1809/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1809 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1809/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, και 2. Χ2, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Χρυσώτη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ζ1, 2. Ζ2, 3. Ζ3, 4. Ζ4, 5. Ζ5, 6. Ζ6, 7. Ζ7, 8. Ζ8, 9. Ζ9, 10. Ζ10, 11. Ζ11, 12 Ζ12, 13. Ζ13, 14. Ζ14, 14α. Ζ14α, 14β. Ζ14β, 14γ) Ζ14γ, 15. Ζ15, 15α) Ζ15α 15β) Ζ15β 15γ) Ζ15γ, 16. Ζ16, ατομικά γι' αυτήν και για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων της, 17. Ζ17, 18.Ζ18, 19. Ζ19, 20. Ζ20, 21. Ζ21, 22, Ζ22, 23. Ζ23, 24. Ζ24, 25. Ζ25, 26. Ζ26, 27. Ζ27 και 28. Ζ28. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Φίλιο ο οποίος δήλωσε ότι 1) ο 1ος αναιρεσείων (Ζ1) απεβίωσε στις 18-1-1992 και κληρονομήθηκε από τον γιό του ... που συνεχίζει την βιαίως διακοπείσα δίκη ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Φίλιο, 2) ο 6ος αναιρεσίβλητος (Ζ6) απεβίωσε στις 3-10-1996 και κληρονομήθηκε από τη σύζυγό του και τα τέκνα του: α) ..., β) ..., γ) ... και δ) ..., οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Φίλιο, 3) ο 12ος αναιρεσίβλητος (Ζ12) απεβίωσε στις 22-6-2001 και κληρονομήθηκε από τη σύζυγό του ..., η οποία συνεχίζει την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Φίλιο, και 4) ο 27ος αναιρεσίβλητος Ζ27, απεβίωσε στις 14-1-2007 και κληρονομήθηκε από τους: α) ..., β) ... και γ). ..., οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Φίλιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-8-1992 αγωγή του αρχικού διαδίκου ... που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 342/1995 μη οριστική, 215/1999 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 410/2001 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-7-2002 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 28-3-2005 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου Αρεοπαγίτη και ήδη Προέδρου Αρείου Πάγου Βασιλείου Νικόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων της απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, με τους πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο λόγους αναίρεσης πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση διότι δεν έλαβε υπόψη της αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες, και ειδικότερα τις καταθέσεις μαρτύρων που περιέχονται στην 66/18-11-1996 εισηγητική έκθεση του εισηγητή του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κατερίνης με την έννοια ότι δέχτηκε ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά εν μέρει αντίθετα προς αυτά που κατέθεσαν οι μάρτυρες που αναφέρονται σ' αυτήν. Οι λόγοι αυτοί από τον αρ.11 εδ.γ' του αρθ. 559 ΚΠολΔ. είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι υπό την επίκληση της διατάξεως αυτής πλήττεται η ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του Εφετείου.

ΙΙ. Επειδή, ο από το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ πέμπτος λόγος αναιρέσεως κατά τον οποίο η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, διότι περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τα παραγωγικά αίτια που ώθησαν τους αναιρεσιβλήτους να προβούν στην αγορά του επιδίκου, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι επικαλούμενες αντιφατικές αιτιολογίες αναφέρονται σε ζήτημα που δεν ασκεί ουσιώδη επίδραση στη έκβαση της δίκης, όπως είναι τα παραγωγικά αίτια, δηλαδή οι λόγοι της αγοράς του επιδίκου από τους αναιρεσιβλήτους.

ΙΙΙ. Επειδή, για να είναι ορισμένος ο από το αρθρ.559 αρ.11 εδ.γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών μέσων πρέπει ο αναιρεσείων να αναφέρει ότι όχι μόνο προσκόμισε νομίμως αυτά, αλλά και ότι τα επικαλέσθηκε ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, καθώς και τον ισχυρισμό προς απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκαν τα αποδεικτικά μέσα.

Εν προκειμένω με τον έκτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η από το άνω αρθ. 559 αρ.11 εδ.γ' ΚΠολΔικ αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη φωτογραφίες που προσκομίσθηκαν και δεν αμφισβητήθηκαν. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι εντελώς αόριστος και πρέπει να απορριφθεί διότι δεν αναφέρεται σ' αυτόν α) ότι οι αναιρεσείοντες που προσκόμισαν τις φωτογραφίες, επικαλέσθηκαν αυτές ρητώς ενώπιον του Εφετείου, β) ο ισχυρισμός προς απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκαν και γ) δεν προσδιορίζονται επακριβώς ποιες είναι αυτές οι φωτογραφίες.

ΙV. Επειδή, με τον έβδομο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το αρθρ. 559 αρ. 10 εδ.α' ΚΠολΔ αιτίαση ότι δέχθηκε ως αληθινό τον ισχυρισμό των αναιρεσιβλήτων για άσκηση νομής επί του επιδίκου από τους ίδιους χωρίς ουδεμία απόδειξη. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος και ως τέτοιος πρέπει να απορριφθεί, διότι από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο σχημάτισε την επί του ως άνω ισχυρισμού κρίση του από τα μνημονευόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες και έγγραφα).

V. Επειδή, ο όγδοος λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 1 του αρθρ. 559 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο το Εφετείο παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας "δεχόμενο ως αληθινές τις καταθέσεις των μαρτύρων των αντιδίκων (ήδη αναιρεσίβλητων), οι οποίοι κατά την εποχή ενάρξεως της διαφοράς ήταν 22 και 15 ετών αντίστοιχα, και μόνιμοι κάτοικοι ..., είναι απορριπτέος ως εντελώς αόριστος, διότι δεν αναφέρονται τα διδάγματα της κοινής πείρας που φέρονται ότι παραβιάσθηκαν και οι παραδοχές του Εφετείου από τις οποίες μπορεί να ελεγχθεί η προτεινόμενη παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας.

Τέλος ο ένατος και τελευταίος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ότι έσφαλε το Εφετείο με το να επιβάλλει στο δικαιοπάροχο των αναιρεσειόντων χρηματική ποινή ύψους 200.000 δρχ., θεωρώντας ότι άσκησε προφανώς αβάσιμο ένδικο μέσο και ότι ήταν στρεψόδικος, μη λαμβάνοντας υπόψη κανένα από τους ισχυρισμούς του, χωρίς όμως να γίνεται επίκληση καμμιάς συγκεκριμένης αναιρετικής πλημμέλειας από αυτές που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, είναι αόριστος.- VI.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 1276 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-7-2002 αίτηση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της 410/2001 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Οκτωβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ