Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and substantive lack of evidence for debt payment timing.

Απόφαση 1794 / 2006 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1794/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρωμύλο Κεδίκογλου, Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων: ...., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Της αναιρεσίβλητης: ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστάθιο Τσιλιγκαρίδη, ο οποίος ζήτησε να διορθωθεί στην από 28-9-2006 έκθεση του εισηγητή το όνομα της δικαιοπαρόχου από το λανθασμένο "....." στο ορθό "....".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28 Δεκεμβρίου 1995 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 23686/1996 μη οριστική, 26406/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1844/2003 μη οριστική και 2737/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3 Νοεμβρίου 2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον η αναιρεσίβλητη όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 28 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 2, 568 παρ. παρ. 1 και 4 και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο ΄Αρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και σε καταφατική περίπτωση να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του. Εν προκειμένω από τις προσαγόμενες υπ΄ αριθμ. 9686Β, 9688 Β, 9689Β, 9687/8-3-2005 και 9685Β, 9684Β, 9683Β και 9682Β/4-3-2005 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Χαράλαμπου Αλακιόζογλου, αποδεικνύεται ότι μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσίβλητης, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήσεως προς συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας αποφάσεως, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως σε κάθε ένα από τους αναιρεσείοντες. Επομένως αφού αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκαν με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο κατά την προκείμενη δικάσιμο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία τους, σαν να ήταν και αυτοί παρόντες.

Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες για το ουσιώδες θέμα της καταβολής των δόσεων του πιστωθέντος τιμήματος της ένδικης συμβάσεως πωλήσεως.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε ανελέγκτως, επί του επίμαχου θέματος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Ότι με το 11265/21-12-1990 πωλητήριο συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Στυλιανής Πουργάνη - Λεπέση, η ....., δικαιοπάροχος των αναιρεσειόντων πώλησε και μεταβίβασε κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή στην αναιρεσίβλητη ένα οικόπεδο της ιδιοκτησίας της μετά της επ΄ αυτού οικίας, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη στο συνοικισμό Βυζάντιο του Δήμου Καλαμαριάς, εκτάσεως 165,85 τ.μ., αντί τιμήματος 10.250.655 δρχ..

Ότι έναντι του τιμήματος αυτού η αναιρεσίβλητη κατέβαλε την ίδια ημέρα ποσό 3.300.000 δρχ., το δε υπόλοιπο, ύψους 6.950.655 δρχ., συμφωνήθηκε να καταβληθεί από αυτήν σε δύο δόσεις και συγκεκριμένα μέρος 3.0000.000 δρχ. εντός έτους από την υπογραφή του συμβολαίου και μέρος 3.950.655 δρχ. εντός δύο ετών από την υπογραφή του.

Ότι με βάση ρητό όρο του πωλητηρίου συμβολαίου, συμφωνήθηκε ότι η πώληση του ακινήτου γίνεται με τη διαλυτική αίρεση της εμπρόθεσμης καταβολής των δόσεων που συμφωνήθηκαν και εφόσον η αναιρεσίβλητη αγοράστρια καθυστερούσε να πληρώσει στην πωλήτρια οποιαδήποτε από τις δόσεις αυτές, η πωλήτρια θα είχε το δικαίωμα να θεωρήσει την πώληση διαλυμένη με σχετική συμβολαιογραφική πράξη που θα υπέγραφε ενώπιον της ως άνω συμβολαιογράφου, καθώς και ότι το μέχρι τότε καταβληθέν μέρος του τιμήματος θα παρακρατούσε η πωλήτρια ως ποινική ρήτρα, άλλως ως αποζημίωση χρήσης του ακινήτου.

Ότι συμφωνήθηκε επίσης, ότι η πράξη εξόφλησης του τιμήματος θα γινόταν ενώπιον της ίδιας συμβολαιογράφου, για την περίπτωση δε μη εμφάνισης της πωλήτριας προς σύνταξη της πράξης αυτής, ύστερα από νόμιμη πρόσκληση, παρασχέθηκε απ΄ αυτήν στην αναιρεσίβλητη και για την περίπτωση θανάτου ή δικαιοπρακτικής ανικανότητάς της, η ανέκκλητη εντολή και πληρεξουσιότητα και το δικαίωμα να υπογράψει η ίδια τη σχετική πράξη με αυτοσύμβαση, προσκομίζοντας τις εξοφλητικές αποδείξεις.

Ότι η πωλήτρια απεβίωσε στις 2-10-1993, σε ηλικία 86 ετών, στη Θεσσαλονίκη, και ότι μετά το θάνατό της, η αναιρεσίβλητη με τις από 15-11-1993 εξώδικες προσκλήσεις της κάλεσε τους αρχικούς εξ αδιαθέτου κληρονόμους της .... να συμπράξουν ως κληρονόμοι της θανούσας στην πράξη εξόφλησης του τιμήματος του πωληθέντος ακινήτου και άρσης της διαλυτικής αίρεσης υπό την οποία τελούσε η πώλησή του, προσκομίζοντας δύο αποδείξεις χωρίς ημερομηνία.

Ότι οι ως άνω κληρονόμοι αρνήθηκαν να συμπράξουν στην πράξη εξόφλησης του τιμήματος και στη συνέχεια άσκησαν την ένδικη αγωγή, στην οποία ισχυρίστηκαν, κυρίως, ότι η αναιρεσίβλητη δεν κατέβαλε τις δόσεις του τιμήματος και, επομένως, πληρώθηκε η διαλυτική αίρεση υπό την οποία τελούσε η επίμαχη πώληση.

Ότι το κείμενο των ως άνω αποδείξεων είναι δακτυλογραφημένο και φέρονται ότι υπογράφονται από την πωλήτρια ... , η οποία βεβαιώνει σ΄ αυτές ότι έλαβε από την αναιρεσίβλητη, με τη πρώτη το ποσό των 3.000.000 δρχ. προς εξόφληση της πρώτης συμφωνηθείσας δόσης και με τη δεύτερη το ποσό των 3.950.655 δρχ. προς εξόφληση της δεύτερης και τελευταίας δόσης.

Ότι αποδείχθηκε ότι η αναιρεσίβλητη εξόφλησε το υπόλοιπο οφειλόμενο από αυτήν τίμημα της πώλησης του ακινήτου καταβάλλοντας τις συμφωνηθείσες δόσεις στην πωλήτρια, όπως η τελευταία βεβαίωσε στις ως άνω αποδείξεις, θέτοντας η ίδια με το χέρι της την υπογραφή της. Ότι οι αποδείξεις αυτές αναφέρονται στα καταβληθέντα ποσά που αφορούν τις δόσεις που προσδιορίζονται στο από 21-12-1990 οριστικό συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Στυλιανής Πουργάνη - Λεμπέση, χωρίς να αναφέρουν τον αριθμό του συμβολαίου αυτού.

Ότι, όπως αποδείχθηκε, συντάχθηκαν την ίδια ημέρα της σύνταξης του ένδικου συμβολαίου, γεγονός που συνομολογείται από τους διαδίκους και το οποίο εξηγεί και τη μη αναφορά του αριθμού του συμβολαίου αυτού, η πωλήτρια δε η οποία τις έλαβε στην κατοχή της, παρέδωσε μετά την καταβολή των αναφερομένων σ΄ αυτές ποσών στην αναιρεσίβλητη, αφού τις υπέγραψε, χωρίς όμως να συμπληρώσει τις ημερομηνίες καταβολής.

Ότι ο χρόνος καταβολής των δόσεων δεν προέκυψε συγκεκριμένος, από τη συνεκτίμηση όμως όλων των αποδεικτικών στοιχείων αποδείχθηκε ότι έγιναν εντός των προθεσμιών που συμφωνήθηκαν, δηλαδή εντός έτους και εντός δύο ετών αντίστοιχα από την υπογραφή του ένδικου συμβολαίου. Ότι το περιστατικό αυτό με σαφήνεια κατέθεσαν οι εξετασθέντες με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης μάρτυρες, οι καταθέσεις των οποίων έχουν ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα, διότι στηρίζονται στη δική τους αντίληψη, αφού η μεν πρώτη ήταν παρούσα κατά την πληρωμή από την αναιρεσίβλητη της τελευταίας δόσης του τιμήματος, ο δε δεύτερος, ο οποίος ήταν εργολάβος οικοδομών και ενδιαφερόταν για την ανέγερση πολυόροφης οικοδομής επί του επιδίκου, πληροφορήθηκε από την αναιρεσίβλητη ότι εξόφλησε εγκαίρως τις δόσεις του τιμήματος.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο περιέλαβε πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες για το θέμα της καταβολής των δόσεων που πιστωθέντος τιμήματος της πωλήσεως και δεν υπάρχει αντίφαση από την παραδοχή ότι ο χρόνος καταβολής των δόσεων δεν προέκυψε συγκεκριμένα, αλλά ότι αυτές έγιναν εντός των συμφωνηθέντων προθεσμιών, δηλ.

εντός έτους και εντός δύο ετών αντίστοιχα από την υπογραφή του συμβολαίου, αφού με την παραδοχή αυτή προσδιορίζεται το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίού έγιναν οι καταβολές των δόσεων. Συνεπώς ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Με τον ίδιο λόγο αναιρέσεως κατά τα λοιπά υπό την επίκληση της ανεπάρκειας και αντιφατικότητας των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, πλήττεται η από το Εφετείο εκτίμηση της ουσίας των πραγματικών γεγονότων, η οποία είναι ανέλεγκτη αναιρετικώς (Κ.Πολ.Δ. 561 παρ. 1) και είναι κατά το μέρος αυτό απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-11-2004 αίτηση των .... κ.λ.π. για αναίρεση της 2737/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Νοεμβρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ