Legislator Case Law & Legislation
1806/2012 AI generated

1806/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1806/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Π. Π. του Α., 2. Π. Λ. του Α., 3. Α. Τ. Α., κατοίκου ..., 4. Α. Μ. Λ., κατοίκου ... και 5. Α. Γ., κατοίκου ..., όλοι οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Β) 1.α) Λ. Μ. του Π., β) Κ. Σ., κατοίκων ..., αμφότεροι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Α. Α., κατοίκου ..., η οποία δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3.α) Π.

Legislator headnote

AI generated

1806/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Σ., κατοίκου ..., β) Γ. συζ. Σ.Κ., αμφότεροι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 4. Μ. Α. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος,(εκ παραδρομής του εγγράφοντος την αίτηση αναίρεσης έχει καταχωρηθεί δύο φορές) Μ. Α. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος , 5.α) Β.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1806 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1806/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή, Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος και τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύουν στην Πάτρα και στην Αθήνα αντίστοιχα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου του Παρέδρου του Ν.Σ.Κ. Ευάγγελο Μαρίνη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: Α. 1. Σ. Κ., 2 Σ. Κ. του Γ., 3.α) Ά. Α., β) Ι. Π. του Ε., γ) Μ. συζ. Ι. Π., 4. α) Κ. Α. του Θ., β) Ά. Κ. του Θ., 5.α) Π. Σ., β) Γ. συζ. Σ. Κ., όλοι οι ανωτέρω κάτοικοι ..., οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 6. Μ. Α. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος , 7 α) Β.

Μ. Κ., β) Π. Μ.-Κ., γ) Π. Μ. Μ., κατοίκων ..., 8. Π. Μ.-Μ., κατοίκου ..., όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Μήλια Αργείτη Μιχάλη και κατέθεσαν προτάσεις, δήλωσε δε επίσης ότι η υπό στοιχείο 7β. αναιρεσίβλητη αναφέρεται λανθασμένα το επώνυμό της ως "Π. Μ.-Κ." ενώ το ορθό είναι "Π. Μ. -Κ." 9.α) Γ.

Δ. του Π., β) Γ. Π. του Π., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 10.α) Α. Τ., κατοίκου ..., β) Χ. Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 11.α) Κ. Κ. του Β., β) Κ. Β. του Π., κατοίκων ...,οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κώστα Πετρόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις, 12.α) Κ.

Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, β) Ε. Κ. Α. και γ) Β. χα Ν. Π., αμφότεροι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κώστα Πετρόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις, 13.α) Μ. Α. Ι., β) Μ. Α. Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Τάκη Ανδρονόπουλο, ο οποίος δήλωσε ότι ο αναιρεσίβλητος 13.α.

Μ. Α. του Ι. απεβίωσε την 27/8/2010,όπως προκύπτει από την 821/2010 Ληξ. πράξη θανάτου του Ληξ.Δήμου Πατρέων και την βίαιη διακοπή της δίκης και την συνέχισή της δηλώνουν οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του: α) Μ.-Χ. χα Ι. Μ.-Α., θυγ. Α. Ρ., β) Α. Ι. Μ.-Α., γ) Ε. θυγ. Ι. Μ.-Α., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Τάκη Ανδρονόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

1. Π. Π. του Α., 2. Π. Λ. του Α., 3. Α. Τ. Α., κατοίκου ..., 4. Α. Μ. Λ., κατοίκου ... και 5. Α. Γ., κατοίκου ..., όλοι οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Β) 1.α) Λ. Μ. του Π., β) Κ. Σ., κατοίκων ..., αμφότεροι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 2. Α. Α., κατοίκου ..., η οποία δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3.α) Π.

Σ., κατοίκου ..., β) Γ. συζ. Σ.Κ., αμφότεροι δεν εμφανίσθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 4. Μ. Α. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος,(εκ παραδρομής του εγγράφοντος την αίτηση αναίρεσης έχει καταχωρηθεί δύο φορές) Μ. Α. Μ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της ιδιότητός του ως δικηγόρος , 5.α) Β.

Μ. Κ., β) Π. Μ.-Κ., γ) Π. Μ. Μ., κατοίκων ..., όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Μ. Α. Μ. και κατέθεσαν προτάσεις, 6.Π. Μ.-Μ., κατοίκου ... (εκ παραδρομής του εγγράφοντος την αίτηση αναίρεσης έχει καταχωρηθεί δύο φορές), 7. α) Κ. Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, β) Ε.

συζ. Κ.Α., γ) Β. χα Ν. Π., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κώστα Πετρόπουλο, και κατέθεσαν προτάσεις. 8.α) Μ. Α. Ι., κατοίκου ..., β) Μ. Α. Γ., κατοίκου ...(εκ παραδρομής του εγγράφοντος την αίτηση αναίρεσης έχει καταχωρηθεί δύο φορές), 1.α) Κ. Τ. συζ. Ι., β) Σ. Κ., γ) Π. συζ. Κ. Γ., δ) Σ. Γ., όλοι κάτοικοι ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Τάκη Ανδρονόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις, ο οποίος δήλωσε ότι από πιθανή παραδρομή δεν γράφεται το μικρό όνομα της με στοιχ. 1γ αναιρεσιβλήτου και είναι Π..

2.Κ. Α., κατοίκου ..., η οποία δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3. του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, με την επωνυμία "ΑΣΥΛΟ ΑΝΙΑΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ" που εδρεύει στην ..., νόμιμα εκπροσωπούμενου, το οποίο δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-5-2004 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, επί της οποίας εκδόθηκε η 363/2005 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών για να καθοριστεί η προσωρινή τιμή μονάδος των απαλλοτριωθέντων. Επί της απόφασης αυτής κατατέθηκαν οι από 1-9-2005,25-10-2005, 24-10-2005,25-11-2005 αιτήσεις και ανταιτήσεις των διαδίκων στο Εφετείο Πατρών, για τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης των απαλλοτριωθέντων.

Εκδόθηκε η απόφαση 1249/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της απόφασης ζητεί τo αναιρεσείον με την από 26-7-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Σακκάς, ανέγνωσε την από 29-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παρδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο στη σειρά της δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσίβλητοι Σ. Κ., Σ. Κ., Α. Α., Ι. Π., Μ. συζ. Ι. Π., Α. Κ., Α. Κ., Σ. Π., Γ. Κ., Δ. Γ., Π. Γ., Τ. Α., Δ. Χ., Κ. Κ., Π. Π., Π. Λ., Α. Α. Τ., Λ. Α. Μ., Γ. Α., Μ. Λ., Κ. Σ., Α. Α., Σ. Π., Γ. Κ., Α. Κ. και το ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΑΣΥΛΟ ΑΝΙΑΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ", οι οποίοι, όπως προκύπτει από την από 5-9-2012 έκθεση τοιχοκόλλησης του δικαστικού επιμελητή στον Άρειο Πάγο ... και την από 5-9-2012 έκθεση τοιχοκόλλησης του υπαλλήλου του Δήμου Πατρέων Ν.Αχαΐας ... και τη δημοσίευση ειδοποιήσεως των απόντων αναιρεσιβλήτων σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες που εκδίδονται στην Αθήνα (Γενική Δημοπρασιών, Ηχώ των Δημοπρασιών και Εφημερίς Δημοπρασιών και Πλειστηριασμών) και σε μία εφημερίδα που εκδίδεται στην Πάτρα (Γεγονότα της Αχαΐας), κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα, κατά τις διατάξεις του άρθρου 22 παρ.4 ν. 2882/2001, όπως προστέθηκε με άρθρο 131 παρ.2 ν. 4070/2012, για να παραστούν κατά την παρούσα συζήτηση. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτών (αρθρ. 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

2. Από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ.1, 3 και 3 του ν. 653/1977, όπως αυτές ισχύουν, προκύπτει σαφώς, ότι προκειμένου περί διανοίξεως εκτός σχεδίου πόλεων Εθνικών Οδών οι ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες κάθε πλευράς υποχρεούνται σε αποζημίωση ζώνης πλάτους 15 μέτρων με συμμετοχή τους στις δαπάνες απαλλοτριώσεως των καταλαμβανομένων υπό των οδών τούτων ακινήτων.

Ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες θεωρούνται εκείνοι των οποίων τα ακίνητά τους αποκτούν πρόσωπο επί των διανοιγομένων οδών, ενώ προκειμένου περί ρυμοτομουμένων ακινήτων ως ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες θεωρούνται εκείνοι των οποίων τα οικόπεδα έχουν ή δύνανται να αποκτήσουν με προσκυρώσεις και τακτοποιήσεις πρόσωπο επί του χώρου, στον οποίο περιλαμβάνεται το ακίνητο που απαλλοτριώνεται.

Είναι προφανές, ότι με τις διατάξεις αυτές θεσπίστηκε το τεκμήριο ωφελείας ως αμάχητο σε δύο κυρίως περιπτώσεις διανοίξεως οδών: α) εκτός ρυμοτομικού σχεδίου με το άρθρο 1 παρ.3 ν. 653/1977 στις απαλλοτριώσεις για τη διάνοιξη, βελτίωση, διαπλάτυνση εθνικών, επαρχιακών, δημοτικών και κοινοτικών οδών και β) εντός σχεδίου με τη διάταξη του άρθρου 3 ν. 653/1977, που αντικατέστησε την παράγραφο 3 του άρθρου 6 του ν. 5269/1931.

Περαιτέρω με το άρθρο 33 παρ.1 του ν. 2971/2001 ορίστηκε ότι το τεκμήριο ωφελείας των ιδιοκτητών κατά τις διατάξεις του ν. 653/1977 είναι μαχητό και κρίνεται, μετά την κήρυξη της απαλλοτρίωσης, από το αρμόδιο για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης Εφετείο κατά την ειδική διαδικασία του παρόντος άρθρου. Από την τελευταία διάταξη συνάγεται σαφώς ότι το τεκμήριο ωφελείας και στις δύο ανωτέρω περιπτώσεις κατέστη πλέον μαχητό.

Εξάλλου, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του δέχτηκε ανελέγκτως, ότι κηρύχθηκε αναγκαστική απαλλοτρίωση υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, για λόγους δημοσίας ωφέλειας και ειδικότερα λόγω ρυμοτομίας προς εφαρμογή του σχεδίου πόλεως Πάτρας, για τη διάνοιξη της Μικρής Περιμετρικής Οδού Πατρών και ότι η διάνοιξη της οδού αυτής δεν προσέδωσε καμία ωφέλεια στα ακίνητα με Α.Κ. 25, 24, 18, 50, 61, 207, 205, 188, 55, 52, 53, 34, 102, 209, 223, 187, 190, 191 και 192 και συνεπώς δεν υποχρεούνται οι ιδιοκτήτες τους σε αυτοαποζημίωση και αποζημίωση τρίτων.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.3 του ν. 5269/1931, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 3 του ν. 653/1977, που καθιερώνει τελικώς μαχητό τεκμήριο ωφελείας και συνεπώς δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ. Επομένως, ο πρώτος λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. 3.

Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως πλήττεται η αναιρεσιβαλλομένη με την αιτίαση ότι παραβίασε το άρθρο 43 του ν.δ.16/1923 "περί σχεδίων πόλεων κ.λ.π." και το Π.Δ. 347/1993, που έχει ήδη αντικατασταθεί με το Π.Δ. 209/1998, με το να καθορίσει ιδιαίτερη αποζημίωση, κατά το άρθρο 13 παρ.4 του ν. 2882/2001, για μεν τα ακίνητα Α.Κ. 27, 41, 61, 55, 34, 102 και 40, διότι κατέστησαν μη οικοδομήσιμα, για δε τα ακίνητα ΑΚ 207, 205, 209, 22 και 158, διότι κατέστησαν επίσης μη οικοδομήσιμα ως ευρισκόμενα εντός ζώνης απαγόρευσης του ΠΔ 347/1993, διότι επί ρυμοτόμησης τα απομένοντα ακίνητα των οικοπέδων εντός των σχεδίων πόλεων προσκυρώνονται αναγκαστικά σε κάποιο γειτονικό ακίνητο ή συνενώνονται με άλλα μη άρτια ή θεωρούνται κατ' εξαίρεση ως οικοδομήσιμα και δεν νοείται μείωση της αξίας του εναπομείναντος τμήματος και διότι με το Π.Δ. 209/1998 καθορίζονται ζώνες απαγόρευσης δόμησης μόνο στις εκτός σχεδίων και εντός οικισμών περιοχές.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι το Εφετείο δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, θεωρώντας ορθά το τεκμήριο ωφελείας μαχητό, αφενός ότι οι ανωτέρω παρόδιοι ιδιοκτήτες δεν ωφελήθηκαν και τα εναπομείναντα ακίνητά τους υπέστησαν μείωση της αξίας τους και αφετέρου, εφόσον δέχτηκε ότι η διανοιγόμενη οδική αρτηρία "Μικρή Περιμετρική Οδός Πατρών", έχει ενταχθεί στο Εθνικό Οδικό Δίκτυο, αποτελώντας διακλάδωση της Ε.Ο. 33 Πάτρα - Τριποταμιά - Λεβίδι και κατατάχθηκε στο Δευτερεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο, ορθά εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 2 παρ.1β του ΠΔ 347/1993, ορθότερα την ομοίου περιεχομένου διάταξη του άρθρου 2 παρ.1β του Π.Δ. 209/1998, που κατήργησε την προηγούμενη διάταξη (αρθρ. 4 παρ.1γ ιδίου Π.Δ/τος), κατά την οποία η ελάχιστη απόσταση των κτιρίων από τους άξονες των οδών κ.λ.π.

ορίζεται στο Δευτερεύον Εθνικό Οδικό Δίκτυο 45 μέτρα από τον άξονα της οδού και όχι λιγότερο των 30 μέτρων από το όριο αυτής. Επομένως, το Εφετείο με την κρίση του αυτή δεν παραβίασε τις ανωτέρω διατάξεις και ο από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ δεύτερος αναιρετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί. 4. Κατά το άρθρο 20 παρ.2 του ν. 2882/2001, μέσα σε τριάντα ημέρες από την κοινοποίηση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου κάθε ενδιαφερόμενος δικαιούται, και αν ακόμη δεν υπήρξε διάδικος στη δίκη για τον προσωρινό καθορισμό της αποζημίωσης, να ζητήσει τον οριστικό προσδιορισμό αυτής.

Περαιτέρω με την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι εάν ασκηθεί παραδεκτώς αίτηση, εκείνος κατά του οποίου απευθύνεται δύναται να ασκήσει με τις προτάσεις, που κατατίθενται, με την ποινή του απαραδέκτου, πέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση, αντίθετη αίτηση για τα ίδια ακίνητα για τα οποία ζητείται με την αίτηση ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως η υποβαλλόμενη με τις προτάσεις του διαδίκου ανταίτηση πρέπει υποχρεωτικώς να αναφέρεται στο ίδιο αντικείμενο που έχει εισαχθεί ήδη στο Εφετείο με την εμπρόθεσμη ενώπιον αυτού αίτηση του αντιδίκου του ανταιτούντος.

Συνεπώς, αν με την ενώπιον του Εφετείου αίτηση ζητήθηκε μόνο ο καθορισμός οριστικής αποζημιώσεως για το απαλλοτριούμενο ακίνητο, δεν είναι παραδεκτή η με τις προτάσεις του καθ' ου ανταίτηση για αναγνώριση της μη υποχρέωσης περί καταβολής αυτοαποζημίωσης και αποζημίωσης υπέρ τρίτων. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, στην προκειμένη περίπτωση το Ελληνικό Δημόσιο με την ένδικη αίτησή του, εκτός από τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως για τα απαλλοτριούμενα ακίνητα και άλλα αιτήματα, ζήτησε επικουρικά να αναγνωρισθεί ότι οποιοδήποτε άλλο ακίνητο, που τυχόν ζητηθεί η αναγνώριση μη ωφελείας από την απαλλοτρίωση, ωφελείται από την απόκτηση προσώπου στην διανοιγόμενη οδό και ορθά επιβαρύνθηκε με αυτοαποζημίωση.

Με τις προτάσεις - ανταίτηση των ανταιτούντων ζητήθηκε για τα ΑΚ 223, 187, 190, 191 και 192 ακίνητα να μη καταβληθεί αυτοαποζημίωση και αποζημίωση τρίτων, διότι δεν υπάρχει ωφέλεια γι' αυτά. Από τη σύγκρουση των αιτημάτων αυτών προκύπτει σαφώς ότι πρόκειται για το ίδιο κεφάλαιο δίκης. Επομένως, το Εφετείο που δεν κήρυξε απαράδεκτο, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.14 ΚΠολΔ και άρα ο τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (αρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-7-2007 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 1249/2006 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει α) για όσους παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Μήλια Αργείτη Μιχάλη σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ, β) για όσους παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κώστα Πετρόπουλου σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ και γ) για όσους παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Τάκη Ανδρονόπουλου σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Δεκεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ