέσεως έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 Κ.Π.Δ., την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ανωτέρω υπ' αριθ. 29/17-1-2010 αίτησης αναίρεσης που συντάχθηκε ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης ..., αναφέρονται σ' αυτή τα εξής: "......ενώπιον εμού του Λ Διευθυντού του καταστήματος παρουσιάσθηκε ο κατάδικος Χ και ζήτησε την σύνταξη της παρούσας δήλωσης, ότι κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αριθ. 41/15-1-2010 απόφασης του Β' 5/λους Εφετείου Αθηνών που καταδικάσθηκε για ναρκωτικά σε ποινή κάθειρξης 10 χρόνια και 9 μήνες και χ.π. 21.000 ευρώ, για τους λόγους που αναφέρει: ".

Από τα παραπάνω σαφώς προκύπτει ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κανένας λόγος αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. και συνεπώς είναι αυτή απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί ως τέτοια και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 και 513 παρ.1α Κ.Π.Δ.).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω:

Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ' αριθ. 29/17-1-2010 αίτηση αναίρεσης του Χ, κατά της υπ' αριθ. 41/15-1-2010 απόφασης του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα 20-5-2010

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος".

Αφού άκουσε την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Η ανυπαρξία ή η αοριστία, εξάλλου, των λόγων αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με άλλα, έξω από την έκθεση αναιρέσεως, έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, στην κρινόμενη υπ' αριθμ. 29/17-1-2010 αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 41/15.1.2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που συντάχθηκε ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης ... αναφέρονται σ' αυτήν τα εξής: "... ενώπιον εμού του Λ Διευθυντού του καταστήματος παρουσιάσθηκε ο κατάδικος. Χ... και ζήτησε την σύνταξη της παρούσας δήλωσης, ότι κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αριθμ. 41/15-1-2010 αποφάσεως του Β' 5/μελούς Εφετείου Αθηνών που καταδικάσθηκε για ναρκωτικά σε ποινή κάθειρξης 10 χρόνια και 9 μήνες και χ.π. 21.000 ευρώ για τους λόγους που αναφέρει:". Από το παραπάνω περιεχόμενο προκύπτει ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση κανένας λόγος αναιρέσεως από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, ούτε διατυπώνεται κάποια πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Συνεπώς εφόσον ειδοποιήθηκε ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ όπως προκύπτει από την από 17-9-2010 επισημείωση του αρμόδιου Γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (αρθρ. 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1α του ΚΠΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 29/17-1-2010 αίτηση (δήλωση) του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 41/15-1-2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2010.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ