Supreme Court allows appeal against insurance company's liability judgment due to procedural defects in lower court's fact-finding.

Απόφαση 1794 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1794/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου, που εδρεύει στην Αθήνα, με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" νόμιμα εκπροσωπούμενου, ως ειδικού διαδόχου, σύμφωνα με το άρθρο 25 παρ. 4 του ν. 489/76 (ΠΔ 237/86), της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, που εδρεύει στην Αθήνα, με την επωνυμία "ASTRA ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.Γ.Α.", της οποίας ανακλήθηκε η άδεια λειτουργίας, για παράβαση νόμου, με την υπ' αριθ. Κ3-101/4-1-06 (ΦΕΚ 83/4-1-06, ΑΕ-ΕΠΕ) απόφαση του Υφυπουργού Ανάπτυξης, το οποίο παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Γεώργιου Μανουσάκη και κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Σ. του Θ. , κατοίκου ... , ο οποίος δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-11-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:1626/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6647/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 23-4-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 9-4-2010 έκθεσή του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία, Αρεοπαγίτη Ελευθέριου Μάλλιου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το μέρος που αποδίδει πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δ και την απόρριψη των λοιπών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1, 2 και 3 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση. Εξάλλου, κατά τη γενική διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. 2 και 3 Κ.Πολ.Δ. που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατά το άρθρο 575 του ΚΠολΔ, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της συζήτησης και η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ' αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολειπόμενος κατά την μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση ή είχε παραστεί νομίμως κατά την ίδια δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και μη εναντίωσή του καλύφθηκε η μη νόμιμη κλήτευσή του κατά την αρχική δικάσιμο.

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του Δικαστηρίου τούτου κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (21-10-2011) που έγινε με την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο, δεν εμφανίστηκε ο αναιρεσίβλητος, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, έστω και με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Όπως δε προκύπτει από την υπ.αρ. ... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του πρωτοδικείου Αγρινίου Β. Λ. που προσκομίζει το νομίμως παρασταθέν κατά την παρούσα μετ'αναβολή δικάσιμο αναιρεσεως, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 23-4-2010 καθώς και κλήσης προς συζήτηση της αίτησης επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο.

Κατά τη δικάσιμο αυτή (23-4-2010) ο τελευταίος όπως προκύπτει από το πινάκιο, παραστάθηκε και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Μιχαήλ Κορδογιαννόπουλο κατόπιν αιτήσεως του οποίου η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 18-3-2011, κατά την οποία ωσαύτως παραστάθηκε και εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο και η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης (21-10-2011) λόγω αποχής των δικηγόρων από την άσκηση των καθηκόντων τους.

Επομένως, ενόσω ο αναιρεσίβλητος είχε κληθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα από το αναιρεσείον που επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο (23-4-2010) κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 18-3-2011 και περαιτέρω για τη σημερινή, η δε αναβολή της συζήτησης και η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο του δικαστηρίου, για την μετ'αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή, πρέπει σύμφωνα και με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.1 και 3 ΚΠολΔ να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσίβλητου.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 10 του ΝΓΠΝ/1911, 297, 298, 299, 330 εδ.β, 914 και 932 του ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων αυτοκινήτων η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του οδηγού και της ζημίας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθ'αυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του ζημιογόνου αποτελέσματος.

Εξάλλου, οι ανωτέρω έννοιες της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου είναι νομικές και επομένως, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή όχι υπαιτιότητας του εμπλακέντος σε σύγκρουση οχημάτων οδηγού και του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς του και του ζημιογόνου αποτελέσματος υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ.1 εδ.α και 19 του ΚΠολΔ για ευθεία ή εκ πλαγίου παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

Ειδικότερα, έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως, ήτοι εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικού κανόνα, κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, υπάρχει, όταν στις αιτιολογίες της αποφάσεως, που αποτελούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε, όχι όμως όταν οι ελλείψεις ή οι αντιφάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και αξιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς στην απόφαση.

Εν προκειμένω, το Εφετείο, αναφορικώς με την υπαιτιότητα των εμπλακέντων στο αυτοκινητικό ατύχημα οχημάτων δέχθηκε ανελέγκτως με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Στις 1-7-2005 και περί ώρα 10:20 ο 1ος εναγόμενος οδηγώντας το ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της 2ης εναγομένης, που ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στην αρχικά εναγομένη ασφαλιστική εταιρία, με την επωνυμία "ΑSTRΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΕΓΑ", στη θέση της οποίας, λόγω ανακλήσεως της άδειας λειτουργίας της, έχει ήδη υπεισέλθει αυτοδικαίως, στο σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της, το Επικουρικό Κεφάλαιο (άρθ. 19 παρ. 1 και 25 ν. 489/76), εκινείτο επί της εθνικής οδού Αντιρρίου Ιωαννίνων με κατεύθυνση προς Αντίρριο.

Κατά τον ίδιο χρόνο ο ενάγων οδηγώντας την ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του, εκινείτο επί της δημοτικής οδού Χαριλάου Τρικούπη, στο Αγρίνιο, με κατεύθυνση από το κέντρο της πόλεως Αγρινίου προς το τέρμα της οδού Χαριλάου Τρικούπη, και εκείθεν ευθεία προς τον χωματόδρομο, προκειμένου να μεταβεί στην εκεί υπάρχουσα μάντρα οικοδομικών υλικών.

Η εθνική οδός Αντιρρίου Ιωαννίνων, είναι διπλής κατευθύνσεως, πλάτους οδοστρώματος 7,5 μ., με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και διπλή διαχωριστική γραμμή στο μέσον. Στο σημείο που αυτή εφάπτεται με την οδό Χαριλάου Τρικούπη υπάρχει ρυθμιστική πινακίδα Ρ-27, απαγορεύουσα στους κινούμενους στο προς Αντίρριο ρεύμα κυκλοφορίας οδηγούς την στροφή αριστερά και είσοδο τους στην Χαριλάου Τρικούπη, το δε όριο ταχύτητας εκεί ορίζεται με πινακίδα σε 50 χ/ω.

Η οδός Χαριλάου Τρικούπη είναι επίσης διπλής κατευθύνσεως, πλάτους οδοστρώματος 7,20 μ., στη δε συμβολή της με την ως άνω εθνική οδό, για τους προτιθέμενους οδηγούς να εισέλθουν επί της τελευταίας υπάρχουν ρυθμιστικές πινακίδες Ρ-2 (SΤΟΡ) και Κ-24 (προαναγγελία διπλής κυκλοφορίας). Η κατάσταση των οδών, κατά τον κρίσιμο χρόνο του ατυχήματος, ήταν καλή (ξηρό οδόστρωμα) επικρατούσε φως ημέρας, η κυκλοφορία των οχημάτων αυξημένη, η δε ορατότητα δεν περιορίζεται.

Όταν ο εναγόμενος οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου έφθασε στην συμβολή της εθνικής οδού με την οδό Χαριλάου Τρικούπη και προτιθέμενος να κατευθυνθεί αντικανονικά αριστερά επί της τελευταίας, παραβίασε την διπλή διαχωριστική γραμμή της εθνικής οδού όπου εκινείτο, καθώς και την πινακίδα Ρ 27, που απαγόρευε την αριστερή στροφή αριστερά, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της εθνικής οδού και εκείθεν στο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Χαριλάου Τρικούπη, όπου εκινείτο κανονικά ο ενάγων, με αποτέλεσμα της ανεπίτρεπτης αυτής κίνησης του εναγομένου, να παρεμβληθεί στην πορεία του ενάγοντος και να επιπέσει με το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του αυτοκινήτου του στην μπροστινή αριστερή πλευρά της μοτοσικλέτας του ενάγοντος, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του τελευταίου στο δεξιό πόδι και την πρόκληση υλικών ζημιών στην μοτοσικλέτα αυτού.

Η σύγκρουση και οι εξ αυτής συνέπειες οφείλονται στην αποκλειστική υπαιτιότητα του εναγομένου οδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου Δ. Κ. , συνισταμένης της αμέλειας του στο ότι αυτός δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και ειδικότερα δεν συμμορφώθηκε, όπως ήταν υποχρεωμένος, προς τις διατάξεις του ΚΟΚ, που του απαγόρευαν αφενός να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα Κυκλοφορίας της ανωτέρω εθνικής οδού και αφετέρου να διενεργήσει στροφή αριστερά για να εισέλθει επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη, αλλά κινούμενος απερίσκεπτα κατά τον ως άνω ανεπίτρεπτο τρόπο παρεμβλήθηκε αιφνιδιαστικά στην πορεία του ενάγοντος, προκαλώντας έτσι τη σύγκρουση.

Ο ανωτέρω οδηγός εάν τηρούσε τις ως άνω διατάξεις του ΚΟΚ, που μπορούσε με ευχέρεια να πράξει, ως συνετός οδηγός θα απευφεύγετο η σύγκρουση. Αντίθετα, καμία αμέλεια δεν αποδείχθηκε να βαρύνει τον ενάγοντα, διότι αυτός εκινείτο κανονικά στην πορεία του, επί της οδού Χαριλάου Τρικούπη, με κατεύθυνση προς τον συνεχιζόμενο αυτής χωματόδρομο, δεν παραβίασε δε πινακίδα SΤΟΡ επί της Χ.

Τρικούπη, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται το εκκαλούν εφεσίβλητο, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε, η ανωτέρω ρυθμιστική πινακίδα αφορούσε τους οδηγούς που προτίθενται να εισέλθουν από την Χ.Τρικούπη στο προς Ιωάννινα ρεύμα της εθνικής οδού και όχι τους κινούμενους, όπως ο ενάγων, ευθεία προς τον χωματόδρομο, και δεν ηδύνατο ο τελευταίος, λόγω του αιφνιδιασμού και της απρόβλεπτης και αντικανονικής πορείας του εναγομένου οδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου στην ως άνω συμβολή των οδών να πράξει οτιδήποτε προς αποφυγή της σύγκρουσης.

Τα ανωτέρω περιστατικά προκύπτουν με σαφήνεια από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων και ιδία από την έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτήν σχεδιάγραμμα της Τροχαίας και δεν αναιρούνται από κανένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο. Πρέπει να σημειωθεί συναφώς ότι και ο ίδιος ο εναγόμενος οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου Δ.

Κ. , όπως προκύπτει και από την κατάθεση του ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αγρινίου, όπου είχε παραπεμφθεί για να δικασθεί για το αδίκημα της ένδικης σωματικής βλάβης εξ αμελείας εις βάρος του ενάγοντος, ομολογεί τα ως άνω περιστατικά, αναφέροντας ότι αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη για το ένδικο ατύχημα και τον τραυματισμό του ενάγοντος (βλ.

προσκομιζόμενη με επίκληση 1158/07 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείο Αγρινίου).

Συνεπώς, είναι κατ' ουσίαν αβάσιμος, τόσον ο ισχυρισμός του ήδη εκκαλούντος περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του ενάγοντος, όσο και η ένσταση περί συνυπαιτιότητας αυτού (ΑΚ 300), που οι εναγόμενοι προέβαλαν πρωτοδίκως." Με τις παραπάνω παραδοχές του το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες περί του ουσιώδους ζητήματος της υπάρξεως ή μη συντρέχουσας αμέλειας του οδηγού της υπ.αρ ...

δίκυκλης μοτοσυκλέτας περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και την έκταση των συνεπειών του, έτσι ώστε καθίσταται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθότητα ή μη εφαρμογής των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 300, 330 εδ.β', 914 ΑΚ και 19 παρ.1, 2 και 3 του ΚΟΚ. Συγκεκριμένα: α)Δεν προσδιορίζει το σημείο σύγκρουσης των εμπλακέντων στο ένδικο ατύχημα οχημάτων εντός του με κατεύθυνση προς την εθνική οδό από το κέντρο της πόλεως Αγρινίου ρεύματος πορείας της δημοτικής οδού Χαριλάου Τρικούπη και την απόσταση αυτού από τη διαχωριστική γραμμή των δύο ρευμάτων πορείας της εν λόγω οδού καθώς και από τη συμβολή της δημοτικής αυτής οδού και του εκτεινόμενου στη συνέχεια αυτής χωματόδρομου από την ΕΟ Αντιρρίου-Ιωαννίνων με κατεύθυνση προς Ιωάννινα.

β)Δεν προσδιορίζεται αν η διαχωριστική γραμμή των δύο ρευμάτων πορείας της δημοτικής οδού είναι διπλή και αν ο οδηγός του υπ.αρ.... ΙΧΕ αυτοκινήτου εισήλθε στο ρεύμα πορείας της δημοτικής οδού Χαριλάου Τρικούπη με κατεύθυνση από την πόλη (Αγρινίου) προς την εθνική οδό Αντιρρίου Ιωαννίνων αφού υπερέβη τη γραμμή αυτή και σε καταφατική περίπτωση για ποια αιτία.

γ)Δεν προσδιορίζει από πόση απόσταση ο οδηγός της υπ.αρ. ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας αντιλήφθηκε, άλλως όφειλε να αντιληφθεί κινούμενο εντός του ρεύματος πορείας του το υπ.αρ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο δ)Δεν προσδιορίζει την ταχύτητα με την οποία εκινείτο ο οδηγός της υπ. αρ. ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας και ε)δεν εξηγεί τον τραυματισμό του οδηγού της υπ.αρ. ...

δίκυκλης μοτοσυκλέταςστο δεξιό αυτού πόδι ενόψει του ότι κατά τις παραδοχές τις προσβαλλόμενης ο εναγόμενος παρεμβλήθηκε στην πορεία του ενάγοντος και επέπεσε με το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του αυτοκινήτου στην μπροστινή αριστερή πλευρά της μοτοσυκλέτας του ενάγοντος. Κατ'ακολουθία αυτών καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος εφαρμογής των αναφερομένων στη μείζονα σκέψη κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ήτοι ως προς τη σωστή ή μη εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών της υπαιτιότητας και του ουσιώδους συνδέσμου.

Επομένως, ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως της από 22-4-2009 αιτήσεως είναι βάσιμος. Ενόψει δε του ότι η παραδοχή του λόγου αυτού συνεπάγεται την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως στο σύνολό της, παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων της ανωτέρω αιτήσεως αναιρέσεως. Πρέπει επομένως, να γίνει δεκτή η από 22-4-2009 και με αρ.κατ.420/2009 αίτηση αναιρέσεως, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (αρθρ.176, 183 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ.αρ.6647/2008 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος που ορίζει σε δύο χιλιάδες (2000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 17 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 9 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ