Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to filing after the 20-day statutory deadline without valid force majeure justification.

Απόφαση 1799 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1799/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Τ. του Π., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευθυμία Τσεκούρα, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 5943/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Με πολιτικώς ενάγοντα την Α. Σ. του Κ., κάτοικο ..., που δεν παρέστη.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Ιουνίου 2016 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2016.

Αφού άκουσε

Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προσκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του όρθρου 476 του ΚΠοινΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ.1 του ίδιου Κωδικός, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως των ενδίκων μέσων κατ’ αποφάσεως είναι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, δεκαήμερη και αρχίζει από την έκδοση της όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοση της, ενώ, κατά την παρ. 2 του ίδιου άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως είναι είκοσι ημερών εάν ασκείται κατά καταδικαστικής αποφάσεως με δήλωση που επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Κατά δε την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι αν η απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου, με την οποία εξομοιώνεται, κατ’ άρθρο 340 παρ. 3 του ΚΠοινΔ και η εκπροσώπηση του απόντος κατηγορουμένου από συνήγορο, η προθεσμία για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατ’ αυτής αρχίζει από την καταχώρηση της στο ειδικό βιβλίο.

Τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠοινΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Αναπλήρωση των ανωτέρω με λόγους και περιστατικά που προβάλλονται μεταγενεστέρως της ασκήσεως του ενδίκου μέσου και ειδικότερα, κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως στο ακροατήριο ή με υπόμνημα είναι απαράδεκτη. Εάν όμως εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο αγνοούσε, κατά την άσκησή του, το λόγο ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, μπορεί να τον προτείνει μεταγενεστέρως μέχρι και τη συζήτηση του ενδίκου μέσου στο ακροατήριο, αν εμφανισθεί σε αυτό ή και με υπόμνημα.

Στη προκειμένη περίπτωση, με την 5943/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος ηθικής αυτουργίας σε ψευδή βεβαίωση, εξακολουθητικά και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως είκοσι [20] μηνών. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε στις 4.11.2015, με παρόντα δια πληρεξουσίου τον ήδη αναιρεσείοντα και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 9 Μαΐου 2016, όπως τούτο προκύπτει από την υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέως, επί το σώματος της αποφάσεως.

Ωστόσο, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη, από 8 Ιουνίου 2016 αίτηση, με δήλωση και επίδοση της στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως, ήτοι μετά την πάροδο της ως άνω εικοσαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, χωρίς σ’ αυτήν (έκθεση αναιρέσεως) να επικαλείται ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της.

Στη συνέχεια, ο αναιρέσειων, στις 21-7-2016, υπέβαλε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, υπόμνημα, στο οποίο αναφέρει ότι περί τα μέσα του μηνός Μαΐου τρέχοντος έτους παρουσιάσθηκε σ’ αυτόν σοβαρό πρόβλημα υγείας, εξαιτίας του οποίου δεν άσκησε εμπρόθεσμα την κρινόμενη αίτηση. Ο λόγος αυτός, ανεξαρτήτως της βασιμότητας του, ήταν γνωστός στον ίδιο, κατά τον χρόνο ασκήσεως της αιτήσεως στις 8-6-2016, πλην όμως ουδέν σχετικό ανέφερε σ’ αυτήν [ύπαρξη ανωτέρας βίας].

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7 Ιουνίου 2016 (επιδοθείσα στις 8-6-2016 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου) αίτηση του Κ. Τ. του Π., για αναίρεση της 5943/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Δεκεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ