Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to lack of historical basis for procedural rejection.

Απόφαση 1809 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1809/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Ελένη Παναγιωτάκη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ....., Δικηγόρου, κατοίκου Αθηνών, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, με την ιδιότητά του ως δικηγόρου και με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεμιστοκλή Σοφό, ο οποίος δήλωσε ότι ο αναιρεσείων παραιτείται από το δικόγραφο της από 19-6-2006 αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τις 1η και 8η των αναιρεσιβλήτων.

Των αναιρεσιβλήτων : 1)Της Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία "ΣΠΥΡΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ Α.Ε.", που εδρεύει στη Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο, 2)Της Ανωνύμου Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Γιανναράκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. , 3)Του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου υπό του Υπουργού των Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντος στην Αθήνα, 4)Του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου υπό τον Διευθυντού της Δ.Ο.Υ.

Αιγάλεω Αττικής, 5)Του Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου και αντιπροσωπευομένου υπό του Διευθυντού της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕΕ Αθηνών, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Ευθύμιο Τσάκα, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, 6)Του Ιδρύματος υπό την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (ΙΚΑ)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 7)Του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, νομίμως εκπροσωπουμένου υπό του Διευθυντού του Δ' Ταμείου Εισπράξεως Εσόδων ΙΚΑ Αθηνών, Υποκ/μα Αιγάλεω-Περιστερίου, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο Αντώνιο Παπαγεωργίου, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

και 8)Της Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΤΒΑ-FINANCE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα , η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-9-2001, 21-6-2001, 2-7-2001 ανακοπές, τους από 7-6-2002 πρόσθετους λόγους ανακοπής και τις από 13-7-2001, 3-7-2001 ανακοπές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 672/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1682/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19 Ιουνίου 2006 αίτησή του και τους από 5 Μαρτίου 2007 πρόσθετους λόγους αυτής. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, πλην της 1ης και 8ης των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες δεν παραστάθηκαν. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπου Δημάδης ανέγνωσε την από 5 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο αναιρεσείων και ο πληρεξούσιος δικηγόρος του ζήτησαν την παραδοχή της αιτήσεως, των προσθέτων λόγων αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 296, 297, 298 και 299 ΚΠολΔ, οι οποίες εφαρμόζονται και επί της διαδικασίας της αναιρετικής δίκης, κατά το άρθρο 573§1 του ιδίου Κώδικος, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων δύναται να παραιτηθεί από την ασκηθείσα από αυτόν αναίρεση κατά της εκδοθείσης σε βάρος του αποφάσεως του ουσιαστικού δικαστηρίου. Η δήλωση περί της παραιτήσεως γίνεται κατά τους τύπους του άρθρου 297 ΚΠολΔ, ήτοι δια δηλώσεως καταχωριζομένης στα πρακτικά ή δια δικογράφου που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου και ο Άρειος Πάγος αποφαίνεται κατηργημένη την δίκη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου τούτου παραιτήθηκε από την ασκηθείσα από αυτόν αναίρεση ως προς την πρώτη και την όγδοη εκ των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, ως προς αυτούς πρέπει να κηρυχθεί κατηργημένη η δίκη.

ΙΙ. Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 του ΚΠολΔ, κατά την οποία αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, συνάγεται ότι για να στοιχειοθετηθεί ο λόγος αυτός αναιρέσεως, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει εισέλθει στην έρευνα της ουσίας της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή άλλης επιτευκτικής διαδικαστικής πράξεως και όχι να την απέρριψε ως απαράδεκτη ή νόμω αβάσιμη, αφού στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο δεν προβαίνει σε έρευνα των πραγματικών περιστατικών. (βλ. ΟλΑΠ 3/1997). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε την ανακοπή του αναιρεσείοντος κατά του υπ' αριθμ. 4635/12.6.2001 πίνακας κατατάξεως της συμβολαιογράφου Λαυρίου Φωτεινής Τριγάλη ως απαράδεκτη λόγω ποσοτικής αοριστίας. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη το με ημερομηνία 30.11.1993 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ του αναιρεσείοντος και της καθής η εκτέλεση περί παροχής νομικών υπηρεσιών. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

ΙΙI. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ.19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού και γι' αυτό προϋποθέτει κρίση επί της ουσίας του δικαστηρίου, δεν ιδρύεται δε όταν η έλλειψη ή ανεπάρκεια ή αντίφαση των αιτιολογιών αναφέρεται στη σκέψη της αποφάσεως, με την οποία η αγωγή κρίθηκε απορριπτέα λόγω ποσοτικής αοριστίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση συνέβη. (ΟλΑΠ 3/1997).

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση στερείται νομίμου βάσεως στο κρίσιμο ζήτημα της απορρίψεως της ανακοπής του αναιρεσείοντος ως αορίστου, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΙV. Επειδή, η μεν νομική αοριστία της αγωγής ή άλλης επιτευκτικής διαδικαστικής πράξεως (ανακοπής, τριτανακοπής), η οποία αναφέρεται στην επάρκεια ή μη των επικαλουμένων για την εφαρμογή ορισμένου κανόνα δικαίου περιστατικών ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, εφόσον το δικαστήριο αξίωσε περισσότερα ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία από αυτά που απαιτεί ο νόμος, η δε ποσοτική αοριστία της αγωγής, η οποία αφορά την αναγραφή με πληρότητα στο δικόγραφο των περιστατικών που αποτελούν προϋπόθεση της εφαρμογής του κανόνα δικαίου, στον οποίο θεμελιούται το αίτημα της αγωγής, ελέγχεται από το εδάφιο 8 ή 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 15/2000).

Και στις δύο, όμως, περιπτώσεις για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, δια του οποίου προβάλλεται η αιτίαση ότι εσφαλμένως το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη ή αόριστη, πρέπει να αναφέρονται με πληρότητα τα περιστατικά που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής που απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω ποσοτικής αοριστίας ή ως μη νόμιμη.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον τρίτο λόγο του κυρίου δικογράφου αναιρέσεως, όπως συμπληρώνεται με το δικόγραφο των προσθέτων λόγων, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου του, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε την ένδικη ανακοπή ως απαράδεκτη λόγω ποσοτικής αοριστίας.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, στον οποίο δεν αναφέρεται η ιστορική βάση της ένδικης ανακοπής, είναι απαράδεκτος, ως αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει κατηργημένη τη δίκη ως προς τη πρώτη και όγδοη εκ των αναιρεσιβλήτων.

Απορρίπτει την από 19.06.2006 αίτηση για αναίρεση της απόφασης 1682/2006 του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει για τον καθένα εκ των αναιρεσιβλήτων: 1)"ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" στο ποσό των χιλίων εκατό εβδομήντα ευρώ (1.170) ευρώ, 2)Ελληνικό Δημόσιο και "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (ΙΚΑ)" στο ποσό των τριακόσιων τριάντα ευρώ (330) αντίστοιχα.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουλίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 24 Ιουλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ