1789/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1789 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1789/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ' αριθ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Στυλιανό Δαρέλλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Παπαδά (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει τις αιτήσεις του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ν. Κ. του Α., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κασσάνδρας, ο οποίος δεν εμφανίστηκε, για αναίρεση της υπ'αριθ. 2337/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμ. εκθ. καταθ. 35 από 2.10.2018 δήλωση ενώπιον του Διευθυντή της Αγροτικής Φυλακής Κασσάνδρας και στην επιδοθείσα με δήλωση στις 11.4.2019 στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αιτήσεις του αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 535/19.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη με αριθμ. 2337/2018 απόφασή του, καταδίκασε τον κατηγορούμενο και τώρα αναιρεσείοντα σε ποινή καθείρξεως έξι (6) ετών, για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας με χρήση κατ' εξακολούθηση από την οποία το παράνομο περιουσιακό όφελος υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ (άρθρ. 216 παρ.3-1 ΠΚ), ήδη δε εισάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου δύο αιτήσεις αναιρέσεως α) η με αριθμ.

εκθ. καταθ. 35 από 2.10.2018 δήλωση ενώπιον του Διευθυντή της Αγροτικής Φυλακής Κασσάνδρας και η επιδοθείσα με δήλωση στις 11.4.2019 στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση της παραπάνω απόφασης. Κατά το άρθρο 512 παρ. 1 εδαφ. γ' του ΚΠΔ όπως ίσχυε πριν τον Ν.4620/2019 και εφαρμόζεται στην προκείμενη περίπτωση, κατά τα άρθρα 585 και 589 παρ. 2 του νέου ΚΠΔ, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου πάγου.

Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση, σύμφωνα με τα άρθρα 155-162 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166 του ΚΠΔ. Εξάλλου, σύμφωνα με αυτά που ορίζονται από το άρθρο 515 παρ. 1 εδαφ. β' του ίδιου Κώδικα; αν αναβληθεί η συζήτηση της υποθέσεως σε ρητή δικάσιμο, όλοι οι διάδικοι οφείλουν να εμφανιστούν σ' αυτήν χωρίς νέα κλήτευση και αν ακόμη δεν ήταν παρόντες, όταν δημοσιεύθηκε η απόφαση για την αναβολή.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 514 εδαφ. α' του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ισχύοντος από την 1η.7.2019, "αν δεν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, η αίτησή του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη και μπορεί να καταδικασθεί σε χρηματική ποινή έως εκατό ευρώ". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό και προς εκείνη της παρ. 3 του άνω άρθρου 512, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί προσηκόντως με συνήγορο ή δι' αυτού, αν και κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τα άρθρα 155-162 του ΚΠΔ και μέσα στην προθεσμία που ορίζει το άρθρο 166 του ίδιου Κώδικα, για να παραστεί, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται και καταδικάζεται ο αναιρεσείων, κατά το άρθρο 578 παρ. 1 του ΚΠΔ, στα δικαστικά έξοδα.

Τέλος, κατά το ίδιο ως άνω άρθρο 514 εδαφ. δ' του ισχύοντος ΚΠΔ "Κατ' εξαίρεση, ακόμα και αν δεν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως: α) ... και β) εφαρμόζει αυτεπαγγέλτως τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευση της απόφασης (άρθρο 511)".

Επίσης, κατά τη διάταξη του άρθρου 514 εδ. γ' ΚΠΔ, δεν επιτρέπεται δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ιδίας αποφάσεως. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, προϋπόθεση για την απαγόρευση ασκήσεως δεύτερης αιτήσεως αναιρέσεως είναι να έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Σύμφωνα με την παγιωθείσα άποψη δεύτερη αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας απόφασης από το ίδιο πρόσωπο είναι επιτρεπτή αν δεν έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης, οπότε οι αιτήσεις, με την προϋπόθεση του παραδεκτού αμφοτέρων, συνεξετάζονται.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το από 12.04.2019 αποδεικτικό επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Ε. Μ., ο αναιρεσείων κλητεύθηκε από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα, για να παραστεί διά ή μετά του συνηγόρου του στη συνεδρίαση της 10ης Μαΐου 2019 οπότε είχαν προσδιοριστεί οι ένδικες αναιρέσεις του. Κατά την προαναφερθείσα δικάσιμο, κατά την οποία ο αναιρεσείων κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε, πριν αρχίσει η συζήτηση, εμφανίστηκε, ως άγγελος, η δικηγόρος Κ. Α. και υπέβαλε αίτημα αναβολής της συζήτησης, για το λόγο ότι ο δικηγόρος του αναιρεσείοντος Αλέξανδρος Ευαγγελόπουλος κωλύεται να παραστεί κατά τη συνεδρίαση του Δικαστηρίου, καθόσον παρίσταται ενώπιον της Ανακρίτριας Βέροιας για εντολέα του ο οποίος κατηγορείται για το αδίκημα της ληστείας. Ακολούθως, η συζήτηση των αναιρέσεων αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση (4ης Οκτωβρίου 2019), με την υπ' αριθμ. 894/2019 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου. Ο αναιρεσείων, όμως, δεν εμφανίστηκε κατ' αυτήν και την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.

Όσον αφορά στην πρώτη αναίρεση:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2 , 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή διατύπωση παραπόνου χωρίς προσδιορισμό συγκεκριμένης πλημμέλεια πλημμέλειας δεν καθιστά τον λόγο αναιρέσεως ορισμένο.

Στην προκείμενη περίπτωση στην κρινόμενη πρώτη αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου κατά της προσβαλλόμενης απόφασης διαλαμβάνονται κατά πιστή μεταφορά τα εξής: "... και ζήτησε με την παρούσα δήλωση του να ασκήσει αναίρεση κατά της... και θέλει να γίνει δεκτή η παρούσα αναίρεση του και να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση. Ζητεί επίσης, να απαλλαγεί από την κατηγορία για τους λόγους που θα εκθέσει στον Άρειο Πάγο με την αιτιολογία, ότι δεν εξετιμήθησαν αρκετά, κατά τη διαδικασία στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, με αποτέλεσμα να κηρυχθεί ένοχος πράξης, που καθόλου δεν έκανε". Έτσι όμως όπως είναι διατυπωμένη η ένδικη αυτή αίτηση αναίρεσης είναι παντελώς αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης, καθόσον ουδόλως προσδιορίζεται σ' αυτήν σε τι συνίσταται η αποδιδόμενη στην προσβαλλομένη απόφαση πλημμέλεια και ποιο συγκεκριμένο κεφάλαιο αυτής αφορά, ώστε, ακολούθως, να μπορεί η νομική αυτή πλημμέλεια να υπαχθεί στους οριζόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης.

Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα και αφού κλήθηκε ο μη εμφανισθείς αναιρεσείων για την παρούσα δικάσιμο, όπως προαναφέρθηκε, θα πρέπει να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη, αφού η περί τούτου (απαραδέκτου) κρίση λογικά και νομικά προηγείται (αρθρ. 513 ΚΠΔ) της κρίσεως περί του ανυποστήρικτου ή μη της αναιρέσεως.

Όσον αφορά στην δεύτερη αναίρεση:

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της 2337/2018 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε για πλαστογραφία με χρήση κατ' εξακολούθηση από την οποία το παράνομο περιουσιακό όφελος υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ. Η για την εν λόγω αξιόποινη πράξη, προβλεπόμενη ποινική μεταχείριση, κατ' άρθρο 216 παρ. 3 ΠΚ του ισχύοντος από την 1η.7.2019 νέου Ποινικού Κώδικα, είναι δυσμενεστέρα έναντι της αντίστοιχης του άρθρου 216 παρ. 3 του παλαιού Ποινικού Κώδικα, που ίσχυσε μέχρι την 30η.6.2019, αφού με αυτή απειλείται πλέον για την κακουργηματική πλαστογραφία και χρηματική ποινή, "Αν ο υπαίτιος αυτών των πράξεων (παράγραφοι 1-2) σκόπευε να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον περιουσιακό όφελος βλάπτοντας τρίτον ή σκόπευε να βλάψει άλλον, και το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη και χρηματική ποινή".

Κατά συνέπεια, και εφόσον εν προκειμένω δεν ανακύπτει θέμα αυτεπάγγελτης εφαρμογής επιεικεστέρου νόμου (άρθρο 514 εδαφ. δ περ. β ΚΠΔ), πρέπει να δικαστεί ερήμην και να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η από 11.04.2019 αίτηση αναίρεσής του. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει α) την από 29.10.2018 αίτηση (ασκηθείσα διά δηλώσεως ενώπιον του Διευθυντή της Αγροτικής Φυλακής Κασσάνδρας) και β) την από 11.04.2019 με αριθμό 296/2019 αίτηση (ασκηθείσα διά δηλώσεως που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 11.4.2019) του Κ. Ν. του Α. κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2337/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στα διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ