178/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 178 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 178/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλέξανδρο Κασιώλα, Γεώργιο Φώσκολο Βασίλειο Νικόπουλο και Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Νοεμβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ασπασίδη.

Του αναιρεσίβλητου: ........, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Στολικίδου, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-3-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:255/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 2443/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-12-2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Κασιώλας ανέγνωσε την από 21-10-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 παρ. 81 του ΚΠολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητα του.

Η επίκληση αυτή μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων προηγούμενης συζητήσεως, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 240 ΚΠολ.Δ., η οποία αναφέρεται μεν στον τρόπο επαναφοράς ισχυρισμών, πλην όμως έχει εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων.

Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η κατ' έφεση επίκληση εγγράφων προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, όταν στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου περιέχεται γενική μόνο αναφορά σε όλα τα έγγραφα που ο διάδικος είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλομένων πρωτοδίκων προτάσεων, όπου περιέχεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου (Ολ.

Α.Π. 9/2000). Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει ότι το Εφετείο υπέπεσε στην παραπάνω πλημμέλεια διότι δεν έλαβε υπόψη τις υπ' αριθμ. 28/2002 και 20/2002 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, οι οποίες λήφθηκαν ενώπιον του Ειρηνοδίκη Γιαννιτσών και τις οποίες επικαλέσθηκε και προσκόμισε για την απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών του.

Των ενόρκων όμως αυτών βεβαιώσεων, τις οποίες ούτε ο ήδη αναιρεσίβλητος επικαλέσθηκε στο Εφετείο, όπως προκύπτει από τις ενώπιον αυτού προτάσεις του, κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεν είχε γίνει νόμιμη επίκληση από τον αναιρεσείοντα, εφόσον στις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις του διαλαμβάνεται μόνη, η μη συνιστώσα κατά τα προεκτεθέντα, νόμιμη επίκληση των εγγράφων αυτών φράση «αναφέρομαι στις πρωτόδικες προτάσεις μου…..

και σε όλα τα προσκομιζόμενα και πάλι έγγραφα.» Επομένως, με το να μη λάβει το Εφετείο υπόψη τις παραπάνω ένορκες βεβαιώσεις δεν υπέπεσε στην από τον αριθμ. 11 περ. γ΄ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια και ο εξεταζόμενος λόγος της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 8 περ.β΄ Κ.Πολ.Δ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, θεωρούνται δε ως πράγματα οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση ή στην κατάλυση ή την παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που έχει ασκηθεί με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Αντίθετα δεν ιδρύει τον παραπάνω λόγο η μη λήψη υπόψη ισχυρισμών που δεν είναι ουσιώδεις διότι δεν έχουν επίδραση στο διατακτικό της αποφάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της ένδικης αγωγής και την προσβαλλόμενη απόφαση, ο αναιρεσείων με την ένδικη διεκδικητική αγωγή του επικαλέσθηκε ότι απέκτησε την κυριότητα επί του τμήματος του επιδίκου για το οποίο απορρίφθηκε η αγωγή του, με έκτακτη χρησικτησία, το δε Εφετείο απέρριψε κατά το μέρος αυτό την αγωγή διότι δεν αποδείχθηκε ότι αυτός (αναιρεσείων) άσκησε ποτέ πράξεις νομής επ' αυτού, το οποίο είχε αγοράσει νομίμως ο αναιρεσίβλητος, με το μεταγραμμένο υπ' αριθμ. .....

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου ..... από τον αληθή κύριο, δηλαδή το Φιλανθρωπικό Εκκλησιαστικό Ίδρυμα «.....». Κατά την ενώπιον του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου συζήτηση της υποθέσεως αλλά και στο Εφετείο ο αναιρεσείων - ενάγων ισχυρίσθηκε ότι η άσκηση του δικαιώματος του εναγομένου να προβάλλει κυριότητα επί του επιδίκου υπερβαίνει τα από το άρθρο 281 Α.Κ.

επιβαλλόμενα όρια, ενόψει του ότι αυτός (ενάγων) βρισκόταν στη νομή του επιδίκου, γεγονός το οποίο και γνώριζε ο εναγόμενος. Ο ισχυρισμός αυτός του αναιρεσείοντος - ενάγοντος δεν είναι ουσιώδης και συνεπώς δεν αποτελεί «πράγμα» διότι δεν ασκεί επίδραση στο διατακτικό της απόφασης, που στηρίζεται στο ότι ο αναιρεσείων - ενάγων δεν απέδειξε την απόκτηση κυριότητας επί του επιδίκου μέρους με έκτακτη χρησικτησία.

Επομένως, με το να μη απαντήσει το Εφετείο στον παραπάνω ισχυρισμό, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμ. 8 περ. β΄ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο υποστηρίζονταν τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 11 Δεκεμβρίου 2003 αίτηση του ......... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2443/2003 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ