Supreme Court dismisses appeal for lack of specific reasoning and failure of appellant to appear in court.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a Third Instance Court decision rejecting her appeal as unsupported. The appellant had been legally summoned to appear in court but failed to do so, resulting in the lower court's rejection of her appeal. The Court upheld this decision, finding the lower court's judgment sufficiently reasoned regarding the summons and the appellant's absence.
Legislator headnote
AI generatedArticles 340, 500, 501 of the Code of Criminal Procedure; The appeal of an accused who fails to appear in court after being legally and timely summoned is rejected as unsupported, and the appeal is dismissed with costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1812 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
ΑΡΙΘΜΟΣ 1812/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ' αριθ. 75/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βασιλική Ηλιοπούλου, Μαρία Βασδέκη, Πηνελόπη Παρτσαλίδου-Κομνηνού-Εισηγήτρια και Στυλιανό Δαρέλλη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Απριλίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαΐδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης M. C. του D., κρατούμενης στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Κυριακή Ιωαννίδου, περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 437/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13-2-2019 αίτησή της αναίρεσης, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 445/2019.
Αφού άκουσε
Την πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η υπό κρίση από 13-2-2019 ενώπιον του Διευθυντού του Καταστήματος Κράτησης Γυναικών Ελαιώνα Θηβών, Γ. Μ., αίτηση αναίρεσης της κατηγορουμένης M. C. του D. για αναίρεση της υπ' αριθμ.437/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η με αρ.πρωτ. έκθεσης 574/25-10-2013 έφεσή της κατά της υπ' αριθμ.981/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και είναι παραδεκτή, ως περιέχουσα λόγους την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας σύμφωνα με το Σύνταγμα και το άρθρο 139 Κ.Π.Δ. και την υπέρβαση εξουσίας (άρθρα 465 παρ.1, 473 παρ.1,3, 474 παρ.1,2 και 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Η' Κ.Π.Δ.).
Από τις διατάξεις των άρθρων 340 παρ. 1, 500 εδ. γ` και 501 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει, ότι ο κατηγορούμενος, εφόσον κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να υποστηρίξει την έφεσή του, οφείλει να εμφανισθεί αυτοπροσώπως στο ακροατήριο ή με συνήγορο στην περίπτωση του άρθρου 340 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα (ήδη άρθρο 340 παρ.3 του Νέου Κ.Ποιν.Δ., ο οποίος κυρώθηκε με τον ν.4620/2019 -ΦΕΚ Α'96/11-6-2019- και ισχύει από 1-7-2019 κατ' άρθρο δεύτερο αυτού) αλλιώς, αν, δηλαδή, δεν εμφανισθεί, η έφεσή του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη.
Η νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του εκκαλούντος στο ακροατήριο αποδεικνύεται από το οικείο αποδεικτικό επίδοσης. Κατά της απόφασης αυτής ο εκκαλών μπορεί να ασκήσει αναίρεση, προβάλλοντας οποιουσδήποτε από τους διαλαμβανόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ. λόγους, στους οποίους περιλαμβάνονται η έλλειψη αιτιολογίας και η υπέρβαση εξουσίας, αναφερόμενους μόνο σε πλημμέλειες σε σχέση με τη νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευσή του στο ακροατήριο.
Αν ο εκκαλών δεν κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, κατά την εκδίκαση της έφεσής του στην ορισθείσα δικάσιμο, τότε πρέπει, το δικαστήριο να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση. Διαφορετικά, δηλαδή αν απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, υπερβαίνει την εξουσία του και υποπίπτει στην αναιρετική πλημμέλεια που προβλέπεται στο άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Η' Κ.Π.Δ.
Η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως που επιβάλλεται από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, απαιτείται και για την απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη. Η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως ανυποστήρικτη για να έχει την απαιτούμενη ως άνω αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' Κ.Π.Δ.
προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης στον εκκαλούντα της κλήσης προς εμφάνισή του στο ακροατήριο για να υποστηρίξει την έφεσή του και να κάνει μνεία του αποδεικτικού από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επίδοσης.
Δεν απαιτείται για την πληρότητα της αιτιολογίας οι διευθύνσεις της κατοικίας των προσώπων - οργάνων που ενεργούν τις επιδόσεις, αλλά είναι αρκετή η αναφορά ότι έγιναν νόμιμες και εμπρόθεσμες επιδόσεις στον εκκαλούντα και, αν συντρέχει νόμιμος λόγος, και στον αντίκλητό του. Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης στη δικάσιμο της 2-3-2015 με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ.437/2015 απόφασή του, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την υπ' αριθ.πρωτ.
εκθέσεως 54/25-10-2013 έφεση της τότε εκκαλούσας, ήδη αναιρεσείουσας, κατά της υπ' αριθ. 981/2013 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αυτή είχε καταδικασθεί, ερήμην, για την αξιόποινη πράξη των διακεκριμένων κλοπών κατ' εξακολούθηση από κοινού, από δράστες που ενώθηκαν προς διάπραξη κλοπών που ενεργούν κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, τετελεσμένες και σε απόπειρα, σε κάθειρξη επτά (7) ετών.
Για να στηρίξει την απορριπτική του κρίση, το δικάσαν ως άνω Δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την εξής αιτιολογία: "Όπως προκύπτει από την ανάγνωση των α) από 2-2-2015 αποδεικτικό επιδόσεως κλήσεως του αρμόδιου προς επίδοση οργάνου, υπαρχιφύλακα Γ. Μ. του Α.Τ. ..., που επιδόθηκε στη 2η κατηγορουμένη, δια θυροκολλήσεως, παρουσία και του μάρτυρα, αρχιφύλακα Ι.
Κ. της ιδίας Υπηρεσίας και β) από 26-1-2015 αποδεικτικό επιδόσεως αντιγράφου κλήσεως του αρμόδιου προς επίδοση οργάνου, αρχιφύλακα Ε. Π. του Α.Τ. ... που επιδόθηκε στην δια της εφέσεως της παραπάνω κατηγορουμένης διορισθείσα αντίκλητο, δικηγόρο Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, Δέσποινα Καραμούζη (Α.Μ. ...), που βρίσκονται στη δικογραφία, η παραπάνω κατηγορουμένη έχει νόμιμα και εμπρόθεσμα κλητευθεί για να εμφανιστεί σήμερα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και να υποστηρίξει την έφεσή της κατά της υπ' αρ.981/18-9-2013 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης.
Επομένως, αφού δεν εμφανίστηκε, πρέπει, να απορριφθεί η έφεσή της ως ανυποστήρικτη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 273 παρ.1 εδ.ε', 320, 321, 326, 340 και 501 Κ.Π.Δ. και να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα διακοσίων πενήντα (250) ευρώ". Με τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν Δικαστήριο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ.
ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού διαλαμβάνονται σ' αυτή τα απαραίτητα για την πληρότητά της στοιχεία και ειδικότερα ο χρόνος επίδοσης της κλήσης και τα αποδεικτικά επίδοσης από 2-2-2015 και 26-1-2015 των αρμοδίων προς επίδοση αστυνομικών οργάνων, από τα οποία προκύπτει η επίδοση (με θυροκόλληση), τόσον στην ιδία την αιτούσα, όσον και στην αντίκλητό της, της κλήσης για εμφάνιση της πρώτης στο Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, καθώς και η εμπρόθεσμη κλήτευση αυτών, ενώ δεν ήταν αναγκαίο να διαλαμβάνει η προσβαλλόμενη απόφαση τα επικαλούμενα από την αναιρεσείουσα στοιχεία, ήτοι τον τόπο κατοικίας του επιδόντος αστυνομικού οργάνου Γ.
Μ. και του μάρτυρα επίσης αστυνομικού οργάνου Ι. Κ., αφού προσδιορίζεται η ταυτότητά του με τον τόπο της υπηρεσίας τους. Η αιτίαση της αναιρεσείουσας περί υπάρξεως μόνο μονογραφής και όχι υπογραφής των αστυνομικών οργάνων (επιδόντος και μάρτυρα) στα αποδεικτικά επίδοσης είναι αβάσιμη, εφόσον στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋπόθεσης.
Εξάλλου, διευκρινίζεται στο ως ανωτέρω αποδεικτικό επίδοσης προς την ορισθείσα με την έφεση αντίκλητο δικηγόρο Δέσποινα Καραμούζη ότι δεν ευρέθη η ίδια ή κάποιος σύνοικος και ότι το προς επίδοση έγγραφο θυροκολλήθηκε, με τη συμπλήρωση της σχετικής σφραγίδας που έχει τοποθετηθεί στο τέλος του εγγράφου αυτού, καθώς δεν ήταν απαραίτητη η συμπλήρωση του εντύπου αποκλειστικά.
Κατόπιν αυτών, οι υποστηρίζοντες τα αντίθετα λόγοι της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Η' Κ.Π.Δ., περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης και υπέρβασης της εξουσίας του Δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας ως ανυποστήρικτη, αν και έπασχαν οι σχετικές κλητεύσεις, είναι αβάσιμοι και πρέπει, να απορριφθούν, όπως και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ.1 του Νέου Κ.Π.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 13-2-2019 αίτηση αναίρεσης της M. C. του D. και της L., υπηκόου Γεωργίας και κατοίκου ..., ήδη κρατούμενης στο Κ.Κ. Γυναικών Ελεώνα Θηβών, για αναίρεση της υπ' αριθμ.437/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2019.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 19 Νοεμβρίου 2019.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ