Supreme Court dismisses appeal for failure to describe property boundaries in ownership claim.

Απόφαση 1814 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1814/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1. ..., 2. ..., 3. ..., 4. ..., 5. ... και 6. ..., ως καθολικών διαδόχων του αρχικού διαδίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Άγγελο Αγγελόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημησίου, νομίμως εκπροσωπουμένου, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Παναγιώτη Αθανασούλη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-2002 αγωγή των ..., ... και ... που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 837/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 452/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-12-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 10-4-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 1094ΑΚ,70, 118 περ. 4, 216 παρ.1 στοιχ.α και β ΚΠολΔ, προκύπτει ότι για το ορισμένο της αναγνωριστικής κυριότητας ακινήτου αγωγής, απαιτείται, εκτός των άλλων, να γίνεται σ' αυτήν ακριβής περιγραφή του επίδικου ακινήτου, με προσδιορισμό του, κατά θέση, έκταση, ιδιότητα και όρια, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία ως προς την ταυτότητά του.

Όταν το επίδικο ακίνητο φέρεται στην αγωγή ως τμήμα μεγαλύτερου ακινήτου, οφείλει ο ενάγων να προσδιορίσει τη θέση του μέσα στο μεγαλύτερο ακίνητο αλλά και τα όριά του, έτσι ώστε να είναι δυνατόν στον εναγόμενο να αντιτάξει άμυνα περί του συγκεκριμένου επίδικου αντικειμένου, στο δε δικαστήριο να διεξάγει τις προσήκουσες αποδείξεις περί αυτού.

Εξάλλου, η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με την νομική εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που πρέπει να εφαρμοσθεί, ελέγχεται με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο αξίωσε περισσότερα ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από τα απαιτούμενα από το νόμο για τη θεμελίωση του ασκούμενου δικαιώματος προκειμένου να κρίνει την αγωγή ή την ένσταση νόμιμη ή αντίθετα αρκέσθηκε σε λιγότερα από τα απαιτούμενα στοιχεία, ενώ η ποσοτική και η ποιοτική αοριστία αυτής, που συνίστανται, η μεν στο ότι το δικόγραφο δεν αναφέρει με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα δικαίου στον οποίο στηρίζεται το αίτημα της αγωγής ή της ένστασης, η δε στο ότι στο ίδιο δικόγραφο γίνεται επίκληση απλώς των όρων του νόμου χωρίς να αναφέρονται τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του, ελέγχονται από τους αριθ. 8 και 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, αντιστοίχως.

Στην κρινόμενη υπόθεση, όπως προκύπτει από την ένδικη, από 10-10-2002, αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου αγωγή, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες, ισχυρίσθηκαν, ότι είναι συγκύριοι, κατά ποσοστό 2/8 o πρώτος και 3/8 ο καθένας των λοιπών, με τον τρόπο που ειδικότερα σ' αυτήν αναφέρεται, ενός αγροτεμαχίου, εμβαδού 18.535,48 τ.μ, που βρίσκεται στη θέση "..." ή "..." της κτηματικής περιφέρειας τέως Κοινότητας ...,ήδη Δήμου ..., το οποίο αποτυπώνεται στο τοπογραφικό διάγραμμα που επισυνάπτεται στο αναφερόμενο στην αγωγή ...

συμβόλαιο, με τα στοιχεία Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Η-Η'-Θ-Ι-Κ-Κ¨-Λ-Μ-Ν-Ξ-Ο-Π-Ρ-Σ-Τ-Α και έχει σύνορα βορειοανατολικά, επί πλευράς Ο-Π-Ρ-Σ-Τ, μήκους 12,30 συν 31,50 συν 6.80 συν 38,70 μέτρων, με ιδιοκτησία αγνώστου, ανατολικά, επί πλευράς Τ-Α, μήκους 31,70 μέτρων, με ιδιοκτησία αγνώστου, Β-Γ, μήκους 92,40 μέτρων, με ιδιοκτησία ... και Δ-Ε με αγροτική οδό, Βορειοδυτικά, επί πλευράς Λ-Κ'-Κ-Ι-Θ, μήκους 30 συν 2,50 συν 38,10 συν 52,50 μέτρων, με κοινοτικό δρόμο, βόρεια, επί πλευράς Λ-Μ-Ν-Ξ-0,μήκους 31,75 συν 45,70 συν 16,55 συν 5,80 μέτρων, με ιδιοκτησία ιδίων εναγόντων, νότια, επί πλευράς Β-Α, μήκους 93,20 μέτρων, με ιδιοκτησία ...

και νοτιοδυτικά, επί πλευράς Θ-Η'-Η-Ζ-Ε, με αγροτική οδό. Ότι, από το έτος 1992, το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, με τον προσωρινό κτηματολογικό πίνακα που συνέταξε, αμφισβήτησε την κυριότητά τους σε τμήμα του ανωτέρω ακινήτου τους ,εμβαδού 9.500 τ.μ., που κείται κατά τη νοτιοδυτική πλευρά του όλου ακινήτου και συνορεύει, βόρεια, βορειοανατολικά και ανατολικά με ιδιοκτησία τους, νότια και δυτικά με δρόμο.

Με βάση τ' ανωτέρω, ζήτησαν να αναγνωριστεί η κυριότητα τους, κατά τα ανωτέρω ποσοστά εκάστου, και επί του επίδικου αυτού τμήματος ακινήτου. Με αυτό το περιεχόμενο, η ένδικη αγωγή, ως προς το αίτημά της για αναγνώριση του δικαιώματος συγκυριότητας των εναγόντων επί του επίδικου εδαφικού τμήματος είναι αόριστη, καθόσον δεν αναφέρονται στο δικόγραφό της συγκεκριμένα και σαφή όρια του επίδικου αυτού εδαφικού τμήματος, με αναγραφή και του μήκους των πλευρών του, έτσι ώστε να μη γεννάται αμφιβολία για την ταυτότητά του, αλλά αρκείται στην ατελή περιγραφή του, με την παράθεση του εμβαδού του και της θέσης αυτού, σε σχέση με το όλο ακίνητο, και έτσι δεν μπορεί το μεν εναγόμενο να αντιτάξει άμυνα για συγκεκριμένο ακίνητο, το δε δικαστήριο να διεξάγει τις προσήκουσες αποδείξεις αναφορικά με την ταυτότητα του επιδίκου Συνεπώς, το Εφετείο, που απέρριψε την ένδικη αγωγή ως αόριστη, ως προς το αίτημά της για την αναγνώριση του δικαιώματος συγκυριότητας των εναγόντων επί του επίδικου αυτού εδαφικού τμήματος, δεν κήρυξε παρά το νόμο ακυρότητα, ο δε, κατ' ορθή υπαγωγή, από το άρθρο 559 αριθ.14(όχι δε και από το άρθ.559 αριθ.1,όπως στο αναιρετήριο αναφέρεται) μόνος λόγος αναίρεσης, πρώτο μέρος, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, δεύτερο μέρος, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο πλημμέλεια από το άρθρ. 559 αριθ 8 περ.β ΚΠολΔ, ότι δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς των εναγόντων τους σχετικούς με την περιγραφή του όλου ακινήτου καθώς και του επίδικου τμήματος αυτού, είναι αβάσιμος, διότι, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς αυτούς, τους οποίους όμως έκρινε μη επαρκείς για την περιγραφή του επίδικου εδαφικού τμήματος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-12-2007 αίτηση των ..., κλπ, για αναίρεση της 452/2007 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 15 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ