Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to cite specific Article 510 grounds for appeal.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal as inadmissible because the written declaration failed to cite any specific ground listed in Article 510 of the Code of Civil Procedure. The appellant, convicted of drug-related offenses, filed an appeal without identifying the specific legal errors in the lower court's judgment. The court ruled that an appeal requires a clear and specific reference to statutory grounds, not merely a general claim of error, leading to the rejection of the appeal and a fine for the appellant.
Legislator headnote
AI generatedArticles 476(1) and 513(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the declaration does not contain at least one specific ground for appeal enumerated in Article 510, as the law requires a clear and specific reference to the legal defects rather than a general assertion.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1791 / 2010 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Αριθμός 1791/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά και Κυριακούλα Γεροστάθη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 8 Οκτωβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 31/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.
Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 19 Ιανουαρίου 2010 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 365/2010.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα, με αριθμό 192/ 19.5.2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ, την 34/19.1.2010 αίτηση (δήλωση) του Χ, για αναίρεση της 31/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα:
Κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, ''όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή, όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που θα εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της αποφάσεως ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο''.
Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1 και 509 παρ. 1 του ΚΠΔ, προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων, πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.
Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα). Για να είναι δε σαφής και ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, δεν αρκεί η απλή επίκλησή του στο αναιρετήριο, αλλά προσαπαιτείται συγκεκριμένη μνεία των νομικών πλημμελειών σε σχέση με αυτόν (ΑΠ 98/2010, ΑΠ 1603/2009).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη 34/19.1.2010 αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η 31/2010 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως έξι (6) ετών και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ για τις αξιόποινες πράξεις της αγοράς, κατοχής και απόπειρας πωλήσεως, ναρκωτικών ουσιών.
Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος στο Διευθυντή του Καταστήματος Κρατήσεως ..., αλλά στη συνταχθείσα 34/19.1.2010 έκθεση (δήλωση) αναιρέσεως δεν διατυπώνεται καμία πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως μετά των θεμελιούντων την πλημμέλεια αυτή αποδεικτικών στοιχείων, δυναμένη να υπαχθεί σε ένα εκ των περιοριστικώς στο άρθρο 510 του ΚΠΔ μνημονευομένων λόγων αναιρέσεως.
Επομένως, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει, να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 του ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Να απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η 34/19.1.2010 αίτηση (δήλωση) του Χ, για αναίρεση της 31/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ. Αθήνα, 18 Μαΐου 2010 Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Γεώργιος Ν. Κολιοκώστας".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ.2, 476 παρ.1 , 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.
Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ίδιου Κώδικα. Για να είναι δε σαφής και ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, δεν αρκεί η απλή επίκληση του στο αναιρετήριο, αλλά προσαπαιτείται συγκεκριμένη μνεία των νομικών πλημμελειών σε σχέση με αυτόν.
Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη 34/19-1-2010 αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της 31/2010 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή καθείρξεως έξι (6) ετών και χρηματική ποινή 20.000 ευρώ, για τις αξιόποινες πράξεις της αγοράς, κατοχής και απόπειρας πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών.
Η αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος στο Διευθυντή του Καταστήματος Κρατήσεως ..., αλλά στη συνταχθείσα 34/19-1-2010 σχετική έκθεση (δήλωση) αναιρέσεως δεν διατυπώνεται καμία πλημμέλεια της προσβαλλόμενης αποφάσεως δυναμένη να υπαχθεί σε έναν εκ των περιοριστικώς στο άρθρο 510 του ΚΠΔ μνημονευόμενων λόγων αναιρέσεως.
Επομένως, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, εφόσον ειδοποιήθηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος και αντίκλητος του μη εμφανισθέντος αναιρεσείοντος από την αρμόδια Γραμματεία, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση επί του φακέλου της δικογραφίας, πρέπει, να απορριφθεί ως απαράδεκτη (αρθρ. 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1α του ΚΠΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθ. 34/19-1-2010 αίτηση (δήλωση) του Χ, για αναίρεση της 31/2010 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2010.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ