Appeal dismissed as inadmissible because the first-instance court had jurisdiction over the dispute.

Απόφαση 1802 / 2022 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1802/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Σιμιτσή - Βετούλα, Αριστείδη Βαγγελάτο, Κωνσταντίνα Νάκου και Νικόλαο Πουλάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά, στις 10 Μαΐου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Β. Β. του Γ., κατοίκου ..., 2.Ευαγγελίας Δημητριάδου του Αλέξανδρου, κατοίκου ..., … και 115.Κωνσταντίνου Καλογερόπουλου του Παναγιώτη, κατοίκου Αργυρούπολης Αττικής. Οι 3ος, 6η, 9η, 12ος, 13ος,14η, 17η, 21ος, 25ος, 26ος, 28η, 29ος, 30ος, 31ος, 32η, 33ος, 34η, 42η, 43η, 44ος, 47ος, 48ος, 49η, 50ος, 51η, 52η, 53η, 55ος, 56η, 58ος, 59η, 61ος, 62η, 63η, 64ος, 65ος, 66η, 67ος, 68η, 69ος, 70ος, 71η, 72ος, 73η, 74η, 75ος, 77ος, 78η, 80η, 81ος, 82ος, 83η, 84η, 85ος, 86η, 87η, 88η, 89ος, 90ος, 91η, 92η, 93ος, 94η, 95ος, 96ος, 97η, 98η, 99η, 100ος, 101η, 102ος, 103η, 104η, 105ος, 106η, 107ος, 108ος, 109ος, 110η, 111ος, 112ος, 113ος, 114ος και 115ος δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο - Ελευθέριο Τάγαρη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΕΙΟ - ΠΑΤΗΣΙΩΝ" που εδρεύει στη Νέα Ιωνία Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ..), καθ ό μέρος η αναίρεση ασκείται από τους με αριθμούς 113 και 114 αναιρεσείοντες, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Γερακιό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. 2.

Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ..", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής κι εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α,Μ.)", καθ ό μέρος η αναίρεση ασκείται από τους με αριθμούς 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 24, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 33, 34, 40, 42, 43, 45, 46, 47, 48, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 61, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 97, 98, 99, 100, 104, 105, 106 και 110 αναιρεσείοντες, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ελευθέρια Χριστοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία κατέθεσε προτάσεις. 3.

Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Διοίκηση 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής (1 Δ.Υ.ΠΕ. Αττικής), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" που είχε διαδεχθεί καθολικά το Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)" καθ ό μέρος η αναίρεση ασκείται από τους με αριθμούς 1, 2, 16, 17, 23, 25, 31, 32, 35, 36, 37, 38, 39, 41, 44, 49, 50, 60, 62, 63, 65, 70, 71, 96,101, 102, 103, 109 και 115 αναιρεσείοντες, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέφανο Μουζουράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

4) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Ό ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ - ΟΦΘΑΛΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ - ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)" καθ ό μέρος η αναίρεση ασκείται από τους με αριθμούς 4, 108, 111 και 112 αναιρεσείοντες, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Νικηφοράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. και 5) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ Γ.Ν.Α. - ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ" που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ.)" καθ ό μέρος η αναίρεση ασκείται από τον με αριθμό 107 αναιρεσείοντος, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Λύτρα, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-2-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και λοιπών προσώπων που δεν είναι διάδικοι στη δίκη αυτή, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 39/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 3145/2015 Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19-12-2017 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του 5ου αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.-Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ με την παρ. 2 του ιδίου άρθρου ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων και εκείνων των άρθρων 568 παρ. 1 και 498 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα που αφορούν τη διαδικασία προσδιορισμού δικασίμου για συζήτηση της αίτησης αναίρεσης από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση αυτής διάδικο, προκύπτει ότι στην περίπτωση που κάποιος εκ των διαδίκων δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, αν από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτει ποίος εκ των διαδίκων επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, τότε ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση (ΑΠ 1389/2019, ΑΠ 1667/2012).

Τις κλητεύσεις αποδεικνύει ο διάδικος που παρίσταται κατά τη συζήτηση. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.3 εδ. β του ιδίου Κώδικα, όπως το εδάφιο αυτό προστέθηκε με το άρθρο 62 του Ν. 4139/2013, σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της ένδικης από 19.12.2017 και με αριθ. κατάθ. 612417/500126/22.12.2017 αίτησης αναίρεσης, που έλαβε χώρα κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (10 Μαΐου 2022), οπότε η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά της στο πινάκιο, δεν εμφανίσθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο οι υπό στοιχεία 3, 6, 9, 12, 13, 14, 17, 21, 25, 26, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 42, 43, 44, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 55, 56, 58, 59, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114 και 115 αναιρεσείοντες.

Από τα στοιχεία του φακέλου δεν προκύπτει ποίος των διαδίκων επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης. Επομένως, ως προς τους διαδίκους αυτούς, οι οποίοι συνδέονται με σχέση απλής ομοδικίας με τους λοιπούς αναιρεσείοντες, πρέπει να διαταχθεί ο χωρισμός και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, ως προς αυτούς.

Ως προς τους λοιπούς, όμως, αναιρεσείοντες, που παρίστανται, πρέπει ο Άρειος Πάγος να χωρήσει στη συζήτησή της. 2.-Κατά το άρθρ. 62 εδ.α ΚΠολΔ, όποιος έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων έχει και την ικανότητα να είναι διάδικος. Η ικανότητα αυτή, που ως διαδικαστική προϋπόθεση εξετάζεται κατά το άρθρ. 73 ΚΠολΔ αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, παύει να υπάρχει για το φυσικό πρόσωπο με το θάνατό του (άρθρο 35 ΑΚ).

Εξ άλλου, κατά το άρθρ. 313 παρ. 1 εδ. δ ΚΠολΔ η απόφαση που εκδόθηκε σε δίκη διεξαχθείσα στο όνομα ανύπαρκτου φυσικού προσώπου, όπως είναι και αυτό που αποβίωσε, δεν έχει υπόσταση και ρητά χαρακτηρίζεται και αυτή ως ανύπαρκτη (ΟλΑΠ 27/1987). Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι διαδικαστική πράξη, που ασκήθηκε στο όνομα προαποβιώσαντος προσώπου, είναι απαράδεκτη και πρέπει αυτή να είχε ασκηθεί από τους κληρονόμους του, όπως για την αναίρεση ειδικότερα ορίζει το άρθρ. 556 παρ. 1 του ΚΠολΔ.

Συνεπώς η αίτηση αναίρεσης, που ασκήθηκε στο όνομα διαδίκου, ο οποίος είχε ήδη αποβιώσει κατά την άσκησή της, ήτοι κατά το χρόνο κατάθεσης αυτής στη γραμματεία του εκδώσαντος την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ.1 του ΚΠολΔ), είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη για έλλειψη αναγκαίας διαδικαστικής προϋπόθεσης, δηλαδή του ίδιου του υποκειμένου της διαδικαστικής πράξης (ΑΠ 536/2020, ΑΠ 1611/2011, ΑΠ 448/2011, ΑΠ 1641/2006).

Στην περίπτωση αυτή, στάδιο συνέχισης της δίκης από τους κληρονόμους του ήδη αποβιώσαντος αναιρεσείοντος, είτε αυτοβούλως με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου ότι συνεχίζουν τη δίκη, είτε με κλήτευση αυτών εκ μέρους του αντιδίκου τους, δεν υφίσταται, διότι οι διατάξεις των άρθρων 286, 287, 290 και 291 του ΚΠολΔ προϋποθέτουν επελθόντα θάνατο του διαδίκου μετά την άσκηση της διαδικαστικής πράξης, ήτοι εν προκειμένω μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, και κατά συνέπεια αυτοί απαραδέκτως συμμετέχουν στη δίκη, ως κληρονόμοι του προαποβιώσαντος διαδίκου (ΑΠ 536/2020, ΑΠ 1681/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας και ειδικότερα από τα προσκομιζόμενα από τους αναιρεσείοντες έγγραφα προκύπτει ότι ο πέμπτος (5ος) των αναιρεσειόντων Χ. Τ. του Ν., αποβίωσε στις 14 Σεπτεμβρίου 2014 (βλ. απόσπασμα της υπ' αριθμ. ..., ληξιαρχικής πράξης θανάτου της ληξιάρχου του Δήμου Αθηναίων Βασιλικής Μπούρη), ήτοι σε χρόνο πριν την άσκηση της ένδικης από 19 Απριλίου 2017 και με αριθ.

κατ. 612417/500126/2017 αίτησης αναίρεσης, που κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλομένη απόφαση δικαστηρίου στις 22 Δεκεμβρίου 2017. Επομένως η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αναφορικά με τον πέμπτο των αναιρεσειόντων Χ. Τ. του Ν., λόγω έλλειψης του υποκειμένου στην άσκησή της.

Η εκ μέρους της μοναδικής κληρονόμου του ως άνω θανόντος (συζύγου) και υπό την ιδιότητά της αυτή παροχή ρητής πληρεξουσιότητας στον παραστάντα κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, δυνάμει σχετικής εγγράφου εξουσιοδοτήσεως, που φέρει βεβαίωση της γνησιότητας της υπογραφής αυτής από το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών του Δήμου Αθηναίων, για την παράσταση αυτού κατά τη συζήτηση της ως άνω αίτησης αναίρεσης κατά την ορισθείσα ή μετ' αναβολή δικάσιμο και για την έγκριση των γενομένων από τον πληρεξούσιο δικηγόρο των διαδικαστικών πράξεων, δεν ασκεί έννομη επιρροή, ούτε καθιστά έγκυρη την ανοιγείσα με την αίτηση αναίρεσης δίκη, λόγω του προηγηθέντος θανάτου του ως άνω διαδίκου.

3.-Με την από 19 Δεκεμβρίου 2017 και με αριθ. κατάθ. 612417/500126/22.12.2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών με αριθ. 3145/30.9.2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δικάσαντος ως Εφετείου, που εκδόθηκε, αντιμωλία των αναφερομένων εκεί διαδίκων (ενώ για ορισμένους των εναγόντων - εφεσιβλήτων κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της έφεσης).

Με την προσβαλλόμενη απόφαση έγινε τυπικά και ουσιαστικά δεκτή η έφεση, και εξαφανίσθηκε η υπ' αριθμ. 39/2009 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η από 28.1.2005 και με αριθμό κατ. 265/2005 αγωγή των αρχικώς 157 εναγόντων (στους οποίους περιλαμβάνονται οι ήδη αναιρεσείοντες) κατά του εναγομένου ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ)" και είχε υποχρεωθεί το τελευταίο να καταβάλει σε έκαστο των εναγόντων 3.645 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφού κράτησε την υπόθεση και δίκασε επί της αγωγής, απέρριψε αυτήν για έλλειψη δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, κρίνοντας ότι η διαφορά που ανέκυψε από την παράνομη, κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων, παρακράτηση από το αρχικώς εναγόμενο (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ) εισφοράς του άρθρου 5 ΝΔ 1050/1942 και η απόδοσή της στο ΜΤΠΥ, υπάγεται στη δικαιοδοσία των διοικητικών δικαστηρίων.

Σημειώνεται ότι μετά την άσκηση της έφεσης και σύμφωνα με τα άρθρα 17 παρ. 1, 26 παρ. 9, (που προστέθηκε με το άρθρο 72 παρ. 21 του ν. 3984/2011), 32 παρ. 1 και 2, 33 παρ. 9 (όπως η παρ. 9 αντικαταστάθηκε αναδρομικά από 1.1.2012 με το άρθρο 53 παρ. 2 εδ. γ του ν. 4368/2016) του ν. 3918/2011 για την ίδρυση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ και με τα άρθρα 2 παρ. 3, 16 παρ. 1, 17 παρ. 1 και 21 παρ. 9 εδ.

α έως δ του Ν. 4238/2014 για τη λειτουργία των ΔΥΠΕ, στη θέση του αρχικού εναγομένου - εκκαλούντος ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, υπεισήλθαν τα εκκαλούντα και ήδη αναιρεσίβλητα ΝΠΔΔ, τα οποία συνέχισαν την εκκρεμή δίκη, χωρίς να επέλθει διακοπή αυτής. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα, εφόσον κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις 22.12.2017, ενώ δεν προκύπτει επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ειδικότερα, η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης έλαβε χώρα στις 31.7.2015 και συνεπώς από την επομένη ημέρα της τελεσιδικίας, δηλαδή από 1.8.2015, άρχισε να τρέχει η τριετής αποσβεστική προθεσμία για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης (άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε τότε πριν την τροποποίησή του με το Ν. 4335/2015, κατά τον οποίο από 1.1.2016 η προθεσμία για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, όταν δεν έχει επιδοθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, είναι πλέον διετής).

Η τριετία συμπληρωνόταν στη 1.8.2018 και η αναίρεση κατατέθηκε, κατά τα προαναφερόμενα, στις 22.12.2017 ενώπιον του δευτεροβάθμιου ως άνω Δικαστηρίου, δηλαδή εντός της τριετίας, αλλά μετά την πάροδο της διετούς προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 όπως ισχύει από 1.1.2016 με το Ν. 4335/2015. Πλην όμως, όπως έχει κριθεί με την υπ' αριθμ. 10/2018 απόφαση της Ολομέλειας του παρόντος δικαστηρίου, επί αιτήσεων αναιρέσεων που έχουν κατατεθεί μετά την 1.1.2016 (όπως η ένδικη αίτηση αναίρεσης) και απευθύνονται κατά αποφάσεων, που δημοσιεύτηκαν πριν από την 1.1.2016 (όπως η προσβαλλόμενη απόφαση) εξακολουθεί να ισχύει η τριετής αποσβεστική προθεσμία.

Είναι συνεπώς, παραδεκτή (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1, 577 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα του μοναδικού λόγου αυτής (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

4.-Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 και εφαρμόζεται στην εξεταζόμενη υπόθεση, ως εκ του χρόνου δημοσίευσης (πριν την 1.1.2016) της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, κατά το άρθρο 24 παρ. 1 του Εισ.Ν.ΚΠολΔ, "Κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας".

Από την προαναφερόμενη διάταξη προκύπτει ότι, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που προβλέπονται περιοριστικά στο νόμο, αφού στην εν λόγω διάταξη ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους αναφερόμενους σε αυτή λόγους.

Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναίρεσης των διαλαμβανόμενων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που αναφέρονται στους λόγους αναίρεσης των αποφάσεων των υπολοίπων δικαστηρίων και, συνεπώς, άλλες αιτιάσεις δεν είναι παραδεκτές ως λόγοι αναίρεσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, και εκείνες από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (ΑΠ 861/2018, ΑΠ 1423/2014, ΑΠ 301/2012, ΑΠ 399/2006).

Εξάλλου, η υπέρβαση από τα πολιτικά δικαστήρια της δικαιοδοσίας τους, ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.4 ΚΠολΔ, κατά την έννοια της οποίας υφίσταται υπέρβαση δικαιοδοσίας και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν τα πολιτικά δικαστήρια επιλαμβάνονται υποθέσεως, η οποία, κατά το νόμο, ανήκει στη δικαιοδοσία άλλου δικαστηρίου, ποινικού ή διοικητικού ή στη δικαιοδοσία διοικητικής αρχής (ΟλΑΠ 5/1995).

Ο λόγος δε αυτός ιδρύεται, όταν τα πολιτικά δικαστήρια επιλαμβάνονται υποθέσεως, που, κατά το νόμο, δεν ανήκει στη δικαιοδοσία τους, ενώ, όταν το δικαστήριο, αν και έχει δικαιοδοσία για την έρευνα της υπόθεσης, απορρίπτει την αίτηση δικαστικής προστασίας για έλλειψη δικαιοδοσίας, (αρνητική υπέρβαση δικαιοδοσίας), υποπίπτει στην πλημμέλεια της παρά το νόμο κηρύξεως απαραδέκτου του αριθ. 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 2/1999, ΑΠ 475/2019, ΑΠ 781/2019, ΑΠ 741/2017). 5.-Από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το ως εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα: "Συνεπώς, η προκείμενη διαφορά που ανέκυψε από την παράνομη, κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων - εφεσιβλήτων, παρακράτηση από το αρχικώς εκκαλούν ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ)" της ανωτέρω εισφοράς του άρθρου 5 ΝΔ 1050/1942 και την απόδοσή της στο ΜΤΠΥ, υπάγεται με βάση τα διαλαμβανόμενα στη μείζονα σκέψη, στη δικαιοδοσία των Διοικητικών Δικαστηρίων.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που έκρινε ότι τα πολιτικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία για την εκδίκαση της υπόθεσης και προχώρησε στην κατ' ουσία έρευνά της έσφαλε κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και, κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της έφεσης, ο οποίος είναι βάσιμος και από ουσιαστική άποψη, πρέπει να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη.

Στη συνέχεια, αφού διακρατηθεί κι εκδικαστεί η υπόθεση από το παρόν δικαστήριο, κατ' άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ, η αγωγή πρέπει να απορριφθεί λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας". 6.-Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με το μοναδικό λόγο της υπό κρίση αναίρεσης, αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση ότι μολονότι το δικαστήριο αυτό είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την ένδικη αγωγή τους, εν τούτοις έκρινε ότι δεν είχε δικαιοδοσία και την απέρριψε για το λόγο αυτό (αρνητική υπέρβαση δικαιοδοσίας).

Η αιτίαση αυτή, η οποία υπάγεται στον από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα παραπάνω στη μείζονα σκέψη, και όχι εκείνον από τον αριθμό 4 του άρθρου 559 ΚΠολΔ που επικαλούνται εσφαλμένα οι αναιρεσείοντες, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, διότι, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες νομικές σκέψεις ο από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος δεν περιλαμβάνεται στους λόγους αναίρεσης που επιτρέπονται κατ' αποφάσεων Πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται επί εφέσεων κατ' αποφάσεων Ειρηνοδικείων, όπως συμβαίνει στην εξεταζόμενη υπόθεση.

Κατόπιν αυτών πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει, όμως, να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων, διότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν για τη δικαστική διάγνωση της ένδικης διαφοράς, ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρο 179 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ το χωρισμό της υπόθεσης ως προς τους υπό στοιχεία 3ος, 6η, 9η, 12ος, 13ος,14η, 17η, 21ος, 25ος, 26ος, 28η, 29ος, 30ος, 31ος, 32η, 33ος, 34η, 42η, 43η, 44ος, 47ος, 48ος, 49η, 50ος, 51η, 52η, 53η, 55ος, 56η, 58ος, 59η, 61ος, 62η, 63η, 64ος, 65ος, 66η, 67ος, 68η, 69ος, 70ος, 71η, 72ος, 73η, 74η, 75ος, 77ος, 78η, 80η, 81ος, 82ος, 83η, 84η, 85ος, 86η, 87η, 88η, 89ος, 90ος, 91η, 92η, 93ος, 94η, 95ος, 96ος, 97η, 98η, 99η, 100ος, 101η, 102ος, 103η, 104η, 105ος, 106η, 107ος, 108ος, 109ος, 110η, 111ος, 112ος, 113ος, 114ος και 115ος αναιρεσείοντες.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς τους αναιρεσείοντες αυτούς.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ως απαράδεκτη την αίτηση αναίρεσης αναφορικά με τον πέμπτο των αναιρεσειόντων Χ. Τ. του Ν..-

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατά τα λοιπά την από 19.12.2017 και με αριθμό κατ. 612417/500126/22.12.2017 αίτηση αναίρεσης της με αριθ. 3145/30.9.2015 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δικάσαντος ως Εφετείου.-

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων.-

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Σεπτεμβρίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ