1799/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ: Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, 4. Θ. Μ. του Σ., υιού του αποβιώσαντος, ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της εκλιπούσης Σ. Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, 5. Ε. Μ. του Σ., ανηλίκου θυγατρός του αποβιώσαντος, η οποία γεννήθηκε 14/1/1994 και εκπροσωπείται νόμιμα από τη μητέρα της, Κ.
Legislator headnote
AI generated1799/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-2-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: Η 42497/2007 μη οριστική απόφαση και η 35023/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2567/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25-2-2010 αίτησή τους.
Full text
Απόφαση 1799 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1799/2011
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Κ. χήρας Σ. Μ., συζύγου του αποβιώσαντος, 2. Σ. Μ. του Σ., θυγατρός του αποβιώσαντος, ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της εκλιπούσης Σ. Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, 3. Γ. Μ. του Σ., θυγατρός του αποβιώσαντος, ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της εκλιπούσης Σ.
Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, 4. Θ. Μ. του Σ., υιού του αποβιώσαντος, ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της εκλιπούσης Σ. Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, 5. Ε. Μ. του Σ., ανηλίκου θυγατρός του αποβιώσαντος, η οποία γεννήθηκε 14/1/1994 και εκπροσωπείται νόμιμα από τη μητέρα της, Κ.
χήρα Σ. Μ., η οποία ασκεί τη γονική της μέριμνα, ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της εκλιπούσης Σ. Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, όλοι οι ανωτέρω κάτοικοι ..., 6. Κ. Μ. του Θ., κατοίκου ..., αδελφής της αποβιώσαντος ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της εκλιπούσης Σ.
Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, 7. Α. Μ. του Θ., αδελφού του αποβιώσαντος ατομικά και υπό την ιδιότητα της ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου της εκλιπούσης Σ. Μ. του Γ. κατά ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου, 8. Χ. Χ. του Ε., ανηψιού του αποβιώσαντος, κατοίκου ..., 9. Ε. Χ. του Ε., ανηψιάς του αποβιώσαντος, κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου τους δικηγόρου Κωνσταντίνου Παπαδημητρίου και κατέθεσαν προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μωϋσίδη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις και 2. Του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" με έδρα την Αθήνα, νομίμως εκπροσωπούμενου, το οποίο παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Αθανασίας Χριστοπούλου και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-2-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: Η 42497/2007 μη οριστική απόφαση και η 35023/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2567/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 25-2-2010 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 27-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του δεύτερου αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.γ' ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου, για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 ΚΠολΔ (Ολ.ΑΠ 2/2008).
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες παραπονούνται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ, επειδή δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο, που αυτοί επικαλέστηκαν και προσκόμισαν και συγκεκριμένα την από 26 Απριλίου 2004 προανακριτική απολογία του πρώτου των εναγομένων, ληφθείσα μια ώρα και δέκα λεπτά μετά το συμβάν, στην οποία, μεταξύ των άλλων, αυτός αναφέρει ότι "οπωσδήποτε φέρει ευθύνη ο πεζός διότι καθόλου δεν με είδε ούτε καν κοίταξε στο δικό μου ρεύμα κυκλοφορίας, αλλά νομίζω ότι ένα πιο μικρό μέρος της ευθύνης φέρω και εγώ, διότι, δε φρενάρισα όταν τον είδα για να κόψω λίγο την ταχύτητά μου, αλλά τον είδα να είναι στο δεξιό, στην στάση του ΟΑΣΘ και δεν φανταζόμουν ότι θα ξεκινήσει για να περάσει απέναντι".
Την προανακριτική αυτή απολογία του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, στην οποία περιέχονται πραγματικά περιστατικά σχετικά με τις συνθήκες του ατυχήματος που είναι κρίσιμα για το σχηματισμό δικανικής πεποιθήσεως αναφορικά με τη συνυπαιτιότητα του εν λόγω οδηγού στην πρόκληση του ατυχήματος αυτού, ουδόλως σχολιάζει το Εφετείο.
Έτσι δημιουργούνται αμφιβολίες αν το δικαστήριο αυτό που με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε ότι αποκλειστικά υπαίτιος του ατυχήματος και του εντεύθεν θανάτου του είναι ο ίδιος ο παθών (πεζός) έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά στοιχεία και ως άνω προανακριτική απολογία, την οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι εκκαλούντες και ήδη αναιρεσείοντες.
Επομένως, ο ανωτέρω πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρα 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι, που ηττώνται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 2567/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου 2011.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Δεκεμβρίου 2011.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ